Hitman – Season Premiere
Φόνοι σε δόσεις.
Φόνοι σε δόσεις.
Πόσες φορές έχετε παίξει ένα παιχνίδι όπου η εξέλιξη κι η επιτυχία σας εξαρτάται άμεσα από τη δημιουργικότητά σας; Πόσες φορές χρειάστηκε να επιστρατεύσετε φαντασία, μεράκι και πειραματισμό, αντί να βασιστείτε στα καλο-ακονισμένα skillzZz του action, της ακρίβειας και των αντανακλαστικών; Ας υποθέσουμε ότι αυτό το νούμερο δεν τείνει στο μηδέν. Ας θεωρήσουμε ότι έχει συμβεί στο παρελθόν, Αραιά και που… Σπάνια… Πότε αλήθεια; Σίγουρα μια από αυτές θα αντιστοιχούσε σε κάποιο πρότερο επεισόδιο της σειράς Hitman. Ανέκαθεν η σειρά, σας έβαζε σε ένα λεπτομερέστατο sandbox και σας έδινε κάποιες απαιτήσεις. Έναν ή περισσότερους στόχους και σας άφηνε μόνους σας να τα βάλετε με την καλοκουρδισμένη AI, τη φυσική του παιχνιδιού και τα όρια της φαντασίας σας.
Μπορεί η σειρά να είχε τα σκαμπανεβάσματά της, αλλά πάντα ταλαντώνονταν γύρω μέσα στο εύρος του πολύ καλού. Από το υπέροχο Blood Money, μέχρι το ιδιαίτερο Absolution, ο χαρακτήρας της σειράς ήταν τέτοιος που έκανε τον δημιουργικό παίκτη να νοιώθει πραγματικός άρχοντας του έντεχνα στημένου κόσμου του. Φτάνουμε λοιπόν στην τεταρτό-πέμπτη “ενσάρκωση” του δημοφιλούς franchise, με αποσκευές γεμάτες προσδοκίες, σκεπτικισμό, ανάγκη για ανανέωση κι “ένα μικρό καλάθι” που το παίρνουμε κάθε φορά που υπάρχει υποψία reboot, remaster, replay, rebound και ούτω καθεξής. Θα μπορέσει το νέο Hitman να μας προσφέρει στιγμές αντάξιες του Blood Money; Θα ανανεώσει καθόλου τη σειρά; Θα αναζοπυρώσει το ενδιαφέρον των πιστών οπαδών της; Κρατήστε αυτές τις ερωτήσεις κάπου, γιατί κάποιες θα απαντηθούν σήμερα, ενώ άλλες θα πρέπει να περιμένουν – φαινομενικά – πολύ καιρό.
Όπως και να ‘χει, η Ιο-Ιnteractive φρόντισε να αξιοποιήσει το απόφθευγμα “η αρχή είναι το ήμισυ του παντός”, στο έπακρο. Η Glacier Engine δίνει μια δυνατή γροθιά στο σαγόνι του gamer, αφήνοντάς το να κρέμεται για αρκετή ώρα, καθώς το παιχνίδι ξεκινάει με εντυπωσιακά πλάνα σε λεπτομερή χιονισμένα τοπία. Ο φαλακρός φίλος μας (μην περιμένετε να γράφω Agent 47 σε όλο το κείμενο) κατεβαίνει από ένα ελικόπτερο και συναντάται με μια μυστηριώδη γυναίκα, ανταλάσσοντας αινιγματικές και πνευματώδεις ατάκες. Δείχνει νεότερος, πράγμα λογικό, μιας και τεκταινόμενα λαμβάνουν χώρα “20 χρόνια πριν” (από τι;).
Το πέπλο μυστηρίου που καλύπτει τη γυναίκα, το επάγγελμα και το ρόλο της βρίσκεται πηγαίο σε όλο το εύρος των μυστηριωδών εγκαταστάσεων, που βρίσκονται κρυμμένα στα ανεμοδαρμένα και χιονοσκεπή ύψη. Ο cannonball-head ήρθε εκεί προφανώς οικειοθελώς, προκειμένου να περάσει ένα σύνολο εξετάσεων, ο απώτερος σκοπός των οποίων είναι προς το παρόν άγνωστος. Μια άλλη φιγούρα, δύσπιστη και με αέρα εξουσίας, προσπαθεί να κάνει τις εξετάσεις αυτές αδύνατες για το “γυαλιστερό” φίλο μας. Προσπαθεί να τον κάνει να αποτύχει – και δε διστάζει να το δείξει. Κατά τα φαινόμενα, στις εγκαταστάσεις αυτές, προσομοιώνονται αποστολές δολοφονίας του παρελθόντος. Υλοποιημένες με μέγιστη λεπτομέρεια, έχουν σκοπό να αναπαράγουν μέχρι κεραίας τις αυθεντικές καταστάσεις και να τεστάρουν τον κάθε εξεταζόμενο φονιά στο έπακρο. Αυτό είναι και το tutorial του παιχνιδιού, που σας αναθέτει να επαναλάβετε τη δολοφονία ενός ζάπλουτου υποκειμένου, στο πάρτι που διοργανώνει στο ίδιο του το κότερο, ανάμεσα σε δεκάδες παρευρισκόμενους.
Σίγουρα κάθε φίλος της σειράς θα έτριβε τα χέρια του από χαρά μπροστά σε μια τέτοια πρόκληση. Το παιχνίδι, όμως, “σας πιάνει από το χεράκι” και σας καθοδηγεί, σχεδόν βήμα προς βήμα στην εν λόγω δολοφονία. Όσο γίνεται αυτό, δε γίνεται να μη θαυμάσει κανείς την άψογη απόδοση του οπτικού τομέα σε επίπεδο λεπτομέρειας, framerate και φυσικότητας. Η αίσθηση της πραγματικής κατάστασης είναι η πεμπτουσία της επιτυχίας σε τέτοια παιχνίδια κι εδώ φαίνεται να πράτει τα δέοντα κι ακόμα περισσότερα.
Στον αντίποδα, πληθώρα ηχητικών εφέ ζωντανεύουν το πάρτι στα αυτιά σας: ψυθιριστοί διάλογοι, χαμόγελα, βογκητά δυσφορίας ή πόνου, κυμαινόμενη ένταση θορύβων και μουσικής υπόκρουσης, βήματα, ήχοι κινητήρων, φαγητά που κοχλάζουν κι ό,τι άλλο μπορείτε να δείτε επί της οθόνης, έχει “ζωή” και στον τομέα του ήχου. Η απόδοση της “πραγματικότητας” πηγαίνει πολύ καλά και λείπει μονάχα ένα χαρακτηριστικό για να ολοκληρωθεί το puzzle της αληθοφάνειας: η συμπεριφορά καθενός από τους NPCs και η φυσικότητα της ΑΙ που τους ελέγχει. Για να λέμε τα σύκα-σύκα και τη σκάφη-σκάφη, όταν κάποιος ακολουθεί ένα tutorial βήμα προς βήμα, δεν παρατηρεί εύκολα ψεγάδια στην ΑΙ. Όλοι αντιδρούν ως όφειλαν, τα πράγματα ρέουν ομαλά κι η επιτυχία έρχεται γρήγορα. Απογοήτευση για τους οπαδούς της απαιτητικής εξέλιξης και της δημιουργικής προσέγγισης, αλλά εξαιρετικά προσωρινή. Μόλις τελειώσετε με το “νηπιαγωγείο”, το παιχνίδι προσφέρει τη δυνατότητα να ξαναπαίξετε την αποστολή, με απόλυτη ελευθερία όμως κι ακολουθώντας τις δικές σας επιλογές. Τα γνωστά challenges εισβάλλουν σωρηδόν στο pause menu και υπαινίσσονται τρόπους δολοφονίας που ούτε είχαν περάσει από το μυαλό σας μέχρι εκείνη την ώρα.
Ένα χαμόγελο που φτάνει μέχρι τα αυτιά ζωγραφίζει το πρόσωπο του Hitman-fan με σουρεαλιστικές πινελιές, καθώς αυτός αντιλαμβάνεται το μεγάλο βάθος ενός επιπέδου και δη tutorial. Ο κόσμος ξανα-ξεδιπλώνεται μπροστά σας, ολοζώντανος, όπως είπαμε πριν, αλλά κάνοντάς σας αυτήν τη φορά να νιώσετε μόνος κι εκτεθειμένος – επίσης αόρατος και φονικός. Ο χρόνος στην ουσία απειρίζεται. Εσείς χαλαρώνετε στον καναπέ και εξετάζετε τα χίλια-μύρια αντικείμενα που βρίσκονται αραδιασμένα – τυχαία και μη – στο χώρο. Αναρωτιέστε πώς θα μπορέσετε να τα αξιοποίησετε προς επίτευξη της αποστολής και ψάχνετε να βρείτε τον τρόπο που θα σας οδηγήσει σε συγκεκριμένα kills. Η αίσθηση όλου αυτού είναι εφάμιλλη της πραγματικής απόλαυσης. Η φυσικότητα των αντιδράσεων στις ενέργειες και τα λάθη σας, σας κάνουν να χαμογελάτε ικανοποιημένοι από την ακρίβεια και τη δικαιοσύνη του παιχνιδιού. Διάσπαρτα λάθη στην ΑΙ θα σας φτάσουν να κουνήσετε το κεφάλι σε κατανόηση της φράσης “ουδείς τέλειος”, αλλά δε θα χαλάσουν την όλη εμπειρία κι επ’ ουδενί δε θα προβληματίσουν στην εξέλιξη μιας αποστολής. Η ουσία είναι μία: το δικό σας sandbox δολοφονιών είναι εδώ! Πειστικό, πλούσιο, λεπτομερές, δίκαιο κι απολαυστικό. Μια αναβίωση του Blood Money με κάμποσα στοιχεία κι από το absolution και μερικές νέες προσθήκες.
Οι μεταμφιέσεις δηλώνουν το “παρών”, αλλά το σύστημα είναι πλέον πιο ευέλικτο. Δεν είναι πλέον ο κάθε “συνάδελφος” ικανός να σας εντοπίσει, παρά μόνο κάποιος αριθμός αυτών, στοιχείο που προσθέτει στην αληθοφάνεια. Τα opportunities είναι ένα ωραιότατο παράδειγμα φρεσκαρισμένου gameplay. Ακούτε έναν διάλογο, τυχαία, καθώς περνάτε από ένα σημείο, και μαθαίνετε για το αγαπημένο cocktail του στόχου σας. Μια αλληλουχία checkpoints (απενεργοποιήσιμα για τους hardcore) θα σας οδηγήσει στην εύρεση της συνταγής, στην παρασκευή του και σε ό,τι άλλο μεσολαβήσει μέχρις αυτό να ξεκάνει τον στόχο σας, εμπλουτισμένο, φυσικά, με τα απαραίτητα συστατικά. Θα βρεθείτε, λοιπόν, να ασχολείστε με αυτήν και την έτερη αποστολή του tutorial για πολλή ώρα, διασκεδάζοντας με τις παραλλαγές και με τη φαντασία που επιστρατεύτηκε για τη δημιουργία τους.
Διαβάστε επίσης
