Dark Souls III: Ashes of Ariandel
Περπατώ, περπατώ μέσα στο δάσος...
Με παρόμοιο τρόπο θα αντιμετωπίσετε όλα τα mobs του παιχνιδιού και θα απολαύσετε την υψηλή πρόκληση που προσφέρουν. Σύντομα θα διαπιστώσετε ότι η επιθετικότητά τους είναι σημαντικά αυξημένη, συνοδεύοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο και το επίπεδο δυσκολίας. Θα βρείτε προκλήσεις κάθε επιπέδου και για όλα τα γούστα. Αρκετά νέα όπλα, κάποια sets και δύο δαχτυλίδια – μαζί με μερικά spells. Κανένα όμως από αυτά δε θα αλλάξει τη ζωή σας (με μια-δυο πιθανές εξαιρέσεις). Δεν είναι ούτε επανάληψη των παλαιοτέρων, αλλά ούτε κάτι ιδιαίτερο ώστε να αλλάξετε το στήσιμό σας, αυτό με το οποίο ζυμωθήκατε μέσα στο παιχνίδι.
Έτσι, ψάχνοντας και πολεμώντας, θα φτάσετε στο boss του παιχνιδιού. Έτσι απλά, έτσι ξαφνικά. Μετά την έκπληξη που σας επιφυλάσσει και την υψηλότατη πρόκληση, θα δείτε ότι το DLC τελείωσε. Στις έξι ώρες περίπου, με ένα άχαρο cliffhanger που συνδέει τον κόσμο αυτόν με έναν άλλο NPC που είδαμε και σε άλλα παιχνίδια της σειράς (ίσως στο τελευταίο DLC να δούμε την ταύτιση της Boletaria με το Londor). Δε μπορεί Απόστολε… κάτι θα σου ξέφυγε. Ενδεχομένως, μέσα στο αρχικό δάσος κάτι να ξέφυγε ή πέρασε απαρατήρητο. Όμως όχι. Με μια βοήθεια από τα μηνύματα στο έδαφος (ω, αυτό το υπέροχο χαρακτηριστικό!) απομένει να ανακαλυφθεί η περιοχή που κρύβει την διαφημισμένη PVP arena του πακέτου.
Φυλασσόμενη από ένα optional boss, η arena αυτή επιτρέπει τη δημιουργία deathmatches των 2-6 χαρακτήρων, είτε αυτά είναι free-4-all είτε με τους παίκτες χωρισμένους σε ομάδες. Επιπλέον, δίνεται η δυνατότητα παραμετροποίησης του heal, ελέγχοντας των αριθμό των flasks που μπορούν να χρησιμοποιηθούν. Κάποια tweaks, αλλάζουν το γνωστό gameplay προς εξυπηρέτηση του PVP, όπως για παράδειγμα η ύπαρξη ενός barrier κατά τη διάρκεια του spawn, που απαγορεύει τους αντιπάλους να χτυπήσουν, προκαλώντας τους κάτι σαν stagger. Η αρένα αυτή καθ’ αυτή προσφέρει ελάχιστο cover, αλλά έχει υψομετρική διαφοροποίηση για να παράσχει σημεία υπεροχής, ενώ είναι αρκετά μεγάλη ώστε οι ranged χαρακτήρες να μπορούν να εφαρμόσουν την τακτική τους.
Βλέποντας από την είσοδο της αρένας, αρνούμενοι να πάρουμε μέρος στο PVP μακελειό με το περιστασιακό lag και την αθρόα προσέλευση ατόμων, συμπεραίνουμε ότι το single player content του παιχνιδιού θυσιάστηκε για χάρη του PVP. Όλη η αίσθηση των Souls που πραγματικά υπάρχει στο πακέτο είναι λίγη. Δεν αρκεί για να καλύψει την πείνα που έχετε – και θα έχετε και στο μέλλον. Παρουσιάζει νέες ιδέες, εντυπωσιακό ΑΙ, άρτιο και λεπτομερές – αν και σαδιστικό – level design, αλλά τα αφήνει όλα στη μέση. Με μόνο δύο bosses κι έκταση που αναλώνεται σε περιπλάνηση περισσότερο, παρά σε πρόκληση, κάνει την τραμπάλα να σηκώνεται ψηλά, ωθούμενη από το βάρος του PVP.
Έτσι, ο παρατηρητής που κοιτάζει σιωπηλά από την είσοδο της arena φτάνει σε ένα πικρό συμπέρασμα: οι παίκτες των souls, όσο κι αν τιμούν τους μηχανισμούς της σειράς, δεν μπόρεσαν να αγνοήσουν την εκπαίδευση που έχουν από άλλα παιχνίδια της εποχής. Μαζεύονται σε υπέροχα σχεδιασμένες, λεπτομερέστατα κατασκευασμένες περιοχές του κυρίως παιχνιδιού και “ξεμαλλιάζονται” επιδιδόμενοι σε ανελέητο κυνηγητό, αγνοώντας factions, σκοπό και το lore που τα συνοδεύει. Πολεμούν, μόνο γιατι κάποιος πρέπει να πολεμάει με κάποιον online. Δε χρειάζονται καλοφτιαγμένες περιοχές, με σχεδιασμό που αποκαλύπτει lore. Χρειάζονται μόνο μια arena για να αλληλοσφαχτούν. Ολόκληρο το μεγαλείο των Souls περιορίζεται στο αριστουργηματικό μεν σύστημα μάχης, αλλά μόνο σε αυτό.
Οι προγραμματιστές της FromSoftware δείχνουν να το κατάλαβαν αυτό και περιόρισαν το SP εις βάρους του MP. Μην παραξενευθείτε αν υπάρξει επόμενος τίτλος της εταιρίας και είναι κάποιο Dark Souls Online, ή World of Souls, όπου ο αυτοσκοπός θα είναι μόνο η μάχη και το σχεδιαστικό μεγαλείο του φαινομένου Souls – ορόσημο για την εποχή μας – θα γίνει τελικά… στάχτη. Ένα τέταρτο, άδοξο, ending για το franchise όπου η ισοπέδωσή του στο gaming στερέωμα θα είναι το αποτέλεσμα μιας κατάρας μεγαλύτερης κι από αυτήν που έφερε ο Gwyn στην ανθρωπότητα του lore.
Έτσι, το Ashes of Ariandel δεν είναι η φλόγα που θα αναζωπυρώσει την παραδοσιακή ενασχόλησή σας με το παιχνίδι. Είναι απλά… ember, που μπορεί να εξελιχθεί σε φωτιά, όμως η ποιότητά της είναι τέτοια που δε θα ευνοήσει τον single player χαρακτήρα του παιχνιδιού. Με όπλα και spells που δεν ξεχωρίζουν, ώστε να ανανεώσουν τον τρόπο που παίζετε, αλλά και μικρό, σχετικά, content, η “ζωή” θα περάσει στο PVP.
Multiplayer arena, λοιπόν, για… περισσότερη PVP δράση. Αναβάθμιση του παιχνιδιού μέσα από περισσότερες PVP επιλογές, με την ταυτότητα και τον χαρακτήρα του τίτλου να κλυδωνίζεται. Πολύς κόσμος για πολύν καιρό έψαχνε να βρει ρωγμή στην πανοπλία του franchise της From Software. Πλέον υπάρχει.
To review βασίστηκε στην PS4 έκδοση του παιχνιδιού.
