
Gears of War 4
«Δεν τα φτιάχνουν όπως κάποτε» και άλλες ιστορίες γεροντογκρίνιας.
Δεν ξέρουμε ποιος έκανε την τελική επιλογή ώστε στα δύο πρώτα κεφάλαια της νέας αρχής του Gears of War οι εχθροί να είναι mechs, αλλά δεν πρέπει να κοιμάται και πολύ καλά τώρα τελευταία. Λυπούμαστε, αλλά για τουλάχιστον τρεις ώρες το παιχνίδι θυμίζει tutorial από ένα πιθανό άλλο Gears of War, που κυκλοφορεί σε ένα παράλληλο σύμπαν και δεν έχει mechs και ξενέρωτους πρωταγωνιστές που αποτελούν teenager εναλλακτικές του Marcus, της Sam και του Cole Train. Όταν το franchise, από τα κλισέ πρώτα βήματα του πρώτου (που κι αυτό ξεκινάει σχεδόν εφιαλτικά σε μια βομβαρδισμένη φυλακή με έναν καταδικασμένο για προδοσία και εγκλήματα πολέμου πρωταγωνιστή) έχει κάνει βαθιές βουτιές μέσα στη βία και στο σκοτάδι των αβύσσων τoυ Sera, τότε η εικόνα των πρώτων ωρών του GoW 4 είναι απλά αποκαρδιωτική. Όπως και τα λάδια μηχανής που γεμίζουν την οθόνη μας σε executions και σε chainsaw fatalities αντί για αίματα ή ό,τι άλλο έτρεχε στις αρτηρίες των Locust και Lambent.
Όταν αργότερα εμφανίζεται ο πραγματικός, νέος εχθρός στο Gears of War σύμπαν, τα πράγματα στρώνουν ελαφρώς. Ίσως στο μυαλό των δημιουργών όλος αυτός ο άνευρος πρόλογος θα λειτουργούσε καλά προς την αύξηση της έντασης όταν πρωτοεμφανίζεται ο Marcus ή όταν οι πρώτοι εχθροί από το Swarm κάνουν την εμφάνισή τους. Τίποτα τέτοιο όμως δε συμβαίνει. Μέχρι και την εμφάνιση του Marcus και την αλλαγή setting στο περιβάλλον, έχουμε να κάνουμε με χαμένες ώρες παιχνιδιού.

Το gameplay σαφώς και είναι παρόν και μιλάμε για το μεγαλιθικό gameplay των Gears of War. Και ναι, είναι αψεγάδιαστο και απολαυστικό όπως πάντα. Τα νέα όπλα φέρνουν ένα φρέσκο αέρα, αν και ο παίκτης νιώθει πολύ πιο άνετα με το κλασικό Lancer και το Torque Bow που εμφανίζονται σε ύστερα Acts. Αν συνυπολογίσουμε και δύο νέα heavy όπλα, συνολικά έχει γίνει φροντισμένη δουλειά στο θέμα του οπλοστασίου, που πέραν όλων των άλλων θα έχει αντίκτυπο και στο πλούσιο multiplayer με πάρα πολλές επιλογές.
Στα πρώιμα στάδια του παιχνιδιού ο νέος μηχανισμός, που αυτοσυστήνεται ως “Close Cover Combat”, κάνει την εμφάνισή του και δουλεύει μια χαρά. Ο παίκτης μπορεί να βρεθεί αντικριστά με τον εχθρό σε μία κάλυψη και να τον αρπάξει από πάνω φέρνοντάς τον σε μειονεκτική θέση. Εκείνη τη στιγμή ανοίγει ένα παράθυρο για execution με το Combat Knife. Αναλόγως και ο εχθρός μπορεί να κάνει κάτι τέτοιο, οπότε εκεί μιλάμε για βέβαιο θάνατο και καμία ευκαιρία βοήθειας από την ομάδα. Έχουν προστεθεί και νέα animation, κατά τα οποία ένας εχθρός μπορεί να πηδήξει πάνω από την κάλυψη προς τον παίκτη, βγάζοντάς τον εκτός θέσης. Η κίνηση μπορεί να ανακοπεί, αλλά το χρονικό παράθυρο είναι μικρό και τα αντανακλαστικά πρέπει να βρίσκονται σε εγρήγορση. Τέλος, είναι ευπρόσδεκτη η προσθήκη της γρήγορης υπερπήδησης covers με ένα γρήγορο συνδυασμό Α και B buttons. Το καλό είναι ότι όλες αυτές οι προσθήκες λειτουργούν άρτια, σε ένα περιβάλλον (όπως και παρακάτω, που εμφανίζεται το Swarm) όπου η αντίπαλη Α.Ι. έχει γίνει πολύ πιο επιθετική και έξυπνη.

Μετά την εμφάνιση του Marcus και του Swarm η εικόνα του παιχνιδιού αλλάζει πολύ. Τα πράγματα αρχίζουν και θυμίζουν Gears of War αν και το πρόχειρο και κακογραμμένο σενάριο, που είναι γεμάτο με ανόητες εξυπνακίστικες ατάκες, δε βοηθά στο χτίσιμο της ατμόσφαιρας. Τα settings αλλάζουν από το αγρόκτημα του Marcus μέχρι τα άδεια settlements των Gears, που μετρούν εικοσιπέντε χρόνια εγκατάλειψης. Το Swarm έχει αντιστοιχίες με τους Locusts και Lambent, αλλά υπάρχουν και προσθήκες από τερατάκια που είναι bullet sponges και αρκετά δύσκολα ως αντίπαλοι στη μάχη. Κι ενώ η εχθρική Α.Ι. έχει κάνει τεράστια βήματα προόδου, η φιλική Α.Ι. αργεί αρκετές φορές να ανταποκριθεί.
Πολλά από τα χτυπήματα των νέων εχθρών είναι one shot και ο παίκτης σε ανύποπτο χρόνο βρίσκεται να σέρνεται στο πεδίο της μάχης. Η συμμαχική Α.Ι. δεν αντιδρά πάντα γρήγορα (ιδίως στην περίπτωση «απαγωγής» από ένα snatcher, που σα μηχανισμός έχει ενδιαφέρον και εμπλουτίζει σημαντικά το gameplay). Σε καμία περίπτωση δεν προβληματίζει σε βαθμό που να αλλοιώνει την εμπειρία, αλλά ίσως να ήθελε λίγη φροντίδα ακόμα. Για την αντίπαλη Α.Ι. τα είπαμε. Είναι πιο έξυπνη και πιο επιθετική από ποτέ. Από τη λίγη ενασχόληση με Horde Mode, αντιλαμβανόμαστε ότι εκεί τα πράγματα είναι ακόμα δυσκολότερα, με τα drones να κάνουν executions να εκτελούν CCC κτλ. Σε πολύ δύσκολο επίπεδο σίγουρα το campaign του GoW4 θα αποτελεί μία πολύ μεγάλη πρόκληση.

Μετά το τρίτο κεφάλαιο, και αφού και τα settings πλησιάζουν πλέον στη γνωστή ατμόσφαιρα των Gears, με χαοτικά ορυχεία και τεράστια μηχανήματα, αρχίζουν και μπαίνουν στο gameplay και τα καιρικά φαινόμενα, που μέχρι τότε επηρέαζαν μόνο το ύφος του παιχνιδιού. Με εντυπωσιακά εξωτερικά settings, ο καιρός (τα Windflares) μεταμορφώνουν το τοπίο και το πεδίο της μάχης. Ο ισχυρός άνεμος δυσκολεύει την κίνηση του παίκτη, το περιβάλλον σείεται ολόκληρο (και τεχνολογικά αυτό αποτελεί μεγάλο επίτευγμα που δε θα βλέπαμε σε παλιότερο Gears) οι καλύψεις μεταβάλλονται και το gameplay αλλάζει.
Είναι περίπτωση από αυτές που λέμε ότι η ισχυρότερη τεχνολογία προσφέρει και νέες εμπειρίες στο παιχνίδι. Οι μάχες που διεξάγονται υπό τέτοιες συνθήκες είναι πραγματικά πολύ έντονες και μοναδικές σε αίσθηση αν και αριθμητικά παραμένουν λίγες. Αλλά όπως και να ‘χει, αποτελούν τμήματα του παιχνιδιού που αξίζουν να λέγονται Gears of War.