Item: Battlefleet: Gothic Armada
Rating: 7.5
Author: Νίκος Πλωμαριτέλης

Όπως είπαμε, αφού διαλέξουμε τα πλοία μας, προχωράμε στη φάση του deployment, τοποθετώντας τα σε οποία grids είναι διαθέσιμα (στις δύο άκρες του χάρτη συνήθως), προετοιμάζοντας τη default συμπεριφορά τους. Αν θα επιτίθενται από ευθεία ή με τα πλάγια κανόνια τους, στα πόσα clicks θα κάνουν engagement, αν θα κινούνται και θα βαράνε, και το κυριότερο, ποια από τα -διψήφιου αριθμού πολλές φορές- skills θα εκτελούν αυτόματα. H προετοιμασία του στόλου μας είναι εξίσου σημαντική, με την ικανότητά μας στο πεδίο της μάχης, καθώς το πρώτο συναπάντημα με τον εχθρό αφήνει συνήθως και τα πρώτα θύματα, γέρνοντας και την πλάστιγγα της μάχης προς τη μία ή την άλλη πλευρά. Εννοείται πως αφότου ξεκινήσει η μάχη, μπορούμε να αλλάξουμε άμεσα οποιαδήποτε εντολή έχουμε δώσει στα πλοία μας, και τις προσαρμόσουμε στη ροή και τις εξελίξεις που τρέχουν μπροστά μας.

Μην ξεγελαστείτε ούτε στιγμή, το BGA είναι ένα αρκετά απαιτητικό, από άποψη τακτικής, παιχνίδι, στο οποίο τη νίκη στις μάχες δε τη δίνει σχεδόν ποτέ η σύσταση του στόλου από μόνη της. Οι μανούβρες των πλοίων, η αξιοποίηση των skills (τα οποία, χωρισμένα σε ομάδες, μοιράζονται cooldown), το positioning και γενικά η σωστή αξιοποίηση, real time, των πλεονεκτημάτων του κάθε σκάφους, είναι που κερδίζουν τις μάχες και όχι τακτικές τύπου «Βάζω τα πιο δυνατά μου πλοία σε αυτόματο και περιμένω να κερδίσει το παιχνίδι από μόνο του». Σύμμαχος στο εξαντλητικό micromanagement και multitasking, που απαιτείται εκ μέρους του παίκτη, είναι το «μαγικό» space bar (οι Τactical Cogitators που είπαμε πιο πάνω), με το οποίο μπαίνουμε σε super slow motion, όση ώρα θέλουμε, και μπορούμε να διαχειριστούμε αποτελεσματικά και με φροντίδα τις εντολές για κάθε πλοίο.

Είναι λίγο χαοτική και τρομακτική η μάχη τις πρώτες φορές, αλλά όσο συνηθίζουμε το positioning και τον ιδιαίτερο τρόπο λειτουργίας του κάθε σκάφους, ανοίγεται μπροστά μας ένας «παράδεισος» πολυπλοκότητας και τακτικών επιλογών, που σπάνια συναντάται ακόμα και σε RTS. Στα bonus του παιχνιδιού, η αίσθηση «βάρους» που έχουν τα πλοία, το εθιστικό ramming, καθώς και τα διάφορα σημεία του χάρτη, gas clouds -όπου μπορούμε να κρύψουμε μέρος του ή όλο το στόλο- και οι ζώνες αστεροειδών, που περνώντας από μέσα τους «τραυματίζουμε» τα πλοία μας. Αντίθετα με την αργή κίνηση και το αυτόματο casting των skills που λύνουν τα χέρια του παίκτη, το «θολό» και δύσχρηστο UI δυσκολεύει αρκετά σε πρώτη φάση τον οποιοδήποτε.

Για το τέλος, αντίθετα με τη συνήθεια μας να αναφερόμαστε πρώτα σε αυτό, αφήσαμε το campaign, που αποτελεί ένα τεράστιο hit ‘n’ miss για τον τίτλο. Χωρίζεται σε turns και επιτρέπει στον παίκτη να κάνει 2-4 deployments (ανάλογα με τα γεγονότα και κάποιες επιλογές) και να αποδιώξει από τους διάφορους κόσμους τις απειλές των Chaos, Orks και Εdar (παίζουμε μόνο με Imperium). Κάθε ελεύθερος και απελευθερωμένος κόσμος δίνει ένα ιδιαίτερο πλεονέκτημα –μικρό πάντα, τύπου περισσότερη experience, φθηνότερα upgrades- και αποτελούν το κύριο πεδίο στο οποίο θα ξοδέψουμε τις 25-30 ώρες που διαρκεί. Ουσιαστικά, αποτελούν μια επανάληψη των skirmish και online αποστολών, επεκτείνοντας με «φτηνό» και «κάλπικο» τρόπο τη διάρκεια του campaign.

Από ένα σημείο και μετά, κάποιες σειρές δηλαδή, υπάρχει ένας εμπλουτισμός με τη συμμετοχή συμμάχων, αλλά και το άνοιγμα κάποιων διαφορετικών bonuses, που λειτουργούν σαν alignment, αλλά δε παύει να αποτελεί μια τεράστια session εξάσκησης του παίκτη για το skirmish και το online, ενώ πολλές φορές ο παίκτης εγκλωβίζεται σε σενάρια και objectives τα οποία είναι άδικα για αυτόν (όπως αναφέραμε πιο πάνω). Θυμίζει λίγο τη campaign λογική πίσω από το metamap του Dark Crusade. Το καλό είναι πως αν αποτύχουμε σε μια από τις sub-missions, δεν τρέχει κάτι σπουδαίο, μιας και το παιχνίδι μάς επιτρέπει να συνεχίσουμε με ελάχιστο κόστος (δε μπορούμε να χάνουμε και συνέχεια βέβαια). Σε πλήρη αντίθεση με τις ανιαρές, grinding τύπου, «καθημερινές αποστολές» είναι οι scenario based, όπου το παιχνίδι απογειώνεται, με δυνατά cutscenes και διαφορετικά objectives και bosses, στις οποίες έπρεπε να επιμείνει και η ομάδα περισσότερο.

Lore και background υπάρχει να φάνε και οι κότες. Θα μπορούσανε να υπάρχουν και αποστολές που να εισάγουν τον παίκτη στο ιδιαίτερο gameplay της κάθε φυλής, αν ήθελαν να έχει, σώνει και ντε, μεγάλη διάρκεια και όχι να τον αναγκάζουν να παίξει δεκάδες φορές μια παρόμοια αποστολή. Ακόμα πιο μεγάλο ενδιαφέρον στις scenario missions δίνει η δυνατότητα να κάνουμε in-game επιλογές, που οδηγούν στην ίδια μεν τελική μάχη, αλλά από διαφορετικό δρόμο, δίνοντας έτσι ένα κίνητρο επανάληψης του campaign, όπως επίσης και η δυνατότητα και εδώ να αποτύχουμε και να συνεχίσουμε, έχοντας όμως αυτή την φορά σοβαρά μειονεκτήματα σε σχέση με τους Chaos (ειδικά αν χαθούν κάποια από τα aritfacts στα οποία αναφέρθηκε στον πρόλογο ο Απόστολος). Μπορούσανε να κάνουν κάτι μνημειώδες, αν λάβουμε υπόψιν πως στο «πυρήνα» του, τη μάχη, το παιχνίδι τα πάει εξαιρετικά, αλλά επέλεξαν να κρατήσουν το campaign σε «ανθρώπινα» πλαίσια. Κρίμα πραγματικά.

Από άποψη δυσκολίας, ετοιμαστείτε να έρθετε αντιμέτωποι με κάποια «μυτερά» difficulty spikes και μια ικανότατη AI, αλλά όπως αναφέρθηκε, αξιοποιώντας σιγά σιγά τα εφόδια που μας δίνει το παιχνίδι, αργά η γρήγορα θα τα βγάλετε πέρα. Συμπληρωματικά, να αναφέρουμε πως το παιχνίδι, είχε αρκετά μικρά bugs (π.χ. με την έξοδο προς το wrap), που σιγά σιγά απαντώνται, θα ήταν χρήσιμο αν η κίνηση της κάμερας ήταν λίγο πιο ομαλή και είχε μεγαλύτερο zoom out, ενώ η απουσία δυνατότητας άμεσου «restart» button σε χαμένα σενάρια και οι unskippable cutscenes, χαλάνε κάπως το ρυθμό του παιχνιδιού.

Με το βλέμμα στο online, υπό το πρίσμα πως και το πρωτογενές υλικό ουσιαστικά versus είναι, που βελτιώνεται μέρα με τη μέρα (ειδικά στο 2vs2 και την επιλογή σεναρίου και το matchmaking), με απαράμιλλη αισθητική, ένα campaign που μας αφήνει με το «what if..», και ένα από τα πιο επιβλητικά ονόματα στη ιστορία του gaming, το Battlefleet: Gothic Armada έρχεται να προσφέρει κάτι το διαφορετικό (space ναυμαχία δεν είναι κάτι που συνηθίζεται). Ίσως όχι αυτό που περίμενε ο υπογράφων, αλλά σίγουρα κάτι που πρέπει να δοκιμαστεί.