Urban Chaos

Δοκιμάσαμε το επερχόμενο FPS της Eidos Interactive.

Καταστολή εξέγερσης

Ξεκινώντας θα προτείναμε σε όσους τρόμαξαν διαβάζοντας τον τίτλο του παιχνιδιού να ηρεμήσουν. Το επερχόμενο παιχνίδι βολών πρώτου προσώπου της Eidos Interactive ουδεμία σχέση έχει με το παλαιότερο και τραγικό Urban Chaos που είχε κυκλοφορήσει πριν από επτά περίπου χρόνια για το PlayStation και το Dreamcast, εκτός βέβαια από τον τίτλο του και το ότι και τα δύο ανήκουν στη βρετανική εταιρεία. Το νέο Urban Chaos είναι μια εντελώς διαφορετική περίπτωση παιχνιδιού, το οποίο αναπτύχθηκε από το νεοσύστατο στούντιο ανάπτυξης Rocksteady, ένα στούντιο που αποτελείται από πρώην μέλη της θρυλικής και αδικοχαμένης Argonaut Games (δημιουργό εκτός του περιβόητου FX chip για την κονσόλα SNES και των παιχνιδιών Croc, Alien Resurrection, I-Ninja, Harry Potter and the Philosopher’s Stone και SWAT: Global Strike Team).

Άλλωστε, μέχρι πρόσφατα ο τίτλος της Eidos ήταν γνωστός αρχικά ως Zero Tolerance και μετέπειτα ως Riot Response και μόλις πριν από λίγες εβδομάδες μετονομάστηκε σε Urban Chaos. To γιατί η Eidos θέλησε να ρισκάρει χρησιμοποιώντας ένα «καμένο» όνομα σε ένα τόσο πολλά υποσχόμενο παιχνίδι είναι απορίας άξιο, αλλά όλα αυτά μικρή σημασία έχουν όταν έρχεται η ώρα να ελέγξουμε ένα παιχνίδι για αυτό που πραγματικά είναι και όχι για τις κινήσεις marketing που κρύβονται πίσω από τις επιλογές των εταιρειών.

Ο μόνος λόγος που βρίσκουμε πως δικαιολογεί τη χρήση του τίτλου Urban Chaos σε αυτό το παιχνίδι, έχει να κάνει με το χρονικό του πλαίσιο και τις συνθήκες που επικρατούν πίσω από την ιστορία του. Όπως και στο παλαιότερο και φερώνυμο παιχνίδι, έτσι και εδώ βρισκόμαστε στη σύγχρονη εποχή και σε μια Αμερική που ταλανίζεται από έντονες εσωτερικές αναταραχές. Οι βίαιες διαδηλώσεις στις μεγαλουπόλεις είναι πλέον ένα σύνηθες φαινόμενο και οι συμμορίες έχουν αποκτήσει τον απόλυτο έλεγχο των δρόμων. Κάπου εδώ έρχεται η λύση στο πρόβλημα, μια λύση που ακούει στο όνομα Τ-Zero. Αυτό το νεοσυσταθέν σώμα καταστολής είναι η απάντηση στις συνεχόμενες βίαιες αναταραχές -που προκαλούνται από μια συγκεκριμένη συμμορία ονόματι «Burners»- και ο αστυνομικός Nick Mason (καμία σχέση με τον γνωστό ντράμερ των Pink Floyd) είναι το πρόσωπο που θα σώσει τη μέρα για τους ανθρώπους της πόλης του.

Ουσιαστικά έχουμε να κάνουμε με ένα κλασικό παιχνίδι της κατηγορίας FPS (σε αντίθεση με το 3rd person action/ shooter αρχικό Urban Chaos), το οποίο ακολουθεί την κλασική γραμμή όλων των παιχνιδιών του είδους που προηγήθηκαν, αλλά που καταφέρνει, μέσα από ένα ιδιόμορφο σχεδόν κινηματογραφικό στυλ, να προσδώσει μια επιβεβλημένη πνοή ανανέωσης.

Σκοπός μας είναι λοιπόν να ελέγξουμε τον δυναμικό Nick και μέσα από γραμμικές αποστολές γεμάτες συγκεκριμένους αντικειμενικούς σκοπούς, μυστικά που χαρίζουν πρόσβαση σε κλειδωμένα χαρακτηριστικά και, φυσικά, σωρεία παρανοϊκών κακοποιών στοιχείων, να φτάσουμε στην πηγή του κακού και να εντοπίσουμε την αιτία που οδήγησε τους εξεγερθέντες στην άσκηση αυτής της κτηνώδους βίας. Αν και το παιχνίδι δεν θα βρεθεί κοντά μας για αρκετούς ακόμη μήνες, είχαμε την ευκαιρία να κάνουμε μια εκτενή δοκιμή μέσα από δύο αρκετά προχωρημένους κώδικες που μας παραχώρησε η αντιπροσωπεία της Eidos Interactive, δύο  κώδικες για τις κονσόλες PlayStation 2 και Xbox. Αν και σήμερα είναι αρκετά δύσκολο να εντυπωσιαστεί κανείς από ένα First Person Shooter -ειδικότερα όταν μιλάμε για το Xbox- το παιχνίδι της Eidos σίγουρα δεν περνά εύκολα απαρατήρητο.

Η χρήση μιας αρκετά καλής 3D μηχανής, η οποία σχεδιάζει τοπία με σχετικό ρεαλισμό και ικανοποιητική αλληλεπίδραση, συνδυάζεται ιδανικά με τη χαοτική ατμόσφαιρα που επικρατεί καθώς οι βίαιες εξεγέρσεις διαδέχονται η μια την άλλη. Στα περισσότερα από τα επίπεδα που δοκιμάσαμε -και ειδικότερα στο εκρηκτικό ξεκίνημα- τα επί της οθόνης τεκταινόμενα είναι τόσα πολλά που δεν θα ήταν υπερβολή αν λέγαμε πως πραγματικά σε κυριεύει άγχος. Οι διαδηλωτές εξαπολύουν βόμβες μολότοφ και καίνε τα πάντα στο πέρασμά τους, οχήματα γίνονται κομμάτια από απανωτές εκρήξεις, πολλοί χαρακτήρες -φιλικοί και εχθρικοί- εμφανίζονται ταυτόχρονα στην οθόνη και μάχονται μεταξύ τους και, γενικότερα, επικρατεί μια χαοτική κατάσταση που δείχνει να δικαιολογεί τον τίτλο του παιχνιδιού.

Η ενδιαφέρουσα αυτή ατμόσφαιρα συνοδεύεται, από ένα απλοϊκό αλλά συνάμα απολαυστικό gameplay. Το παιχνίδι της Eidos σίγουρα δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως «εγκεφαλικό», αφού μοναδικός μας σκοπός είναι η πορεία από το σημείο Α στο σημείο Β και η ολοκληρωτική εξολόθρευση όσων εχθρών βρεθούν ανάμεσα σε αυτά τα δύο σημεία. Ωστόσο κατά ένα παράξενο τρόπο και παρά αυτήν του την απλότητα, το παιχνίδι καταφέρνει να σου προσφέρει απόλαυση και να σε εθίσει. Αυτό οφείλεται κατά κύριο λόγο στην κινηματογραφική φιλοσοφία που έχει χρησιμοποιήσει η Rocksteady, αφού το παιχνίδι χρησιμοποιεί πολλά videos γυρισμένα με πραγματικούς ηθοποιούς και μια συγκεκριμένη δημοσιογράφο (που όπως μας αποκαλύφθηκε από τα στελέχη της Eidos είναι πραγματική και εργάζεται σε μεγάλο τηλεοπτικό σταθμό της Νέας Υόρκης) του Channel 7, το οποίο καλύπτει σε πραγματικό χρόνο τα γεγονότα που εμείς δημιουργούμε και καθορίζουμε με τις ενέργειές μας.

Σίγουρα έχουμε να κάνουμε με μια τουλάχιστον έξυπνη μηχανική, που προσδίδει ρεαλιστικές νότες στο σύνολο του παιχνιδιού. Όσον αφορά στο κυρίως gameplay, όπως προαναφέραμε, η εξέλιξη είναι απλούστατη και δεν κρύβει ιδιαίτερες εκπλήξεις. Εκτός του ότι ο Nick Mason κάνει χρήση μια ασπίδας των ειδικών δυνάμεων της αστυνομίας (κάτι που έχουμε ξαναδεί στο SWAT της Argonaut) και η οποία παίζει πολύ σημαντικό ρόλο στις κινήσεις μας εντός των αποστολών, στο Urban Chaos υπάρχουν ορισμένες πινελιές τακτικής, με έκδοση εντολών προς υποστηρικτικούς χαρακτήρες (πυροσβέστες, νοσοκόμους και άλλους) και μεταβαλλόμενες ολοκληρώσεις των αποστολών που καθορίζονται από τις κινήσεις μας σε κάθε αποστολή. Αν, για παράδειγμα, σκοτώνουμε τους αρχηγούς των συμμοριών, τότε η αντιμετώπιση που θα έχουμε από τους ανωτέρους μας, αλλά και από τα ΜΜΕ θα είναι διαφορετική από το αν απλά χρησιμοποιούμε το zapper μας και τους συλλαμβάνουμε.

Όλα τα προαναφερθέντα είναι τα στοιχεία που μας προκάλεσαν ένα σχετικό ενδιαφέρον σε αυτήν την πρώτη μας επαφή με το Urban Chaos. Αυτά που σε πρώτη φάση δεν μας άφησαν με τις καλύτερες των εντυπώσεων εντοπίζονται σε δύο τομείς. Ο πρώτος έχει να κάνει με τη σχεδόν ανύπαρκτη ποικιλία στους αντιπάλους μας (με την εξαίρεση των ηγετών κάθε συμμορίας είναι όλοι ίδιοι και χρησιμοποιούν το ίδιο ακριβώς animation και τις ίδιες ρουτίνες τεχνητής νοημοσύνης) και με τα προβλήματα του frame rate στην έκδοση για το PlayStation 2. Μπορεί τα παιχνίδια του είδους να είναι «βούτυρο στο ψωμί» για την κονσόλα της Microsoft, αλλά στο PS2, το παιχνίδι υποφέρει από υφές χαμηλής ανάλυσης, συνεχές slow down και απώλεια καρέ όταν η δράση γίνεται έντονη και ειδικότερα όταν βρισκόμαστε σε μεγάλους ανοιχτούς χώρους.

Βέβαια, το παιχνίδι έχει προγραμματιστεί να κυκλοφορήσει στα τέλη Μαίου του τρέχοντος έτους, συνεπώς, προβλήματα τεχνικής φύσεως είναι πολύ πιθανό να έχουν επιλυθεί μέχρι τότε. Επιφυλασσόμαστε λοιπόν μέχρι το τέλος της άνοιξης, οπότε και θα έχουμε την ευκαιρία για μια πιο εκτενή και αναλυτική ματιά στο επερχόμενο FPS της Eidos.

Κυκλοφορία Μάιος 2006

{nomultithumb}