Dragon’s Dogma: Dark Arisen

Αναμφισβήτητα η παρουσία των Pawns στο Dragon’s Dogma είναι από τα πιο δυνατά του στοιχεία και αποτελεί την ιδανικότερη μορφή ασύγχρονης αλληλεπίδρασης του παίκτη με άλλους παίκτες εκεί έξω. Η μυθολογία που δημιουργήθηκε σχετικά με τα Pawns δεν αποκαλύπτει πολλά στοιχεία γι’ αυτά. Ο χαρακτήρας μας αρκείται στο να μάθει πως τα Pawns προέρχονται από μια παράλληλη διάσταση, έχουν τις δικές τους τάξεις και ικανότητες και το κυριότερο, δεν έχουν δική τους βούληση. Τα Pawns υπάρχουν για να υπηρετούν τον εκάστοτε ήρωα που ελέγχει ο παίκτης. Και όταν λέμε υπηρετούν, εννοούμε φυσικά την υποστήριξη στη μάχη. Όπως ελέγχουμε και παραμετροποιούμε πλήρως το χαρακτήρα μας, έτσι μπορούμε και να παραμετροποιήσουμε το πρώτο μας Pawn, το οποίο θα ακολουθεί τον ήρωα και θα μεγαλώνει μαζί του. Έτσι, με ένα σωστό σχεδιασμό της τετραμελούς ομάδας, θα είναι πολύ πιο εύκολο να αντιμετωπίσουμε κάποιον δύσκολο αντίπαλο ή να φέρουμε εις πέρας ένα δυσκολότερο quest.

Πώς ακριβώς γίνεται αυτό; Η ομάδα την οποία και θα ελέγχουμε είναι πάντα τετραμελής, για να εξασφαλίζεται έτσι η πλήρης αποτελεσματικότητά της. Ένας βασικός χαρακτήρας, ένα Pawn το οποίο δημιουργούμε εμείς, και άλλα δυο Pawns τα οποία έχουν δημιουργηθεί από άλλους παίκτες και μπορούν να στρατολογηθούν για λογαριασμό μας. Ανεβαίνοντας level, το level cap των διαθέσιμων Pawn μειώνεται και μπορούμε να στρατολογήσουμε απεριόριστα διάφορα Pawns, επιλέγοντας την τάξη και το επίπεδό τους, για μια πιο αποτελεσματική υποστήριξη. Ωστόσο, τα Pawns των άλλων παικτών δεν ανεβαίνουν επίπεδο, όπως κάνει το βασικό δικό μας, δεν μπορούμε εμείς να επέμβουμε στις ικανότητές τους (αν και μπορούμε να επέμβουμε στον οπλισμό τους) και μπορούν να αντικατασταθούν ανά πάσα στιγμή.

Αντίθετα, το βασικό μας Pawn είναι ο πιο πολύτιμός μας σύμμαχος στην περιπέτεια. Μπορούμε, εκτός από τον οπλισμό, να αλλάξουμε τις ικανότητές τους και τον τρόπο με τον οποίο θα συμμετέχουν στη μάχη, ακόμα και το πώς σχολιάζουν την κατάσταση. Επιπλέον, με το πάτημα των σωστών πλήκτρων στη μάχη, τα Pawns μπορούν να κάνουν κατά μέτωπο επίθεση, να απομακρυνθούν τρέχοντας ή να μας βοηθήσουν όταν κινδυνεύουμε, το καθένα με τις δικές του ικανότητες και ανάλογα με την τάξη στην οποία ανήκουν. Πολλές φορές στη μάχη (ή και στην περιπλάνηση) τα Pawns λειτουργούν αυτόνομα, μαζεύοντας αντικείμενα που είναι πεταμένα και στα οποία μπορούμε να έχουμε πρόσβαση ανά πάσα στιγμή, κάνοντας αυτόματα επίθεση σε λιγότερο ισχυρούς αντιπάλους ενώ, αν έχουν ήδη «ξαναβιώσει» μια περιπέτεια ως βασικά Pawn στο δικό τους κόσμο, μπορούν να δώσουν ακόμη και συμβουλές για το τι πρέπει να κάνουμε ή για το που πρέπει να πάμε.

Αυτό είναι και από τα θετικά χαρακτηριστικά του παιχνιδιού, ίσως και το πλέον αξιόλογο, καθώς είναι πολύ ευκολότερο για έναν παίκτη να ασχολείται επιμελώς και προσεκτικά με δυο από τους τέσσερις χαρακτήρες της ομάδας, ενώ ανά πάσα στιγμή γνωρίζει ότι μπορεί να βρει δυο πάρα πολύ αποτελεσματικά μέλη της ομάδας του, που είναι ήδη κατάλληλα εξοπλισμένα και αρκετά ισχυρά και που μπορούν να αλλάξουν ανά πάσα στιγμή για να σχηματιστεί μια νέα, πιο ισχυρή ομάδα που θα ανταποκρίνεται στις ανάγκες της περιπέτειας. Φυσικά, το δικό μας Pawn μπορεί εξίσου να χρησιμοποιηθεί ασύγχρονα. Έτσι, κάθε φορά που το παιχνίδι μας συγχρονίζεται με τον κεντρικό server του παιχνιδιού, το Pawn μας μπορεί να γίνει σοφότερο και ικανότερο (καθώς κάποιος άλλος παίκτης ενδεχομένως το έχει ήδη χρησιμοποιήσει), ενώ είναι ικανοποιητικό να ξέρει κάποιος πως έχει βοηθήσει, χωρίς ιδιαίτερο κόστος, κάποιον άλλο παίκτη και πως, ανά πάσα στιγμή, θα δεχτεί βοήθεια και στήριξη από κάπου μακριά. Άλλωστε, τα Pawns δεν παύουν να υπενθυμίζουν ότι όσο περισσότερο υπηρετούν το χαρακτήρα, τόσο καλύτερα γίνονται, κάτι που μπορεί ο παίκτης να διαπιστώσει πολλές φορές και που κάνει το συγκεκριμένο χαρακτηριστικό του παιχνιδιού ξεχωριστό, ακόμη και σήμερα.

Στην προσπάθειά της η Capcom να «πείσει» τους κατόχους υπολογιστών να ασχοληθούν με το παιχνίδι της, υποσχέθηκε βελτιωμένα γραφικά. Αυτό είναι μια μεγάλη αλήθεια. Ο τεχνικός τομέας του Dragon’s Dogma: Dark Arisen έχει δεχτεί ένα σημαντικό facelift που ο καθένας μπορεί να το διακρίνει, είτε βλέποντας comparison videos, είτε παίζοντας το αρχικό παιχνίδι. Έτσι μπορούμε και μιλάμε για σκοτεινότερες και απαλότερες σκιές, πολύ καθαρά textures, καλύτερους φωτισμούς, anti-aliasing που εκτελεί σωστά την αποστολή της εξάλειψης γωνιών και ένα drawing distance system που μαγεύει ακόμα και σήμερα. Αν και τα γραφικά του παιχνιδιού δείχνουν την ηλικία τους, η επέμβαση της εταιρείας οδήγησε σε μια αποτελεσματική ανανέωσή τους. Οι παίκτες που καλούνται να ταξιδέψουν τη νύχτα εξαιτίας κάποιας αποστολής θα εντυπωσιαστούν από το σκοτάδι που τους περιβάλλει και που διαλύεται γύρω τους από το μικρό φως του φαναριού που κουβαλούν μαζί τους.

Η ανατολή του ήλιου (αλλά και το ηλιοβασίλεμα) μπορούν να μαγέψουν από μόνα τους, ενώ όσοι τυχαίνουν να βρίσκονται πάνω σε κάποιο βουνό κατά το χάραμα, μπορούν να βιώσουν μια καταπληκτική εμπειρία draw distance, όπου το σκοτάδι αποκαλύπτεται σταδιακά από τον ήλιο, με το φως να αποκαλύπτει ομαλά τη στεριά, μέχρι που φτάνει στον ωκεανό. Φυσικά, αυτή η εμπειρία μπορεί να διαφέρει από υπολογιστή σε υπολογιστή και από παίκτη σε παίκτη, καθώς ενδεχομένως να υπάρχει μειωμένη απόδοση σε λιγότερο ισχυρά συστήματα. Ωστόσο, κατά την περίοδο της δοκιμής δόθηκαν αρκετές ευκαιρίες συνομιλίας με άλλους παίκτες που δοκίμαζαν το παιχνίδι για τους ίδιους λόγους, με αποτέλεσμα ο γράφων να φτάνει στο συμπέρασμα ότι η ποιότητα απεικόνισης μπορεί να είναι πάρα πολύ καλή ακόμα και σε λιγότερο ισχυρά συστήματα.

Επίσης, ένα δυνατό χαρακτηριστικό είναι η σταθερή εναλλαγή των καρέ. Η Capcom προτείνει τα 30 καρέ ανά δευτερόλεπτο σε πιο αδύναμα συστήματα και τα 60 καρέ σε ισχυρότερα. Μέχρι και το τέλος του παιχνιδιού, η ρύθμιση μας ήταν επιλεγμένη στα 60 καρέ, κάτι που έδινε μια μοναδική αίσθηση ρευστότητας στο παιχνίδι. Και το καλύτερο απ’ όλα; Ο ρυθμός αυτός ήταν «κλειδωμένος», με αποτέλεσμα να παραμένει σταθερά και ακατέβατα στα 60 καρέ, με τον αριθμό αυτό να πέφτει ελάχιστα σε ορισμένα cutscenes, χωρίς όμως να χαλάει επ’ ουδενί την εμπειρία. Μάλιστα, τα cutscenes έχουν δεχτεί κι αυτά τις παραπάνω αλλαγές στα γραφικά, με αποτέλεσμα κάποια από αυτά να είναι πραγματικά εντυπωσιακά και απολαυστικά στη θέασή τους. Επίσης, το παιχνίδι προσφέρει και ανάλυση 4Κ σε όσα συστήματα το υποστηρίζουν, κάτι που σίγουρα θα μεγιστοποιεί το οπτικό αποτέλεσμα και θα δικαιολογεί και τα recommended settings που ζητά, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι οι αναλύσεις κάτω του 1080p (που είναι και το ιδανικό) έχουν να ζηλέψουν κάτι στην έκδοση των υπολογιστών.

Ο έλεγχος με ποντίκι και πληκτρολόγιο είναι επίσης αρκετά καλός. Οι χειρισμοί του παιχνιδιού δεν είναι ούτε πάρα πολλοί, ούτε ιδιαίτερα απαιτητικοί σε συνδυασμούς των πλήκτρων, κάτι που σημαίνει πως ο παίκτης θα μπορεί εύκολα να επιλέξει τον συνδυασμό ελέγχου που τον βολεύει και να ξεκινήσει την περιπέτειά του. Ωστόσο, σε ορισμένες περιπτώσεις, ο έλεγχος μπορεί να αποβεί εκνευριστικός, ειδικά όταν πρέπει ο παίκτης να χρησιμοποιήσει πιο σύνθετες επιθέσεις στη διάρκεια της μάχης, καθώς θα πρέπει να κρατά πολλά πλήκτρα πατημένα ταυτόχρονα, ενώ ένα ακόμα πρόβλημα είναι η έλλειψη shortcut buttons για το χάρτη ή τις αποστολές, τα οποία είναι προσβάσιμα μόνο αν πατήσουμε το pause button και τα επιλέξουμε από το μενού που εμφανίζεται.