Top 5 gaming documentaries
Πέντε gaming ντοκιμαντέρ που αξίζουν την προσοχή σας.
1. The King of Kong: A Fistful of Quarters (2007)
Εδώ έχουμε μια από τι σπάνιες περιπτώσεις που ένα ντοκιμαντέρ τα καταφέρνει άψογα και στους δύο απαιτούμενους τομείς, εξ ου και η αδιαμφισβήτητη πρωτιά της λίστας. Το The King of Kong έχει να διηγηθεί μια πολύ όμορφη ιστορία και το κάνει με εξαιρετικό τρόπο. Χτίζοντας το μύθο, μοιράζοντας τους ρόλους του υποτιμημένου ήρωα και του κακού δράκου, προκαλώντας τα συναισθήματα και δημιουργώντας σασπένς για ένα αμφίβολο τέλος, που πότε δεν σου υπόσχεται πως, ως συνήθως, “θα κερδίσει ο καλός”. Μια ενδιαφέρουσα ιστορία που πείθει πως αξίζει να ειπωθεί, δομημένη με κινηματογραφική τεχνική, που αφήνει το στίγμα του δημιουργού και δεν κάνει απλή καταγραφή και παρουσίαση των γεγονότων. Η μάχη για το βασιλιά του Donkey Kong είναι αδυσώπητη, περνάει από χίλια κύματα, χαρές κι απογοητεύσεις, αμφισβητήσεις, και στο τέλος, όπως κάθε high score της εποχής, γράφεται στα κατάστιχα της ιστορίας μετά από πολλά κέρματα.
Αντί επιλόγου θα θέλαμε να αναφέρουμε πως υπάρχουν και κάποιες προσπάθειες που μπορεί να μην κατάφεραν να μπουν στην πεντάδα, αλλά αξίζουν μια ματιά, γιατί έχουν κάτι ιδιαίτερο να επιδείξουν. Όπως το Free to Play (2014), που ρίχνει μια ψύχραιμη κι αποστασιοποιημένη ματιά στον κόσμο του competitive gaming, χωρίς να εξυψώνει, αλλά ούτε και να δαιμονοποιεί του πρωταγωνιστές του, ή το GTFO: Get the F&#% Out (2015), που παρουσιάζει την προβληματική συμπεριφορά της gaming κοινότητας απέναντι στις γυναίκες (ασχέτως αν συμφωνεί ή όχι κάποιος με τις πιθανές υπερβολές των ανεπίσημων εκπροσώπων τους).
Αυτό, όμως, που δεν μπορούμε με τίποτα να αφήσουμε απ’ έξω, κι ας μου επιτραπεί να δώσω μια Wild Card, ως προσωπικό αγαπημένο, για να αναφερθεί έστω κι έτσι, είναι το Once Upon Atari (2003). Μια σειρά τεσσάρων επεισοδίων, από τον Howard Warshaw, δημιουργό των Yarn’s Revenge, Raiders of the Lost Ark και E.T. Μια αναδρομή για τις συνθήκες εργασίας στην Atari, που μοιάζει περισσότερο με το Woodstock του gaming, παρά με οποιαδήποτε άλλη εταιρεία γνωρίζουμε. Μια ανεξέλεγκτη κατάσταση ταλαντούχων και πρωτοπόρων προγραμματιστών, που ανάμεσα στις καθημερινές ρουτίνες του πιοτού, των ναρκωτικών, των τζακούζι, των χρηματικών bonus που δίνονταν με βάση το high score και των ξέφρενων πάρτι, ξέκλεβαν και λίγο χρόνο για να σχεδιάσουν και κανένα παιχνίδι που θα έφερνε πολλά κέρδη στην εταιρεία.
