Mafia III

Αυτό είναι το tempo μέχρι και τις τελευταίες αποστολές. Διαφέρουν τα cutscenes, ο αριθμός των αντιπάλων και τίποτε άλλο. Κρίμα. Σε αυτά προσθέστε την εμπνευσμένη επιλογή των δημιουργών να καταστρέψουν το φωτισμό του παιχνιδιού. Ναι, είπαμε, τα γραφικά είναι 2009, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι το εφέ του φωτός πρέπει να τυφλώνει τον παίκτη. Μιλάμε για τραγελαφικές καταστάσεις, όπου η αντανάκλαση του φωτός στο δρόμο τυφλώνει τον παίκτη κατά την οδήγηση και ένας λαμπτήρας πυρακτώσεως κρύβει τους αντιπάλους με αυτό το ανόητο εφέ διάχυσης που ταιριάζει στο πρώτο Just Cause και μετατρέπει την εικόνα σε μία αδιευκρίνιστη θολούρα. Τα σκαμπανεβάσματα στη φωτεινότητα της οθόνης είναι πολλαπλά και ενώ με ένα σύννεφο τα πάντα σκοτεινιάζουν, με την εμφάνιση του ήλιου η εικόνα αποκτά μία έντονη άσπρη απόχρωση σαν το φως στην έρημο που στραβώνει από την έντασή του. 

Στην αδιάφορη από άποψη περιεχομένου πόλη έχει πέσει πολλή δουλειά στην αποτύπωση των περιοχών και στις λεπτομέρειες, αλλά καθόλου δουλειά στο να δείχνει ζωντανή (κάτι βίντεο με τον Clay να περπατά στην ολοζώντανη French Ward, μουσική να ξεχύνεται από παντού, κόσμος να λέει τα δικά του στο δρόμο κλπ τα θυμάστε; Αν όχι, καλώς, γιατί θα σας προτρέπαμε να τα ξεχάσετε). ΟΚ, το ξέρουμε, δεκάδες προγραμματιστές μπορούν να δουλεύουν για να περάσουν τρεις τέτοιες πόλεις στο παιχνίδι. Ε, και;

Εκεί που έχει γίνει αξιοπρόσεκτη δουλειά είναι στην αποτύπωση του κλίματος της εποχής, με ραδιοσταθμούς, αφίσες, διαλόγους να αφήνουν ελεύθερη τη δυσοσμία του ρατσιμού, των φυλετικών διακρίσεων και της τραυματισμένης κοινωνίας μετά τη συντριβή του Vietnam. Τα μαγαζιά δε δέχονται «νέγρους», ιππότες της Κλαν στα ραδιόφωνα ζητούν καταστολή και βία από την αστυνομία, ενώ άλλοι ζητούν επανάσταση από τους έγχρωμους και τους κατατρεγμένους κάθε κατηγορίας και τάξης. Και η μουσική είναι μια χαρά εκτός κι αν βαριέστε να ακούσετε χίλιες φορές τις ιστορίες του τύπου που σκότωσε ένα στο Reno απλά για να τον δει να πεθαίνει.

Αυτά. Είναι η 2Κ. Είναι το Mafia. Ούτε κανένα indie είναι ούτε καμιά πρωτοεμφανιζόμενη μικρούλα εταιρεία που θα μας «εξέπληττε» με τη δουλειά που έγινε (σε ποσότητα) αναλογικά με το μέγεθός της. Είναι το Mafia να πάρει και να σηκώσει κι εσείς το κάνατε ένα παιχνιδάκι της κακιάς ώρας με πολύ μπλα μπλά και gameplay δεκαπενταετίας. Γκετ γιορ σιτ τουγκεδερ βιομηχανία.

To review βασίστηκε στην Xbox One έκδοση του παιχνιδιού.