tumble

Παραδόξως, η καλύτερη χρήση του Move μέχρι στιγμής...

Παραδόξως, η καλύτερη χρήση του Move μέχρι στιγμής…

To Move κυκλοφόρησε, λοιπόν, και όλοι μας περιμένουμε να δούμε πως θα ανταποκριθεί το κοινό στην πρόταση που του κάνει η Sony στο “motion gaming”. Και ενώ από τα αρκετά παιχνίδια που έχουν διατεθεί μέχρι στιγμής, κάποια ξεχώρισαν και μας άρεσαν, ενώ κάποια άλλα όχι και τόσο, σίγουρα κανείς δεν περίμενε ότι η καλύτερη χρήση του νέου αυτού χειριστηρίου της Sony θα ερχόταν από…το πουθενά, από ένα παιχνίδι puzzle, ιδιαίτερα φθηνό, απλό και απλοϊκό -με την καλή έννοια- που διατίθεται αποκλειστικά από το PlayStation Store.

Και όμως, το tumble, ένα παιχνίδι που μοιάζει, ως ιδέα, να βγήκε από το μυαλό ενός πεντάχρονου παιδιού, είναι σήμερα το χαρακτηριστικότερο και καλύτερο δείγμα του τί μπορεί να προσφέρει το χειριστήριο Move, πώς αυτό διαφέρει από την αντίστοιχη πρόταση της Nintendo σε ό,τι αφορά την τεχνολογία του και, τέλος, ότι τα καλά και εθιστικά παιχνίδια πολλές φορές δεν απαιτούν ούτε budgets εκατομμυρίων, ούτε hype.

Το tumble είναι πραγματικά μια ιδέα που βασίζεται στην παιδική μας ηλικία και στις προσπάθειες που, λίγο πολύ, όλοι μας κάναμε όταν ήμασταν μικροί να “δημιουργήσουμε”. Πρακτικά, ο πυρήνας του τίτλου δεν περιλαμβάνει τίποτα περισσότερο από την τοποθέτηση διαφόρων αντικειμένων το ένα επάνω στο άλλο, με στόχο την επίτευξη ενός συγκεκριμένου ύψους. Τι σημαίνει αυτό; Πολύ απλά, ο παίκτης καλείται να “πιάσει” από το πάτωμα μια σειρά από αντικείμενα διαφόρων γεωμετρικών σχημάτων, βάρους και υφής, να τα περιστρέψει όπως αυτός επιθυμεί και στη συνέχεια να θέσει το ένα επάνω στο άλλο, προσέχοντας ώστε να μην καταρρεύσει ο “πύργος” του.

Αν στο μυαλό σας ήρθαν αστραπιαία οι λέξεις “Jenga” και “Boom Blox”, η σκέψη σας δεν απέχει και πολύ από αυτό που κρύβει το πόνημα της Supermassive Games. Εδώ, φυσικά, μπορεί να δημιουργηθεί η εύλογη απορία του τι ακριβώς καθιστά αυτό το παιχνίδι αφενός τόσο καλό και αφετέρου τόσο ιδιαίτερο. Η απάντηση έρχεται από τη χρήση του χειριστηρίου Move.

Όπως έχουμε αναφέρει ξανά στο παρελθόν, η ενδιαφέρουσα τεχνολογία που χρησιμοποιεί το Move -βάσει της κάμερας PlayStation Eye- επιτρέπει στο εκάστοτε λογισμικό να ανιχνεύει την κίνηση του χειριστηρίου και σε βάθος χώρου με εντυπωσιακά αποτελέσματα. Προσθέτοντας σε αυτό και τα “accelerometers” του Move, που συμπληρώνουν την 1 προς 1 ανάγνωση των κινήσεών μας, τότε το αποτέλεσμα σε παιχνίδια όπως το tumble είναι εκπληκτικό. Και αυτό οφείλεται στο ότι το παιχνίδι απαιτεί υψηλότατο επίπεδο ακρίβειας, ούτως ώστε ο παίκτης να τοποθετεί το εκάστοτε κομμάτι στον πύργο του με ακρίβεια, σχεδόν, χιλιοστού.

Το γεγονός, λοιπόν, ότι το Move είναι σε θέση να παράσχει αυτό το επίπεδο ακρίβειας (με τη βοήθεια δύο ταχύτατων “καλιμπραρισμάτων” ανά πάσα στιγμή) σε συνάρτηση με τα κορυφαία physics του τίτλου -υπάρχουν αντικείμενα από ξύλο, λάστιχο, γυαλί και πλαστικό, το κάθε ένα με διαφορετικό βάρος, “πρόσφυση” και συμπεριφορά- δημιουργεί ένα εκρηκτικό κοκτέιλ άρτιου χειρισμού και εθισμού.

Τι μπορούμε, όμως, να κάνουμε με τα εργαλεία που μας δίνονται; Όπως προείπαμε, το βασικότερο στοιχείο στο gameplay του tumble είναι το χτίσιμο πύργων, με προσοχή και προσπάθεια σωστής στήριξής τους. Τα περισσότερα επίπεδα διαθέτουν 3+2 μετάλλια που μπορούν να αποκτηθούν, τα οποία προκύπτουν, κυρίως, από το ύψος που επιτυγχάνουμε. Κάθε φορά που αγγίζουμε ένα σημείο αναφοράς, το παιχνίδι μετρά αντίστροφα τρία δευτερόλεπτα και αν η κατασκευή μας αντέξει, τότε συνεχίζουμε. Αν όχι, πάμε πάλι από την αρχή.

{PAGE_BREAK}

Εκτός από τα puzzles χτισίματος, υπάρχουν αρκετές παραλλαγές, με πιο ενδιαφέρουσες εκείνες όπου πρέπει να περιστρέψουμε και να μετακινήσουμε αντικείμενα με στόχο να οδηγήσουμε μια ακτίνα λέιζερ σε συγκεκριμένο σημείο, ενώ ιδιαίτερο εθισμό παρουσιάζουν οι γρίφοι καταστροφής, όπου καλούμαστε να τοποθετήσουμε νάρκες σε ήδη έτοιμους πύργους και, ως άλλοι μηχανικοί, να επιφέρουμε το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα στην κατεδάφιση. Το θετικό με το σχεδιασμό του tumble είναι ότι κάθε “Ζώνη” του παιχνιδιού φέρνει στο προσκήνιο και κάτι διαφορετικό. Το μοίρασμα των γρίφων σε κάθε ζώνη και το σταδιακό ξεκλείδωμα των 50 και πλέον puzzles που υπάρχουν είναι ιδανικό και ποικίλο με αποτέλεσμα να αποφεύγεται η επανάληψη και η κούραση. Επιπροσθέτως, υπάρχει και ένα multiplayer, ανταγωνιστικό mode, που θα προσφέρει περαιτέρω διασκέδαση στην παρέα.

Όλα αυτά λαμβάνουν χώρα σε ένα μάλλον μονότονο και όχι ιδιαίτερα εμπνευσμένο -τύπου τηλεοπτικού στούντιο- χώρο, με τις προσπάθειές μας να ενδύονται από αντιστοίχως βαρετά και, κατά την άποψή μας, ακατάλληλα για το παιχνίδι μουσικά θέματα. Επίσης, εκτιμούμε ότι η απεικόνιση των γραφικών θα μπορούσε να είναι πιο ρεαλιστική και όχι τόσο “γυαλιστερή” και “αποστειρωμένη" όπως εμφανίζεται. Στα μειονεκτήματα του τίτλου θα προσθέταμε και την αργή περιστροφή της κάμερας (που επιτυγχάνεται με τη χρήση του Move -στο tumble δεν απαιτείται κανένα άλλο χειριστήριο), μέσω της οποίας ελέγχουμε την κατασκευή μας από όλες τις πιθανές γωνίες.

{VIDEO_1}

Εν κατακλείδι, το tumble αποτελεί δίχως αμφιβολία την πιο ευχάριστη έκπληξη από τη γκάμα αρχικών τίτλων του Move. Με κόστος μόλις 10 ευρώ, εθισμό που χτυπάει κόκκινο, πρόκληση και δυσκολία σε σωστές και ισορροπημένες δόσεις και ένα μοντέλο χειρισμού που αγγίζει το τέλειο, όσοι αναζητούν κάτι διαφορετικό, κάτι χαλαρωτικό (που παράλληλα διαφημίζει τις δυνατότητες του Move), δεν θα κάνουν λάθος επιλέγοντας την πρόταση της Supermassive.

Γιώργος Καλλίφας

Γιώργος Καλλίφας
Γιώργος Καλλίφας

Απο το 1982 και έναν "κλώνο" κονσόλας Atari ξεκίνησε το μικρόβιο. Από εκεί και πέρα τα πράγματα πήραν το δρόμο τους. Commodore 64, Amiga 500, PC, SNES, PlayStation, Xbox... Το μικρόβιο έκατσε για τα καλά και παραμένει στο μυαλό μέχρι σήμερα . Σήμερα βρίσκει ακομα χρόνο για κανένα καλό JRPG ή FPS, αλλά και κανένα high fantasy βιβλίο, ταινίες και σειρές.

Άρθρα: 4187

Υποβολή απάντησης