Cine-TV: Doctor Whο

Σα βγεις στον πηγαιμό για τον Gallifrey…

Έτος 2063 και η τηλεοπτική σειρά Doctor Who γιορτάζει το 100ο έτος της συνολικής της ύπαρξης. Ταυτόχρονα, μια άλλη εύθραυστη ύπαρξη έχει αφιερώσει όλη της την προσοχή σε μια ολογραφική οθόνη. Περιμένει υπομονετικά τη στιγμή που θα την κάνει να ξανανιώσει νεαρή και γεμάτη όνειρα για το μέλλον, αναμένει την ώρα που θα ξεχάσει την κούραση των ετών και θα «ταξιδέψει» στο χωροχρόνο παρέα με τον αγαπημένο της αθάνατο, ανθρωποειδή εξωγήινο με τις δυο γενναιόδωρες καρδιές, το sonic screwdriver και τις πολλαπλές του ενσαρκώσεις. Ήλθε η ώρα το παρελθόν να γίνει μέλλον, το μέλλον παρελθόν και το παρόν ένα ακόμη συναρπαστικό κεφάλαιο στην ιστορία της, ίσως, πιο πρωτοποριακής παραγωγής του βρετανικού δικτύου BBC.

Όλα είναι πιθανά στο σύμπαν αυτό, όλα έχουν συμβεί, κι όμως, την ίδια στιγμή τίποτα δεν έχει συμβεί ακόμη. Άστρα «γεννιούνται» και «σβήνουν», πολιτισμοί «ανθίζουν» και εξαφανίζονται εν ριπή οφθαλμού… Σε όλα αυτά πάντα παρατηρητής και πρωταγωνιστής είναι ο πολυαγαπημένος της «Χρονο-Άρχοντας» δίχως όνομα και οι εκάστοτε θνητοί σύντροφοι και συνταξιδιώτες του στον χρόνο. Ολάκαιρο το χρονικό φάσμα μετατρέπεται σε μια χαοτική «παιδική χαρά» για τον εκκεντρικό ήρωα αυτής της ατέρμονης ιστορίας. Η γυναίκα κλείνει τα μάτια της για να τα ξεκουράσει όσο περιμένει και «βλέπει» σκούρο μπλε.

Όλα ξεκίνησαν ένα Σάββατο απόγευμα του 1963, όταν πρωτοεμφανίστηκε στις οθόνες των τηλεοράσεων των Βρετανών ένας οξύθυμος και κακοδιάθετος γέρος, ο οποίος μαζί με την εγγονή του, κατά λάθος ταξίδεψαν με τους καθηγητές της προαναφερθείσας, πίσω στη Λίθινη Εποχή μέσω της μηχανής του χρόνου-διαστημοπλοίου του, TARDIS (Time And Relative Dimension in Space). Αυτό που επακολούθησε ήταν μη αναμενόμενο και άνευ προηγουμένου: το Doctor Who άντεξε στις δεκαετίες, λαμβάνοντας τον τίτλο της πιο “longest-running” σειράς επιστημονικής φαντασίας, με πάνω από 800 επεισόδια μέχρι και το 2016, αφήνοντας πίσω της «τέρατα» του είδους όπως το Star Trek.

Μαζί με τη σειρά ήλθαν comics, βιβλία, ραδιοφωνικές παραστάσεις, video games, εκθέσεις με θέμα το Doctor Who και spin-off προγράμματα, όπως τα K-9 and Company, The Sarah Jane Adventures και Torchwood. Το περιβόητο TARDIS, που έχει τη μορφή ενός μπλε, αστυνομικού τηλεφωνικού θαλάμου παλαιού τύπου, κυριαρχεί σε κάθε είδους merchandise, ενώ ο ίδιος ο Δόκτωρ και οι περιπέτειές του αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της βρετανικής ποπ κουλτούρας, με εκατομμύρια θιασώτες σε όλο τον κόσμο και φυσικά όλων των ηλικιών.

O βασικός κορμός της κύριας υπόθεσης ήταν πάντα απλός. Ένας βασικός ήρωας, ο οποίος μάχεται με «εσωτερικούς δαίμονες» και σκοτεινά μυστικά, περιβάλλεται από ένα πέπλο μυστηρίου, έχει υπερφυσικές ικανότητες, δεν μένει ποτέ σε ένα μέρος, τρέφει αγάπη για την περιπέτεια και η μεγάλη του αδυναμία αποτελεί το ότι είναι πάντα έτοιμος να θυσιάσει σχεδόν τα πάντα προκειμένου να σώσει τους άλλους και συγκεκριμένα αυτούς που αγαπάει. Έτσι και ο Doctor, είναι ένας αντισυμβατικός ήρωας που ξεκίνησε το ταξίδι του στο χωροχρόνο, κλέβοντας μια χρονομηχανή (TARDIS) και φεύγοντας από τον πλανήτη Gallifrey για να ξεφύγει από τους άλλους Time Lords και, κατά κάποιο τρόπο, από την πλήξη και την ανία.

Ξεκίνησε έτσι μια πορεία και ένα ντόμινο γεγονότων που επηρεάσαν, επηρεάζουν και θα επηρεάζουν το σύμπαν από άκρη σε άκρη. Όπου και να πάει, ό,τι και να κάνει, καταδιώκεται από τους πιο θανάσιμους εχθρούς και την ίδια στιγμή καταφέρνει να επαναφέρει την τάξη στο σύμπαν, αν και πολλές φορές σπέρνει πιο πολύ χάος από ό,τι θα περίμενε κανείς. Το Doctor Who διήρκησε από το 1963 ως το 1989, στη συνέχεια ήλθε η ταινία του 1996, με την τελική και επιτυχή προσπάθεια αναβίωσης να είδε το φώς κατά το έτος 2005. To σημαντικό στοιχείο που συμβάλλει στη μακροβιότητα της σειράς είναι, φυσικά, η αντίληψη του ταξιδιού στον χρόνο, αλλά αυτό που αποτέλεσε πραγματική πρωτοπορία ήταν το plot device της λεγόμενης Αναγέννησης (Regeneration). Ξεκίνησε ως ένας τρόπος να εξηγηθεί η αποχώρηση του ηθοποιού που ενσάρκωσε τον πρώτο Δόκτωρα (William Hartnell) και κατέληξε να είναι ένας από τους πιο έξυπνους τρόπους συνέχισης της σειράς.

Η λογική πίσω από αυτή την κίνηση είναι απλή, η Αναγέννηση πραγματοποιείται όταν ο Doctor είναι κοντά στο θάνατο. Τότε είναι που αναγεννιέται σε άλλο σώμα. Η νέα ενσάρκωσή του έχει εντελώς διαφορετικό χαρακτήρα και ιδιοσυγκρασίες, ενώ παραμένει το ίδιο άτομο με τις ίδιες εμπειρίες και αναμνήσεις. Κάθε αλλαγή ηθοποιού είναι μια σημαντικότατη στιγμή για το fandom. Λίγο η λύπη για την αποχώρηση του παλιού, οι στιγμές συγκίνησης για την περιβόητη σκηνή της αλλαγής και ο απερίγραπτος ενθουσιασμός για τη νέα ενσάρκωση, αν μη τι άλλο προσδίδουν ένα ύφος τελετουργίας στον αφοσιωμένο θεατή. Άλλωστε, ποιός fan δε θα μπορούσε να συγκινηθεί με το «I don’t want to go» του David Tennant;

Μαζί με τον πρωταγωνιστή, βέβαια, αλλάζουν πάντα και οι χαρακτήρες που τον περιβάλλουν, αν και όχι την ίδια στιγμή. Σύντροφοι και «συνεργοί» στα παρορμητικά καμώματα του Doctor, ο καθένας με τις δικές του δυνατότητες και μοναδική προσωπικότητα, έρχονται για να φύγουν αναπόφευκτα, προς λύπην του.