Bus World | Review

Η κεντρική ιδέα του Bus World προσπαθεί να έχει, ή μάλλον καλύτερα να βρει, κάποιον χαρακτήρα: δεν περιορίζεται σε βαρετά αστικά δρομολόγια, αλλά επιδιώκει να σας βάλει να μεταφέρετε επιβάτες σε σκηνικά που θυμίζουν ντοκιμαντέρ καταστροφών του National Geographic.

Από την ηφαιστειογενή Ισλανδία μέχρι τη Σοβιετική Ουκρανία της εποχής του Τσερνόμπιλ, και τη σύγχρονη Κίνα, κάθε περιοχή έχει το δικό της ύφος και θεματική. Οι αποστολές δομούνται γύρω από συγκεκριμένα σενάρια – όχι απλά «μετακινηθείτε από το σημείο Α στο σημείο Β», αλλά διαδρομές υπό πίεση, με κλειστούς δρόμους, επικίνδυνο έδαφος και timers που δεν συγχωρούν.

Το free mode υπάρχει, αλλά αρχικά θα το νιώσετε περισσότερο σαν μπόνους, αφού τα περισσότερα οχήματα και modifiers κλειδώνονται πίσω από πρόοδο στα σενάρια, περιορίζοντας το πόσο ελεύθερα μπορεί κάποιος να απολαύσει την οδήγηση – ειδικά αν κάποιος θέλει κάτι πιο χαλαρό στο τέλος μια δύσκολης ημέρας και η αγαπημένη του ασχολία μετά τη δουλειά είναι το… νυχτοκάματο του τρόμου, οδηγώντας ένα λεωφορείο ανάμεσα σε λάβα ή πυρηνικά εργοστάσια.

Στο… τιμόνι, το Bus World πατάει σε γνώριμα μονοπάτια: γυρίστε μίζα, λύστε χειρόφρενο, κλείστε πόρτες, σταματήστε στις προκαθορισμένες στάσεις αλλά πάνω από όλα προσέξτε γιατί κάθε λάθος πληρώνεται με πρόστιμα και χαμήλωμα του rating. Οι αρχικές αποστολές – ειδικά στην Ισλανδία – λειτουργούν σαν ένα εκτεταμένο tutorial, δίνοντάς σας χρόνο να συνηθίσετε τον χειρισμό και τη φυσική των λεωφορείων.

Όταν όμως το παιχνίδι «ανοίξει» πραγματικά, αρχίζουν τα προβλήματα. Η δυσκολία σκαρφαλώνει απότομα και συχνά μοιάζει επιτηδευμένα άδικη: σκηνές με λάβα σε νυχτερινά τοπία, όπου οι προβολείς είναι τόσο αδύναμοι που ουσιαστικά οδηγείτε στα τυφλά – σαν να σας έχουν δώσει φακό από σουπερμάρκετ για νυχτερινή εξερεύνηση σπηλαίου – ή στενές γέφυρες στην Κίνα που απαιτούν χειρουργική ακρίβεια με ογκώδη πούλμαν που δεν ταιριάζουν στο πλάτος της πίστας.

Επιπλέον, το παιχνίδι συχνά προσπαθεί να «παγιδεύσει» σκόπιμα τον παίκτη : διαδρομές που σας οδηγούν σε στενούς χωματόδρομους από τους οποίους πρακτικά δεν βγαίνετε, σενάρια όπου ένα μικρό λάθος στα τελευταία λεπτά ακυρώνει ένα τέταρτο προσεκτικής οδήγησης και επιλογές οχημάτων που μοιάζουν επίτηδες ακατάλληλες για το έδαφος.

Οι ποινές είναι αυστηρές, αλλά και κάπως αυθαίρετες – ένα ελαφρύ άγγιγμα σε μια πινακίδα ή ένα κάγκελο μπορεί να σας στοιχήσει, δημιουργώντας αίσθηση απογοήτευσης αντί για πρόκληση. Παρά τα προβλήματα, η θεματική εμπνευσμένη από το Τσερνόμπιλ είναι το δυνατότερο χαρτί του Bus World. Οι διαδρομές γύρω από τον πυρηνικό σταθμό, την Πρίπιατ και τη ζώνη αποκλεισμού έχουν χτιστεί με βάση την πραγματική γεωγραφία της περιοχής, προσφέροντας μια ανατριχιαστικά ρεαλιστική αίσθηση.

Οι αποστολές πριν το ατύχημα λειτουργούν σαν μια ματιά σε μια «κανονική» καθημερινότητα, με προσωπικό και επισκέπτες που δεν γνωρίζουν τι έρχεται, ενώ οι μεταγενέστερες διαδρομές μεταφέρουν το βάρος της εκκένωσης και της διαχείρισης της κρίσης. Η οδήγηση σε άδειους, γεμάτους πυρηνική στάχτη δρόμους, με το λεωφορείο πλέον να λειτουργεί ως εργαλείο διάσωσης, προσδίδουν στο παιχνίδι ένα απροσδόκητο συναισθηματικό βάθος – σχεδόν σαν να βρίσκετε για λίγο σε ένα indie παιχνίδι βασισμένο στα γεγονότα του ατυχήματος.

Ο τεχνικός τομέας του Bus World προδίδει την καταγωγή του ως low-budget PC παιχνίδι. Τα γραφικά θυμίζουν προ-προηγούμενη γενιά, με χαμηλής λεπτομέρειας μοντέλα, φτωχά εφέ και περιβάλλοντα που σπάνια εντυπωσιάζουν. Το framerate κατά τη διάρκεια της οδήγησης είναι σχετικά σταθερό, αλλά οι καθρέφτες είναι απενεργοποιημένοι από προεπιλογή και όταν τους ενεργοποιήσετε, το framerate προσγειώνεται απότομα… σε μονοψήφια καρέ – σαν να κοιτάτε σε καθρέφτη στοιχειωμένου σπιτιού που lagάρει.

Οι προβολείς τη νύχτα είναι αδύναμοι, το interface μη λειτουργικο, ενώ ταυτόχρονα απουσιάζουν βασικές quality-of-life επιλογές όπως καλύτερα checkpoints ή ευέλικτη παραμετροποίηση δυσκολίας.

Το Bus World είναι ένα παράδοξο: janky sim με κάποιες καλές ιδέες που προσπαθούν να το διαφοροποιήσουν από άλλα παιχνίδια της κατηγορίας του (ειδικά στο Τσερνόμπιλ), αλλά «πληγωμένο» από άδικη δυσκολία, τεχνικά στραβοπατήματα και επιλογές design που εκνευρίζουν περισσότερο από ό,τι προκαλούν.

Αν ενδιαφέρεστε για αυτήν την υπερβολικά niche κατηγορία και αντέχετε τα low budget, προβληματικά driving simulators και αν φυσικά το πετύχετε σε χαμηλή τιμή, μπορεί να σας δώσει μερικές ενδιαφέρουσες στιγμές πίσω από το τιμόνι… της καταστροφής και του πόνου. Όλοι οι υπόλοιποι όμως, καλύτερα να πάρουν το επόμενο λεωφορείο – αυτό εδώ θέλει πολύ υπομονή για να φτάσει σε κάποιον προορισμό.

Το Bus World κυκλοφορεί για PS5, PC και Xbox Series. Το review μας βασίστηκε στην έκδοσή του για το PS5, με review code που λάβαμε από την Ultimate Games.