Enslaved: Odyssey to the West

2160, A Space Odyssey

Δύο από τις κύριες ατραξιόν της Namco Bandai στη φετινή gamescom, ήταν δύο -εικαστικά- άκρως ενδιαφέροντες τίτλοι, το Majin and the Forsaken Kingdom της Game Republic -γνωστή από το Genji- και το Enslaved, προερχόμενο από τους δημιουργούς του Heavenly Sword. Το πρώτο, δυστυχώς, δεν είχαμε την ευκαιρία να το δούμε, κάτι που όμως δεν ισχύει και για το τίτλο της Ninja Theory. Με τον Andy Serkis στη θέση του Co-Director, τον Alex Garland να υπογράφει το σενάριο και τη μουσική υπόκρουση να παρέχεται από τον Nitin Sawhney, δεν υπήρχε περίπτωση να αγνοήσουμε την ύπαρξή του, και πόσο μάλλον την παρουσία του στο booth της Namco Bandai, στο Business Area του koelnmesse.

Αν κάτι κάνει το Heavenly Sword να αξίζει μία θέση στη συλλογή κάθε κατόχου PlayStation 3, αυτό είναι η εντυπωσιακή -για ακόμα και τα σημερινά δεδομένα- τεχνολογία του, και οι εκπληκτικές ερμηνείες των Andy Serkis και Anna Torv, ο πρώτος γνωστός από το ρόλο του ως Gollum/Smeagol στη τριλογία The Lord of the Rings, ενώ η δεύτερη ως η -αγαπημένη μας- Olivia Dunham στο FRINGE του J.J. Abrams.

Παρότι, πλέον, έχουμε να κάνουμε με έναν multiplatform τίτλο (μάλιστα ο κώδικας έτρεχε σε Xbox 360), οι στόχοι φαίνεται πως έχουν για μία ακόμα φορά τεθεί ψηλά. Οι άνθρωποι της Ninja Theory επέλεξαν για ακόμα μία φορά το studio House of Moves για το motion capturing, με τον Andy Serkis αυτή τη φορά να μένει πίσω από τις…κάμερες, και ένα νέο cast, όπως είδαμε εξίσου ταλαντούχο, να φορά τις “λαμπακιοφόρες στολές κατάδυσης”. Η Unreal Engine 3, μηχανή που τροφοδοτεί το Enslaved, αποδεικνύεται πως συνεργάζεται άψογα με τους τόνους δεδομένων που παρέχει η motion capturing διαδικασία, τόσο όσον αφορά τη φυσικότητα και αληθοφάνεια των κινήσεων, αλλά και τη λεπτομέρεια και ποικιλία των εκφράσεων προσώπου. Τι γίνεται όμως με το παιχνίδι το ίδιο;

Ο Creative Director της Ninja Theory, Tameem Antoniades, επέλεξε το 11ο κεφάλαιο του παιχνιδιού για να ξεκινήσει την παρουσίαση, στο The Old Graveyard, σημείο που εντοπίζεται περίπου στα 2/3 του παιχνιδιού.

Ο Monkey, Trip και Pigsy, επισκέπτονται την προ πολλού εγκαταλελειμμένη από ανθρώπους περιοχή, σε αναζήτηση ενός πυρήνα ενέργειας, που θα δώσει "ζωή" στο σκάφος τους. Ένας ξεχωριστός δεσμός υπάρχει ανάμεσα στον Monkey και την Trip, αφού μία συσκευή τοποθετημένη στη δεύτερη, είναι ικανή να βάλει τέλος στη ζωή του Monkey, αν η Trip αποδημήσει εις τόπο χλοερό. Το πώς και γιατί δεν μας αποκαλύφθηκε, αλλά ο ρόλος του Monkey γίνεται από νωρίς ξεκάθαρος: Προστασία της Trip ανά πάσα στιγμή, μιας και η ζωή του εξαρτάται από αυτό. Ο Pigsy από την άλλη, είναι άλλη ιστορία.

Ο τρίτος χαρακτήρας, είναι η συμπληρωματική φιγούρα που κατά διαστήματα παρέχει το απαραίτητο comic relief, εκπληρώνοντας το ένα κινηματογραφικό cliche μετά το άλλο. Το gameplay δεν αργεί να λάμψει, όταν τα εναπομείναντα από τον “Old War” mechs, ρομποτικά συστήματα που έμειναν έρμαια της μοίρας του στον εγκαταλελειμμένο πλανήτη, επιτίθενται στο τρίο μας.

Ουσιαστικά, έχουμε να κάνουμε με μία μείξη δράσης σε τρίτο πρόσωπο, ενός δυναμικού συστήματος κάλυψης, και ενός συνόλου εντολών. Ο Monkey, αντί να μαγνητίζεται μηχανικά από τους τοίχους όταν αναζητά κάλυψη, αξιοποιεί την αυξημένη ευλυγισία του για να μετακινείται από κάλυψη σε κάλυψη δυναμικά, υπερπηδώντας εμπόδια και μη μένοντας στάσιμος για ούτε μία στιγμή. Σε ένα σύστημα που φέρνει μνήμες από Army of Two, μπορεί να συνεργαστεί με την Trip, ώστε αυτή να τραβήξει τα πυρά, και αυτός να ακινητοποιήσει και έπειτα να εξουδετερώσει τους αντιπάλους του, χρησιμοποιώντας -σε αυτή την περίπτωση- το ιδιαίτερο ραβδί του.

Πρόκειται για ένα ραβδί που είναι σε θέση να εκτοξεύσει δύο είδη πυρομαχικών, ένα είδος EMP (ηλεκτρομαγνητικός παλμός) που απενεργοποιεί τα αμυντικά συστήματα των mechs, και μία εκρηκτική ύλη που τα καταστρέφει.

{PAGE_BREAK}

Σε περίπτωση που πλησιάσει επικίνδυνα, το melee σύστημα μάχης αναλαμβάνει δράση, με τις επιρροές από το Heavenly Sword να γίνονται εμφανείς. Περνώντας στο 12ο κεφάλαιο, εντοπίζουμε τους χαρακτήρες μας ακόμα πιο βαθιά στην πανέμορφη -τροπικού τύπου- βλάστηση του πλανήτη, μέτρα μακριά από το αντικείμενο ενδιαφέροντός τους. Μέχρι στιγμής έχουμε γίνει μάρτυρες αρκετών cutscenes, που ενώ για ευνόητους λόγους δεν μας βοήθησαν ιδιαίτερα στο να καταλάβουμε τί συμβαίνει ακριβώς στο σύμπαν του Enslaved, χρησίμευσαν στο να γίνουμε μάρτυρες της υπερβολικά καλής δουλειάς που έχει γίνει στα animations, τόσο του σώματος όσο και του προσώπου.

Οι ερμηνείες δεν πηγαίνουν πίσω, με χιουμοριστικούς διαλόγους να λαμβάνουν μέρος, προβάλλοντας έτσι τον πιο ανάλαφρο χαρακτήρα του παιχνιδιού, ειδικά σε σύγκριση με τη περιπέτεια της Nariko.

Σε αυτό το τμήμα ερχόμαστε σε επαφή με τις platforming ικανότητες του Monkey, που όπως μας προδιαθέτει το όνομα του, είναι κάτι παραπάνω από εντυπωσιακές. Ο Pigsy καθοδηγεί τον Monkey στον ύποπτα εκτεθειμένο πυρήνα ενέργειας, πριν -εκπληρώνοντας ακόμα ένα cliche- ένα τεράστιο mech με μορφή ρινόκερου, κάνει την εμφάνισή του. Σαν Jak στο Jak II, ο Monkey ενεργοποιεί το hoverboard του, στην προσπάθειά του να αποφύγει τις σφοδρές επιθέσεις του επιβλητικού αντιπάλου, ενώ ταυτόχρονα αραδιάζει ό,τι προσβλητικό σχόλιο κατέχει στο λεξιλόγιο του, με αποδέκτη τον Pigsy.

Εκμεταλλευόμενοι το γύρω περιβάλλον, θα πρέπει να βάλουμε ένα τέλος στην ανεξέλεγκτη μανία του εχθρικού mech, αφού οι βόμβες ενέργειας που μας πετά ο Pigsy δεν δείχνουν να έχουν αποτέλεσμα. Ο συγχρονισμός και η συνεργασία παίζουν σημαντικό ρόλο σε τέτοιες μάχες, μιας και τα αντανακλαστικά μας δοκιμάζονται. Μετά από αρκετά λεπτά το boss καταρρέει, και οι ήρωές μας συλλέγουν τον απαραίτητο για τη διαφυγή τους πυρήνα.

{VIDEO_1}

Επειδή, όμως, κάθε καλή μάχη χρειάζεται μία κλιμάκωση, τα βάσανα του Monkey δεν θα μπορούσαν να τελειώσουν εκεί. Η πάντα περίεργη Trip εντοπίζεται στη πλάτη του mech, όταν αυτό επανέρχεται και ξεκινά να τρέχει ανεξέλεγκτα προς ένα βολικά κοντινό γκρεμό. Με το hoverboard ανά πόδας πρέπει να φτάσουμε το mech και να σώσουμε την Trip, ενώ ταυτόχρονα κάθε λογής εμπόδιο και άλμα μας καθυστερούν.

Η παρουσίαση κάπου εκεί φτάνει στο τέλος της, με δύο cutscenes να μας υπενθυμίζουν πως η καλή ερμηνεία σε ένα videogame, αν και σπάνια εκτιμάται, είναι κάτι περισσότερο από ευπρόσδεκτη, και προσθέτει πόντους αφάνταστα στην όλη εμπειρία. Υπομονή, λοιπόν, μέχρι τις αρχές Οκτωβρίου, όπου το παιχνίδι θα βρεθεί στα ράφια των καταστημάτων, και θα ανακαλύψουμε αν έχουμε όντως να κάνουμε με κάτι το ξεχωριστό, άξιο της προσοχής και των χρημάτων μας, κάτι που μέχρι στιγμής δείχνει να ισχύει.