Furi
Boss fights και ξερό ψωμί.
Boss fights και ξερό ψωμί.
Το Furi ήρθε πραγματικά από το πουθενά. Ούτε σαν όνομα μας έλεγε κάτι, ούτε οι εικόνες των βίντεο που παρακολουθήσαμε μας θύμησαν, έστω και αμυδρά, ότι κάπου ίσως να το είχε ξαναπάρει το μάτι μας (οκ, μας θύμισε κάπως το Afro Samurai, αλλά για αυτό “φταίει” η συμμετοχή του σχεδιαστή, Takashi Okazaki). Δεν ξέρουμε ποιος κανονίζει το promotion εκεί στους Game Bakers, όμως καλό θα ήταν ο υπεύθυνος να ανεβάσει λίγο τους ρυθμούς! Είναι κρίμα για ένα τόσο αξιόλογο παιχνίδι, φτιαγμένο με μεράκι και χαρακτήρα, να ξεφύγει εντελώς από το ραντάρ μίας μερίδας παικτών που ψάχνει απεγνωσμένα για παιχνίδια με καλοφτιαγμένα boss fights (πόσες φορές να επιστρέψει κανείς στην From Software για να ξεπεράσει τη δίψα του;).
Σαν όνομα η γαλλική εταιρία μάλλον δεν είναι σε θέση να τραβήξει τα βλέμματα σε μία ακόμα καινούρια κυκλοφορία της. Έχοντας στο ενεργητικό της, σχεδόν αποκλειστικά, την απλοϊκή (οπτικά τουλάχιστον) σειρά Squids, είναι πραγματικά ιδιαίτερα εντυπωσιακή η στροφή της στα -σαφέστατα πιο απαιτητικά- τρισδιάστατα και καθαρόαιμα action χωράφια. Δεδομένης της ελάχιστης αναγνωρισιμότητας τόσο της εταιρίας όσο και του Furi, η απόφαση για τη δωρεάν διανομή του στο PS Plus, κατά τον τρέχοντα μήνα, ήταν μία μάλλον πολύ καλή διαφημιστική κίνηση. Αν και δεν γνωρίζουμε τους οικονομικούς όρους πίσω από αυτές τις συμφωνίες, δεν παύει να αποτελεί μία πρώτης τάξεως διαφήμιση ώστε το Furi να μπει σε έναν μεγάλο αριθμό κονσολών, έτσι ώστε να δώσει μία σημαντική προώθηση τόσο στό ίδιο το παιχνίδι όσο και στο όνομα της εταιρίας. Αυτή η κίνηση δείχνει ακόμα περισσότερο ιδανική αν αναλογιστεί κανείς ότι το αντίτιμο των 25 ευρώ είναι αρκετά τσουχτερό για μία παραγωγή που είναι πρακτικά άγνωστη.
Όπως μάλλον καταλαβαίνετε, το Furi αποτελεί ένα ποιοτικότατο παιχνίδι που αξίζει την προσοχή ιδίως των παικτών που ψάχνουν μία απαιτητική εμπειρία και έχουν το απαραίτητο ψυχικό σθένος ώστε να αποφύγουν το σπάσιμο του μοχλού έπειτα από απανωτές ήττες. Σε αντίθεση με τα συνήθη third person action παιχνίδια, το Furi επικεντρώνεται αποκλειστικά στα boss fights. Στα –συνολικά- εννιά επίπεδα δεν θα χρειαστεί ποτέ να στομώσετε τη λεπίδα σας ή να ξοδέψετε ενέργεια από το λέιζερ πιστόλι σας πάνω σε κάποιον υποδεέστερο εχθρό. Μην σας φαίνεται περιοριστική η έλλειψη εκατοντάδων εχθρών, ως είθισται στα παιχνίδια του είδους. Ο αριθμός των εννιά bosses μπορεί να είναι φαινομενικά μικρός, όμως μας πήρε περίπου πέντε ώρες για να ολοκληρώσουμε το παιχνίδι στη νορμάλ δυσκολία. Επιπλέον, ο ακόμα υψηλότερος βαθμός δυσκολίας, που ξεκλειδώνεται μετά τον τερματισμό, καθώς και οι δυνατότητες για επίτευξη καλύτερων σκορ, ενισχύουν σημαντικά το replayability.
Όπως είναι φυσικό, ένα παιχνίδι που επιθυμεί να έχει μόνο boss μάχες έχει έναν παραπάνω λόγο να περιέχει ένα πραγματικά καλό και λειτουργικό σύστημα μάχης ούτως ώστε να προσφέρει δίκαιη πρόκληση. Σε αυτόν τον νευραλγικό τομέα η γαλλική εταιρία τα πάει περίφημα. Ο χειρισμός του αμίλητου πρωταγωνιστή μας είναι όσο απλοϊκός χρειάζεται ώστε να παλεύουμε αποκλειστικά και μόνο με τους ισχυρότατους εχθρούς και όχι με τα κουμπιά. Αναφορικά με το χειρισμό, ουσιαστικά υπάρχει ένα μόνο combo με το σπαθί, το πιστόλι έχει άπειρες σφαίρες και δύναται να το χρησιμοποιούμε άμεσα μέσω του δεξιού αναλογικού μοχλού, η κίνηση dash επιτρέπει σε γρήγορες αποφυγές/ εφορμήσεις ενώ το parry (απόκρουση) αποτελεί βασικό εργαλείο για την επιβίωσή μας. Κάθε μία από αυτές τις κινήσεις επιτρέπει και σε μία πιο ισχυρή έκδοχή της. Για παράδειγμα, το dash επιτρέπει την κάλυψη μεγαλύτερων αποστάσεων εάν κρατήσετε για λίγο κρατημένο το κουμπί.
Όσο απλός όμως είναι ο χειρισμός τόσο απαιτητικές είναι οι μάχες. Όλα τα bosses, ανεξαιρέτως, απαιτούν αρκετά διαφορετικές προσεγγίσεις, ενώ οι επιθετικές τους κινήσεις απέχουν παρασάγγας μεταξύ τους. Η δουλειά της Game Bakers σε αυτόν τον τομέα είναι αξιέπαινη, καταφέρνοντας να μας φέρει αντιμέτωπους με αλλεπάλληλα διαφορετικές προκλήσεις, οι οποίες αν και προσφέρουν υψηλότατη πρόκληση, δεν καταλήγουν ποτέ να είναι σαδιστικές. Όσο και αν πιστεύετε ότι έχετε τιθασεύσει το σύστημα μάχης και έχετε ακονίσει τα αντανακλαστικά σας, το επόμενο boss θα έχει τόσο διαφορετική συμπεριφορά, που θα σας αναγκάσει να προσαρμόσετε εκ νέου την αμυντική και επιθετική σας στρατηγική.
Όλες οι μάχες αποτελούν πραγματικά ένα τεστ αντοχής. Κάθε boss έχει 4-6 διαφορετικά στάδια επιθέσεων, που αλλάζουν όποτε αδειάζουμε την ενέργειά του. Ορισμένα στάδια ενδέχεται να περιέχουν δύο υπο-στάδια, οπότε καταλαβαίνετε ότι καμία μάχη δεν είναι γρήγορη υπόθεση. Ο χαρακτήρας μας έχει τρεις ζωές σε κάθε μάχη, με τη δυνατότητα να αναπληρώνει μια ζωή όποτε ολοκληρώνει ένα από τα προαναφερθέντα στάδια. Το σύστημα των ζωών -τόσο του ήρωά μας όσο και των bosses (μέσω των διαφορετικών σταδίων που εξηγήσαμε)- συνάδει στο δίκαιο στοιχείο των συγκρούσεων έτσι ώστε να μην φαίνεται ότι οποιοδήποτε boss έχει άδικο πλεονέκτημα. Η εναλλαγή των σταδίων καταφέρνει να διατηρεί κάθε σύγκρουση φρέσκια και έντονη σε όλη τη διάρκεια της μάχης, δίχως ποτέ να δημιουργείται η αίσθηση της επανάληψης. Το εύρος των επιθετικών ρουτινών είναι ικανοποιητικό, καταφέρνοντας να διατηρεί την ένταση και το αναπάντεχο στοιχείο της μάχης ακόμα και έπειτα από αλλεπάλληλες προσπάθειες.
Οι μάχες απαιτούν συνήθως άμεσες εναλλαγές μεταξύ σπαθιού και πιστολιού, αλλά και αποφυγές με dash μέσα σε κλάσματα δευτερολέπτου. Το parry θα είναι μία ενέργεια που θα θέλετε να χρησιμοποιείτε όσο περισσότερο γίνετα,ι καθώς, εκτός από τα προφανή πλεονεκτήματα, έχει την επιπλέον σωτήρια ικανότητα να αναπληρώνει ένα μέρος της ενέργειάς σας όποτε ο συγχρονισμός σας είναι ακριβής. Αν και υπάρχει μία ελαφριά μορφή trial and error και ανάγκη απομνημόνευσης εχθρικών επιθέσεων, σε γενικές γραμμές οι μάχες έχουν φυσική ροή, κάτι που σημαίνει πως δεν θα νοιώσετε ποτέ ότι επαναλαμβάνετε μηχανικά τις ίδιες και τις ίδιες κινήσεις όποτε επιστρέφετε στον ίδιο εχθρό. Ούτε λίγο ούτε πολύ, όλες οι μάχες (με εξαίρεση ίσως την προαιρετική τελική) είναι εξαιρετικά δομημένες και διατηρούν αμείωτη την ένταση κατά την εκτενή διάρκειά τους, οδηγώντας σε στιγμές μέγιστης ανακούφισης και ικανοποίησης όταν το τελικό χτύπημα βρει το στόχο του.
Εξαιτίας του μεγάλου βαθμού έντασης δεν παραπονιόμαστε καθόλου για τα πεντάλεπτα, περίπου, διαλείμματα μεταξύ των μαχών, όπου πρέπει να παρακολουθούμε το νωχελικό περπάτημα του πρωταγωνιστή προς την επόμενη περιοχή, ακούγωντας παράλληλα τις αμπελοφιλοσοφίες του sidekick του. Αν και η Game Bakers έδωσε τη δέουσα προσοχή στο gameplay δεν το πολυπάλεψε στα θέματα του σεναρίου. Η παρακολούθηση του ήρωά μας από την απόδρασή του προς το σταδιακό μακέλεμα των φρουρών αυτού του φανταστικού κόσμου κάθε άλλο παρά ενδιαφέρον προκαλεί, όσο και αν προσπαθούν οι μονόλογοι των αντιπάλων να προσδώσουν κάποια προσωπικότητα. Μικρό το κακό βέβαια, καθώς το Furi σαφέστατα επικεντρώνεται στο gameplay.
Όσον αφορά τον τεχνικό τομέα, τα περιβάλλοντα είναι απλά συμπαθητικά μέσα από την απλότητά τους, με έντονα χρώματα και όμορφες sci-fi αρένες, οι οποίες ορισμένες φορές φτάνουν στα όρια της ψυχεδέλειας. Ο σχεδιασμός των χαρακτήρων είναι με τη σειρά του προσεγμένος και ποικιλόμορφος, προσδίδοντας πόντους στη γενικότερη αισθητική αξία του παιχνιδιού. Μην περιμένετε ένα τεχνικό μεγαθήριο φυσικά, αλλά εικαστικά τουλάχιστον το αποτέλεσμα είναι ικανοποιητικό, ενώ το frame rate είναι ομαλότατο, ανεξάρτητα από τον πανικό που μπορεί να προκαλούν οι σφαίρες ορισμένες φορές στην οθόνη. Σε αντίθεση με τον απλά ικανοποιητικό οπτικό τομέα, η μουσική βρίσκεται σε πραγματικά υψηλά επίπεδα, συνοδεύοντας ιδανικά το sci-fi/ anime ύφος του Furi. Τα electro θέματα συνοδεύουν άψογα τον ταχύτατο ρυθμό της μάχης και συμβάλλουν καταλυτικά στην προσωπικότητα του παιχνιδιού.
Δεν νομίζουμε ότι χρειάζεται να πούμε κάτι περισσότερο για το Furi. Εν τέλει, η Game Bakers προσπάθησε με το νέο της πόνημα να επαναφέρει την τέχνη της δημιουργίας των boss fights με έντονη πρόκληση, ικανών να φέρουν τον παίκτη στα άκρα και να τον αναγκάσουν να προσαρμοστεί σε νέες καταστάσεις όσο και αν έχει καταφέρει να αποκτήσει τον πλήρη έλεγχο του χαρακτήρα. Οι δημιουργοί που προσπαθούν να περιέχουν ουσιαστικά boss fights (και όχι QTEs) είναι μετρημένοι στα δάχτυλα και ως εκ τούτου το Furi καταφέρνει να καλύψει επιδέξια αυτήν την έλλειψη.
Όσοι έχετε PS Plus δεν θα πρέπει να χάσετε την ευκαιρία να δοκιμάσετε το Furi. Για όλους τους υπόλοιπους που θα πρέπει να αποφασίσουν τον αποχωρισμό των 25 ευρώ, η τιμή ίσως είναι λίγο τσιμπημένη, αλλά η νέα πρόταση της Game Bakers δεν παύει να έχει απόλυτα ικανοποιητική διάρκεια για το ύφος του gameplay που προσφέρει. Επιπλέον, το ουσιαστικό replayability είναι πολύ πιθανό να σας πείσει να επιστρέψετε ξανά και ξανά, τόσο για την επίτευξη καλύτερου σκορ, μέσω του practice mode, όσο και για κατάκτηση της υψηλότερης δυσκολίας, όπου εκτός της μεγαλύτερης ισχύος των εχθρών, θα παρατηρήσετε επιπλέον εμπλουτισμένες επιθέσεις. Ακονίστε τα αντανακλαστικά σας, οπλιστείτε με υπομονή, ανοίξτε την ένταση και ορμήστε στις αρένες!
Το review βασίστηκε στην PS4 έκδοση του παιχνιδιού.
Διαβάστε επίσης – Προσθέστε παιχνίδια στη βιβλιοθήκη σας.
