Dreams of Another | Review

Όταν ένα παιχνίδι δεν χωράει εύκολα σε καμία κατηγορία, τότε είτε έχεις μπροστά σου ένα “cult φαινόμενο”, είτε έναν πειραματικό τίτλο που… προσπαθεί να κάνει “κάτι”. Το Dreams of Another από την Q-Games και τον δημιουργό Baiyon (γνωστός από τη σειρά PixelJunk Eden) ανήκει αναμφίβολα στη δεύτερη κατηγορία – μια εμπειρία που μοιάζει με το να παίζεις μέσα σε όνειρο, με τα καλά και τα κακά που αυτό συνεπάγεται.

Το Dreams of Another είναι ένα third-person exploration / action παιχνίδι, το οποίο σχεδιάστηκε – μάλλον ηθελημένα – για να προσφέρει πολλές αντιφατικές εμπειρίες. Σε αντίθεση με τα κλασικά shooters, εδώ οι σφαίρες δεν καταστρέφουν τον κόσμο, τον δημιουργούν: όταν πυροβολείς τα όνειρα / σημεία του περιβάλλοντος, αυτά μεταμορφώνονται σε αντικείμενα, χαρακτήρες ή δομές. Η φιλοσοφική ιδέα του “No Creation Without Destruction” βρίσκεται στον πυρήνα του παιχνιδιού, κάτι που δεν είναι απλά θέμα ονοματοδοσίας αλλά ολόκληρη η ατμόσφαιρα και ο πυρήνας του gameplay.

Ας τα πάρουμε με τη σειρά, για να μπορέσουμε επαρκώς να μεταφέρουμε τι ακριβώς συμβαίνει εδώ. Το Dreams of Another δεν είναι απλά ένα παιχνίδι, είναι μια εικαστική εγκατάσταση. Ο κόσμος, όπως τον οραματίστηκε ο δημιουργός, μοιάζει περισσότερο με ένα ζωγραφισμένο με φυσαλίδες, σκόνη και φωτάκια περιβάλλον, παρά με έναν πλήρως ανεπτυγμένο κόσμο. Ο στόχος αυτής της απόφασης είναι προφανώς να δημιουργήσει μια ψευδαίσθηση ονείρου, όπου τίποτα δεν είναι απολύτως «στέρεο» ή «λογικό».

Το σενάριο περιστρέφεται γύρω από τον “Man in Pajamas” (που ελέγχει ο παίκτης) και τον Wandering Soldier, δύο χαρακτήρες με βαριές συναισθηματικές εμπλοκές. Καθώς προχωράμε στο παιχνίδι, συναντάμε αντικείμενα και πλάσματα που μιλούν, προσφέροντας είτε χιουμοριστικές, είτε φιλοσοφικές, είτε εντελώς αλλόκοτες συνομιλίες. Αυτή η προσέγγιση δίνει στο παιχνίδι δύο επίπεδα ανάγνωσης: από τη μία είναι η επιφάνεια του «παράλογου», και από την άλλη η βαθύτερη σκέψη για τη ζωή, την ύπαρξη και τη δημιουργία.

Ο πυρήνας της εμπειρίας του Dreams of Another είναι το πυροβόλο όπλο που γεννά αντί να καταστρέφει. Αντί να αφαιρεί αντικείμενα από τον κόσμο όταν βάλλει κατά αυτών, τα δημιουργεί, τους δίνει υπόσταση από έναν αφαιρετικό, αφηρημένο χώρο σωματιδίων. Αυτή η ιδέα είναι τόσο πρωτότυπη όσο και συγχρόνως κουραστική σε στιγμές.

Το παιχνίδι εναλλάσσει στιγμές εξερεύνησης με μικρά puzzles και «μάχες» ενάντια σε Auras (περιγραφόμενοι ως “πνευματικά όντα”). Όπως με πολλές ονειρικές εμπειρίες, δεν υπάρχει η παραδοσιακή αίσθηση συνεπούς προόδου – συχνά έχεις την εντύπωση πως μεταπηδάς από τη μια σκηνή στην άλλη χωρίς σταθερό ρυθμό. Κάποιοι ίσως βρουν συναρπαστική αυτήν τη σχεδιαστική λογική. Άλλοι πιθανόν να τη θεωρήσουν αποσπασματική, κατακερματισμένη και αργή.

Η χρήση point cloud rendering δίνει στον κόσμο του Dreams of Another μια εντυπωσιακή, απεικόνιση σωματιδίων που παραπέμπει σε ψυχεδελικά έργα σύγχρονης τέχνης. Σε PS5 και ειδικά σε PS5 Pro, το αποτέλεσμα είναι λεπτομερές και σε περιπτώσεις ικανό να καθηλώσει το μάτι, ιδιαίτερα όταν κινείσαι ανάμεσα σε ασταθείς σκιές και λάμψεις. Όμως, η ίδια αυτή τεχνική μπορεί επίσης να γίνει πρόβλημα: φέρνει προβλήματα ρυθμού καρέ μετά από έντονες στιγμές και μπορεί να προκαλέσει ελαφρύ «θάμπωμα» στην οθόνη.

Η μουσική είναι -σε σύμπλευση με το υπόλοιπο εικαστικό – γραμμένη και δομημένη έτσι ώστε να ενισχύει αυτό το ονειρικό, αφηρημένο περιβάλλον. Μερικές φορές λειτουργεί θαυμάσια, άλλες φορές μπορεί να γίνει λίγο βαρετή ή να επαναλαμβάνεται. Εκεί που το παιχνίδι, όμως, αποτυγχάνει παταγωδώς είναι στις φωνές που δανείζουν οι ηθοποιοί. Άχρωμοι (σε αντίθεση με το παραμυθένιο εικαστικό), “ξύλινοι” και κουραστικοί, οι διάλογοι του τίτλου, πέρα από το ότι (λόγω φύσης) πολλές φορές δεν βγάζουν νόημα, είναι της χείριστης ποιότητας και βαρετοί.

Στην έκδοσή του για το PS5, το Dreams of Another υποστηρίζει πλήρως της χρήση του PSVR2. Η υποστήριξη του VR δεν είναι απλά ένα «πρόσθετο mode», αλλά μια σημαντική διεύρυνση της εμπειρίας. Στο PSVR2 ο παίκτης μεταβαίνει από τον third-person «flat» κόσμο, σε first-person VR, παίρνοντας μια αίσθηση άμεσης παρουσίας μέσα στο περιβάλλον.

Αυτή η αλλαγή προοπτικής είναι απίστευτα ισχυρή όταν δουλεύει σωστά – ειδικά σε σκηνές όπου τα σωματίδια πλέουν γύρω σου και αντιλαμβάνεσαι τον χώρο παντού γύρω σου. Ωστόσο, το VR δεν είναι τέλεια ενσωματωμένο αφού υπάρχουν απότομες μεταβάσεις μεταξύ cutscenes και gameplay, καθώς και στιγμές που η εμπειρία μοιάζει περισσότερο port από flatscreen παρά πλήρως σχεδιασμένη για VR.

Με διάρκεια περίπου 6 ωρών, τελικά το Dreams of Another κινείται πιο κοντά σε εντυπώσεις, εικόνες και συναισθήματα παρά σε “παικτική” αξία. Για αυτόν τον λόγο, -παρόλο που είναι αναμφίβολα μια από τις πιο τολμηρές indie προσπάθειες του 2025- πρόκειται για μια πρόταση σίγουρα μη κατάλληλη για όλους. Θα λέγαμε ότι λιγότερο αφορά τους παραδοσιακούς gamers και περισσότερο όσους αγαπούν το πειραματικό, το λυρικό και το καλλιτεχνικό ύφος.

Αν περιμένετε σφιχτό gameplay, ξεκάθαρη αφήγηση ή παραδοσιακό challenge, το Dreams of Another δεν είναι για εσάς. Αν όμως αν αναζητάτε μια εμπειρία που μοιάζει περισσότερο με ονειρική κατάσταση παρά με παιχνίδι, τότε το Dreams of Another θα μπορούσε να σας καθηλώσει.

Το Dreams of Another κυκλοφορεί από τις 10/10/25 για PS5 (με υποστήριξη PSVR2) και PC. Το review μας βασίστηκε στην έκδοσή του για το PS5 με review code που λάβαμε από την Q-Games Ltd.