Τα αγαπημένα παιχνίδια του 2025
Τα "βραβεία" που αποδίδει η συντακτική ομάδα του GameOver στα καλύτερα παιχνίδια της χρονιάς!
Κώστας Παπαμήτρου
Άρωμα Ιαπωνίας έχει, για τον γράφοντα, η πλειάδα των τίτλων που τον απασχόλησαν κατά τη διάρκεια της χρονιάς που ετοιμάζεται να μας χαιρετίσει. Κυριολεκτικά και μεταφορικά. Όχι ότι δεν υπήρχαν παιχνίδια (εκτός Ιαπωνίας) που δεν μου τράβηξαν το ενδιαφέρον. Για παράδειγμα, μια επιστροφή στη Cyrodiil (με όλα τα καλά και τα άσχημα της Bethesda) θεωρείτο, τουλάχιστον, δεδομένη, με το shadow drop του Elder Scrolls IV: Oblivion Remastered. Το παιχνίδι το απόλαυσα, το «πλατίναρα» (αν και αδόκιμος όρος για τους χρήστες Xbox) και σίγουρα θα επιστρέψω ξανά σε αυτό κάποια στιγμή, σε κάποιο κενό.
Επαναλαμβάνομαι, όμως, για ακόμα μια φορά, όταν αναφέρομαι στο άρωμα Ιαπωνίας. Για μένα, η ουσιαστική gaming στιγμή της χρονιάς ήρθε με το Assassin’s Creed Shadows, το νέο κεφάλαιο στη σειρά Assassin’s Creed και το νέο παιχνίδι σε στυλ action RPG.
Πολλά γράφτηκαν και ειπώθηκαν για το συγκεκριμένο παιχνίδι, εντός και εκτός συνόρων. Με κάποια συμφωνώ και με κάποια άλλα διαφωνώ κάθετα. Στο τέλος της ημέρας, θεωρώ πως το παιχνίδι δεν είναι ένα Assassin’s Creed – ή, τουλάχιστον, δεν ήταν στην αρχική του μορφή. Αν και από πλευράς gameplay, η Naoe ήταν χάρμα οφθαλμών στο χειρισμό και την stealth προσέγγιση, το παιχνίδι έπασχε από τη χρήση του Yasuke, ο οποίος χρησιμοποιήθηκε μόνο στις έντονες στιγμές μάχης και στην ολοκλήρωση των δικών του κεφαλαίων της ιστορίας.
Το πλούσιο lore που χαρακτηρίζει τη σειρά απουσιάζει επίσης ουσιαστικά, με το χτίσιμο του τελευταίου τμήματος του παιχνιδιού να δίνει κάποια ψήγματα για τη θέση των Ασσασσίνων και των Ναϊτών εντός του τμήματος. Όμως, αν υπάρχει κάτι που κατάφερε το παιχνίδι, αυτό είναι η απεικόνιση μιας ολόκληρης κουλτούρας με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, σε έναν υπέροχο χάρτη παιχνιδιού – αρκετά μεγάλο, μεν, αλλά όχι και τόσο κτηνώδη όσο εκείνου του Valhalla.
Η έλευση του τίτλου στο Nintendo Switch 2 ήταν μια ευκαιρία να πιάσω το παιχνίδι ξανά από την αρχή και να περάσω ακόμα πιο καλά μαζί του, αποφεύγοντας τις ατυχείς επιλογές του πρώτου playthrough και παίζοντας πιο προσεκτικά και στοχευμένα. Το Shadows ήταν ένα υπέροχο ταξίδι στην Ιαπωνία που πάντα ήθελα να δω κάποια στιγμή, μια Ιαπωνία ρεαλιστική και άγρια. Ακόμα και αν τα στοιχεία της σειράς που πάντα με τραβούν σε αυτή τη σειρά (First Civilisation, Modern Story) έχουν περάσει ανεπιστρεπτί…
Και μετά ερχόμαστε το καλοκαίρι, με την έλευση του Nintendo Switch 2, του διαδόχου του Switch. Αυτό σημαίνει τρία πράγματα. Πρώτα-πρώτα, έχουμε ένα Mario Kart World ως launch τίτλος, που ήρθε με κάποια…θέματα, λόγω της επιλογής της Nintendo να δώσει στοιχεία ανοικτού κόσμου σε ένα παιχνίδι που δεν τα χρειαζόταν. Γεγονός ότι κάποιοι παίκτες δυσαρεστήθηκαν και επέλεξαν να παραμείνουν στο Mario Kart 8 Deluxe. Ο γράφων, πάλι, εξακολουθεί να περνά καλά μαζί του, πιστεύοντας πως, κάποιες φορές, το να γίνει μια αλλαγή σε στοιχεία που απλώς έχουμε συνηθίσει, δεν συνιστούν κάτι το τραγικό.
Δεύτερον, έχουμε όλα τα performance upgrades, τα περισσότερα εκ των οποίων ήταν δωρεάν, με μια χρέωση να αφορά στις Switch 2 Editions παλαιότερων τίτλων, οι οποίες πρόσθεσαν και κάτι νέο στην υπάρχουσα εμπειρία. Κάπως έτσι, οι Pokémon τίτλοι της 9ης γενιάς έγιναν αρκετά πιο υποφερτοί στο μάτι, ενώ η επιστροφή στη Hyrule του Breath of the Wild παραμένει μια εξίσου ονειρεμένη στιγμή. Και τρίτον: ο τίτλος που ακούει στο όνομα Donkey Kong Bananza. Το παιχνίδι-χαβαλές, φουλ διασκεδαστικό, προκλητικό όσο του χρειάζεται και μια υπενθύμιση του ότι η Nintendo εξακολουθεί να κρατά κάπου μέσα της, κρυμμένο αλλά ανόθευτο, τον καλό της εαυτό. Αυτόν που προσέφερε ώρες και ώρες ψυχαγωγίας.
Ειδική μνεία στο Clair Obscur: Expedition 33. Το GOTY, δικαίως και χωρίς αμφισβήτηση. Άρωμα Ιαπωνίας και εδώ από ένα στούντιο που τίμησε τους Ιάπωνες δημιουργούς JRPG των παλιών, old-school, turn-based τίτλων. Μοναδική εμπειρία στο σύνολό της (τουλάχιστον μέχρι το Act 3 στο οποίο και βρίσκομαι ακόμα), την οποία θα απολαύσω αργά-αργά και θα με κρατήσει σίγουρα και εντός του 2026.
Βέβαια, το 2026 είναι ήδη μια χρονιά που θα περιλαμβάνει νέους τίτλους, οπότε θα δείξει αν στο επόμενο, ετήσιο κείμενο, το Clair Obscur θα εξακολουθεί να βρίσκεται εκεί. Εγώ, θα ήθελα να ευχηθώ υγεία (το πιο σημαντικό αγαθό και το μόνο που μπορεί να καθορίσει το πόσο θα μπορούμε να περνάμε καλά μαζί με αγαπημένους μας τίτλους), γαλήνη στις προσωπικές και επαγγελματικές σας σχέσεις και μια ελπίδα για κάτι καλύτερο που αξίζει να έρθει σε όλους.
Καλή Χρονιά.
Team GameOver
Άρθρα: 2156 Σχόλια
Υποβολή απάντησης
Για να σχολιάσετε πρέπει να συνδεθείτε.
Δεν έπαιξα πολλά φετινά παιχνίδια, ο χρόνος μειώθηκε αισθητά, οπότε θα αρκεστώ μόνο στο να πω ότι το προσωπικό μου GOTY είναι…ποιο άλλο φυσικά; Clair Obscur! Καλή χρονιά με υγεία σε εσάς και στις οικογένειες σας!!
Μιας και φετος δεν μπόρεσα να γράψω κειμενάκι (πραγματικά δεν ήξερα τι να πω για το παιχνίδι) αναφέρω εδώ ότι μετά το Blue prince σαν να ξανά ζωντάνεψε μέσα μου η αγάπη για μερικά παιχνίδια. Το blue prince ήταν τόσο όμορφο τόσο απλό και ταυτόχρονα τόσο πολύπλοκο που στεναχωριέμαι όταν σκέφτομαι ότι δεν έχω κάτι άλλο να ανακαλύψω κάποιο νέο δωμάτιο κάποιο goal κάτι. Καταλαβαίνω αυτό που πολλοί λένε «σε ζηλεύω που δεν το έχεις παίζει ακόμα». Δοκιμάστε το βάλτε το χωρίς να διαβάσετε τίποτα χωρίς να δείτε βίντεο και πηγαίνετε με το flow του μην σας τρομάξουν αυτά που λένε «πρέπει όλα τα τα σημειώνεις γιατί θα σου χρειαστούν» βάλτε το ένα βραδάκι για μια δυο ώρες πριν τον ύπνο μην σημειώσετε τίποτα προσπαθήστε να φτάσετε στο τελευταίο δωμάτιο και μετά αποφασίζετε αν σας καλύπτει το τέλος που θα δείτε ή αν θα πάτε μόνοι σας να πάρετε μπλοκάκι και στυλο για σημειώσεις. «Δωρεάν» στο game catalog του PS5. Καλή χρονιά σε όλους με υγεία.
Απο τα Games που επαιξα φετος ξεχωρισα αυτα τα 3
1) Clair Obscure , το καλυτερο παιχνιδι που επαιξα φετος
2) Hades 2, καταφεραν να το κανουν ακομη καλυτερο απο το 1
3) Monster Train 2, το καλυτερο rogue like card game με διαφορα
Καλη χρονια με υγεια !!!
𝗖𝗹𝗮𝗶𝗿 𝗢𝗯𝘀𝗰𝘂𝗿: 𝗘𝘅𝗽𝗲𝗱𝗶𝘁𝗶𝗼𝗻 𝟯𝟯 – Αριστούργημα φορ δι έιτζις!
Μη χάσετε το 𝗗𝗶𝘀𝗽𝗮𝘁𝗰𝗵!
Στην εκπνοή του έτους με έχουν κερδίσει και τα Shinobi και Split Fiction που και στα δύο είμαι στις πρώτες ώρες.
Καλή χρονιά με υγεία σε συντάκτες και αναγνώστες!
Καλή χρονιά σε όλους καταρχήν για εμένα το 2025 θα έλεγα ότι ήταν περίεργο είχε τα πάνω του, τα κάτω του αλλά το gaming θα έλεγα ήταν σταθερά εκεί για εμένα. Η χρονιά που πέρασε ήταν η χρονιά του replay σε πολύ μεγάλο βαθμό αν και ξεκίνησε με την συνέχεια του Nier Replicant από το 2024 ομολογώ πως το παιχνίδι αυτό με μάγεψε. Η συνέχεια θα έλεγα όμως ότι ήταν περισσότερο επιστροφή στα παλιά. Έπαιξα ξανά παρά πολλά παιχνίδια που είχα να τα δω τουλάχιστον μία δεκαετία αλλά και μερικά παλιά παιχνίδια για πρώτη φορά όπως τo american mcgee’s alice ένα παιχνίδι που ήταν ξεκαθαρα για pc αλλά το καημένο το ps3 το έτρεχε τίμια, τώρα απομένει να καθίσω και να παίξω τη συνέχεια του. Επίσης η επέτειος του God of War μου έδωσε την ευκαιρία να επιστρέψω στο Greek Saga και να το ξανά δω ύστερα από 14 χρόνια τα έπαιξα όλα και μάλιστα είδα για πρώτη το Gow Ascension ένα τίμιο παιχνίδι αλλά δυστυχώς δεν έχει την αίγλη των προηγούμενων τίτλων. Γενικά είδα πολλά παιχνίδια του ps3 ξανά Bioshock borderlands Uncharted trilogy αλλά δεν θέλω να επεκταθω πολύ σε αυτά. Από παιχνίδια του 2025 έπαιξα δύο αν το ένα βέβαια μπορεί να χαρακτηριστεί ως καινούργιο παιχνίδι για να φεύγει από την λίστα θα το πω ως την αποφοίτησή της χρονιάς για εμένα και δεν ήταν άλλο από το Remaster του Oblivion πραγματικά η εμπειρίαλυ ήταν η χειρότερη με τα bugs που συνάντησα. Στο άλλο άκρο το goty δεν ήταν άλλο από το Clair Obscur ισως είναι το καλύτερο rpg της γενιάς. Θα ήθελα να πω και για άλλα 2 παιχνίδια που έπαιξα φέτος για πρώτη φορά και πραγματικά ήταν από τα καλύτερα που είδα. Το ένα ήταν το gta san Andreas και μάλιστα έπαιξα την ps2 classic version που ήταν emulated στο πσ4, τώρα αν κάποιος ρωτούσε μα καλά δεν το είχες παίξει ποτέ ; Η απάντηση θα ήταν όχι γιατί ποτέ δεν με ενδιέφερε η ιστορία όταν ήμουν μικρός. Τι να πει κανείς για το συγκεκριμένο έπος που δεν έχει αναφερθεί 21 χρόνια πριν, το παιχνίδι απλα με πήρε από το χέρι και με έδωσε μια εμπειρία που δεν ξέρω αν θα μπορούσα να την καταλάβω σε μικρότερη ηλικία, ίσως ήταν καλύτερα έτσι που το έπαιξα τώρα. Ένα ακόμα και τελευταίο παιχνίδι που θα ήθελα να αναφερθώ είναι το sleeping dogs πραγματικά αισθάνομαι μια στεναχώρια που το συγκεκριμένο παιχνίδι δεν πήρε την αναγνώριση που του άξιζε τότε γιατί πραγματικά ο όρος gta clone το άδικη πολύ ναι έχει τεράστιες ομοιότητες σε αρκετά πράγματα και πλέον ίσως κάποιος πει ότι τα Yakuza κάποια πράγματα τα έκαναν καλύτερα αλλά αν αναλογιστούμε ότι το παιχνίδι βγήκε το 2012 λέγοντας μια αρκετά σοβαρή ιστορία από την οπτική του νομου δυστυχώς δεν υπάρχει κάτι άλλο που να το κάνει αυτό. Ελπίζω η ταινία που φημολογείται ότι θα βγει να του δώσει μια δεύτερη ευκαιρία. Γενικά θα ήθελα να πω και άλλα πράγματα γιατί έπαιξα και alan wake 2 Spiderman 2 αλλά και resistance 3 φέτος όμως καλύτερα να μην το συνεχίσω.
1clair Obscur, 2 gta San Andreas,3 sleeping dogs,4 alan wake 2, 5 Spiderman 2
Χρόνια πολλά και καλή χρονιά σε όλες και όλους! Αυτό που ξεχώρισα εγώ είναι δύο! Το Battlefield 6 φυσικά όπως και το Assetto Corsa Rally ( αυτό είναι σε early έκδοση ακόμα).