Inazuma Eleven: Victory Road | Review

Το στούντιο της Level-5 είναι γνωστό για τους ιδιαίτερους τίτλους που αναπτύσσει. Βέβαια, αρκετοί από αυτούς απευθύνονται κυρίως στο ιαπωνικό κοινό, κάτι που οφείλεται στην ιδιαιτερότητα της θεματολογίας και της προσέγγισής τους, όπως είδαμε πρόσφατα και στην περίπτωση του Fantasy Life i: The Girl Who Steals Time. Αυτό που δεν γνωρίζουν οι περισσότεροι, είναι πως η οικονομική κατάσταση του στούντιο περνά κρίση, καθώς μέσα από δηλώσεις του ιδρυτή της εταιρείας, Akihiro Hino, έχει επιβεβαιωθεί κάτι τέτοιο.

Εξάλλου, και το Inazuma Eleven: Victory Road αποτελεί ένα από τα αποτελέσματα των παραπάνω συνθηκών, αφού ο τίτλος φαίνεται πως πέρασε έναν ιδιαίτερα δύσκολο κύκλο ανάπτυξης. Είχε ανακοινωθεί ήδη από το 2016 και, μετά από αρκετές αναβολές, τελικά κυκλοφόρησε το 2025.

Οπότε είναι λογικό να αναρωτιέται κανείς αν ο νέος τίτλος του franchise Inazuma Eleven μπορεί να θεωρηθεί μια αξιόλογη περίπτωση. Σε αυτό το σημείο, καλό είναι να τονιστεί πως όσοι έχετε ασχοληθεί στο παρελθόν με τους τίτλους που κυκλοφόρησαν στο Nintendo DS, σίγουρα θα δείτε αγαπημένους χαρακτήρες από το παρελθόν και θα μπείτε στο κλίμα του τίτλου πολύ πιο εύκολα. Βέβαια, αξίζει να σημειωθεί πως στο Inazuma Eleven: Victory Road υπάρχει η επιλογή του Chronicle Mode, στο οποίο προβάλλονται γεγονότα και σημαντικοί αγώνες από τους προηγούμενους τίτλους της σειράς, δίνοντας έτσι τη δυνατότητα και στους νέους παίκτες να γνωρίσουν το παρελθόν της.

Η ιστορία του Victory Road ακολουθεί τα βήματα του ήρωα, Destin, ο οποίος μεταφέρεται σε νέο λύκειο, λόγω του ότι δεν υπάρχει ποδοσφαιρική δραστηριότητα στο προηγούμενο σχολείο του. Πολλά από τα γεγονότα του τίτλου αποδίδονται μέσα από εξαιρετικά – τηλεοπτικού επιπέδου – anime αποσπάσματα, τα οποία παρουσιάζουν τους λόγους για τους οποίους ο ήρωάς μας προσπαθεί να απομακρυνθεί από το ποδόσφαιρο. Ωστόσο, η αγάπη του για το άθλημα τον οδηγεί τελικά στη δύσκολη προσπάθεια δημιουργίας μιας νέας σχολικής ομάδας.

Η ιστορία και οι χαρακτήρες ανήκουν ξεκάθαρα στην κατηγορία του κλισέ, με την έννοια ότι δεν υπάρχουν μεγάλες εκπλήξεις. Αυτό, όμως, δεν αναιρεί το γεγονός ότι το σύνολο είναι καλογραμμένο και αποδίδεται με ιδιαίτερη φροντίδα. Το πρόβλημα που θα παρατηρήσει κάποιος από τις πρώτες κιόλας ώρες ενασχόλησης με τον τίτλο είναι ο ρυθμός (pacing). Για να φτάσει το παιχνίδι στον πυρήνα του, που δεν είναι άλλος από το ποδόσφαιρο, απαιτούνται τουλάχιστον οκτώ ώρες. Σε αυτό το αρχικό διάστημα, το παιχνίδι σίγουρα θα φανεί περίεργο, καθώς πρόκειται για έναν τίτλο που απευθύνεται κυρίως στο ιαπωνικό κοινό.

Αυτό αποτυπώνεται εύκολα από την πρώτη κιόλας «μάχη», όπου ερχόμαστε αντιμέτωποι με εκφοβιστές (bullies) στο σχολείο. Εκεί συναντάμε ένα παραδοσιακό turn-based σύστημα μάχης, βασισμένο στο πέτρα-ψαλίδι-χαρτί. Οι μάχες αυτές είναι αρκετά απλοϊκές και χωρίς ιδιαίτερη πρόκληση. Παρ’ όλα αυτά, στην αρχή αποτελούν τη μοναδική πηγή εμπειρίας για την ομάδα μας. Οι συγκεκριμένες μάχες πραγματοποιούνται μόνο όταν αλληλεπιδράσουμε με χαρακτήρες που φέρουν το αντίστοιχο εικονίδιο.

Στη συνέχεια, ο τίτλος μας παρουσιάζει πλήθος από mini games, στα οποία η ομάδα μας τρέχει στην παραλία, ανεβοκατεβαίνει σκάλες και συμμετέχει σε διάφορες άλλες δραστηριότητες που απαιτούν συγκεκριμένο πάτημα πλήκτρων, προκειμένου να αποκτήσουμε εμπειρία και να ανεβούμε επίπεδα. Όλες αυτές οι δραστηριότητες βρίσκονται εκτός του σχολείου, με τον χάρτη της πόλης να χωρίζεται σε τμήματα, όπου κάθε περιοχή προσφέρει τα παραπάνω, μαζί με side quests. Τα side quests είναι τα παραδοσιακά του είδους, με λίγα στοιχεία αφήγησης και αρκετό χιούμορ, ενώ κύρια ανταμοιβή τους αποτελούν αντικείμενα εξοπλισμού για την ομάδα μας.

Έπειτα από το πλήθος αυτών των δραστηριοτήτων, το παιχνίδι καταλήγει με αργά βήματα στον πραγματικό του πυρήνα, που είναι το ποδόσφαιρο. Οι πρώτοι αγώνες διεξάγονται σε ύφος 5v5, ενώ στη συνέχεια της προόδου μας αποκτούμε πλήρη έλεγχο της ενδεκάδας.

Πριν μπούμε σε έναν ποδοσφαιρικό αγώνα, έχουμε τη δυνατότητα να ρυθμίσουμε τους σχηματισμούς της ομάδας μας, καθώς και τις τακτικές της. Κατά τη διάρκεια του αγώνα, το γήπεδο προβάλλεται κάθετα και εμείς, ξεκινώντας από τη σέντρα, κατευθυνόμαστε προς τη βόρεια εστία. Σε αυτό το σημείο, αξίζει να τονιστεί πως οι περισσότεροι κανόνες του ποδοσφαίρου ισχύουν κανονικά και στο Inazuma Eleven, με τον τίτλο φυσικά να διαθέτει τα δικά του ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Συγκεκριμένα, βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στις ειδικές κινήσεις των παικτών, οι οποίες, πέρα από την χαρακτηριστική ιαπωνική υπερβολή, αποδίδονται εξαιρετικά και κάνουν το παιχνίδι να ξεχωρίζει από άλλους τίτλους του είδους, όπως για παράδειγμα το Captain Tsubasa.

Ο αγώνας ξεκινά με τις αναμετρήσεις ένας προς έναν, όπου καλούμαστε είτε να ντριπλάρουμε τον αντίπαλο, είτε να δώσουμε πάσα σε συμπαίκτη, είτε να χρησιμοποιήσουμε ειδική κίνηση. Για να ενεργοποιηθούν οι ειδικές κινήσεις, πρέπει να γεμίσει η μπάρα Tension, η οποία αυξάνεται με επιτυχημένες πάσες, ντρίμπλες ή τάκλιν.

Όταν η μπάρα Tension γεμίσει, έχουμε τη δυνατότητα επιλογής μέσα από οκτώ πλαίσια επιλογών για την κίνηση που θα εκτελέσουμε, με τον αντίπαλο να διαθέτει ακριβώς τις ίδιες δυνατότητες. Έτσι, ανάλογα με το επίπεδο των παικτών (και με έναν παράγοντα τύχης), εκτελείται η αντίστοιχη κίνηση. Όπως προαναφέραμε, αυτές οι κινήσεις αποδίδονται με την υπερβολική φύση των anime. Όταν ενεργοποιούνται, προβάλλεται ένα μικρό cutscene, το οποίο ενσωματώνει στοιχεία της φύσης, όπως νερό, φωτιά, άνεμο, ομίχλη και ό,τι άλλο μπορεί να φανταστεί κανείς, αποδίδοντας με αυτόν τον τρόπο την έκβαση της αναμέτρησης.

Οι ειδικές κινήσεις διαθέτουν μεγάλη ποικιλία, γεγονός που αποτρέπει την αίσθηση επανάληψης και διατηρεί το στοιχείο της έκπληξης. Αυτό είναι αναμενόμενο, καθώς υπάρχει τεράστιος αριθμός ομάδων, με την καθεμία να έχει το δικό της ξεχωριστό ύφος.

Το ίδιο ισχύει και μέσα στη μικρή περιοχή, όπου πραγματοποιούνται τα σουτ προς την εστία, με αντίστοιχες λειτουργίες για την άμυνα και τον τερματοφύλακα. Μπορούμε, για παράδειγμα, να εκτελέσουμε ένα ειδικό σουτ, όπως ένα σουτ με ουράνιο τόξο, το οποίο μπορεί να κατευθυνθεί είτε απευθείας προς την εστία είτε σε συμπαίκτη. Εκεί ο αντίπαλος καλείται να δημιουργήσει τοίχο, ώστε να μειώσει τη δύναμη της επίθεσής μας.

Σύμφωνα με τους «κανόνες» των anime, όταν το ειδικό σουτ καταλήξει σε συμπαίκτη μας, μπορούμε να εκτελέσουμε ακόμα μία ισχυρή ειδική επίθεση, αυξάνοντας τους πόντους επίθεσης και κάνοντας το έργο του τερματοφύλακα ακόμα πιο δύσκολο. Φυσικά, ανάλογα με το επίπεδό του, και ο τερματοφύλακας διαθέτει τις δικές του ειδικές κινήσεις, όπως γιγαντιαίες ασπίδες ή υψωμένους τοίχους πάγου, οι οποίες αποδίδονται εξαιρετικά.

Οι κινήσεις αυτές προσφέρουν τους αντίστοιχους πόντους άμυνας, με αποτέλεσμα να έχουμε μια «μάχη αριθμών» για να διαπιστωθεί αν το σουτ θα καταλήξει σε γκολ. Αξίζει να σημειωθεί πως με κάθε σουτ η αντοχή του τερματοφύλακα μειώνεται και επαναφέρεται μόνο όταν μηδενίσει, κάτι που οδηγεί σε αρκετά γκολ. Η πρόκληση του παιχνιδιού, λοιπόν, κινείται ξεκάθαρα προς το εύκολο, καθώς οι περισσότεροι αντίπαλοι προσφέρουν ελάχιστη αντίσταση. Εξαίρεση αποτελούν οι αγώνες της ιστορίας, όπου, λόγω σεναρίου (plot armor), συχνά βρισκόμαστε πίσω στο σκορ ήδη από το πρώτο ημίχρονο.

Παρόλα αυτά, όποιος αναζητά μεγαλύτερη πρόκληση, σίγουρα θα τη βρει στο online τμήμα του τίτλου, όπου ο καθένας δοκιμάζει την ομάδα του, καθώς και στο Chronicle Mode, στο οποίο καλούμαστε να πετύχουμε συγκεκριμένους στόχους.

Επιπροσθέτως, ένα από τα βασικά προβλήματα του τίτλου είναι το ελλιπές tutorial σε ό,τι αφορά τους μηχανισμούς του παιχνιδιού. Ποτέ δεν μας εξηγούνται στοιχειώδη πράγματα, όπως το γεγονός ότι κάθε χαρακτήρας διαθέτει το δικό του δέντρο δεξιοτήτων, μέσα από το οποίο ξεκλειδώνονται νέες ικανότητες. Στο συγκεκριμένο δέντρο υπάρχουν άδειοι κόμβοι στους οποίους μπορούμε να τοποθετήσουμε κινήσεις που αγοράζουμε, χωρίς όμως το παιχνίδι να μας καθοδηγεί στο πού θα βρούμε τα αντίστοιχα tokens. Το ίδιο ισχύει και για τη στρατολόγηση χαρακτήρων στο story mode, όπου ζητούνται συγκεκριμένα δώρα, χωρίς να γνωρίζουμε πού ακριβώς μπορούμε να τα αποκτήσουμε. Αυτή η απουσία ουσιαστικού tutorial παρατηρείται σε όλο το εύρος του τίτλου.

Η διάρκεια της βασικής ιστορίας αγγίζει τις 30 ώρες, ενώ στη συνέχεια γίνεται διαθέσιμο το extended story, στο οποίο ερχόμαστε αντιμέτωποι με μια πολύ πιο ισχυρή ομάδα. Έπειτα, έχουμε το Chronicle Mode, όπου βιώνουμε γεγονότα από προηγούμενους τίτλους και, μέσω μηχανισμών gacha, αποκτούμε παίκτες-κάρτες που χωρίζονται σε κατηγορίες, όπως κοινές, προχωρημένες και θρυλικές.

Ο τίτλος της Level-5 εμπνέεται ξεκάθαρα από μεγάλους εκπροσώπους του είδους, με στόχο να κρατήσει αμείωτο το ενδιαφέρον των παικτών, δίνοντάς τους τη δυνατότητα να δημιουργήσουν την ομάδα των ονείρων τους μέσα από χιλιάδες διαθέσιμους παίκτες. Σε αυτό συμβάλλει και το online τμήμα, το οποίο προσφέρει πιο εύκολη πρόοδο και περισσότερα tokens για το ξεκλείδωμα παικτών, καθιστώντας το ουσιαστικά μονόδρομο για όσους θέλουν να συνεχίσουν να επενδύουν χρόνο στον τίτλο. Αξίζει, τέλος, να αναφερθεί πως η σύνδεση με άλλους παίκτες γίνεται γρήγορα και χωρίς προβλήματα.

Εν κατακλείδι, το Victory Road αποτελεί ακόμα έναν επιτυχημένο τίτλο από τη θρυλική Level-5, ο οποίος εκτιμούμε ότι είναι σε θέση να κρατήσει το ενδιαφέρον του κοινού του για άφθονες ώρες.

Το Inazuma Eleven: Victory Road κυκλοφορεί από τις 13/11/25 για PS4, PS5, Nintendo Switch, Nintendo Switch 2, Xbox Series X/S και PC. Το review μας βασίστηκε στην έκδοσή του για το PS5 με review code που λάβαμε από τη Level-5.