GameOver Vidcast #273

12 days (ή περισσότερες) of gaming…

Όσο κυλούν οι ημέρες και οδεύουμε προς τα Χριστούγεννα, γίνεται όλο και πιο δύσκολο να βρεις κάτι να γράψεις σε αυτή τη στήλη (καλά, αν ρίξεις μια ματιά τριγύρω σου βρίσκεις υλικό ακόμα και για sequels, αλλά σε αυτή τη στήλη καλύτερα να μείνουμε στα του gaming -υπάρχουν τα Webcasts για σχολιασμό άλλων θεμάτων). Ως εκ τούτου, αυτή την εβδομάδα ούτε λίστα με νέες κυκλοφορίες υπάρχει, ούτε κάποιος ιδιαίτερος σχολιασμός της gaming επικαιρότητας, αφού τη Δευτέρα είπαμε πολλά πράγματα για το PlayStation Experience, που διεξήχθη το προηγούμενο Σαββατοκύριακο, αλλά και για όλα τα παιχνίδια που παίξαμε το τελευταίο διάστημα.

Τι μένει λοιπόν; Πρώτα από όλα, μένει το γεγονός πως μετά τον καταιγισμό κυκλοφοριών του προηγούμενου τριμήνου, ήρθε η ώρα του “ξεδιαλέγματος”. Ήρθε η ώρα να δούμε ποιο παιχνίδι μάς ενδιαφέρει περισσότερο. Αν αυτό το παιχνίδι αξίζει ή όχι, αν ο δημιουργός του είναι κύριος απέναντί μας ή μας κοροϊδεύει, ζητώντας “τη μάνα και τον πατέρα του” σε DLC για να παίξουμε όπως πρέπει. Αν οι υποσχέσεις που δόθηκαν σε Ε3, trailers και events τηρήθηκαν. Αν τα 39,99, 59,99, 79,99 ή 149,99 ευρώ που ζητούνται, δικαιολογούνται με κάποιο τρόπο. Ήρθε η ώρα να σκεφτούμε ποιο είναι το συμφέρον μας -πρωτίστως ως gamers και στη συνέχεια ως “καταναλωτές”.

Τα Χριστούγεννα είναι μια περίοδος αγορών (πέρα φυσικά από την ουσία τους, που είναι θρησκευτική), και ακριβώς επειδή είναι τέτοια, πρέπει να αναλογιστούμε τι έγινε εντός του “καλού τετραμήνου του 2015” (Αύγουστος-Δεκέμβριος) για το gaming, αν είμαστε ευχαριστημένοι από το αποτέλεσμα και αν οι εταιρείες έδειξαν ότι σέβονται τον οβολό μας. Η συζήτηση είναι τεράστια, αλλά μέχρι να γίνει από όλους μας -μέσα στο μυαλό μας πρώτα, και στη συνέχεια σε άρθρα και fora- πρέπει να σκεφτούμε καλά, να “ζυγίσουμε” τα γεγονότα και να προσπαθήσουμε να επιβραβεύσουμε τους συνεπείς και να “τιμωρήσουμε” τους αδηφάγους. Μόνο έτσι θα προστατέψουμε το gaming, διότι εμείς είμαστε αυτοί που δημιουργούμε και καθορίζουμε τάσεις.

Οι τάσεις δεν είναι κάτι μαγικό που δημιουργείται μέσα σε meeting rooms εκτελεστικών στελέχων. Ναι, αυτοί επιχειρούν να τις χαράξουν, αλλά εμείς είμαστε εκείνοι που θα κρίνουμε αν μας κάνουν ή όχι, αν θα φάμε το τυράκι ή αν θα δηλώσουμε με σθένος ότι περιμένουμε να έχουμε αυτό που πραγματικά θέλουμε και όχι αυτό που μας σερβίρεται, και το οποίο πολλές φορές είναι χειρότερο από ξαναζεσταμένο σε φούρνο μικροκυμάτων, προχθεσινό burger από αλυσίδα fast food…

Γκρίνια τέλος (για την ώρα). Ακολουθεί Vidcast. Πάμε για λίγο Gauntlet Slayer Edition (που και άμυαλο είναι και πλάκα έχει) και τα λέμε ξανά λίαν συντόμως.

Καλό Σαββατοκύριακο!