Ebola Village | Review

Αν κάτι μπορεί να ειπωθεί για το Ebola Village, είναι ότι ο δημιουργός του σίγουρα αγαπά πολύ τη σειρά Resident Evil. Ο τίτλος που θα εξετάσουμε σε αυτό το κείμενο είναι ένας φόρος τιμής ενός fan προς κάτι που λατρεύει. Μιλάμε πάντα στον ενικό, γιατί το συγκεκριμένο παιχνίδι έχει φτιαχτεί από έναν και μόνο άνθρωπο. Είναι όμως αυτό αρκετό για να δώσει στον τίτλο μία «άφεση αμαρτιών»; Πάμε να δούμε τι καταφέρνει – ή, μάλλον, τι δεν καταφέρνει – το Ebola Village.

Πιστεύουμε ότι από τον τίτλο αυτού του παιχνιδιού κάποιος μπορεί εύκολα να καταλάβει τις επιρροές που έχει ο δημιουργός του, Viktor Trokhin. Μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα όμως ότι είναι άλλο το να σου αρέσει κάτι και άλλο το να προσπαθήσεις να φτιάξεις κάτι παρόμοιο.

Αλλά για να τα πιάσουμε με τη σειρά, ας αρχίσουμε από το σενάριο. Ποιο σενάριο; Θα ρωτήσει κάποιος. Η υποτυπώδης πλοκή που έχουμε εδώ έχει να κάνει με έναν ιό που χτυπά τη Ρωσία των ‘90s και μετατρέπει τους ανθρώπους σε zombies. Θα μας συγχωρέσετε που δεν γνωρίζουμε ακριβώς όλο το background αυτής της ιστορίας, αλλά δεν έχουμε παίξει κάποιον άλλον τίτλο της σειράς.

Γιατί ναι, είτε το πιστεύετε είτε όχι, το Ebola Village είναι το τέταρτο παιχνίδι της σειράς Ebola. Η πρωταγωνίστρια, λοιπόν, πρέπει να φύγει από το διαμέρισμά της και να πάει στο χωριό από το οποίο κατάγεται, για να δει τι έχει γίνει εκεί και αν μπορέσει να σώσει την οικογένειά της. Φτάνοντας στο χωριό, αρχίζει η όλη περιπέτεια γι’ αυτήν… αλλά και για εμάς που παίζουμε αυτόν τον τίτλο.

Από την πρώτη στιγμή, από τα πρώτα πλάνα του εισαγωγικού cutscene, κάποιος θα καταλάβει ότι έχουμε να κάνουμε με μία παραγωγή πολύ χαμηλού budget, η οποία φαντάζει υπερβολικά ερασιτεχνική. Ένα στοιχείο που δεν θα φύγει από το κεφάλι του παίκτη μέχρι τη στιγμή που θα πέσουν οι τίτλοι τέλους. Τα animations, η «ερμηνεία» αυτών που δίνουν τις φωνές τους στο παιχνίδι (οι οποίες είναι μόνο στη ρωσική γλώσσα), η κάμερα, τα πολλά glitches και το επιφανειακό – και όχι τόσο καλά δοσμένο – gameplay, όλα «φωνάζουν» ότι ο δημιουργός έβαλε την αγάπη, αλλά δυστυχώς του λείπει η εμπειρία για να φέρει το όραμά του εις πέρας.

Θα μπορούσαμε να πούμε ότι η βασική ιδέα «φωνάζει» πως είναι παρμένη από τα δύο τελευταία κεφάλαια της σειράς Resident Evil. Το Ebola Village είναι ένας FPS τίτλος, όπου ο παίκτης θα πρέπει να περιηγηθεί σε ένα μικρό χωριό, να λύσει κάποιους πολύ απλούς γρίφους, να σκοτώσει zombies – και όχι μόνο – και τέλος να καταφέρει να φύγει από αυτή την τοποθεσία. Αν έχετε παίξει κάποιο από τα Resident Evil 7: Biohazard ή Resident Evil Village, φανταστείτε απλά ότι ο τίτλος που εξετάζουμε εδώ είναι κάτι σαν και αυτά, αλλά στην πολύ-πολύ υπεραπλουστευμένη τους μορφή.

Ο παίκτης πρέπει να κάνει κάποιου είδους management των αντικειμένων του, καθώς το inventory του είναι μικρό, τα healing items – ας το πούμε – λίγα, και οι σφαίρες σίγουρα δεν είναι άπειρες. Παρ’ όλα αυτά, εμείς τελειώνοντας το παιχνίδι στη normal δυσκολία του, δεν μπορούμε να πούμε ότι συναντήσαμε κάποιο πρόβλημα με τις σφαίρες ή τα herbs για την ίαση των πληγών της πρωταγωνίστριας.

Μαζί με αυτά, θα πρέπει να υπάρχουν ανοιχτές και κάποιες ακόμα θέσεις στο inventory του παίκτη για τα διάφορα αντικείμενα που έχουν να κάνουν με τους γρίφους. Όλα αυτά ακούγονται πολύ γνώριμα για τους fans των survival horror τίτλων. Για ακόμα μία φορά όμως, η όλη προσπάθεια φαντάζει το λιγότερο δυνατό που θα μπορούσε να γίνει, ώστε να περάσει κάποιος την εντύπωση ότι έφτιαξε ένα survival horror παιχνίδι.

Επόμενο «αγκάθι» είναι και η διάρκεια που θα χρειαστεί ο παίκτης για να δει τους τίτλους τέλους του Ebola Village. Ένα πέρασμα από την κεντρική ιστορία θα πάρει σε κάποιον το πολύ τρεις με τέσσερις ώρες. Αν ο παίκτης γνωρίζει τι πρέπει να κάνει, μπορεί να τερματίσει τον τίτλο σε λιγότερο από τρεις ώρες – υπάρχει και achievement γι’ αυτό. Μετά τον πρώτο τερματισμό, ο μόνος λόγος για να επιστρέψει κάποιος στο παιχνίδι είναι αν θέλει να βρει κάποια collectibles που μπορεί να μην εντόπισε στο πρώτο του πέρασμα. Αυτά είναι μόνο ενός είδους, δεκαπέντε στον αριθμό, και δεν χρειάζεται και πάρα πολύ ψάξιμο για να τα βρεί κανείς.

Περνάμε στους εχθρούς. Το Ebola Village έχει ως βασικούς εχθρούς διάφορα zombies. Αυτά συνήθως είτε πλησιάζουν τη χαρακτήρα για να της κάνουν ζημιά είτε της πετούν αντικείμενα από μακριά. Στη συνέχεια, έχουμε και κάποια zombies με ηλεκτρικά αλυσοπρίονα, τα οποία λειτουργούν ως κάποιου είδους boss fights, ένα ακόμα περίεργο αλλά ίσως ευφάνταστο boss – που δε θα αποκαλύψουμε για λόγους spoiler – και ένα είδος εχθρών που εμφανίζονται στο τελευταίο μέρος του τίτλου. Τέλος, έχουμε και ένα τελικό boss fight.

Όλα αυτά κινούνται στο ίδιο μήκος κύματος με την υπόλοιπη παραγωγή, δηλαδή σε πολύ ερασιτεχνικά επίπεδα. Από το animation όλων των εχθρών, το AI τους, μέχρι και τον σχεδιασμό τους, όλα για ακόμα μία φορά «φωνάζουν» ότι ο δημιουργός αυτού του τίτλου δεν έχει ιδιαίτερη εμπειρία στον τομέα της ανάπτυξης videogames.

Πριν περάσουμε στην τελική μας ετυμηγορία, θα θέλαμε να αναφέρουμε ακόμα ένα στοιχείο που είναι τελείως, μα τελείως ερασιτεχνικό στο Ebola Village. Αυτό είναι το UI και γενικότερα ό,τι έχει να κάνει με τα μενού. Εκτός του ότι στο inventory του τίτλου έχει πέσει η λιγότερη δυνατή δουλειά, ώστε να λειτουργεί σωστά ως inventory, υπάρχει και μεγάλο πρόβλημα στον χάρτη.

Η αλήθεια είναι ότι ο χάρτης στις περισσότερες περιοχές είναι αχρείαστος, αλλά όπως κάθε φορά που κάποιος μπαίνει σε μία καινούργια περιοχή σε κάποιο παιχνίδι, έτσι και εμείς τον ανοίγαμε. Πρόκειται για έναν από τους πιο άχρηστους χάρτες που έχουμε δει ποτέ σε videogame. Δεν δείχνει ποιες πόρτες έχει ανοίξει ο παίκτης, ποιες απαιτούν κάποιο κλειδί ή ποιες δεν θα ανοίξουν ποτέ. Επίσης, δεν δείχνει ποια δωμάτια έχουν αδειάσει από αντικείμενα ή σε ποια θα πρέπει ο παίκτης να ψάξει ακόμα.

Το μόνο επιπλέον στοιχείο που εμφανίζεται στον χάρτη είναι το πού βρίσκονται τα save rooms, και αυτά μόνο αν βρίσκονται στην ίδια περιοχή, καθώς δεν υπάρχει δυνατότητα εναλλαγής σε χάρτες άλλης περιοχής του παιχνιδιού. Ο χάρτης δείχνει μόνο την περιοχή στην οποία βρίσκεται η χαρακτήρας. Αυτό, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι η χαρακτήρας απεικονίζεται πολύ μικρότερη απ’ όσο είναι στην πραγματικότητα, μας οδήγησε στο να τον ξεχάσουμε μετά το δεύτερο πέρασμά μας από τις διάφορες περιοχές.

Βέβαια, η αλήθεια είναι ότι, όπως αναφέραμε και παραπάνω, ο παίκτης δε θα τον χρειαστεί ιδιαίτερα, καθώς όλες οι περιοχές είναι αρκετά μικρές. Το μόνο στοιχείο που πραγματικά παίρνει κάποιον χρόνο στο πέρασμα ολόκληρου του χωριού είναι το loading, το οποίο γίνεται με την κλασική «Resident Evil πινελιά», όπου βλέπουμε μία πόρτα να ανοίγει σε μαύρο φόντο, αντί η χαρακτήρας να μεταφέρεται άμεσα από το ένα σημείο στο άλλο.

Παρ’ όλα αυτά, πρέπει να αναφέρουμε ότι το loading είναι γρήγορο, όπως σχεδόν σε κάθε τίτλο αυτής της γενιάς κονσολών. Ο τίτλος όμως αργεί να φορτώσει τα textures των επιφανειών του χώρου στον οποίο μπαίνουμε, με αποτέλεσμα ο παίκτης να βλέπει ένα θολό τοπίο μπροστά του για δύο με τρία δευτερόλεπτα κάθε φορά που αλλάζει περιοχή.

Με όλα τα παραπάνω στο μυαλό, δεν μπορούμε να φανταστούμε πώς ένας τέτοιος τίτλος θα μπορούσε να είναι κάτι παραπάνω από ένα δωρεάν παιχνίδι από κάποιον που αγαπά μία σειρά και κάνει τα πρώτα του βήματα στη βιομηχανία των videogames. Δεν μπορούμε να φανταστούμε πώς κάποιος επίδοξος αγοραστής θα πλήρωνε κάτι παραπάνω από ένα μικρό και καθαρά συμβολικό ποσό, για τις ώρες που έχει αφιερώσει ο δημιουργός σε αυτό το project.

Το Ebola Village, όμως, όχι μόνο πωλείται σε τιμή κανονικού indie τίτλου, αλλά -τουλάχιστον στην έκδοση για Xbox Series X/S που δοκιμάσαμε – η τιμή του είναι ίση ή και μεγαλύτερη από πολύ καλύτερους τίτλους, όπως το τελευταίο Hollow Knight, παραδείγματος χάριν.

Τελικώς, ίσως το μόνο πραγματικά θετικό στοιχείο αυτού του παιχνιδιού είναι ότι αυτό που προσπαθεί να κάνει, το κάνει. Παρότι είναι εξαιρετικά ερασιτεχνικό σε όλα τα επίπεδα, λειτουργεί ως videogame αν το δούμε καθαρά σαν μία «b-movie» δημιουργία. Ίσως, υπάρχει κάποιος παίκτης στον οποίο θα μπορούσε να αρέσει ο συγκεκριμένος τίτλος, απλά και μόνο επειδή είναι τόσο κακός που καταλήγει διασκεδαστικός – όπως ακριβώς συμβαίνει με ορισμένες b-movies τρόμου. Μέχρι εκεί όμως. Δεν πιστεύουμε ότι υπάρχει κάποια άλλη σοβαρή αφορμή για να δώσει κάποιος χρήματα – και κυρίως τον χρόνο του – στο Ebola Village.

Το Ebola Village κυκλοφορεί από τις 23/1/26 για PS5, PS4, PC και Xbox Series. Το review μας βασίστηκε στην έκδοσή του για το Xbox Series με review code που λάβαμε από την Axyos Games.