“Βελόνα και κλωστή! Βελόνα και κλωστή!”

Οι περιπέτειες με ήρωα τον αξιολάτρευτο δεινόσαυρο Yoshi και την παρέα του απασχολούν τους οπαδούς της Nintendo εδώ και πολλά χρόνια. Από την παρθενική εμφάνισή του στο Super Mario World το μακρινό 1990, έως και σήμερα, περίπου 27 χρόνια μετά, ο συμπαθέστατος δεινόσαυρος και η φυλή του έχουν εμφανιστεί σε μια πληθώρα τίτλων, εμπνευσμένων από το σύμπαν του Μάριο. Ωστόσο, ο Yoshi μετράει στο ιστορικό του μια σχέση εξίσου παλιά, που είναι και αυτή όμως αρκετά ξεχωριστή. Μιλάμε φυσικά για τη σχέση του με τον Poochy, ένα σκυλάκι που είναι το μοναδικό πλάσμα που θα μπορούσε να είναι το κατοικίδιο ενός… δεινόσαυρου. Ο Yoshi και ο Poochy ξανασυναντιούνται, μετά από το 2014 και το Yoshi’s New Island, στο Yoshi’s Wooly World, μια ξεχωριστή περιπέτεια που κυκλοφόρησε το 2015 για το Wii U, με την πιο πρόσφατη περιπέτεια να επανέρχεται σχεδόν ενάμιση χρόνο μετά και για τη φορητή κονσόλα της Nintendo, το Nintendo 3DS.

Το τελευταίο διάστημα, ομολογουμένως, η Nintendo ακολουθεί μια πολύ περίεργη τακτική, φέρνοντας μεγάλες κυκλοφορίες των πρόσφατων οικιακών κονσολών (και ειδικά τίτλων που κυκλοφόρησαν για το Wii U) στη φορητή της κονσόλα. Δεν ξέρουμε αν επιδιώκει με αυτόν τον τρόπο να καλύψει τις ζημιές της πιο πρόσφατης οικιακής της κονσόλας, επιλέγοντας να φέρει ports τίτλων της που ίσως της κόστισαν ως προς την ανάπτυξή τους στο φορητό της, σε μια ύστατη προσπάθεια να βγάλει κέρδος από αυτούς πριν εκείνοι χαθούν στο χρονοντούλαπο της ιστορίας μαζί με τη κονσόλα στην οποία κυκλοφόρησαν αρχικά. Τίτλοι όπως το Hyrule Warriors Legends ή το Super Mario Maker επανέρχονται σχετικά δριμύτεροι, καθώς η ποιότητα και το περιεχόμενό τους μειώνεται δραστικά, χωρίς να προσφέρουν απαραίτητα κάτι καινοτόμο, που ενδεχομένως θα δικαιολογήσει μια δεύτερη αγορά.

Θα ήταν ψέματα να πούμε πως το Yoshi’s Wooly World δεν άξιζε ως κυκλοφορία. Το πόνημα της Good-Feel ήταν μια μοναδική δημιουργία, που κέρδισε κοινό και κριτικούς. Το ερώτημα, όμως, είναι ένα: υπάρχει κάποιος λόγος, πέρα για όσους θα ασχοληθούν με τον τίτλο για πρώτη φορά, να αποκτήσουν ξανά το παιχνίδι και να περιπλανηθούν, για μια ακόμα φορά, σε έναν κόσμο φτιαγμένο από… μαλλί; Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα βρίσκεται κάπου στη μέση, καθώς το Poochy and Yoshi’s Wooly World -με εξαίρεση ελάχιστες προσθήκες- δεν παρουσιάζει κάποιες ιδιαίτερες αλλαγές. Το παιχνίδι εξακολουθεί να είναι ένα τυπικό 2D platformer, με μερικές σκηνές να εκτυλίσσονται σε περιβάλλον 2.5D, ενώ ο πυρήνας του ακολουθεί την παραδοσιακή συνταγή των παιχνιδιών Yoshi. Ο πράσινος δεινόσαυρος καλείται να περιπλανηθεί σε 8 διαφορετικούς κόσμους και σε περισσότερα από 48 επίπεδα, σε μια προσπάθεια να προστατεύσει τα διάφορα μέλη της φυλής των Yoshi από την κατάρα του μοχθηρού Kamek, η οποία μετατρέπει τα δεινοσαυράκια σε… μπάλες κλωστής.

Και όπως μας προϊδεάζει ο τίτλος, δεν πρόκειται για έναν απλό κόσμο. Τα πάντα αποτελούνται από μαλλί, συμπεριλαμβανομένων τόσο του πρωταγωνιστή όσο και των αντιπάλων του, με το background κάθε επιπέδου να αποτελείται από δεκάδες μέτρα κλωστής και νήματος, σε διάφορα χρώματα και σχέδια. Ακόμα και τα παραδοσιακά αυγά, τα οποία οι παίκτες μπορούσαν να δημιουργήσουν, καταπίνοντας τους διάφορους εχθρούς, αντικαθίστανται από μπάλες κλωστής που μπορούν να χρησιμοποιηθούν με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που χρησιμοποιούνταν τα αυγά σε προηγούμενα παιχνίδια. Και αυτό ακριβώς είναι και ένα από τα δυνατά σημεία του παιχνιδιού, καθώς το εικαστικό κομμάτι είναι απλά πανέμορφο. Δεν αγγίζει, φυσικά, τα επίπεδα της έκδοσης του WiiU, αλλά η περιπλάνησή μας στον μάλλινο κόσμο είναι μια άκρως ευχάριστη εμπειρία, κάτι που ενισχύει αρκετά το κομμάτι της εξερεύνησης.

Άλλωστε, ένας από τους άγραφους στόχους κάθε platformer τίτλου Yoshi είναι η συλλογή όλων των κρυφών στοιχείων κάθε επιπέδου. Φυσικά, κάτι τέτοιο μπορεί άνετα να επιτευχθεί κατά τη διάρκεια του πρώτου playthrough κάθε επιπέδου. Ωστόσο, αν χρειαστεί ο παίκτης να επιστρέψει για να βρει κάτι που του ξέφυγε στην πορεία, η διαδικασία αυτή δεν θεωρείται καθόλου επίπονη ή βαρετή, καθώς τα πανέμορφα επίπεδα μάς ταξιδεύουν και μας δίνουν την αίσθηση της πρώτης φοράς. Ο χειρισμός εξακολουθεί να είναι απλός, με τα πλήκτρα Α & Β να είναι υπεύθυνα για τα άλματα και την κατάποση των εχθρών, ενώ με τα πλήκτρα σκανδάλης ο παίκτης μπορεί να εκτοξεύσει τις μπάλες κλωστής που δημιουργεί ο Yoshi καταπίνοντας τους εχθρούς του. Η δυσκολία, στο κανονικό gameplay mode, είναι ικανοποιητική και ταιριάζει τέλεια με το στυλ και το ύφος του παιχνιδιού.

Τα πράγματα, όμως, γίνονται εξαιρετικά πιο εύκολα μέσω του Mellow mode. Εδώ ο Yoshi ακολουθείται μόνιμα από 3 κουτάβια Poochy, τα οποία μπορεί να χρησιμοποιήσει απεριόριστα ως μπάλες κλωστής. Τα κουτάβια μπορούν επίσης να ανιχνεύουν τα κρυμμένα μυστικά εντός του επιπέδου, ενώ η δυνατότητα αιώρησης του Yoshi δεν περιορίζεται χρονικά. Αυτά, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι δεν υπάρχει πλέον όριο ζωών, κάνουν το παιχνίδι ιδανικό για έναν αρχάριο παίκτη μικρής ηλικίας, αλλά οι βετεράνοι παίκτες που θα ασχοληθούν με το παιχνίδι στη φορητή του έκδοση απλά θα ξεχάσουν και θα προσπεράσουν το συγκεκριμένο αυτό mode. Πέρα όμως από την παραδοσιακή φόρμουλα, η Good-Feel έχει εισάγει και άλλα gameplay features. Ο Yoshi θα μπορεί να μεταμορφωθεί σε τεράστιο δεινόσαυρο ή να κάνει χρήση ειδικών οχημάτων και αντικειμένων κατά τη διάρκεια μικρών sequences εντός συγκεκριμένων επιπέδων, με σκοπό να ανακαλύψει ορισμένα από τα κρυμμένα αντικείμενα. Επιπλέον, μπορεί να μετατρέψει ορισμένους εχθρούς, όπως τα Chomps Chomps, σε πολύχρωμες μπάλες από μαλλί, τις οποίες και μπορεί να χρησιμοποιήσει στην εξερεύνηση των επιπέδων.

Όλα αυτά όμως δεν αποτελούν τίποτα περισσότερο από ευχάριστα διαλείμματα, τα οποία θα θέλαμε να υπάρχουν πολύ συχνότερα. Το στούντιο ανάπτυξης θα μπορούσε να είχε προσθέσει μερικά επιπλέον επίπεδα που θα μπορούσαν να κάνουν χρήση αυτών των gameplay gimmicks και να αιτιολογήσουν, εν μέρει, μια δεύτερη αγορά του παιχνιδιού. Δεν γίνεται, όμως. Και δυστυχώς, όλα αυτά μας κάνουν να συνειδητοποιούμε οδυνηρά πως παίζουμε με μια φορητή έκδοση του ίδιου παιχνιδιού, καθώς δεν υφίστανται περισσότερες αλλαγές σε σχέση με την οικιακή έκδοση. Το σύστημα Power Badge, το οποίο επιτρέπει στους παίκτες να αποκτήσουν εμβλήματα δύναμης για να βγάλουν πέρα κάποιες πίστες, προσφέροντας ως αντίτιμο μερικές από τις πολύτιμες λίθους που μαζεύει ο Yoshi, επιστρέφει αυτούσιο, ενώ η χρήση των φιγούρων amiibo δεν προσφέρει τίποτα ουσιαστικό εκτός από επιπλέον Yoshi skins.

Επομένως, για ποιο λόγο κάποιος υποψήφιος παίκτης θα αγόραζε το παιχνίδι; Όπως προαναφέρθηκε, κάποιος που δεν έχει WiiU ή δεν έχει ασχοληθεί με το παιχνίδι, θα περάσει σίγουρα καλά. Για αυτούς που έχουν ασχοληθεί με το παιχνίδι, η Nintendo προβάλει ως επιχείρημα… τον Poochy. Κατά τη διάρκεια του κανονικού παιχνιδιού, ο Yoshi ξεκλειδώνει κάποιες ειδικές πίστες, στις οποίες οι παίκτες αναλαμβάνουν τον έλεγχο του Poochy. Τα επίπεδα αυτά, όμως, δεν προσθέτουν κάτι ξεχωριστό στη συνολική εμπειρία του παιχνιδιού. Πρόκειται για, γενικώς, αδιάφορα επίπεδα α λα Super Mario Run, όπου οι παίκτες προσπαθούν να συλλέξουν όσες περισσότερες λίθους μπορούν, ελέγχοντας έναν Poochy που τρέχει χωρίς σταματημό. Αν η συλλογή πολύτιμων λίθων για την απόκτηση Power Badges ήταν μια σχετικά εύκολη υπόθεση, τώρα γίνεται ακόμα ευκολότερη.

Ένα άλλο extra mode που μπορεί να ικανοποιήσει κάπως μια ορισμένη μερίδα παικτών είναι το Professional Mode, το οποίο μπορεί να γίνει διαθέσιμο από την καλύβα του Yoshi. Εκεί οι παίκτες μπορούν να δημιουργήσουν νέα skins Yoshi με βάση τις κλωστές που έχουν συλλέξει ή που είναι διαθέσιμα από το ίδιο το παιχνίδι. Ακόμα και αυτό όμως μπορεί να γίνει αδιάφορο πολύ γρήγορα, ακόμα και από αυτούς τους παίκτες που αρέσκονται στη δημιουργία αντικειμένων και χαρακτήρων σε παιχνίδια. Τέλος, αν περιμένετε κάποια μορφή multiplayer μεταξύ του Yoshi και του Poochy (ή άλλων Yoshi όπως ίσχυε στο κανονικό παιχνίδι) τότε μάλλον θα απογοητευτείτε, καθώς η έκδοση για το φορητό σύστημα της Nintendo αποτελεί μια αποκλειστικά single-player εμπειρία, χωρίς την ύπαρξη κάποιας μορφής online ή συνεργατικού παιχνιδιού πολλών παικτών.

Μια ίσως ενδιαφέρουσα προσθήκη είναι το Yoshi’s Theatre Mode. Κάθε μέρα ξεκλειδώνονται μικρά βίντεο, εμπνευσμένα από αστεία περιστατικά στη ζωή του Yoshi και του Poochy, ενώ με τη λήξη του βίντεο οι παίκτες καλούνται να δώσουν απάντηση σε μια ερώτηση που εμφανίζεται στην οθόνη. Κάθε σωστή απάντηση επιβραβεύει τον παίκτη με 500 πολύτιμες λίθους, οι οποίες χρησιμοποιούνται αποκλειστικά στο Power Badge system. Αν και το μόνο όφελος αυτών είναι να κάνουν το παιχνίδι ακόμα πιο εύκολο, τα λίγα δευτερόλεπτα που διαρκούν τα βίντεο αρκούν για να κάνουν τους παίκτες να χαμογελάσουν και να απολαύσουν τα εικαστικά του παιχνιδιού, που εμφανίζονται εδώ με όλο τους το κάλος.

Ως τελικό αποτέλεσμα, θέλοντας και μη, η Nintendo περιορίζει το κοινό που ίσως θα θελήσει να αγοράσει το παιχνίδι. Αν κάποιος έχει πρόσβαση στην πιο πρόσφατη οικιακή κονσόλα της εταιρείας του Κιότο, είναι πολύ καλύτερο να ασχοληθεί εκεί με αυτόν τον τίτλο, καθώς το επιπρόσθετο περιεχόμενο δεν αρκεί για να ικανοποιήσει πολλά γούστα. Όμως, οι κάτοχοι των φορητών συστημάτων, που δεν έχουν ασχοληθεί με την οικιακή κονσόλα και τον εν λόγω τίτλο, πέρα από τις όποιες ελλείψεις, είναι σίγουρο πως θα απολαύσουν ένα πανέμορφο platformer.

Το Poochy and Yoshi’s Wooly World, μάλιστα, τρέχει ομαλότατα στο New Nintendo 3DS, με σταθερό 3D effect και με ρυθμό ανανέωσης τα 60 καρέ το δευτερόλεπτο, σε αντίθεση με την «απλή» έκδοση του 3DS, το οποίο αναπαράγει τον τίτλο με ρυθμό ανανέωσης τα 30 καρέ. Το ικανοποιητικά απλό gameplay, τα πανέμορφα εικαστικά και φυσικά το μάλλινο… ντουέτο θα κρατήσουν καλή συντροφιά στους κατόχους των 3DS. Οι υπόλοιποι, όμως, που έχουν ήδη ασχοληθεί με αυτήν την περιπέτεια του Yoshi, δεν θα χάσουν τίποτα αν απλώς την προσπεράσουν.