Armello

Όσοι αναπολείτε τις εποχές των επιτραπέζιων, πλησιάστε!

---

Είναι λίγο δύσκολο να γράψουμε μία κριτική για το Armello δίχως ένα μεγάλο της κομμάτι να αναλωθεί σε μία περιγραφή που θα διαβάζεται ως ένα άλλο εγχειρίδιο κανονισμών. Ο λόγος είναι πως το Armello καταφέρνει να έχει ένα αρκετά βαθύ σύστημα κανόνων, παραμένοντας παράλληλα ένα ευπρόσιτο παιχνίδι, που μαθαίνεται μέσα σε μία-δύο ώρες. Η όλη φιλοσοφία του Armello πηγάζει από το βασικό στόχο των δημιουργών, που ήταν η δημιουργία ενός παιχνιδιού με αισθητική επιτραπέζιου, το οποίο, όμως, θα μπορούσε να επωφεληθεί από την αυτοματοποίηση που επιτρέπει ο υπολογιστής. Το συνολικό στήσιμο του τίτλου δείχνει αρχικά πως θα μπορούσε άνετα να μεταφερθεί στο χώρο των επιτραπέζιων, αλλά δεν αργεί να φανεί πως πολλές από τις λειτουργίες του θα ήταν αδύνατο να μεταφερθούν ικανοποιητικά, χωρίς να καταστρέψουν ορισμένους μηχανισμούς -όπως το stealth. Παράλληλα, η πληθώρα των στατιστικών θα δημιουργούσε ένα σεβαστό πρόβλημα ροής στη δράση, καθώς θα χρειαζόταν από τους παίκτες να κρατάνε συνεχώς σημειώσεις ή να έχουν δεκάδες “τσιπς” στο τραπέζι.

Προσπαθώντας να αποφύγουμε την παγίδα του “manual”, θα προσπαθήσουμε να μεταφέρουμε περισσότερο το γενικότερο ύφος και την εμπειρία που αποκομίσαμε από το πόνημα της League of Geeks. Το Armello μάς τοποθετεί σε ένα σχετικά μικρό κόσμο, χωρισμένο σε εξάγωνα, κάθε ένα εκ των οποίων αναπαριστά ένα ξεχωριστό είδος επιφάνειας (πόλη, δάσος κ.λπ.). Η δράση εξελίσσεται σε γύρους μεταξύ τεσσάρων παικτών, οι επιλογές των οποίων καθορίζονται από τα ζάρια και τη συλλογή καρτών. Όλοι οι παίκτες μπορεί να έχουν τον ίδιο τελικό στόχο, αλλά κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού ο καθένας λαμβάνει διαφορετικά υπό-quest.

Ως ένα παιχνίδι καθαρόαιμης αισθητικής επιτραπέζιου, το σενάριο παίζει εντελώς δευτερεύοντα ρόλο και απλά θέτει ορισμένους κανόνες και το απαραίτητο υπόβαθρο ώστε να πάρουν σάρκα και οστά το βασίλειο και οι ήρωές του. Η δουλειά της League of Geeks σε αυτόν τον τομέα ξεχειλίζει από μεράκι, καθώς, παρά τις λακωνικές πληροφορίες που αποδίδονται, τελικά καταφέρνει να χτίσει με επιτυχία ένα παραμυθένιο σκηνικό, που σφύζει από προσωπικότητα, παρόλο που δεν παρακολουθούμε ποτέ ομιλίες μεταξύ χαρακτήρων ή κάποια βαθύτερη ιστορία.

Το Armello αποτελεί ένα βασίλειο κατοικούμενο από ανθρωπόμορφα ζώα, όπου ο βασιλιάς (ένα λιοντάρι -όπως είναι αναμενόμενο) καταλαμβάνεται από την σκοτεινή ασθένεια της Σήψης (Rot). Με το βασίλειο να βρίσκεται στον κίνδυνο της κατάρρευσης, κάθε μία από τις τέσσερις φατρίες θα προσπαθήσουν να εισχωρήσουν στο κάστρο και να εκθρονίσουν τον βασιλιά, ώστε να καταλάβουν το θρόνο. Ένα υποτυπώδες single player mode με τη μορφή campaign έχει αποκλειστικά και μόνο το ρόλο του tutorial και μάλλον δύσκολα θα σας απασχολήσει για περισσότερο από ένα μισάωρο. Επιπλέον, αν και το tutorial καταφέρνει να δώσει πληροφορίες για ορισμένες από τις πιο βασικές έννοιες και δυνατότητες του παιχνιδιού, όταν το ολοκληρώσετε το πιθανότερο είναι πως και πάλι θα νοιώθετε πλήρως άπειροι, ελέω των οκτώ εντελώς διαφορετικών στατιστικών αλλά και των ποικίλων κανόνων που θα βρείτε μπροστά σας.

Παρά το αρχικό πελάγωμα, όμως, μην πτοείστε, καθώς τελικά το Armello είναι εξαιρετικά λειτουργικό και οι διάφορες περιγραφές και επεξηγήσεις για τις κάθε λογής δυνατότητες βρίσκονται εκεί, ώστε να σας εγκλιματίσουν πλήρως, έπειτα από ένα δύο παιχνίδια. Σε κάθε παιχνίδι απαιτείται να συμμετέχουν αποκλειστικά και μόνο τέσσερις παίκτες, είτε είναι bots είτε πραγματικά άτομα. Όπως μπορείτε να αντιληφθείτε από την περιγραφή του σεναρίου, ο τελικός στόχος είναι η κατάκτηση του θρόνου. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί είτε νικώντας σε μάχη τον πανίσχυρο βασιλιά, είτε περιμένοντας να τον καταλάβει πλήρως η Σήψη (έπειτα από αρκετούς γύρους) όπου βρίσκει το θάνατό του. Η στέψη του νέου βασιλιά στην τελευταία περίπτωση πραγματοποιείται σε όποιον έχει τα περισσότερα prestige points, τα οποία αποκτούνται με τις επιτυχημένες νίκες σε μάχες με άλλους παίκτες ή την ολοκλήρωση κάποιου quest.

Εδώ λοιπόν μπαίνουμε στο “ψητό” του Armello, που δεν είναι άλλο από τους κανόνες που το διέπουν. Οι οχτώ συνολικά χαρακτήρες, χωρισμένοι μεταξύ των ομάδων των Λύκων, Αρκούδων, Κουνελιών και Ποντικών, προσφέρουν αρκετά ξεχωριστά αρχικά στατιστικά και δυνατότητες, ώστε κάθε παίκτης να βρει το ξεχωριστό στυλ που του ταιριάζει, διατηρώντας την ίδια στιγμή την κατάλληλη ισορροπία ώστε να μην υπάρχει κάποιος overpowered χαρακτήρας.

Χωρίς να θέλουμε να μπούμε σε κουραστικές λεπτομέρειες που να θυμίζουν εγχειρίδιο χρήσης, θα πούμε απλά ότι τα τέσσερα βασικά στατιστικά της μάχης (fight), της αντοχής (body), της εξυπνάδας (wits) και του πνεύματος (spirit) καθορίζουν τον τρόπο παιξίματος. Με λίγα λόγια, στο στατιστικό της μάχης αναλογούν τα ζάρια που έχει στην κατοχή του ο παίκτης για κάθε λογής συμβάν (κυρίως σε συγκρούσεις με άλλους χαρακτήρες), η αντοχή αφορά την ενέργεια που έχει ο κάθε χαρακτήρας, η εξυπνάδα αφορά πρωτίστως τον αριθμό των καρτών που μπορεί να έχει στα χέρια του και το spirit αποτελεί ουσιαστικά μία μορφή mana, που απαιτείται από τις κάρτες της μαγείας.

Αυτά τα στατιστικά επηρεάζουν σε μεγάλο βαθμό διάφορες πτυχές της δράσης και τελικά οδηγούν σε διαφορετικές προσεγγίσεις και τακτικές, ανάλογα με τις ικανότητες στις οποίες θα θελήσετε να επικεντρωθείτε. Όμως, όσο σημαντικά είναι αυτά τα στατιστικά και η αναβάθμισή τους, άλλο τόσο σημαντικές είναι και οι κάρτες που συλλέγετε σε κάθε γύρο, οι οποίες αποτελούν και το βασικό όπλο κάθε χαρακτήρα.