BioShock: The Collection

Έχοντας συγκεντρωμένα και τα τρία παιχνίδια της σειράς, όλα τα single player DLC, το έξτρα περιεχόμενο που είχε κυκλοφορήσει κατά καιρούς με τα puzzle games του Βioshock καθώς και τα challenges των Bioshock 2 και Infinite, έχουμε να κάνουμε με ένα πληρέστατο πακέτο. Απουσιάζει βέβαια το multiplayer τμήμα του Bioshock 2, αλλά δεν νομίζουμε ότι θα λείψει και σε κανέναν, παρότι δεν ήταν κακό για αυτό που ήταν. Προσωπική μας εκτίμηση είναι ότι, τουλάχιστον στην PC έκδοση, όπου και είναι εφικτό, καλή προσθήκη θα αποτελούσε και η νουβέλα Rapture του 2011, αλλά ας μην είμαστε αχάριστοι.

Στο μενού του πρώτου παιχνιδιού θα βρούμε και ένα εικονικό μουσείο με πρωτότυπα χαρακτήρων που δεν χρησιμοποιήθηκαν τελικά, αλλά εκεί που οφείλουμε μια ειδική αναφορά, είναι στο ντοκιμαντέρ “Imagining Rapture”, που ξεκλειδώνεται τμήμα-τμήμα, βρίσκοντας κινηματογραφικές μπομπίνες κατά τη διάρκεια του πρώτου παιχνιδιού. Αυτό περιέχει μια πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη του δημιουργού της σειράς, Ken Levine, και του animation director, Shawn Robertson στον Geoff Keighley καιπροσφέρει περίπου μιάμιση ώρα με πολύ ενδιαφέρουσες πληροφορίες για τα στάδια της δημιουργίας και όλα τα προβλήματα που αυτή συνεπάγεται. Αξίζει να το παρακολουθήσει κάποιος μόνο και μόνο για να δει τον Ken Levine να ταυτίζει τη σύγχρονη οικονομία με τη χρήση του Adam και των Big Daddies, καθώς και το marketing με τα βαρετά gaming tutorials. Κι αν αυτές οι προσθήκες ακούγονται επουσιώδεις λεπτομέρειες, ας αναλογιστούμε λίγο τι προσφέρουν συνήθως οι περισσότερες επανεκδόσεις που κυκλοφορούν εκεί έξω.

Προσεγγίζοντας, λοιπόν, τη Bioshock the Collection ως remaster, από καθαρά τεχνική σκοπιά, έχουμε ένα αρκούντως καλό αποτέλεσμα στο σύνολό του, ανισομερώς όμως μοιρασμένο. Με το πρώτο παιχνίδι να δείχνει υπέροχο, το δεύτερο εμφανώς λιγότερο δουλεμένο και το τρίτο, ένα έτοιμο port από τα PC. Το αποτέλεσμα δεν απογοητεύει, σε καμία περίπτωση, αυτό όμως δεν αναιρεί το γεγονός  ότι θα μπορούσε να τα καταφέρει και καλύτερα. Εκεί που διαπρέπει, βέβαια, είναι στο περιεχόμενο, και πώς θα μπορούσε να μην το κάνει άλλωστε, αφού συμπεριλαμβάνει ένα από τα σημαντικότερα παιχνίδια για την ιστορία του gaming και δυο εξαιρετικές συνέχειες.

Και εκτός αυτού, έχουμε το Minerva’s Den, που αν ήταν μεγαλύτερο θα ήταν ένα ακόμα διαμάντι στη σειρά, καθώς και τα Burial at Sea 1 και 2, που δεν είναι τίποτα λιγότερο από το αποχαιρετιστήριο ερωτικό γράμμα των δημιουργών στη σειρά με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Και κάπου εκεί λοιπόν, ανάμεσα σε μια από τις πληρέστερες συλλογές που είδαμε ποτέ και ένα από τα ποιοτικότερα gaming πακέτα στην ιστορία του μέσου, δεν μπορείς παρά να φωνάξεις: Welcome to the circus of values!

To review βασίστηκε στην PS4 έκδοση του παιχνιδιού.