No Man’s Sky
Ουκ εν τω πολλώ το ευ…
Εκεί αρχίζει μια περιπλάνηση που μπορεί να μην έχει τέλος, μιας και δεν υπάρχει κάποιος τρόπος να δείτε πού υπάρχουν τα συγκεκριμένα υλικά. Ανακαλύπτετε ότι έχετε τη δυνατότητα να ανιχνεύσετε τα διαθέσιμα υλικά σε μια μικρή ακτίνα γύρω σας, αλλά αυτό δε σας εξασφαλίζει ότι θα βρείτε αυτά που χρειάζεστε. Βρίσκονται… κάπου στον πλανήτη. Σε έναν ολόκληρο πλανήτη που τυχαία έφτιαξε ένας αλγόριθμος-θαύμα. Παράλληλα, οι συνθήκες στον πλανήτη επηρεάζουν την κατάστασή σας και θα πρέπει να επισκευάζετε συνεχώς τη στολή που φέρετε, ξοδεύοντας κάποια από τα υλικά που βρήκατε. Κάποια στιγμή θα χαλάσει και το εργαλείο-όπλο σας, οπότε θα πρέπει να συλλέξετε κι άλλα υλικά, μπλέκοντας σε έναν φαύλο κύκλο.
Το random generation δεν εξασφαλίζει ότι αυτά που χρειάζεστε είναι κοντά σας και δεν έχετε άλλο μέσο μετακίνησης εκτός από τα πόδια σας και το jetpack. Αν, δε, κάνετε το λάθος να κρυφτείτε σε μια σπηλιά για να γλιτώσετε από τα extreme στοιχεία της εξωγήινης φύσης, τότε κινδυνέυετε να χαθείτε όπως ο γράφων και να μη βρείτε την έξοδο ποτέ, μιας και δεν υπάρχει κανένας χάρτης για να σας καθοδηγήσει. Αυτό το συγκεκριμένο event οδήγησε σε new game, αφού μόνο το autosave παρέχεται σα δυνατότητα. Για να κοντολογίσουμε, το παιχνίδι κουράζει πριν καταφέρει καν να ενθουσιάσει. Όμως θα επιμείνετε, όπως εμείς, γιατί θέλετε να ταξιδέψετε στο διάστημα. Όταν καταφέρετε να μαζέψετε τα απαιτούμενα, θα απογειωθείτε επιτέλους και θα δείτε όλα αυτά τα θαυμαστά του διαστήματος που περιγράψαμε προηγουμένως.
Συμπεριλαμβανομένης της κενότητας. Βρίσκεστε στο διάστημα και… δεν ξέρετε τι να κάνετε. Είναι όλα άδεια. Κάπου φαίνεται ένας πλανήτης, αλλά δε θέλετε να ξαναμπλέξετε στο ίδιο τριπάκι τόσο σύντομα. Ωπ! Τι γράφει εκεί; Space station… Ποιος; Τίνος; Δε βαριέσαι, πάμε να δούμε, μπας και πάρουμε καμιά αποστολή και μάθουμε και τι πρέπει να κάνουμε. Δε μπορεί, εκεί θα βρίσκεται το trigger για την εκκίνηση του όποιου σεναρίου. Για μια ακόμα φορά μηνμονεύουμε το άρτιο μοντέλο χειρισμού, καθώς το σκάφος σας αλλάζει σε διάφορα modes ταξιδιού χωρίς διακοπή, πρόβλημα ή ταλαιπωρία.
Ο μεγαλιθικός, πυραμιδοειδής, σταθμός απλώνεται εντυπωσιακά και η μοναδική, γαλάζια, πύλη του φανερώνει ένα docking system χειροκίνητο κι ευκολότατο, κάτι που δεν έχει ξαναϋπάρξει σε παρόμοιο παιχνίδι. Εισέρχεστε στο σταθμό, παρκάρετε, περπάτάτε στις ράμπες που οδηγούν σε άλλα δωμάτια… για να δείτε ότι μόνο ένα είναι ξεκλείδωτο με έναν εξωγήινο μέσα που μιλάει σε γλώσσα ακατάληπτη. Τότε ανακαλύπτετε ότι τις λέξεις της γλώσσας του τις ανακαλύπτετε εξερευνώντας τους διάφορους πλανήτες, οπότε δεν μπορείτε να κάνετε… τίποτα. Εκνευρισμός και κούραση σας καθοδηγούν στο σκάφος για να δείτε μήπως χάσατε κάτι, μήπως κάνατε κάτι λάθος. Για να μην μακρυγορούμε, δεν κάνατε. Μόλις ξαναβγείτε στο άδειο διάστημα, θα εμφανιστεί ένα άλλο prompt που θα σας καθοδηγήσει σε έναν άλλο πλανήτη, όπου θα βρείτε τα σχέδια για το hyperdrive. Μετά ένα άλλο για τα αντίστοιχα καύσιμα (και τα υλικά που χρειάζονται) και ούτω καθεξής. Αυτή η οργανωμένη αίσθηση σκοπού θα αναζωπυρώσει το ενδιαφέρον και τον ενθουσιασμό σας και θα ακολουθείτε τα checkpoints με μανία, έχοντας πλέον κάτι να κάνετε.
Ακολουθείτε λοιπόν τις προσταγές κάποιας ΑΙ, που σας οδηγεί για κάποιον λόγο στο κέντρο του γαλαξία και όσο αυτό διαρκεί τα πράγματα πηγαίνουν κάπως καλά. Θα ξεμακραίνετε που και που από το προκαθοριμένο μονοπάτι για να “παίξετε” με τους πλανήτες και τα random μυστικά που κρύβουν και μετά θα επιστρέφετε στο τύποις σενάριο. Θα γίνετε φίλοι με κάποιες φυλές, θα εμπορευτείτε αγαθά, νόμιμα ή μη, θα ανακαλύψετε αρχαίες τεχνολογίες που θα σας δώσουν πλεονέκτημα στη μάχη – και γενικά θα απολάυσετε την εναλλακτική προσέγγιση στο space sim που προσφέρει το παιχνίδι.
Μετά από την ολοκλήρωση του quest, όμως, τα open world χαρακτηριστικά του παιχνιδιού θα σας χτυπήσουν σα στομωμένο σφυρί. Για πόσο ακόμα θα περιδιαβαίνετε αγνώστους πλανήτες και τι θα κάνετε εκεί; Πόσα αρχαία μυστικά θα ανακαλύψετε; Πόσες εξωγήινες λέξεις να μάθετε; Πόσα ζώα και φυτά να αναγνωρίσετε και να κοινοποίησετε για να πάρετε τα λίγα credits του ανταλλάγματος; Το διάστημα θα αρχίσει να ξαναφαίνεται έτσι ακριβώς όπως το γνωρίσατε στην αρχή ή από εκείνα τα ντοκιμαντέρ: αχανές, άδειο και παγωμένο. Η πλήξη θα έρθει ραγδαία και θα ισοπεδώσει την ενασχόλησή σας με το παιχνίδι, θύμα της επανάληψης των πάντων.
Η καμπύλη ενδιαφέροντος του παιχνιδιού έχει απότομα και σύντομα σκαμπανεβάσματα, γεγονός που μαρτυράει την ελλειπή εμπειρία της Hello Games στη δημιουργία παιχνιδιών. Καλό θα ήταν να είχε ακολουθηθεί η συνταγή του παρελθόντος που εισήχθη με τα Elite, Epic, Frontier, Freelancer ακόμα και με το Wing Commander, που δεν έχει και άμεση σχέση με το παρόν είδος. Θα έπρεπε το σύμπαν να είναι πιο ζωντανό, πιο ζωηρό και πιο… κοινωνικό, ώστε να μη νιώθει ο παίκτης μόνος κι εγκαταλελλειμένος.
Η αλήθεια είναι ότι το ανθρώπινο μυαλό δε θέλει την επανάληψη. Μια ελιά δίπλα στο δρόμο είναι ένα ενδιαφέρον θέαμα. Τριακόσιες ελιές, σίγουρα διαφορετικές μεταξύ τους, είναι μια βαρετή επανάληψη. Τέτοιες ποιότητες έλαμψαν διά της απουσίας τους κατά τη δημιουργία του Νο Man’s Sky κι αυτό μπορεί να οφείλεται στην απειρία της ομάδας ανάπτυξης, στην πίεση των deadlines ή και σε όλα μαζί. Όπως και να ‘χει, το παιχνίδι, έτσι όπως κυκλοφορεί, θυμίζει το ψυγείο ενός κρεοπωλείου: Γεμάτο λιχουδιές όταν το κατάστημα είναι ανοικτό, αλλά άδειο, σκοτεινό και παγωμένο, με ελάχιστο ενδιαφέρον όταν όλοι φύγουν και το ρεύμα έχει διακοπεί.
Το review βασίστηκε στην PS4 έκδοση του παιχνιδιού.
