Portal 2

Still alive, still a triumph.

---

Το Portal 2 είναι το απ’ευθείας sequel του πρώτου Portal, το οποίο κυκλοφόρησε το 2007 ως μέρος του The Orange Box και από τότε είναι διαθέσιμο μέσω της υπηρεσίας του Steam. Δεν θα ξαναμιλήσουμε εδώ για την ποιότητα και την σημασία του, γιατί αφενός έχουμε σίγουρα καταντήσει κουραστικοί και αφετέρου, αν δεν το έχετε παίξει ακόμη, κακό του κεφαλιού σας. Σε κάθε περίπτωση, η συνέχεια του Portal είναι εδώ, καθώς οι εγκαταστάσεις της Aperture Laboratories δεν έχουν τελειώσει ακόμη μαζί μας. Είναι δύσκολο να μιλήσουμε εκτενώς για το σενάριο του Portal 2 χωρίς να σας γεμίσουμε spoilers, καθώς από τα πρώτα κιόλας δευτερόλεπτα του παιχνιδιού αναδεικνύεται η μεγαλειώδης ικανότητα της Valve να αφηγείται τις ιστορίες της κάνοντάς τις μέρος του gameplay. Η ηρωίδα του πρώτου Portal, γνωστή μόνο ως Chell, είναι ακόμη αιχμάλωτη της εγκατάστασης του Enrichment Center της Aperture, ακόμη και αφού κατάφερε να σκοτώσει την παρανοϊκή A.I. GLaDOS, η οποία τρελάθηκε και εξολόθρευσε όλο το ανθρώπινο προσωπικό του κέντρου με μια θανάσιμη νευροτοξίνη.

Μετά την απόδρασή της από το κέντρο, η Chell αιχμαλωτίζεται ξανά από τους ρομποτικούς υπηρέτες της Aperture και τοποθετείται σε νάρκη, άγνωστο για πόσο μεγάλο χρονικό διάστημα. Το σίγουρο είναι ότι κάποια στιγμή, κάτι πάει στραβά. Η Chell ξυπνά από το λήθαργό της χάρη σε μια από τις σφαίρες προσωπικότητας του κέντρου, έναν συμπαθέστατο τυπάκο ονόματι Wheatley, στον οποίο δανείζει τη φωνή του ο Βρετανός κωμικός Stephen Merchant. Με τη βοήθειά του, θα προσπαθήσει για άλλη μια φορά να αποδράσει από την εγκατάσταση και να βγει στην επιφάνεια. Όλα φαίνεται ότι θα πάνε κατ’ευχήν, τουλάχιστον μέχρι τη στιγμή που ο Wheatley, άθελά του, θέτει ξανά σε λειτουργία την GLaDOS… η οποία θυμάται πολύ καλά την Chell.

Χωρίς να πούμε περισσότερα για την ιστορία του παιχνιδιού, γιατί πραγματικά πρόκειται για μια εμπειρία που πρέπει κανείς να τη ζήσει χωρίς spoilers, το Portal 2 διατηρεί το στυλ της μετάβασης από κεφάλαιο σε κεφάλαιο και από δοκιμασία σε δοκιμασία, υφαίνοντας ταυτόχρονα την ιστορία ανάμεσά τους. Οι πρώτες ώρες του παιχνιδιού αφιερώνονται στο να διδάξουν στον παίκτη ξανά τους βασικούς μηχανισμούς: το gameplay είναι πρώτου προσώπου και μοιάζει με shooter, αλλά στην πραγματικότητα πρόκειται για ένα puzzle παιχνίδι με στοιχεία platforming και γρίφους που βασίζονται στους νόμους της φυσικής.

Το βασικό εργαλείο μας είναι το portal gun, το οποίο, σε συγκεκριμένες επιφάνειες (στο Portal 2, μάλιστα, μαθαίνουμε τι κάνει αυτές τις επιφάνειες να αντιδρούν έτσι!) ανοίγει portals: πύλες που τοποθετούνται όπου θέλουμε στο περιβάλλον, με εμάς να μπαίνουμε από τη μία και βγαίνουμε από την άλλη. Μπορούμε έτσι να δημιουργήσουμε συντομεύσεις ή να φτάσουμε σε σημεία που δεν μπορούσαμε πριν, ενώ βγαίνοντας μέσα από το ένα portal, διατηρούμε την ορμή και την φορά που είχαμε όταν μπήκαμε από το άλλο – κάτι που παίζει καθοριστική σημασία στη λύση πολλών από τα puzzles. Όπως και στο πρώτο Portal, τα υπόλοιπα εργαλεία του παιχνιδιού εισάγονται σιγά-σιγά, με το καθένα να εμφανίζεται όταν ο παίκτης έχει πρώτα συνηθίσει τη χρήση του προηγούμενου – επιτρέποντας, αργότερα, την παρουσία πολλών από αυτά σε μία δοκιμασία και το συνδυασμό τους για την ολοκλήρωσή της. Κι ευτυχώς, μιας και στο Portal 2 υπάρχουν πολύ περισσότερα εργαλεία στη διάθεσή μας.

Πλατφόρμες που μας εκτοξεύουν στον αέρα (Aerial Faith Plates), γυάλινοι κύβοι που χρησιμοποιούνται για να διαθλούν ενεργειακές ακτίνες (Thermal Discouragement Beams), οι οποίες ενεργοποιούν διακόπτες, ενεργειακές σήραγγες που κινούνται σε συγκεκριμένη κατεύθυνση (Excursion Funnels) και μας μεταφέρουν πάνω από χάσματα και μπορούν να ανακατευθυνθούν με τη χρήση portals και, φυσικά, τα gels. Υπάρχουν τρεις τύποι gel, το καθένα με διαφορετικές ιδιότητες και ο συνδυασμός τους με τα portals ανοίγει φοβερά ενδιαφέρουσες λύσεις στις δοκιμασίες: το Repulsion, που μας κάνει να πηδούμε ψηλότερα σε όποια επιφάνεια έχει καλυφθεί με αυτό, το Propulsion, το οποίο μας κάνει να κινούμαστε ταχύτερα και το Conversion, του οποίου την ιδιότητα σας αφήνουμε να ανακαλύψετε μόνοι σας, γιατί είναι πραγματικά υπέροχη.

Ευπρόσδεκτη προσθήκη, εν τω μεταξύ, είναι η δυνατότητα να βλέπουμε το περίγραμμα των portals που έχουμε τοποθετήσει, ακόμη και μέσα από τους τοίχους του σκηνικού, με τρόπο παρόμοιο με αυτόν που βλέπαμε τα περιγράμματα των συντρόφων μας στο Left 4 Dead. Η ανησυχία μας ήταν ότι με όλα αυτά τα νέα στοιχεία, το γοητευτικά και απλό gameplay του Portal θα γινόταν ενδεχομένως περιττά πολύπλοκο. Βρισκόμαστε στην ευχάριστη θέση να αναφέρουμε ότι αυτό δεν ισχύει. Όλα τα νέα στοιχεία είναι άψογα προσαρμοσμένα στη λογική των physics-based puzzles του κόσμου του παιχνιδιού και συνδυάζονται ιδανικά με το βασικό μηχανισμό των portals, για να δημιουργήσουν πολύπλοκα, αλλά όχι δύσκολα, puzzles. Πραγματικά, δύσκολα θα κολλήσει κανείς σε κάποιον από τους γρίφους του Portal 2, καθώς όλοι τους βασίζονται στη χρήση των εργαλείων που έχουμε στη διάθεσή μας και απαιτούν απλώς την καλή παρατήρηση του χώρου γύρω μας. Το ιδιοφυές level design που χαρακτήριζε και το πρώτο Portal εγγυάται ότι η λύση της δοκιμασίας προκύπτει από την προσεκτική μελέτη του επιπέδου και όχι με συνεχές trial-and-error.

Τα έξτρα εργαλεία και ο χρόνος που χρειάζεται για την εκμάθησή τους συνεπάγονται και μεγαλύτερη διάρκεια του Portal 2. Το single player του παιχνιδιού είναι σίγουρα διπλάσιο και παραπάνω σε διάρκεια από αυτό του πρώτου – μάλιστα, περίπου στο χρονικό σημείο όπου τελείωνε το Portal, το Portal 2 μας βάζει σε μια αναμέτρηση που μοιάζει πραγματικά με φινάλε, μόνο και μόνο για να ανακαλύψουμε ότι το σκηνικό αλλάζει ριζικά και μας δίνει μια εντελώς νέα ματιά στην εγκατάσταση της Aperture.

Πρόκειται για άλλον ένα τρόπο με τον οποίο το Portal 2 βελτιώνει τον ήδη τέλειο προκάτοχό του: χωρίς να θυσιάζει τίποτα από τον puzzle χαρακτήρα του παιχνιδιού, ενισχύει τον αφηγηματικό τομέα και την ποικιλία του, καταλήγοντας σε μια ακόμα πληρέστερη εμπειρία. Σ’αυτό συνεισφέρει και η απαράμιλλη ικανότητα των developers να ντύνουν τους κόσμους τους με ατμόσφαιρα και να γεμίζουν την κάθε γωνία με μικρά κομμάτια της αφήγησης. Όλες οι τοποθεσίες του παιχνιδιού είναι φανταστικά σχεδιασμένες και διηγούνται τις δικές τους μικρές ιστορίες, ξεχειλίζοντας από χαρακτήρα – η ευχαρίστηση του γράφοντος ήταν μεγάλη όταν, εξερευνώντας μια κρυμμένη γωνιά ενός επιπέδου, εντοπίστηκε ένα ραδιοφωνάκι το οποίο έπαιζε ένα ιδιαίτερα μελαγχολικό τραγούδι των National, που έδενε υπέροχα με το κλίμα του χώρου.