PRAGMATA | Review

Δεν πιστεύουμε να χρειάζεται να αναφερθούμε για πολλοστή φορά στο τεράστιο σερί κορυφαίων κυκλοφοριών από την Capcom, ένα σερί που πέτυχε επιμένοντας στα αναγνωρίσιμα franchise της. Φυσικά δεν παραγνωρίζουμε το ιδιαίτερο -α λα Pikmin- Kunitsu-Gami, εντούτοις, θα λέγαμε ότι το Pragmata είναι το πρώτο νέο AAA δημιούργημα έπειτα από το Dragon’s Dogma του 2012. Το ρίσκο απέφερε καρπούς, με τη νέα της πρόταση να προσθέτει ακόμα έναν εξαιρετικό τίτλο στο ποιοτικό ρεπερτόριο της Capcom.

Το Pragmata μάς φέρνει σε ένα εναλλακτικό παρόν, όπου μία μεγαλοεταιρία έχει δημιουργήσει ένα διαστημικό σταθμό στην επιφάνεια της Σελήνης. Χωρίς πολλές περιστροφές, το παιχνίδι μάς βάζει με συνοπτικές διαδικασίες στην ουσία. Παίρνουμε τον ρόλο του Hugh, ενός αστροναύτη που έχει αναλάβει να ερευνήσει τον λόγο της σιγής ιχθύος στην οποία έχει πέσει αναπάντεχα η σεληνιακή βάση.

Μερικές εκρήξεις αργότερα θα μας βρουν αντιμέτωπους με εχθρικά ρομπότ, ελεγχόμενα από το IDUS (η τεχνητή νοημοσύνη της βάσης που ανέπτυξε δολοφονικές τάσεις). Ήδη από τα πρώτα λεπτά ο Hugh θα βρει έναν πολύτιμο σύμμαχο στο πρόσωπο της Diana, ένα υπερεξελιγμένο ανδροειδές που έρχεται με τη μορφή ενός μικρού κοριτσιού.

Η πορεία που ακολουθεί το σενάριο είναι αρκετά προφανής, με τον Hugh να προσπαθεί να εντοπίσει τι πήγε στραβά στη βάση καθώς και να βρει έναν τρόπο διαφυγής. Η κεντρική ιστορία έχει στο επίκεντρο το θέμα της AI, κάτι που βέβαια έχουμε δει ποικίλες φορές σε παιχνίδια, ταινίες και βιβλία.

Το σενάριο κοιτάει καυστικά το θέμα της AI, σκιαγραφώντας την ανησυχία των εργαζομένων σχετικά με την υπερβολική χρήση της, όπως διαβάζουμε σε διάφορα σημειώματα. Παράλληλα, υπάρχουν ορισμένες προβλέψιμες τροπές σχετικά με την ασυδοσία του απρόσωπου corporate και του τρόπου που προσπαθεί να εκμεταλλευτεί με δόλο την AI, αλλά και το λεγόμενο “lunafilament”, μία ιδιαίτερη ουσία που απαντάται στο φεγγάρι και επιτρέπει τη δημιουργία περίτεχνων κατασκευών με μικρό κόστος.

Όλα τα παραπάνω λειτουργούν ικανοποιητικά ως μία σεναριακή βάση για τη δημιουργία ενός θανάσιμου κινδύνου, παρότι δεν είναι σε θέση να φέρει κάτι νέο στη θεματική (όπως ο προβλέψιμος villain, τύπου Skynet). Ωστόσο, εκεί που τα πάει περίφημα είναι στο σταδιακό δέσιμο μεταξύ Hugh και Diana.

Η Diana μπορεί να αποτελεί μία AI, αλλά το Pragmata καθιστά σαφές ότι είναι ουσιαστικά ένα κανονικό κοριτσάκι. Ο χαρακτήρας της έχει ακριβώς την ίδια αφέλεια, ενθουσιασμό, απορίες και ζωντάνια που θα περίμενε κανείς από ένα εξάχρονο παιδί. Είναι εμφανές ότι η γραφή της έχει γίνει από άτομα που γνωρίζουν πολύ καλά πώς είναι η συμπεριφορά σε αυτήν την ηλικία, μεταφέροντας την προσωπικότητά της με έκδηλη φυσικότητα.

Ο Hugh δείχνει εξαρχής τη συμπάθειά του απέναντί της, και παρόλο που αντιλαμβάνεται άμεσα ότι είναι ανδροειδές, η αντιμετώπισή του είναι σαν να έχει απέναντί του ένα κανονικό κοριτσάκι. Η μεταξύ τους χημεία αποτελεί την ουσία του Pragmata, δημιουργώντας ένα αληθοφανές δέσιμο, που κατ’ επέκταση μας έκανε να δεθούμε αβίαστα μαζί τους. Οι φυσικοί διάλογοι επωφελούνται σε μεγάλο βαθμό από την καλή δουλειά των ηθοποιών, δίνοντας πνοή σε αυτούς τους χαρακτήρες.

Οι μεταξύ τους διάλογοι παρουσιάζουν μεγάλη ποικιλία, τόσο στο hub όσο και στην περιήγηση, διατηρώντας συνεχώς το αληθοφανές χτίσιμο της σχέσης τους. Αποφεύγοντας spoilers θα αναφέρουμε ότι το Pragmata έχει μεν προβλέψιμη – αν και φροντισμένη – κεντρική πλοκή, όμως πιστεύουμε ότι δεν το ενδιαφέρει να “χτίσει” κάποιο ξεχωριστό lore, αντιθέτως, το χρησιμοποιεί πρωτίστως ως μία βάση για την ανάπτυξη μίας προσωπικής ιστορίας.

Κατά τη δική μας άποψη, επωφελείται από αυτήν την προσέγγιση, αποδίδοντας μία πλήρη ιστορία, με αξιομνημόνευτους χαρακτήρες και ένα φυσικό δέσιμο που δεν βρίσκουμε συχνά σε action παιχνίδια. Μιλώντας για το action σκέλος, αποτελεί έναν τομέα όπου το Pragmata πραγματικά διαπρέπει. Η ομάδα ανάπτυξης αξίζει τα εύσημα, που το 2026 δημιούργησε ένα third-person shooter με πραγματικά καινοτόμα χαρακτηριστικά.

Το μεγάλο επίτευγμα έρχεται στην εξαιρετική υλοποίηση του ταυτόχρονου χειρισμού των Hugh και Diana, η οποία κρατιέται πάντα από την πλάτη του. Η κίνηση του Hugh στον χώρο δίνει ωραία την αίσθηση του βάρους, λαμβάνοντας υπόψη τη στιβαρή στολή αστροναύτη που φοράει, με τους μίνι προωθητήρες που του επιτρέπουν το γρήγορο dash / dodge και τη δυνατότητα να ίπταται για λίγη ώρα.

Από την άλλη πλευρά, η Diana έχει τη δυνατότητα για hacking, επιτρέποντάς της να φέρνει τα εχθρικά ανδροειδή σε ευάλωτη θέση. Πατώντας την αριστερή σκανδάλη, εκτός από το σημάδι με το όπλο, εμφανίζεται ένα ψηφιακό πλέγμα μέσα στο οποίο μπορούμε να μετακινήσουμε έναν κέρσορα (ως ένα άλλο “φιδάκι”). Εάν καταφέρουμε να φτάσουμε σε ένα συγκεκριμένο σύμβολο, τότε σημαίνει ότι πετύχαμε το hacking, οδηγώντας στην εμφάνιση διαφόρων τρωτών σημείων στο σώμα του εχθρού.

Ανάλογα με το είδος του εχθρού, το παραπάνω πλέγμα μπορεί να έχει διαφορετική δομή και να συμπεριλαμβάνει εμπόδια. Ανάλογα επίσης με διάφορα αναλώσιμα αντικείμενα που χρησιμοποιούμε, εμφανίζονται ορισμένα buffs στο πλέγμα, που τα ενεργοποιούμε περνώντας από πάνω τους με τον κέρσορα. Εδώ να σημειώσουμε ότι η πλειοψηφία των όπλων του Hugh κάνει μηδαμινό damage στους εχθρούς που δεν έχουν υποστεί hacking, κάτι που σημαίνει ότι αυτή η διαδικασία είναι ιδιάζουσας σημασίας για την αντιμετώπισή τους.

Εδώ έρχεται η ιδιοφυής υλοποίηση αυτού του μηχανισμού, καθώς η δράση πραγματοποιείται πάντα σε πραγματικό χρόνο χωρίς όμως να δημιουργεί πρόβλημα στην ανάγκη για ταυτόχρονη κινητικότητα, πυροβολισμούς και hacking. Η κίνηση του Hugh και το σημάδι με τα όπλα πραγματοποιούνται συμβατικά, χρησιμοποιώντας τους αναλογικούς μοχλούς, ενώ η κίνηση στο πλέγμα του hacking γίνεται με τα face buttons (στο χειριστήριο του PS5, όπου έγινε το review, το τρίγωνο οδηγεί τον κέρσορα πάνω, το τετράγωνο αριστερά κ.λπ.).

Χάρη σε αυτήν την έξυπνη υλοποίηση, επιτυγχάνεται ο πλήρης έλεγχος όλων των κινήσεων, διατηρώντας παράλληλα το στοιχείο της απλότητας και της αμεσότητας. Ο ταυτόχρονος χειρισμός των Hugh και Diana είναι τόσο καλά υλοποιημένος που γίνεται δεύτερη φύση ήδη από το tutorial. Μάλιστα, το Pragmata δείχνει τόσο σίγουρο για το σύστημα μάχης του, που δεν κάνει εκπτώσεις με τις απειλές που φέρνει απέναντί μας.

Οι περισσότεροι τύποι εχθρών δεν περιμένουν στιγμή για να πυροβολήσουν ή να εφορμήσουν με κάθε λογής όπλα, εμφανιζόμενοι συχνά κατά ομάδες. Με το παραπάνω θέλουμε να πούμε ότι το Pragmata προσφέρει απαιτητικές συγκρούσεις, που δεν υστερούν σε τίποτα σε ένταση σε σχέση με άλλα third-person action shooters, κάτι που όμως ο εξαιρετικός χειρισμός του το υποστηρίζει πλήρως. Αυτή η διαρκής εγρήγορση, σε συνδυασμό με το πλήθος των ενεργειών που πρέπει να αξιοποιούμε, οδηγεί σε συγκρούσεις με μεγάλη ένταση με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

Με τη σειρά της, η ποικιλία των εχθρών είναι ικανοποιητική και εμφανίζεται με κατάλληλο τρόπο ώστε έως το τέλος της περιπέτειας πάντα να υπάρχει κάποια νέα έκπληξη. Άλλοι είναι ιπτάμενοι, άλλοι έρχονται με melee όπλα, άλλοι λειτουργούν υποστηρικτικά και, γενικά, οι διαφορετικοί εχθροί φέρνουν διαφορετικές προκλήσεις απαιτώντας κατάλληλη προσέγγιση – επιθετική και αμυντική.

Σε όλο αυτό το οικοδόμημα προστίθεται το εύρος του εξοπλισμού, περιέχοντας ποικίλα όπλα, με διαφορετικές λειτουργίες καθώς και πλήθος από mods με ποικίλες passive και active ικανότητες τόσο για το shooting όσο και για το hacking. Οι επιλογές για τα όπλα και τα hacking mods που θα πάρουμε είναι συχνά ιδιάζουσας σημασίας για την επιτυχία και τις τακτικές που θα υλοποιήσουμε.

Το δίχως άλλο, το σύστημα μάχης του Pragmata αποτελεί το σημαντικότερο επίτευγμά του, φέρνοντας μία εντελώς νέα ιδέα και μάλιστα υλοποιημένη ιδανικά. Κλείνοντας με αυτό το σκέλος, θα πρέπει να αναφέρουμε ότι τα boss fights δηλώνουν φυσικά το παρόν, παραδίδοντας εντυπωσιακές και επιβλητικές συγκρούσεις, αν και είναι λιγότερα από ό,τι θα θέλαμε. Να αναφέρουμε κάπου εδώ ότι το Pragmata διήρκησε περίπου 16 ώρες, στις οποίες ολοκληρώσαμε ό,τι έχει να προσφέρει, μία διάρκεια που για την εμπειρία που προσφέρει και την πυκνότητα της δράσης ήταν το λιγότερο ικανοποιητική.

Πέραν του action κομματιού, το Pragmata προσφέρεται και για platforming και εξερεύνηση, η οποία μάλιστα οδηγεί σε αρκετό replayability προηγούμενων περιοχών (αφού ξεκλειδώσουμε συγκεκριμένες βοηθητικές ικανότητες).

Και σε αυτό το κομμάτι το Pragmata τα πάει πολύ καλά, αφού στο 90% των περιπτώσεων τα αντικείμενα που θα εντοπίσουμε είναι σημαντικά – από skill points μέχρι σεντούκια σε απαιτητικές, προαιρετικές αρένες, lunafilaments (που χρησιμοποιούνται για τη βελτίωση του εξοπλισμού και των mods) καθώς και δεκάδες mods, τα περισσότερο εκ των οποίων προσφέρουν ουσιαστικά βοηθήματα.

Η δομή του Pragmata είναι πρακτικά γραμμική, με ορισμένα παρακλάδια για εξερεύνηση, κάτι που του επιτρέπει να έχει μία ασταμάτητη ροή, που δύσκολα θα οδηγήσει κάποιον να βάλει κάτω το χειριστήριο ακόμα και μετά από ώρες ενασχόλησης. Η δομή των επιπέδων είναι μεν τυπική για το είδος, αλλά και δουλεμένη ώστε να επιβραβεύει την παρατηρητικότητα και να οδηγεί στην ευχάριστη περιήγηση και το platforming.

Ως προς το παραπάνω βοηθάει σημαντικά και ο ιδιαίτερα όμορφος οπτικός τομέας, με την RE Engine να δείχνει την αξία της και σε sci-fi σκηνικό. Ο σεληνιακός σταθμός περιλαμβάνει λεπτομερείς εσωτερικούς χώρους και ορισμένα επιβλητικά σκηνικά, ιδίως στην αναπαράσταση γήινων κατασκευών μέσα από τα μάτια της AI, όπως η εικόνα μίας γειτονιάς της Νέας Υόρκης που δείχνει έντονα εμπνευσμένη από το Inception.

Στο σύνολο της περιπέτειας το Pragmata μας οδηγούσε σε όμορφα σκηνικά, υπενθυμίζοντάς μας διαρκώς ότι βρισκόμαστε σε μία διαστημική βάση, η οποία λειτουργεί εξολοκλήρου από την AI. Καθόλη τη διάρκεια της περιπέτειας οι περιοχές είχαν κάτι νέο να δώσουν, διατηρώντας την αίσθηση της εντυπωσιακής κλίμακας και της έντονης sci-fi αισθητικής. Με τη σειρά τους, τα οπτικά εφέ δίνουν πολλούς πόντους στη δράση, ιδίως αυτά που αφορούν στην εμφάνιση των τρωτών σημείων στα ανδροειδή, έπειτα από επιτυχές hacking.

Το Pragmata τελικά δείχνει ότι η Capcom διατηρεί τα υψηλά ποιοτικά στάνταρτ, στα οποία μας έχει “κακομάθει”, ακόμα και όταν ξεφεύγει από τα καθιερωμένα IP της. Μάλιστα, είναι κάτι που το καταφέρνει παίρνοντας ρίσκα στα του gameplay, αποφεύγοντας τα συνηθισμένα action μονοπάτια για χάρη ενός πειραματικού μηχανισμού που εξυψώνει το κομμάτι της δράσης.

Προσθέτοντας στα παραπάνω το όμορφο sci-fi σκηνικό και την προσεγμένη και φυσικότατη χημεία των πρωταγωνιστών, η εμπειρία του Pragmata έρχεται ως μία αναπάντεχα φρέσκια και πλήρης πρόταση, με την Capcom να δείχνει ότι “το έχει” και στα sci-fi μονοπάτια.

Το PRAGMATA κυκλοφορεί από τις 17/4/26 για PS5, PC, Switch 2 και Xbox Series. Το review μας βασίστηκε στην έκδοσή του για το PS5 με review code που λάβαμε από τη CD Media.