Dark Souls III
Ξέχασέ με κόσμε, γιατί είμαι πλέον στάχτη...
Σε κάθε περίπτωση, ο μέγιστος αριθμός παικτών σε έναν κόσμο είναι τρεις (εξαιρουμένου του host) και μπορεί να αυξηθεί κατά δύο με τη χρήση του Dried Finger, που δύναται να αποκτηθεί εύκολα από τον βασικό merchant του παιχνιδιού. Επίσης, δεν μπορείτε να καλέσετε ή να δεχτείτε εισβολή αν είστε σε hollow form. Αυτό έχει την έννοια που είχε και παλιά, με τη χρήση Embers αντί για humanities, για την αποκατάσταση της ζωής στο σώμα σας και την επέκταση της Health μπάρας σας. Στο σύνολό της, η online εμπειρία ολοκληρώνεται με τη χρήση και θέαση μηνυμάτων, φαντασμάτων άλλων παικτών και των κηλίδων θανάτου που προειδοποιούν σαφέστατα για ενδεχόμενο κίνδυνο. Το να χρησιμοποιήσεις όλα αυτά τα εργαλεία είναι πράξη σοφίας, φίλε unkindled, μιας και σύντομα θα καταλάβεις ότι ο κόσμος αυτός πολύ δύσκολα θα κατακτηθεί από έναν ήρωα που παλεύει μόνος του. Οι παγίδες που θα γλιτώσεις κι οι περιοχές που θα βρεις με τη βοήθεια των υπολοίπων undeads, ανταμοίβουν την online επιλογή πέρα από κάθε αμφιβολία.
Έτσι, με παρέα ή μόνος, θα προχωρήσεις. Θα σου φανεί γραμμική η πρόοδος, μόνο και μόνο για να αντιληφθείς ότι κάπου, κάτι, άνοιγε μια άλλη περιοχή. Ότι ένα shortcut σε επιστρέφει πολύ πίσω. Ότι υπάρχουν κάμποσες optional περιοχές γεμάτες εχθρούς, bosses, όπλα και lore fragments προς εξερεύνηση. Η δομή του κόσμου δεν είναι ούτε η ακτινική του Dark Souls 2, ούτε η συμπαγής ενιαία του πρώτου Dark Souls. Είναι μια μίξη των δύο, όπως ολόκληρος ο κόσμος αποτελεί μια μίξη των Soulsborne εμπειριών. Μίξη εκούσια, έντεχνα υλοποιημένη, ώστε πότε να συγκινεί, πότε να tease-άρει και πότε να εκπλήσσει με τις σχεδιαστικές επιλογές, το εκπληκτικό art και το level design.
Είναι ένας κόσμος που έχει σκοπό κι επιτήδευση. Δε βγήκε για να εκπληρώσει την ανάγκη ετήσιας κυκλοφορίας ή για να κλείσει μια τριλογία. Βγήκε για να ολοκλήρώσει ένα πλάνο που φαίνεται – κραυγαλέα πλέον – ότι υπήρχε ευθύς εξαρχής. Είναι φτιαγμένος με σαδιστικό μεράκι, τέτοιο που φαίνεται ότι ο δημιουργός του ξέρει ποια “κουμπιά” του παίκτη να πατήσει ώστε να απελευθερωθούν οι κατάλληλες τοξίνες και ορμόνες και να ξεχυθούν τα αντίστοιχα συναισθήματα. Ποιος άλλος έχει παίξει, ποτέ, με αυτόν τον τρόπο μαζί σου; Πάνω απ’ όλα όμως, είναι η κάθαρση! Η ολοκλήρωση μιας ιστορίας σάπιας κι άρρωστης, που σίγουρα δε θα ‘ρθει με την ολοκλήρωση του παιχνιδιού.
Θα παίξεις και δεύτερο και τρίτο playthrough και τότε θα αρχίσει να παίρνει μια κάποια μορφή το σύνολο της ιστορίας. Θα συναντήσεις τον πνευματικό διάδοχο του Northern Regalia, Θα ξαναδείς τη Yuria και θα αρχίζεις να σκέφτεσαι. Θα δημιουργηθούν αμφιβολίες για τα πάντα. Για το αν θα είναι το τέλος των Dark Souls, αν θα συνεχιστεί με άλλο όνομα, με κάποιο DLC ή τι, στο κάτω κάτω της γραφής, είναι το Souls και γιατί έχει τόση σημασία αυτός ο όρος. Θα είναι η αιτία αποκλεισμού από το πραγματκό περιβάλλον σου κι ο στόχος των σκέψεων και των επιθυμιών σου για μεγάλο χρονικό διάστημα. Τέτοια είναι η δύναμη της ιστορίας του και η αριστοτεχνία της πλοκής του.
Βαρειές δηλώσεις ακολουθούν: Ποτέ ξανά δε σχεδιάστηκε παιχνίδι με τέτοια ακρίβεια, προσοχή, τέχνη και μεράκι – κι ας είναι μούσκεμα στο σαδισμό και την αρρώστια. Ποτέ ξανά δεν ολοκληρώθηκε “παιχνίδι” με τέτοιο βάθος κόσμου, το μέγεθος του οποίου απειλεί να καταπλακώσει τον παίκτη. Ποτέ ξανά δημιουργός παιχνιδιού δε στρέβλωνε τα στοιχεία ώστε αυτά να τα αντιλαμβάνεται διαφορετικά ο κάθε παίκτης. Ποτέ δεν πρόσθεσε επίτηδες plot holes για να ανοίξει το εύρος των ερμηνειών. Ποτέ δεν πρόφερε 10.000 αμοιβή σε όποιον καταφέρει να αποσαφηνίσει την ιστορία των Dark Souls…
Ίσως το αίσθημα αυτό να οξύνεται, γιατί πρόκειται για τη φυσικότατη κι απόλυτη κατακλείδα της Soulsborne εμπειρίας. Γιατί ενισχύεται εκθετικά από τη συνειδησιακή ύπαρξη των υπολοίπων σε κάποιο μέρος του μυαλού σας. Είναι αυτό που έπρεπε να έρθει. Είναι αυτό που περιμένατε πάντα. Έχει τη μορφή που έπρεπε να έχει και δε θα μπορούσε να είναι τίποτε άλλο από αυτό που είναι ήδη. Είναι τέλειο κι είναι σταθμός στον κόσμο του gaming. Είτε σα μεμονωμένο παιχνίδι, είτε σαν κλείσιμο ιστορίας. Κλείστε κι εσείς τα μάτια σας! Έχετε πάει εκούσια εκεί – και το απολαμβάνετε μέχρι τελευταίου θανάτου.
Το review βασίστηκε στην PS4 έκδοση του παιχνιδιού.
Διαβάστε επίσης
