Octopath Traveller 0 | Review

Η σειρά Octopath Traveler, όπως αποδεικνύεται και από τις πωλήσεις της, κατάφερε να δημιουργήσει τη δική της εγκατεστημένη βάση, κάτι που δεν αποτελεί καμία έκπληξη. Ήδη από τον πρώτο τίτλο, για τον οποίο είχαμε αναπτύξει τις εντυπώσεις μας μέσα από το review, φαινόταν ξεκάθαρα πως υπήρχαν όλες οι βάσεις για κάτι το ιδιαίτερο και διαφορετικό στο χώρο των JRPG.

Αυτό επιβεβαιώθηκε και από τον δεύτερο τίτλο της σειράς, όπου βρέθηκε η χρυσή τομή ανάμεσα στην αφήγηση της κεντρικής ιστορίας και στους ήρωες, οι οποίοι διέθεταν ισχυρή ταυτότητα και ξεκάθαρες θεματικές ενότητες. Πλέον, το Octopath Traveler 0 έρχεται ως prequel του αρχικού τίτλου και φέρνει μαζί του αρκετά χαρακτηριστικά από τον mobile τίτλο Champions of the Continent.

Εδώ, λοιπόν, υπάρχει εξαρχής ένας εύλογος και ανησυχητικός παράγοντας που σχετίζεται με τη φύση του τίτλου, παρόμοιος με αυτόν που είχαμε συναντήσει στην περίπτωση του Fantasian Neo Dimension, το οποίο είχε αντίστοιχη πηγή προέλευσης. Παρ’ όλα αυτά, θα πάρουμε τα πράγματα από την αρχή και θα τα εξετάσουμε με τη σειρά. Σε αυτό το σημείο αξίζει να αναφερθεί – αν και είναι σχεδόν αυτονόητο – πως δεν χρειάζεται να έχετε ασχοληθεί με τους προηγούμενους τίτλους της σειράς, καθώς το Octopath Traveler 0 λειτουργεί ως prequel του αρχικού παιχνιδιού. Φυσικά, όσοι έχουν παίξει τον πρώτο τίτλο θα βιώσουν έντονα την αίσθηση του déjà vu, αφού το παιχνίδι αξιοποιεί τον ίδιο χάρτη, αλλά και γνώριμους χαρακτήρες.

Η ιστορία του Octopath Traveler 0 μάς μεταφέρει στην ήπειρο της Osterra, όπου ο χαρακτήρας μας ζει μια ήρεμη ζωή στο βορειοδυτικό τμήμα της, εκεί όπου βρίσκεται το μικρό χωριό Wishvale. Σε αυτό το σημείο, το παιχνίδι αφηγείται τον μύθο των οκτώ δαχτυλιδιών, τα οποία προσφέρουν σε όσους τα κατέχουν άφθονη δύναμη. Όποιος καταφέρει να τα συγκεντρώσει όλα, αποκτά και την απόλυτη εξουσία πάνω στον κόσμο.

Όπως συνηθίζεται σε τέτοιες αφηγήσεις, ένας έκπτωτος ήρωας, πλέον στρατηγός και κάτοχος ενός από τα δαχτυλίδια, απολαμβάνει τη βία και ξεκινά να αναζητά το επόμενο. Έτσι, καταλήγει στο χωριό του πρωταγωνιστή μας, το οποίο παραδίδει στις φλόγες. Ο ήρωάς μας, μαζί με την παιδική του φίλη Stia, καταφέρνουν να δραπετεύσουν από την καταστροφή. Κατά τη διαφυγή τους γνωρίζουν τον μοναχό Nomo, ο οποίος, έχοντας παρακολουθήσει τα γεγονότα, αποφασίζει να παραδώσει στον ήρωά μας το δαχτυλίδι του Flamebringer. Στόχος είναι να μπορέσει να συλλέξει τα υπόλοιπα δαχτυλίδια, τα οποία έχουν βυθίσει τον κόσμο στο χάος και δημιουργούν συνεχώς νέα προβλήματα.

Η κεντρική ιστορία, με μια πρώτη ματιά, μπορεί να μοιάζει με μια κοινότυπη αφήγηση εκδίκησης και σωτηρίας από το απόλυτο κακό. Ωστόσο, το πραγματικό ενδιαφέρον του τίτλου κερδίζεται με ευκολία από τους villains. Συγκεκριμένα, συναντάμε έναν αυτοκράτορα που είναι διατεθειμένος να κάνει τα πάντα για να κατακτήσει τον κόσμο, έναν ποιητή που έχασε την έμπνευσή του και δίνει διεστραμμένες παραστάσεις σε διάφορες περιοχές, χειραγωγώντας ανυποψίαστα θύματα σαν μαριονέτες, καθώς και μια “μάγισσα” που, μέσω του πλούτου της, έχει διαφθείρει ολόκληρες περιοχές.

Οι παραπάνω villains λειτουργούν ως ένας ισχυρός πρόλογος και παρουσιάζουν ωμά σκηνικά βίας, τα οποία δεν θυμόμαστε να έχουμε συναντήσει σε άλλον τίτλο στο πρόσφατο παρελθόν. Αυτό δημιουργεί μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα ατμόσφαιρα χάους και οδύνης. Από την άλλη πλευρά, έχουμε τους ήρωες, οι οποίοι ξεπερνούν αριθμητικά τους 30. Το γεγονός αυτό σημαίνει πως δεν υπάρχει επαρκής χρόνος ανάπτυξης για όλους. Παρόλα αυτά, κάθε ιστορία villain διαθέτει το δικό της ξεχωριστό τμήμα και κεφάλαια. Με αυτόν τον τρόπο, ένα μέρος από το μεγάλο αυτό σύνολο πρωταγωνιστών λειτουργεί ως προσωρινό, «καλεσμένο» μέλος της ομάδας μας και, εκ των πραγμάτων, αποκτά περισσότερο χρόνο ανάπτυξης.

Επιπλέον, μιας και πρόκειται για έναν τίτλο που βασίζεται σε mobile παιχνίδι, δεν θα μπορούσε να απουσιάζει το στοιχείο του χτισίματος μιας βάσης. Συγκεκριμένα, μετά τα γεγονότα της αρχικής ιστορίας, οι ήρωές μας αποφασίζουν να ξαναχτίσουν την πόλη του Wishvale.

Σε γενικές γραμμές, αυτό το τμήμα δεν γίνεται κουραστικό, καθώς τα περισσότερα υλικά συλλέγονται φυσιολογικά μέσα από τις περιοχές που επισκεπτόμαστε. Έτσι, η δημιουργία του hub γίνεται οργανικά και ενσωματώνεται ομαλά στη ροή του παιχνιδιού. Από εκεί και πέρα, το παιχνίδι διατηρεί το ύφος των προηγούμενων τίτλων, αποδίδοντας τις πλούσιες θεματικές του ενότητες μέσα από το χαρακτηριστικό 2D-HD οπτικό στυλ και το ιδιαίτερο OST. Όλες οι περιοχές διαθέτουν γραμμικούς χάρτες, στους οποίους αποτυπώνονται ξεκάθαρα τα σημεία ενδιαφέροντος. Τα path actions έχουν πλέον απλοποιηθεί, χωρίς να απαιτείται η παρουσία συγκεκριμένου χαρακτήρα για να ληστέψουμε, να παλέψουμε ή να στρατολογήσουμε NPCs.

Σε αυτό το σημείο, οφείλουμε να τονίσουμε πως, με την είσοδό μας σε κάθε νέα περιοχή, αλλά και σε ορισμένα cutscenes, παρατηρούνται stutterings. Το πρόβλημα αυτό γίνεται πιο έντονο προς το τέλος του τίτλου, όπου εμφανίζεται με μεγαλύτερη συχνότητα και μπορεί να κουράσει.

Το σύστημα μάχης παραμένει στο γνώριμο turn-based ύφος, με τη συμμετοχή οκτώ χαρακτήρων, οι οποίοι χωρίζονται σε δύο τετράδες, τοποθετημένες σε δύο γραμμές. Ο βασικός στόχος είναι να “σπάσουμε” (break) την άμυνα των εχθρών, εντοπίζοντας τις αδυναμίες τους. Όταν έρθει η σειρά των ηρώων μας, μπορούμε να εναλλάσσουμε δύο χαρακτήρες, προκειμένου να εκμεταλλευτούμε καλύτερα τα τρωτά σημεία του αντιπάλου.

Με κάθε γύρο, οι χαρακτήρες συγκεντρώνουν BP, τα οποία επιτρέπουν από μία έως και τέσσερις διαδοχικές επιθέσεις στον ίδιο γύρο. Στο Octopath Traveler 0 μόνο ο βασικός ήρωας έχει πρόσβαση σε όλους τους διαθέσιμους ρόλους (jobs), ενώ οι χαρακτήρες που στρατολογούμε διαθέτουν τον δικό τους μοναδικό ρόλο.

Όταν συγκεντρώσουμε τον μέγιστο αριθμό job points και εξειδικευτούμε πλήρως σε συγκεκριμένες κινήσεις (master), μπορούμε να τις εξοπλίσουμε και σε άλλους χαρακτήρες. Για παράδειγμα, αν μάθουμε ένα ξόρκι κεραυνού, μπορούμε να το χρησιμοποιήσουμε σε οποιονδήποτε ήρωα. Έτσι, για ακόμη μία φορά, προσφέρεται άφθονος χώρος για πειραματισμό, συνδυασμούς ικανοτήτων και στρατηγική σκέψη.

Η πρόκληση κινείται σε φυσιολογικά επίπεδα, χωρίς να υπάρχει επιλογή δυσκολίας. Κάθε περιοχή και κάθε quest υποδεικνύει ξεκάθαρα το επίπεδο στο οποίο θα πρέπει να βρίσκεται η ομάδα μας. Οι μάχες πραγματοποιούνται με τυχαίες συναντήσεις (random encounters), ενώ έχουμε τη δυνατότητα να αυξομειώσουμε τη συχνότητά τους, είτε μέσω δεξιοτήτων είτε με τη χρήση αντικειμένων. Η διάρκεια για την ολοκλήρωση του κανονικού τέλους της κεντρικής ιστορίας αγγίζει τις 80 ώρες, ενώ μετά το τέλος ξεκλειδώνεται και το true ending.

Κλείνοντας, μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα ότι το Octopath Traveler 0 αποτελεί ένα εξαιρετικό JRPG του 2025 και μια άκρως αξιόλογη πρόταση για τους φίλους του είδους.

Το Octopath Traveler 0 κυκλοφορεί από τις 4/12/25 για PS4, PS5, Nintendo Switch, Nintendo Switch 2, Xbox Series X/S και PC. Το review μας βασίστηκε στην έκδοσλη του για το PS5 με review code που λάβαμε από τη CD Media.