Dark Souls III
Ξέχασέ με κόσμε, γιατί είμαι πλέον στάχτη...
Θα περπατάς στο Lothric και θα νομίζεις ότι βλέπεις το Undead Parish. Όχι γιατί είναι μια αναβίωση της περιοχής του Lordran, αλλά επειδή όλα μοιάζουν να συναντιώνται σε αυτό το σημείο της ιστορίας, του χώρου και του χρόνου. Όλα μοιάζουν να υπακούν σε μια συνεύρεση, που η τελεσίδικη φύση της θα σημάνει το τέλος των κύκλων κι ίσως της ανθρωπότητας. Αλλά δε θα ξεχάσεις ότι η μεγαλύτερη και σταθερότερη αλήθεια είναι ο θάνατος. Τόσο μεγάλη, που δεν επιτρέπει καμία άλλη να συγκατοικήσει μαζί της στο μυαλό ενός Ashen One. Με την αμυδρή σκέψη ότι πιθανώς να βρίσκεσαι μπροστά σε μια κοσμοϊστορική και αποκαλυπτική συνεύρεση κόσμων, συναντάς τον Iudex Gundyr…
Το όνομά του σημαίνει Κριτής Μάχης σε μια ανόσια μίξη λατινικών και γερμανικών. Πόσοι κόσμοι μπλέκονται αλήθεια και τι είδους όνομα είναι αυτό; Τη στιγμή που θα συνειδητοποιήσεις ότι πλέον υπάρχει και μια μπλε μπάρα ανάμεσα στο Health και το Stamina, θα καταλάβεις ότι η άμυνά σου δεν είναι ικανή να κρατήσει τα χτυπήματά του ανθρωπόμορφου boss. Την είχες και παλαιότερα, ή είναι καινούριο απόκτημα; Κανένας χρόνος τώρα για τέτοια ερωτήματα. Κάνεις roll, γιατί με δύο χτυπήματά του στην ασπίδα έχεις χάσει όλο σου το stamina και το τρίτο χτύπημα του combo του σχεδόν σε σκοτώνει. Κάνεις roll…
…και αντιλαμβάνεσαι ότι είσαι πολύ γρήγορος. Πιο γρήγορος από άλλες φορές. Ίσως το ίδιο γρήγορος όπως όταν πολεμούσες στο Bloodborne. Το roll σε σώζει. Ξεφεύγεις πιο εύκολα, σα να έχει αυξηθεί το invulnerability time στο animation της κίνησης. Η μάχη συνεχίζεται σαν καλοστημένη χορογραφία κι η συνείδησή απομακρύνεται και την παρακολουθεί αποστασιοποιημένα. Όλα γίνονται ομαλά, πανέμορφα. Τίποτα δεν διακόπτει το ρυθμό της κίνησης. Συνεχίζεται απρόσκοπτη, ενώ εσύ θαυμάζεις τη λεπτομέρεια και το σχεδιασμό του κόσμου. Τελικά, ο Κριτής πέφτει, έχοντας παραδώσει τη κρίση του: η χρήση της ασπίδας δε βοήθησε, χρειάστηκε επιθετική τακτική κι ελιγμοί διαφυγής.
Ίσως να μη σου άρεσε αυτό. Λίγο αργότερα βρίσκεις επιμελώς… φανερωμένο έναν περίεργο Master που κραδαίνει μια katana. Βρίσκεται πολύ κοντά σε bonfire για να τον αγνοήσεις. Με την πρώτη, τρίτη, δέκατη προσπάθεια (…Δήμητρα, Σάββας, Απόστολος…), πέφτει και το δυνατό όπλο γίνεται δικό σου. Ένας σημαντικός σύμμαχος στην αρχή του παιχνιδιού, που για να αξιοποιηθεί όμως θα πρέπει να υιοθετήσεις την επιθετική τακτική που όρισε ο Κριτής. Φαίνεται ότι ο κόσμος σε ωθεί να πολεμήσεις όπως στο Bloodborne. Όσο σαφή όμως κι αν είναι τα σημάδια, είναι πολύ νωρίς ακόμα -κι όντως, όχι πολύ αργότερα, βρίσκεις στο δρόμο σου μια ασπίδα με 100% physical defence. Η ισορροπία των επιλογών αποκαθίσταται, σε σημείο της καμπύλης εκμάθησης που είναι πολύ άρτιο κι ακριβές για να είναι τυχαίο. Τώρα μπορείς να παίζεις όπως θέλεις.
Στην επόμενη Bonfire διαπιστώνεις ότι μπορείς να τηλεμεταφέρεσαι ελεύθερα μεταξύ αυτών. Πηγαίνοντας στο Firelink Shrine, θα γνωρίσεις κάμποσους NPCs. Αυτοί, ακολουθώντας το pattern του Demon’s Souls, θα πληθαίνουν καθώς θα αυξάνονται οι συναντήσεις σου στον έξω κόσμο. Πρώτα σχεδόν απ’ όλους θα συναντήσεις τον παλιό γνώριμο blacksmith, τον Andre of Astora, που θα σου εξηγήσει το σύστημα αναβάθμισης των όπλων σου από πολύ νωρίς. Θα διαπιστώσεις ότι δεν έχει αλλάξει σχεδόν τίποτα εδώ, αλλά μεταξύ άλλων θα μάθεις με έκπληξη ότι το durability των όπλων σου αποκαθίσταται κάθε φορά που αναπαύεσαι σε μια bonfire. Αν σπάσει, πηγαίνεις το αντικείμενο στον Andre και το επισκευάζει.
Τέρμα το άγχος με το durability! Υποψιάζεσαι όμως (τι άλλο να κάνεις;) ότι πλέον φανερώνεται μια προτίμηση προς τα όπλα, το melee και το quality build. Όμως, εκείνη η μπλέ μπάρα τι ακριβώς κάνει; Πειραματιζόμενος με τις δυνάμεις σου, θα ανακαλύψεις ότι πρόκειται στην ουσία για mana. Πλέον, μπορείς να εκτελείς spells, pyromancies, miracles και hexes για όσο υπάρχει διαθέσιμο mana ή Focus Points όπως το λένε εδώ. Μπορείς επίσης να αλλάζεις ελεύθερα μαγικά κατά τη διάρκεια του casting. Πολλά επιθετικά εργαλεία όντως. Η συνάθροιση των NPCs θα σου παρέχει -ανάλογα με την πρόοδό σου- τα προαναφερθέντα εργαλεία και θα εκπλαγείς όταν μάθεις ότι ο NPC που αλλάζει τα Boss Souls σε αντικείμενα βρίσκεται από την αρχή εδώ, αρκεί να βρεις πού κάθεται και να του φέρεις ένα συγκεκριμένο αντικείμενο.
Εδώ κλείνεις τα μάτια – κι όταν τα ανοίξεις έχεις βρεθεί στον δικό σου κόσμο. Ανάμεσα σε οικογένεια, φίλους και δουλειά. Κινείσαι στον κόσμο αυτόν, αλλά κινείσαι σαν undead. Εκτελείς μηχανικά της καθημερινές σου υποχρεώσεις, αλλά το μυαλό σου βρίσκεται στο Lothric. Το Darksign σε καλεί κι εσύ δακρύζεις όσο μένεις μακρυά του. Πονάς. Θέλεις να επιστρέψεις. Σε περιμένει πίκρα και κόπος, αλλά καίγεσαι να το κάνεις – και το κάνεις. Κλείνεις τα μάτια κι όταν τα ανοίξεις, βρίσκεσαι πάλι εκεί. Στον τοίχο. Η θηριώδης μορφή του κάστρου μοιάζει να σε κοιτάει σαν θήραμα, αλλά έχεις αυτοπεποίθηση. Πιστεύεις ότι κατάλαβες τους μηχανισμούς του παιχνιδιού και ξεκινάς το ταξίδι. Απαντάς, χωρίς να σε έχει ρωτήσει κανένας, ότι είσαι έτοιμος.
Κι έτσι η σφαγή φέρνει ψυχές. Μετά έρχεται ο θάνατος. Κάποια στιγμή οι ψυχές χάνονται κι εσύ εκνευρίζεσαι. Όταν δε χάνονται, είναι λίγες, γιατί ο κόσμος στέγνωσε από ήρωες και δε μπορείς να αναβαθμιστείς εύκολα. Τα Estus Flasks είναι λίγα και ανακαλύπτεις ένα καινούριο, μπλε φλασκί, που γεμίζει την ομόχρωμη μπάρα. Όταν επιστρέψεις στο Firelink για αναβάθμιση, ο Andre σου εξηγεί ότι μπορείς να μετατρέψεις τα Estus Flasks σε Ashen Flasks και να μοιράσεις τη δυνατότητα αναπλήρωσης. Μα ήταν ήδη λίγα… Απογοητεύεσαι.
Διαβάστε επίσης
