Destiny : The Legendary Recap

Μας πήρε ο Oryx και μας σήκωσε…
Τo «The Taken King», που κυκλοφόρησε το Σεπτέμβριο του 2015, αποτέλεσε το «τελευταίο καρφί» στο μεταφορικό «φέρετρο» της περίεργης πρώτης χρονιάς του Destiny. To παιχνίδι, λοιπόν, μπήκε ένα γνώριμο «καλούπι», διότι επιτέλους σύστησε έναν κανονικό villain, έναν αιμοδιψή και πολύ δυνατό ανταγωνιστή που θέλει να εκδικηθεί τους Guardians για το θάνατο του γιού του, Crota -ο οποίος σκοτώνεται στο «The Dark Below»- και δεν τον ενδιαφέρει αν θα καταστρέψει κάθε ον στο Σύμπαν ώστε να πετύχει το σκοπό του. Ακούγεται λίγο κλισέ, αλλά είναι σαφώς αποτελεσματικότερο από το τελείως αόριστο και ανεξήγητο Σκότος, εναντίον του οποίου μάχονται οι Guardians. Εδώ το Σκότος αποκτά μια ουσία και γίνεται εργαλείο στα χέρια του Βασιλιά Oryx, που το χρησιμοποιεί για να «διαφθείρει» μέλη των ήδη υπαρχόντων φυλών-εχθρών και να τους εντάξει στη στρατιά του, τους Taken. Το παιχνίδι είχε πιο «κινηματογραφικά» και προσεγμένα cutscenes και οι χαρακτήρες είχαν πια… χαρακτήρα.

Επιτέλους, προστέθηκε ένας ικανοποιητικός αριθμός κύριων αποστολών, αλλά και δευτερευόντων, μικρών quests, που συνεχίζουν να εμφανίζονται ακόμη και μετά το τέλος του βασικού κορμού της ιστορίας. Στο level design των νέων αποστολών η Bungie τόλμησε να εισάγει μια ποικιλία στοιχείων πάντα σε μικρές δόσεις. Πιο συγκεκριμένα, μια αποστολή περιέχει μέχρι και stealth σημεία, ενώ γενικά επανήλθε γερά το platforming ως mechanism, το οποίο είναι βασικό κομμάτι του King’s Fall raid. Προστέθηκε μια ακόμη περιοχή στο χάρτη, το επιβλητικό και σκοτεινό Dreadnaught, με patrols, κρυμμένα μυστικά και μια co-op public δραστηριότητα για συνεχόμενο loot farming, το Court of Oryx.

Οι δημιουργοί δεν παρέλειψαν την προσθήκη νέων strikes και την ανανέωση των παλιών. Οι Guardians επωφελήθηκαν από αυξημένο level cap, πλήρως επανασχεδιασμένο light level system, πιο δίκαια RNG drops και rewards, αλλά αυτό που αξίζει να ειπωθεί είναι ότι η κάθε κλάση (Titan, Hunter και Warlock) απέκτησε από ένα επιπλέον δυνατό subclass η καθεμία, μαζί με τη δυνατότητα να μπορούν να χρησιμοποιούν και ξίφη στο heavy weapon slot τους. Γενικά, υπήρχε κάτι καινούριο για όλους στο «The Taken King», που συνδυαστικά με τα προηγούμενα χαρακτηριστικά των άλλων δύο DLC, κατάφεραν να μεταμορφώσουν το Destiny σε ένα πιο ολοκληρωμένο προϊόν.

Οι δημιουργοί φαίνεται ότι προσπάθησαν να κρατήσουν το περιεχόμενο σχετικά φρέσκο και το player base του απασχολημένο με κάποια ξεχωριστά, εποχιακά limited timed events -όπως και στην Year One- με παράδειγμα το Sparrow Racing League, καθώς επίσης και με τα συνεχόμενα PvP events του, όπως το Iron Banner. Κάπου, όμως, κατά τον Απρίλιο του 2016, έγινε διαθέσιμο στο κοινό και ένα μεγάλο δωρεάν update, το οποίο ανέβασε ακόμη περισσότερο το light cap, φτάνοντάς το στα 335. Επιπλέον, προσέφερε ένα strike, μια ανανεωμένη έκδοση του Prison of Elders Arena σε υψηλού επιπέδου δυσκολία με ανάλογες ανταμοιβές, νέο εξοπλισμό και επαναφορά Year One όπλων ανταποκρινόμενων στο τρέχον light level.

Συνοψίζοντας, το πακέτο επέκτασης «The Taken King» διόρθωσε πολλά από τα κακώς κείμενα της βασικής έκδοσης, κάνοντάς τη προαναφερθείσα να φαντάζει σαν μία εκτεταμένη beta. Δυστυχώς, για όσους δεν κατέχουν το expansion, το παιχνίδι είναι στην ουσία άχρηστο. Όσοι όμως σκέφτονται εδώ και καιρό να ασχοληθούν με το Destiny, η αυγή του τρίτου έτους είναι ίσως η πιο κατάλληλη στιγμή από άποψης value-for-money -τώρα που το Destiny: The Collection βρίσκεται προ των πυλών-  για τις εκατοντάδες ώρες που έχει να προσφέρει. Πράγμα που μας φέρνει στο ολοκαίνουριο expansion, που θα κυκλοφορήσει στις 20 Σεπτεμβρίου του τρέχοντος έτους.