Αφιέρωμα: Fighting Games του 2016
Ποιος θα επικρατήσει;
Ποιος θα επικρατήσει;
Αδιαμφισβήτητα, το 2016 ήταν μια από τις πλουσιότερες χρονιές για το fighting είδος γενικότερα. Σπάνια άλλοτε υπήρξαν τόσες πολλές παρουσίες κι ακόμα πιο σπάνια το επίπεδο του ανταγωνισμού ήταν τόσο υψηλό, προϊόν της εφάμιλλης ποιότητας που διακρίνει το κάθε συμμετέχον παιχνίδι. Ποτέ άλλοτε, ίσως, όλοι οι διαγωνιζόμενοι δεν ήταν της ίδιας κατηγορίας, συγκεκριμένα των 2D fighting παιχνιδιών.
Όσοι παρακολουθείτε το γένος προσεκτικότερα, πιθανόν να είχατε φτάσει σε παρόμοιο συμπέρασμα προς το τέλος της χρονιάς. Τι πιο δόκιμο, λοιπόν, από το να ανάγουμε την τρέχουσα πραγματικότητα σε ένα… μεταφορικό “ring”, όπου το κάθε παιχνίδι θα α(ντ)αγωνιστεί ενάντια στα υπόλοιπα για τον τίτλο του “Βασιλιά του 2016”; Μια free-for-all arena όπου θα μπουν όλα μαζί – με τα καλά τους και τα κακά τους – κι απ’ όπου θα επικρατήσει μόνο ένα;
Διαιτητής της αναμέτρησης ορίζεται ο Kabamaru Igano, ένας Νίντζα από τα βουνά Ίγκα στη Ιαπωνία. Μεγάλωσε εκεί παρέα με τον παππού του, ένα αγόρι κι ένα αγριογούρουνο. Όσο ήταν μικρός έτρωγε λίγο και μόνο πράγματα παράξενα, όπως παραδείγματος χάριν ένα σαπούνι. Όταν μεγάλωσε, ξεκίνησε να ρεφάρει καταβροχθίζοντας τα πάντα και κυρίως μακαρονάδα. Πιστεύετε υπάρχει καταλληλότερος διαιτητής από αυτόν; Ας ξεκινήσουμε λοιπόν! Στην κόκκινη γωνία έχουμε το…
Street Fighter V: Προϊόν Μεγάλης Ωρίμανσης
Ίσως ο πιο πολυσυζητημένος fighting τίτλος της χρονιάς που διανύουμε. Έφτασε νωρίς-νωρίς με μεγάλο του όπλο το απαράμιλλο gameplay που διαθέτει. Μέσω ενός συστήματος μάχης που βελτιώνεται με κάθε νέα προσθήκη στο franchise, δίνει την εντύπωση ότι έχει “μεγαλώσει” κι “ωριμάσει” με την πάροδο των δεκαετιών, ώστε να δίνει την αίσθηση ότι το στυλ παιχνιδιού του κάθε παίκτη έχει ακολουθήσει την ωρίμανση αυτή. Έχει περάσει από όλα τα στάδια και κατέληξε, τώρα, εδώ σαν μέρος μιας φυσικής και λογικής διαδικασίας.
Ο παίκτης, κοιτώντας πίσω προς το παρελθόν, θα διακρίνει όλα τα βήματα που διένυσε (αυτός προσωπικά) ώστε να φτάσει στον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται και υλοποιεί τους μηχανισμούς του παιχνιδιού. Φαίνεται απλούστερο, λόγω της αφαίρεσης ορισμένων κινήσεων σε σχέση με τον προκάτοχό του, αλλά αυτή η ψευδαίσθηση διαρκεί λίγες μόνο μάχες, όπου κι ο παίκτης αντιλαμβάνεται το απατηλό κι απύθμενο βάθος του. Επίσης, διαθέτει με άνεση τον πιο εντυπωσιακό τεχνικό τομέα, ο οποίος, όμως, συμβάλλει με τον τρόπο του στη συνολική εικόνα του gameplay. Κάθε frame του animation μπορεί να αποτελέσει πλεονέκτημα για τον προσεκτικό παίκτη ή μειονέκτημα για τον αδιάφορο. Κάθε σχεδιαστική λεπτομέρεια των χαρακτήρων συμβάλλει στο reach, κι ως εκ τούτου στη διαχείριση επιθετικής κι αμυντικής τακτικής.
Εκεί, όμως, που η άμυνά του πέφτει και μπορεί να δεχτεί χτύπημα, είναι το content του. Παρ’ ότι έχει εμπλουτιστεί πολύ μετά το αδύναμο launch, υπολείπεται αισθητά των αντιπάλων του και δίνει τροφή για κακεντρεχή σχόλια. Παρ’ όλα αυτά, η μεγάλη αναγνωρισιμότητά του και το “δυτικό” προφίλ του χαρακτήρα του, το καθιστούν – μέχρι στιγμής τουλάχιστον – βασιλιά στην κατηγορία του online κι ειδικότερα των προσκείμενων e-sports.
Avatar: Δυτικού παρουσιαστικού βετεράνος των πολεμικών τεχνών με εμπειρία από όλα τα τουρνουά παγκοσμίως. Πέραν της τεχνικής και της εμπειρίας του όμως, δεν έχει να μοιραστεί και πολλά περισσότερα.
Ring name: Street
Guilty Gear Xrd – Revelator: Ήρθε για να τους ισοπεδώσει όλους
Σαν βόμβα από το πουθενά, ήρθε και ο εκπρόσωπος του Guilty Gear franchise εν μέσω του καλοκαιριού. Στέκεται στη μπλέ γωνία και δηλώνει με θράσος: “Είμαι ο καλύτερος σε όλα”. Μοιάζει με μυστηριώδη, ανατολίτη, μαχητή, που αγνοούνταν τόσα χρόνια, ενώ τώρα μαθαίνουμε ότι είχε καταφύγει στα βουνά για να γίνει ένα με τη φύση, να μάθει πολεμικές τέχνες από το σύννεφο, τη μύγα και τον καταρράκτη και κατέβηκε στον πολιτισμό με κουρελιασμένα, βρώμικα ρούχα και τη σοφία όλου του σύμπαντος στο οπλοστάσιό του.
Με τεχνικό τομέα που περιγράφεται από τους όρους “Unreal Engine” και “60 fps” κάνει ποζεριλίκι μπαίνοντας στην παλέστρα. Με τους 20+ αυθεντικούς μαχητές, υπερηφανεύεται για την ποικιλία στα playstyles και για τη βεβαιότητα ότι θα τους αφήσει όλους ικανοποιημένους. Με ένα βαθύτατο σύστημα μάχης, προκαλεί τον έμπειρο παίκτη με το δεξί του χέρι, υποσχόμενο απίστευτες χορογραφίες με ιλιγγιώδεις εναλλαγές σε ταχύτητα και ρυθμό. Με το αριστερό του όμως, καλωσορίζει το νεοφερμένο και του προσφέρει ένα stylish mode που θα του επιτρέψει πρόσβαση στο 80% των κινήσεων με ιδιαίτερη ευκολία.
Τα πάμπολλα single player modes κάνουν τον διπλανό μαχητή να λούζεται με κρύο ιδρώτα. Το γεγονός, δε, ότι είναι αλληλένδετα μεταξύ τους με πρωτοτυπία και κοινό σκοπό, κάνουν την αναμέτρηση με το GGXR ακόμα πιο δύσκολη υπόθεση. Και ποιος είναι ο σκοπός αυτός; Μα φυσικά η προετοιμασία του παίκτη για το Story Mode κι η καλύτερη δυνατή απόλαυση αυτού. Διαρκεί 2 ώρες, αποτελεί μια κανονικότατη anime ταινία αλλά… είναι μόνο αυτό. Ταινία. Θέλουμε να παίξουμε, βρε αδερφέ. Επίσης, χρειάζεται και λεξικό για να καταλάβετε πολλά πράγματα. Ο νέος παίκτης θα τα βρει εύκολα στο gameplay και σκούρα στο lore.
Avatar: Μυστηριώδης ηλικιωμένος ερημίτης με λευκά μάτια που προπονούνταν για δεκαετίες στα βουνά. Βρωμάει λίγο και μιλάει πολύ – χωρίς να αφήνει τους υπόλοιπους να μιλήσουν.
Ring name: Guilty
Mortal Kombat XL: Το πήρα πέρυσι, το θέλω κι εφέτος
Κάπου εδώ, ο κάτοχος του περυσινού τίτλου εισέρχεται στο στάδιο. Το Mortal Kombat X πήρε μαύρο μαρκαδοράκι και πρόσθεσε τα γράμματα “XL” πάνω στη χρυσή του ζώνη, μήπως και μετρήσει για νέο entry και πάρει συμμετοχή την τελευταία στιγμή. Του το αναγνωρίζουμε, το MK πάντα αρέσκονταν να συμμετέχει σε μάχες, ειδικά όταν αυτές είναι αιματηρές (κι όχι μόνο). Με τα φανταστικά του γραφικά, το απεριόριστο content (που αυξήθηκε ακόμα περισσότερο στην XL μορφή!) και τα πάμπολλα modes σε on και off line, στέκει σίγουρο ότι θα διατηρήσει τη ζώνη του.
Περιμένει λοιπόν το νικητή της φετινής μάχης (μιας κι έφαγε πόρτα από τους κριτές) ώστε να του παραδώσει τη ζώνη μετά από ένα “φιλικό” sparring που θεωρεί σίγουρο ότι θα κερδίσει. Αγνοεί ότι έχει κι αυτό ελαττώματα, όπως το λιγότερο ρευστό σύστημα μάχης και τα πιο αρτηριοσκληρωτικά combos, καθώς και το γεγονός ότι σπαταλάει ένα ολόκληρο πλήκτρο μόνο για το block (ναι, είναι πρόβλημα). Όπως και να χει, ο θρόνος φέτος ανήκει σε άλλον.
Avatar (αν έπαιζε): Scorpion (ναι, το Mortal Kombat ήταν πάντα ο Scorpion)
Ring name: Mortal (τρελό pun)
King of Fighters XIV: Ο αναβιωτής της θρυλικής fighting δεκαετίας των 90s
Στην πράσινη γωνία έρχεται ένας τύπος που μοιάζει γνώριμος αλλά οι περισσότεροι έχουν να τον δουν πολύ καιρό. Το King of Fighters XIV έρχεται να μας ταξιδέψει στην ένδοξη δεκαετία του 90, όπου τα fighting games μεσουρανούσαν κι η παραγωγός SNK έκανε πάρτυ στις αίθουσες των ηλεκτρονικών Με τις δάφνες του τότε, διεκδικεί βάθρο και στο σήμερα – κι αν κρίνουμε από τις περγαμηνές του, έχει όλα τα φόντα να το καταφέρει.
Μεγάλο του όπλο το απίστευτο roster των 50+ μαχητών, με τις ιδιαιτερότητες του καθενός να διαγράφονται ξεκάθαρα στο στυλ μάχης τους. Μερικοί, δε, πολύ πρωτότυποι σε εμφάνιση και στυλ, εισάγουν τεχνικές που δεν υπήρξαν αλλού. Υπολογίζοντας και το γεγονός ότι οι μάχες γίνονται μεταξύ ελεύθερων τριάδων, οι διατιθέμενες τακτικές επιλογές φθάνουν δυσθεώρητα ύψη. Σε συνδυασμό και με τα ποικίλα on και off line modes παιχνιδιού, ισοπεδώνει τα πάντα στο θέμα του content και βάζει πλώρη για τον τίτλο.
Μειονέκτημά του ο αμφιλεγόμενος οπτικός τομέας, που μεταφέρει πετυχημένα την αίσθηση του τότε, έχοντας όμως απορρίψει τα hand drawn γραφικά, για άψυχα πολύγωνα. Το gameplay, στιβαρό και βαθύ όπως πάντα, ανταποκρίνεται στα γούστα και τις ικανότητες και του πιο απαιτητικού παίκτη, αν και στερείται τολμηρών και καινοτόμων προσθηκών.
Avatar: Ένας γκριζομάλλης με τζην παντελόνι και γιλέκο, στα πρότυπα του Terry Bogart και του Nik από το Body Blows (σας έπιασα αδιάβαστους). Δείχνει γερασμένος, αλλά ακόμα και οι πλέον άπειροι καταλαβαίνουν ότι τα φαινόμενα απατούν κι ότι απλά πρόκειται για επικίνδυνο χαρακτήρα που ρομαντικά προσκολλάται στα μακρινά 90s.
Ring name: Κing
Blazblue Centralfiction: Αυτό που κλείνει στόματα στους επικριτές των fighting
Στην κίτρινη γωνία εμφανίζεται από το πουθενά ένας εξώκοσμος μαχητής. Έχει ανδρογύναια εμφάνιση, φοράει φανταχτερά ρούχα και προκαλεί ερωτηματικά σχετικά με το πώς μπορεί ένα τέτοιο πλάσμα να υφισταται στην πραγματικότητα που ζούμε. Το Blazblue Centralfiction αποτελεί το ύστατο επεισόδιο μιας ιδιαίτερης και καθ’ όλα υπέροχης fighting σειράς. Είναι το παιχνίδι που καταφέρνει τα πάντα στην εντέλεια.
Πρωτίστως και πιο σημαντικό, έχει το πιο ουσιαστικό, εμπνευσμένο, διαδραστικό κι έξυπνο story mode που έχει παιχτεί ποτέ σε fighting game. Οι πράξεις του παίκτη, παράλογες λόγω της δομής των παιχνιδιών αυτών, αντικατοπρίζουν εναλλακτικές οδούς προς τη θεώρηση του lore και του τρέχοντος κάθε φορά story, ώστε όταν έρθει η συμπλήρωση όλου του content, να έρθει κι η κάθαρση, με την κορύφωση της ιστορίας. Τα έχετε ξαναδεί αυτά σε παιχνίδι του είδους; Όχι. Τα έχετε δει αλλού; Σπάνια.
Πέραν των παραπάνω, διαθέτει εκπληκτικά hand drawn γραφικά και εφέ σε σωστές αναλογίες που δεν κουράζουν τον παίκτη, κάνοντας τον Guilty Gear εκπρόσωπο να κοκκινίζει από… ενοχές. Διαθέτει 35 μαχητές με ξεκάθαρη κι απόλυτα διακριτή ταυτότητα, στολίζει τον καθέναν από αυτούς με ξεχωριστά fighting styles και ανταμοίβει τον παίκτη με ένα βαθύτατο κι απολαυστικό σύστημα μάχης, ενώ έλκει το νέο με το Stylish Mode. Οπλισμένο με έναν ευμεγέθη αριθμό από modes υπολείπεται σε content μόνο του King of Fighters XIV. Μόνο του ελάττωμα, τα αποκλειστικά ιαπωνικά voice overs σε κάθε mode, κάτι που ίσως ξενίσει πολύ κόσμο και τον αποτρέψει από το να το γνωρίσει.
Avatar: Ανδρογύναιο φανταχτερό πλάσμα βγαλμένο από τα πιο hardcore anime, που μοιάζει ικανό να κάνει τα πάντα και να έχει την απάντηση σε όλες τις ερωτήσεις. Μιλάει όμως μόνο γιαπωνέζικα, οπότε μπορεί να μην ασχοληθούν και πολλοί μαζί του.
Ring name: Βlaze
Μετά από 15 γύρους ατελείωτου ξύλου, ο πραγματικός Νίντζα αποφασίζει να σφυρίξει τη λήξη, βλέποντας ότι δεν υπάρχει ξεκάθαρος νικητής. Ο Street βρίσκεται στο ένα γόνατο με βουλωμένο μάτι και το δεξί του ρουθούνι να στάζει αίμα. Έφαγε μερικές καλές από τον King στο θέμα του content, ενώ είχε την άμυνά του χαμηλά. Αυτός, πάλι, μετράει με το ένα χέρι πόσα δόντια έχασε, ενώ με το άλλο πόσα καινούρια σχισήματα έχει το τζην του. Βλέπετε, το περιέλαβε καλά ο Guilty, καθώς του εξηγούσε τι σημαίνει τεχνικός τομέας. Θα τον χτυπούσε κι άλλο, αλλά κουτσαίνει από το αριστερό του πόδι μετά από ένα εξωφρενικό χτύπημα που δέχτηκε από τον Blaze στο θέμα του story. Αυτός ο τελευταίος στέκεται όρθιος, αλλά με πολλές επιφανειακές πληγές, που τις απέκτησε μην καταλαβαίνοντας τους κανόνες του αγώνα.
Απ’ ό,τι φαίνεται, δύσκολα θα οριστεί ο νικητής. Κάθε μαχητής υπερέχει σε κάτι έναντι των υπολοίπων, αλλά υστερεί αλλού, ώστε να μην υπάρχει ξεκάθαρη επικράτηση. Ο διαιτητής του αγώνα γνέφει προς τον Blaze, αλλά οι κριτές δεν επιθυμούν να ακολουθήσουν έτσι εύκολα την πρότασή του, μιας κι αυτοί πρέπει να ζυγίσουν όλες τις παραμέτρους που θεωρεί σημαντικές ο καθένας και να βγάλουν το νικητή στα σημεία. Περιμένουμε λοιπόν την επίσημη ετυμηγορία της κριτικής επιτροπής, που αποτελείται από – ποιους άλλους; – εσάς τους ίδιους, τους αναγνώστες και φίλους του είδους!
