Lost Sea

Παγιδευμένοι στο Τρίγωνο των Βερμούδων.


Παγιδευμένοι στο Τρίγωνο των Βερμούδων.


Το Lost Sea είναι ένα από εκείνα τα παιχνίδια που αρκεί η πρώτη ματιά για να τα τοποθετήσουμε σε ένα καλοκαιρινό απογευματάκι, ανάμεσα στο μπάνιο και το καρπούζι με φέτα (ναι, είμαστε από «εκείνους»). Μυστηριώδης ναυαγός, εξωτικά νησιά με πολύχρωμα νερά στο Τρίγωνο των Βερμούδων, εξερεύνηση και θανατηφόρες παγίδες, είναι αν μη τι άλλο ένα σκηνικό ιδανικό για αυτή την περίοδο – διόλου τυχαίο ότι το παιχνίδι έγινε διαθέσιμο μέσα στο καλοκαίρι. Συν ότι η περίπτωση του Τριγώνου των Βερμούδων έχει από μόνο του μια γοητεία.

Ξεκινάμε λοιπόν ως ναυαγοί σε ένα νησί, μη γνωρίζοντας το πώς και πότε συνέβη η καταστροφή. Δεν υπάρχουν πολλά από σενάριο, μόνο κάποιοι ρηχοί χαρακτήρες που συναντούμε διάσπαρτους στα νησιά, και ο σκοπός είναι να ξεφύγουμε από αυτό το σύμπλεγμα νησιών. Για να γίνει αυτό, θα πρέπει ο παίκτης να μαζέψει κάποιες αρχαίες μυστήριες ταμπλέτες που είναι κρυμμένες σε κάθε νησί, οι οποίες του δίνουν τη δυνατότητα να ταξιδέψει στο επόμενο. Οι ταμπλέτες αυτές έχουν ένα ενδιαφέρον, διότι πρέπει να κουβαληθούν στα χέρια, δυσκολεύοντας έτσι τη μάχη. Επιπροσθέτως, δεν είναι όλες ίδιες, με αποτέλεσμα να δίνουν πρόσβαση σε διαφορετικά νησιά μέχρι να φτάσουμε στο τελικό, τον αρχηγό του κάθε συμπλέγματος.

Lost Sea screen 01

Τα boss fights είναι τα μόνα σημεία του gameplay που προσφέρουν μια διαφορετική εμπειρία από το συνηθισμένο με τις ιδιοτροπίες τους. Το γενικότερο gameplay κάνει λίγα πράγματα και καλά. Δεν ξεφεύγει ποτέ από τα βασικά, δηλαδή τρέξιμο, χτύπημα με το “Τετράγωνο” και αλληλεπίδραση με κάποια ελάχιστα αντικείμενα (κουβάλημα ταμπλετών). Η δομή του καταφέρνει να είναι ευχάριστη σε αυτά τα πλαίσια: αναζήτηση του κλειδιού για να ανοίξει η τάδε πύλη, εξουδετέρωση εχθρών, εύρεση άλλων επιζώντων που μας ακολουθούν, αναζήτηση ταμπλετών και επιστροφή στο αρχικό σημείο, αναβαθμίσεις και ξανά από την αρχή.

Οι επιζώντες που βρίσκονται διάσπαρτοι στα νησιά έχουν ο καθένας κάποια διαφορετικά bonus που δίνουν στον παίκτη και διευκολύνουν με abilities, όπως η επισκευή γεφυρών, το άνοιγμα σεντουκιών ή το σκάψιμο για θησαυρούς. Η εξερεύνηση και το gameplay λειτουργούν ικανοποιητικά, ο βαθμός πρόκλησης ανεβαίνει ανάλογα με τις παγίδες και τους εχθρούς που έχουν διαφορετικά μοτίβα επίθεσης (αλλά ούτε ίχνος ΑΙ), και το αποτέλεσμα είναι μια εμπειρία που έχει ενδιαφέρον για μικρά διαστήματα. Για κάτι περισσότερο, όμως, το παιχνίδι της eastasiasoft είναι επαναλαμβανόμενο και ρηχό. Αυτό που δεν περιμέναμε να δούμε είναι το ότι ο θάνατος είναι μόνιμος (“permadeath”) -κάθε φορά που ο παίκτης σκοτώνεται γυρνά στην αρχή του παιχνιδιού, χάνοντας όλη την πρόοδο και τις αναβαθμίσεις που έχει καταφέρει.

Lost Sea screen 02

Είναι μια σχεδιαστική επιλογή που θεωρητικά δίνει μια διαφορετική και εν δυνάμει θετική νότα στο παιχνίδι, αλλά με βάση την επανάληψη του gameplay και των μηχανισμών, αποδεικνύεται περισσότερο ως μειονέκτημα παρά ως κάτι καλό. Η επανάληψη και η έλλειψη ποικιλίας είναι κάτι που οι developers προσπαθούν να πολεμήσουν με το γεγονός πως τα νησιά είναι procedurally generated, διαφορετικά, δηλαδή, κάθε φορά που τα επισκεπτόμαστε. Υπάρχουν τρεις θεματικοί τύποι νησιών: ζούγκλα, έρημος και πάγος, και ο σχεδιασμός τους -σε συνδυασμό με τα πολλά χρώματα και το ευχάριστο, ύφους καρτούν εικαστικό των γραφικών- είναι αρκετά ευχάριστος και διασκεδαστικός.

Ωστόσο, ακόμα και με τον τυχαίο σχεδιασμό τους, νιώσαμε πολλές φορές ότι επισκεπτόμασταν τα ίδια περιβάλλοντα, με τις παραλλαγές να αποδεικνύονται λίγες και τις διαφορές μεταξύ τους πολύ τυπικές. Η μουσική ακολουθεί το ίδιο μοτίβο, ταιριάζει δηλαδή με το όλο πακέτο, αλλά πολύ σύντομα επαναλαμβάνεται ξανά και ξανά και ξανά, όπως το «Πάμε Χαβάη» της Πρωτοψάλτη εκείνο το καλοκαίρι. ‘Η το «Καλοκαιρινά Ραντεβού», κυριολεκτικά κάθε καλοκαίρι στα τοπικά FM.

Το Lost Sea καταφέρνει να είναι ένα ευχάριστο gaming διαλλειματάκι της μιας ώρας, αλλά αποτυγχάνει σε οποιοδήποτε σημείο να είναι κάτι περισσότερο. Θα γεμίσει ευχάριστα για λίγα λεπτά τα καλοκαιρινά απογεύματά σας, αλλά μέχρι εκεί…

To review βασίστηκε στην PS4 έκδοση του παιχνιδιού.


Διαβάστε επίσης – Προσθέστε παιχνίδια στη βιβλιοθήκη σας.

bastion pack       stories path of destinies boxshot       the witch and the hundred knight revival boxshot       Transistor packshot


Χρήστος Λιάπης
Χρήστος Λιάπης

Πραγματικό παιδί της γενιάς του '90, το (όχι και τόσο) μακρινό gaming ταξίδι του ξεκίνησε κάτι Χριστουγεννιάτικα πρωινά με γάλα κακάο και Crash Bandicoot στο PS One. Έκτοτε, πασχίζει να καλύψει το εύρος παλιών και νέων όχι μόνο παιχνιδιών, αλλά ταινιών, σειρών, βιβλίων και μουσικής, σπαταλά καθημερινά πολύτιμο χρόνο αγναντεύοντας το ταβάνι και μετά γκρινιάζει ότι δεν προλαβαίνει τίποτα.

Άρθρα: 356

Υποβολή απάντησης