SUPERHOT
Μία πραγματικά φρέσκια ιδέα δεν αρκεί από μόνη της.
Μία πραγματικά φρέσκια ιδέα δεν αρκεί από μόνη της.
Το συγκεκριμένο παιχνίδι είναι από αυτές τις περιπτώσεις που τραβάνε κατευθείαν τα βλέμματα πάνω τους χάρη σε μία τόσο απλή αλλά παράλληλα τόσο καινοτόμα ιδέα, που δείχνει αρκετή για να βασιστεί πάνω της ένα απολαυστικό παιχνίδι. Το Superhot (οι δημιουργοί θέλουν το όνομα με κεφαλαία, αλλά εμείς θα προτιμήσουμε τα μικρά) έκανε αίσθηση όταν εμφανίστηκε στον διαγωνισμό 7 Day FPS Challenge χάρη στην πρωτότυπη μεταχείριση του λεγόμενου “bullet time”, που κατάφερνε να ξεχωρίσει αβίαστα από την πολυχρησιμοποιημένη υλοποίηση της τεχνικής σε δεκάδες FPS και Third Person Shooters. Η συνολική φιλοσοφία του Superhot περιστρέφεται γύρω από τον gameplay μηχανισμό που επιτρέπει στο χρόνο να κυλάει μόνο όταν κινούμαστε εμείς. Το αποτέλεσμα είναι ότι, τόσο όταν πυροβολούμε εμείς όσο και όταν πυροβολούν οι εχθροί, παρακολουθούμε τις σφαίρες να ακολουθούν την πορεία τους σε όσο αργή κίνηση επιθυμούμε μέσω του χειρισμού του χαρακτήρα μας.
Η συγκεκριμένη ιδέα ήταν αρκετή για να τραβήξει τα βλέμματα στον προαναφερθέντα διαγωνισμό και να οδηγήσει τη Superhot Team -που αλλού;- στο Kickstarter. Όπως ήταν φυσικό, η ευφάνταστη ιδέα τους κέρδισε το κοινό και, έτσι, τρία χρόνια μετά έφτασαν στην τελική υλοποίηση της ιδέας τους και στην επίσημη κυκλοφορία του παιχνιδιού, ζητώντας το διόλου ευκαταφρόνητο ποσό των 20 ευρώ. Έπειτα από την εκτενή ενασχόλησή μας με τον τίτλο, το συγκεκριμένο αντίτιμο φαντάζει υπερβολικό, καθώς δείχνει να αντικατοπτρίζει την πεποίθηση των δημιουργών πως πρέπει να χρεώσουν ένα premium για την καινοτόμα ιδέα τους, ανεξάρτητα από την ελλιπή ποικιλία δουλεμένου περιεχομένου, ικανού να κρατήσει το ενδιαφέρον μας για παραπάνω από 2-3 ώρες.
Είναι αρκετά ατυχής αυτή η κατάσταση, καθώς η Superhot Team είχε στα χέρια της μία πραγματικά ενδιαφέρουσα ιδέα. Ας δούμε, όμως, τα πράγματα με τη σειρά. Σε ένα τετριμμένο είδος, όπως αυτό των FPS, όπου οι καινοτομίες έρχονται πραγματικά με το σταγονόμετρο, είναι ιδιαίτερα ευχάριστο να βλέπουμε την ανεξάρτητη σκηνή να έρχεται με μία πρωτότυπη ιδέα, ικανή να προσφέρει διασκεδαστική δράση μέσα από έναν ξεχωριστό και φρέσκο μηχανισμό. Η μεταχείριση του χρόνου όταν μόνο εμείς κινούμαστε, προσφέρει έντονες συγκινήσεις και τη δυνατότητα να δημιουργήσουμε εντυπωσιακές σκηνές δράσεις.
Φανταστείτε τη σκηνή όπου βρισκόσαστε σε ένα μπαρ. Ένας εχθρός σηκώνει το πιστόλι για να σας πυροβολήσει, εσείς παίρνετε άμεσα ένα μπουκάλι και του το ρίχνετε στο κεφάλι. Όπως πετάγετε το πιστόλι από το χέρι του, το πιάνετε στον αέρα και κάνετε στροφή 180 μοιρών για να πυροβολήσετε τον τύπο που έχει μπει από την πόρτα του μαγαζιού. Αμέσως μετά, γυρνάτε στιγμιαία προς τα πίσω και κάνετε μερικά βήματα δεξιά για να αποφύγετε τα σκάγια που έχουν φύγει από την καραμπίνα ενός άλλου εχθρού, που έχει βγει από την τουαλέτα του μπαρ. Με το πιστόλι να έχει αδειάσει, το πετάτε στα μούτρα του, αρπάζετε την καραμπίνα του, την αδειάζετε πάνω του και ρίχνετε την τελευταία σφαίρα στον τύπο με το πολυβόλο που έχει εισέλθει από την είσοδο του μαγαζιού, αποφεύγοντας ταυτόχρονα τις ριπές από το όπλο του.
Στην παραπάνω κατάσταση μπορείτε να βγείτε αλώβητοι μόνο με την σωστή μεταχείριση του χρόνου, που σας επιτρέπει να ζυγίζετε την κατάσταση ώστε να αποφασίσετε την επόμενη καλύτερη δυνατή κίνηση. Η μέγιστη τρωτότητα του χαρακτήρα σας, που εξοντώνεται με μία μόνο σφαίρα ή γροθιά, συντελεί σε πραγματικά έντονες και κινηματογραφικές καταστάσεις. Η δράση του Superhot έχει γενικά όλα τα εχέγγυα για να σας οδηγήσει σε θεαματικές ανταλλαγές πυροβολισμών μέσα από την πάντα εντυπωσιακή τεχνική του slow motion.
Η μεταχείριση του slow motion, βέβαια, δεν οδηγεί σε έναν περίπατο, όπως αρχικά κάποιος μπορεί να υποθέσει, καθώς η ταχύτητα κινείται μεν σε πολύ αργούς ρυθμούς, όμως η ταχύτητα του χαρακτήρα σας είναι επίσης ανάλογα αργή. Το αποτέλεσμα είναι πως, όταν, παραδείγματος χάρη, ένας εχθρός στα τρία μέτρα σάς πυροβολήσει, θα μπορείτε να κάνετε ουσιαστικά μόνο ένα βήμα προς μία κατεύθυνση πριν σας φτάσει η σφαίρα. Όταν αντιμετωπίζετε πάνω από τρεις εχθρούς η κατάσταση φυσικά περιπλέκεται και η σωστή σκέψη για την επόμενη ασφαλή κίνηση είναι πιο απαιτητική από ό,τι αρχικά φαντάζει. Όμως, όσο καλή και αν είναι αυτή η πρωτότυπη ιδέα για το gameplay, η συνολική υλοποίησή της δίνει την εντύπωση πως το παιχνίδι βρίσκεται ακόμα σε μία beta έκδοση. Αυτό δεν το λέμε επειδή υπάρχουν bugs, καθώς το Superhot “τρέχει” απροβλημάτιστα. Η αίσθηση του ημιτελούς παιχνιδιού έρχεται από το ελλιπές περιεχόμενο, αλλά και από επιμέρους στοιχεία που δείχνουν ότι θα μπορούσαν να είχαν δουλευτεί περισσότερο ώστε να φτάσει στο σημείο να δείχνει ως μία ολοκληρωμένη παραγωγή.
Εξαρχής, δεν μας έκανε και τόσο καλή εντύπωση η αρκετά φλύαρη ιστορία που προσπαθεί να πει. Το σενάριο προσπαθεί να σπάσει τον τέταρτο τοίχο, δημιουργώντας την εντύπωση πως ένας φίλος μας, μέσω ενός παλαιομοδίτικου chat, προσπαθεί να μας πείσει να ασχοληθούμε με την “σπασμένη” έκδοση του Superhot, ενός παιχνιδιού που βρίσκεται ακόμα στα πρώτα στάδια της ανάπτυξης.
Ασχολούμενοι με τα διάφορα επίπεδα, συχνά το παιχνίδι θα μας “πετάει” στο αρχικό μενού, όπου θα χρειάζεται να παρακολουθούμε νέες, υποτιθέμενες συνομιλίες στο chat από εμάς προς τον φανταστικό φίλο μας, αλλά και μία άλλη εχθρική οντότητα, σε μία ιστορία που φαίνεται να έχει ρίξει κλεφτές ματιές στο σενάριο των Matrix. Το σπάσιμο του τέταρτου τοίχου θεωρούμε ότι γίνεται επιτηδευμένα και η όλη ιδέα του σεναρίου είναι αρκετά υπερβολική, δίχως να είναι τόσο έξυπνη όσο πιστεύει ότι είναι και, τελικά, το μόνο που καταφέρνει είναι να μας βγάζει συνεχώς από τη δράση ώστε να μας δώσει μερικές ακόμα αράδες κειμένου που δύσκολα πιστεύουμε ότι θα προξενήσουν το ενδιαφέρον κάποιου.
Διαβάστε επίσης
