The Unholy Society – Mini Review

Ξορκίζοντας το σαγόνι του Έντουαρντ.

Μποναβεντούρα Χόροβιτζ. Πότης, καπνιστής, ερωτύλος. Βρίζει πολύ και δεν τα πάει καθόλου καλά με την αδερφή του. Η νύχτα τον βρίσκει πλάι σε μια καλλίγραμμη μελαχρινή και ο επίμονος ήχος κλήσης του κινητού, που βρίσκεται παρατημένο κάπου στο βάθος, μπορεί να σημαίνει μόνο μπελάδες. Σηκώνεται από το κρεβάτι και, κινούμενος σε side-scrolling πλάνο, κλικάρει το κομοδίνο όπου βρίσκεται το κινητό. Η αδερφή του. Τι θέλει πάλι και χαλάει το βράδυ του;

Καθώς κατευθύνεται προς το μπάνιο, ανοίγει το inventory, επιλέγει το κινητό του και διαβάζει τα τελευταία μηνύματα. Η αδερφή του παντρεύεται και πρέπει να παραβρεθεί ώστε να τελεστεί το μυστήριο. Βλέπετε, ο Μπον είναι ιερέας. Καθολικός. Με πολύ συγκεκριμένη ειδίκευση που τίθεται σε εφαρμογή τη στιγμή που ο Μπον γυρίζει στο δωμάτιο και βλέπει την καυτή μελαχρινή που γνώρισε στο tinder να μεταμορφώνεται σε σούκουμπους, και με την οπτική γωνία να αλλάζει από τρίτο, σε πρώτο πρόσωπο. Ώρα για εξορκισμό.

Στο “The Unholy Society” αναλαμβάνουμε το ρόλο του ρέμπελου Μπον, ενός εξορκιστή με αντισυμβατικό χαρακτήρα, σε μια περιπέτεια με ρετρό αισθητική και γεμάτο αναφορές στη ποπ κουλτούρα. Επιστρέφοντας στη κωμόπολη που μεγάλωσε για το γάμο της αδερφής του, ο Μπον θα βρεθεί μπροστά σε μια καλοστημένη πλεκτάνη όπου σατανικές δυνάμεις έχουν απλώσει τα δίχτυα τους και τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται.

Κινούμενος σε side-scrolling προοπτική, βγάζοντας σκέητμπορντ όταν θέλει να τρέξει, ο Μπον εμπλέκεται σε συνομιλίες με κάθε περίεργο του χωριού, συλλέγει αντικείμενα προς λύση απλοϊκών ζητούμενων και ακολουθεί το γαϊτανάκι μιας ιστορίας γεμάτης χιούμορ, καυστικά σχόλια, παραφυσικά φαινόμενα και σατανικές υπάρξεις. Όταν έρθει η ώρα ενός εξορκισμού, η οπτική αλλάζει σε πρώτου προσώπου, φέρνοντάς μας πρόσωπο με πρόσωπο με το πλάσμα που θέλουμε να εξαφανίσουμε από τον κόσμο. Ουσιαστικά εδώ ο Μπον πρέπει να βρει συγκεκριμένα σύμβολα, σαρώνοντας όλο το εύρος της οθόνης με τη χρήση του Σταυρού Εξορκισμών, και να τα επιλέξει με σωστή σειρά πριν τελειώσει ο χρόνος. Στο τέλος του χρόνου το δαιμόνιο κάνει επίθεση, η κλεψύδρα επανέρχεται στην αρχική της κατάσταση, και νέος γύρος ξεκινά. Τα σύμβολα αντιστοιχούν στις ειδικές δυνάμεις του Μπον (light attack, heavy attack, healing κλπ) και σε κάθε γύρο τοποθετούνται στην οθόνη προς ανακάλυψη με τυχαία σειρά.

Το gameplay χαρακτηρίζεται ως το πλέον προσβάσιμο μιας και ο δείκτης πρόκλησης τείνει προς το μηδέν. Όλα τα ζητούμενα βρίσκονται μερικά κλικ παρακάτω ενώ κανένας εξορκισμός δεν ταλαιπωρεί ιδιαίτερα. Το μεγαλύτερο αρνητικό του τίτλου είναι δυστυχώς η διάρκεια, η οποία μετά βίας αγγίζει τις δύο ώρες. Και λογίζεται ως αρνητικό, όχι απαραίτητα λόγω μικρής διάρκειας αλλά ακριβώς για το λόγο ότι περάσαμε πολύ καλά παίζοντας. Βέβαια, όπως εκ των υστέρων μάθαμε στα credits, πρόκειται μόλις για το πρώτο επεισόδιο μιας σειράς που σκοπεύει να συνεχίσει την ιστορία. O “πιλότος” της CAT-astrophe Games μας άφησε καλές εντυπώσεις και σίγουρα περιμένουμε νεότερα των περιπετειών του Μπον.

To The Unholy Society κυκλοφορεί από τις 25/2 σε PC και Switch. Το review βασίστηκε στην έκδοσή του για PC.

---