Destiny: Rise of Iron
Πέρασε η SIVA... και δεν ακούμπησε.
Για τους παίκτες στους οποίους αρέσει η συλλογή, υπάρχει και το Record Βοοκ, το οποίο είναι ένας ευχάριστος τρόπος να καταγραφούν τα κατορθώματα του Guardian, δίνοντάς του αποκλειστικά rewards κάθε φορά που ανεβαίνει σε Rank, με τα πιο σημαντικά να είναι το Days of Iron armor Set. To βιβλίο είναι χωρισμένο σε κατηγορίες που αφορούν το PvE, PvP και Raid περιεχόμενο. Μεγάλος όγκος αυτών των mini-achievements μπορεί να ολοκληρωθεί σε μικρό διάστημα, ενώ άλλα απαιτούν εβδομάδες. Τέλος, το Rise of Iron προσθέτει στην υπάρχουσα ροή εβδομαδιαίων δραστηριοτήτων. Υπάρχουν εβδομαδιαία bounties, τα οποία δίνει ο Shiro-4, ενώ συμμετέχοντας σε Patrol και ολοκληρώνοντας «ευγενείς πράξεις» εις μνήμην των Iron Lords, μπορούμε να αποκτήσουμε και ένα καινούριο Artifact, το οποίο μας δίνει η Tyra Karn. Υπάρχουν οκτώ τέτοια, ένα για κάθε Iron Lord, και το καθένα προσθέτει ένα πολύ ιδιαίτερο perk στο γενικό build του παίκτη. Για παράδειγμα, υπάρχει ένα που εξαφανίζει το sprint cooldown, ενώ υπάρχει artifact που εξαφανίζει το Super και χαρίζει δύο χειροβομβίδες και διπλό melee attack.
Για το PvP κομμάτι δεν χρειάζονται να ειπωθούν πολλά. Το Rise of Iron προσθέτει νέους χάρτες και ένα νέο mode. To Supremacy, στην ουσία, δανείζεται το concept του από το Kill Confirmed του Call of Duty. Δεν είναι κάτι καινούριο, πρωτοποριακό και ξεχωριστό, αλλά δεν παύει να είναι ένα διασκεδαστικά εθιστικό mode, με γρήγορο και ευχάριστα χαοτικό ρυθμό. Αλλαγές επίσης, όπως γνωρίζουμε, έχει υποστεί και το Iron Banner Event. Δυστυχώς, την ώρα που γράφεται το κείμενο αυτό, δεν μπορούμε να σχολιάσουμε για τις λεπτομέρειες των επερχόμενων events -Iron Banner και Trials of Osiris- διότι πολύ απλά, δεν έχουν συμβεί ακόμη. Επίσης, χωρίς την απόκτηση και των οκτώ ξεχωριστών artifacts, δεν μπορούμε να εκφέρουμε ολοκληρωμένη άποψη για το πώς αυτά επηρεάζουν την ισορροπία στο PvP.
Το Rise of Iron είναι τέλειο για τους collectors, αλλά γεμάτο ελλείψεις για εκείνους που αποζητούν κάτι πιο ουσιαστικό. Το γεγονός ότι η διάρκεια του campaign είναι τόσο μικρή, καθιστά το grind για το Endgame περιεχόμενο πολύ πιο κουραστικό. Ο παίκτης, μετά από μια μικρή γεύση καινούριου, θα πρέπει να επιστρέψει στο γνωστό, αναμασημένο, επαναλαμβανόμενο grind για να καταφέρει να φτάσει το απαραίτητο light level, για να τολμήσει να δοκιμάσει το νέο raid, το οποίο χαρίζει maximum light level Gear (385 αρχικά και 400 όταν κυκλοφορήσει το Hard Mode). Θα χρειαστεί να επαναλάβει τα ίδια Strikes, να μην ξεχνάει το εβδομαδιαίο Nightfall Strike, να κάνει exotic farming μέσω του Prison και Challenge of the Elders, να προβεί στις απαραίτητες ενέργειες ώστε να αυξήσει το Rank του στο Faction που έχει επιλέξει και όχι μόνο. Η θετική λεπτομέρεια είναι ότι για οποιαδήποτε άνοδο σε rank, o παίκτης μπορεί να διαλέξει το «πακέτο» με τα rewards που επιθυμεί.
Συμπερασματικά, τα αισθήματα είναι λίγο ανάμεικτα. Από τη μια, το τελευταίο πόνημα της Bungie μπορεί να χαρίσει πολλές ώρες διασκέδασης, αν και από την άλλη το περιεχόμενο, σε συνάρτηση με την τιμή του, φαίνεται κάπως απογοητευτικό, ειδικά αν αναλογιστούμε το περιεχόμενο και την τιμή των προηγούμενων expansions. Είναι σαν θέλουν να μας θυμίσουν οι δημιουργοί, κατά κάποιο τρόπο, ότι στο Destiny δεν είναι τελικά σημαντικές οι κύριες αποστολές. Εκείνες δεν αποτελούν τίποτα άλλο παρα μόνο την εισαγωγή στο «ψητό» και όχι το «ψητό» το ίδιο.
Αυτό που δεν αρνείται κανείς, είναι ότι ωχριά σε σύγκριση με το The Taken King. Το The Taken King πήρε ένα μισό και προβληματικό παιχνίδι και το μετέτρεψε σε κάτι ολοκληρωμένο, ενώ το Rise of Iron κατατάσσεται στην ίδια κατηγορία με τα δύο πρώτα expansions. Ξεχωριστά, δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο, αλλά σε συνδυασμό με το υπόλοιπο περιεχόμενο, ο ρόλος του Rise of Iron λειτουργεί σαν ένα ακόμη κομμάτι που συνθέτει τον ευφάνταστο κόσμο του Destiny.
To review βασίστηκε στην PlayStation 4 έκδοση του Destiny: Rise of Iron.
(Υποσημείωση: Λογικά, η απουσία λεπτομερούς αναφοράς στο raid Wrath of the Machine είναι φανερή. Δυστυχώς, η υπογράφουσα το κείμενο δεν καταφερε να ολοκληρώσει ακόμη το raid, διότι δεν έχει φτάσει το απαραίτητο light level. Από όσα έχουμε δει μέχρι στιγμής, όμως, το raid αποδεικνύει για άλλη μια φορά ότι αυτά αποτελούν το δυνατότερο σημείο του Destiny, με την υψηλή δυσκολία τους, τα κρυμμένα μυστικά και τους ιδιαίτερους μηχανισμούς τους. Σε σχέση με το King’s Fall, είναι πιο μικρό σε διάρκεια, αλλά λιγότερο βασισμένο σε μηχανισμούς και περισσότερο βασισμένο στο υψηλό damage που πρέπει να κατορθώσει το fireteam, όντας τουλάχιστον 370 Light και έχοντας πολύ καλό εξοπλισμό. Για το raid του Rise of Iron θα ακολουθήσει ξεχωριστό αφιέρωμα υπό μορφή video.)
