Company of Heroes

Ένα αριστουργηματικό RTS, που αποδεικνύει ότι σε ορισμένες κατηγορίες παιχνιδιών τα PC είναι αξεπέραστα

Ένα αριστουργηματικό RTS που αποδεικνύει ότι σε ορισμένες κατηγορίες παιχνιδιών τα PC είναι αξεπέραστα

Με τα φώτα της δημοσιότητας να πέφτουν συνεχώς επάνω στα «μεγάλα ονόματα» του gaming, είναι πολύ εύκολο για κάποιον να προσπεράσει ένα προϊόν που το όνομα ή το εξώφυλλό του δεν του κινεί το ενδιαφέρον, αλλά που στην πραγματικότητα ίσως και να είναι ένα από τα καλύτερα παιχνίδια όλων των εποχών. Στην περίπτωση του Company of Heroes, αυτό μπορεί με ευκολία να ισχύσει, δεδομένου ότι έχουμε να κάνουμε με «έναν ακόμα τίτλο που βασίζει τη θεματολογία του στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο» ή «μια νέα προσθήκη στην κατηγορία RTS». Οι παραπάνω φράσεις μπορούν εύκολα να πληκτρολογηθούν ή να ειπωθούν, όμως σε καμία περίπτωση δεν δικαιώνουν το πόνημα των Relic και THQ. Πολύ απλά, το The Company of Heroes είναι μεν ένα ακόμα RTS, αλλά ταυτόχρονα είναι ένα από τα αρτιότερα, πληρέστερα και πιο απολαυστικά RTS που δοκιμάσαμε ποτέ και το γιατί θα το διαπιστώσουμε ευθύς αμέσως.

Έχουμε λοιπόν να κάνουμε με έναν τίτλο στρατηγικής που ασχολείται με τον αγώνα των Συμμάχων κατά του Άξονα και συγκεκριμένα με τα γεγονότα που εκτυλίχθηκαν κατά την D-Day (βλ. απόβαση στη Νορμανδία) και αργότερα. Αυτό που κάνει το Company of Heroes τόσο απολαυστικό και το καθιστά τόσο ξεχωριστό, πάντα σε σχέση με τα περισσότερα RTS που κυκλοφορούν στην αγορά, είναι η προσπάθεια της Relic (η οποία εκτός των άλλων μας έχει χαρίσει τα Warhammer 40.000: Dawn of War, Impossible Creatures και το πρόσφατο The Outfit για το Xbox 360) να προσεγγίσει το concept της κατηγορίας μέσα από μια απλούστερη μεν, σαφώς καλύτερη δε γωνία. Η ύπουλη παγίδα του micromanagement που καραδοκεί σε κάθε κορυφαίο RTS και που -πλην ελαχίστων hardcore παικτών- κυριολεκτικά διώχνει από κοντά του αυτόν που, είτε έχει μικρή εμπειρία, είτε δεν αρέσκεται στα πολύπλοκα παιχνίδια, εδώ αποφεύχθηκε με τεράστια επιτυχία.

Για παράδειγμα, όταν έρχεται η στιγμή της ανάπτυξης μιας ομάδας στρατιωτικών μονάδων, πατώντας επάνω σε μια από αυτές αυτομάτως επιλέγεται το σύνολο της κατηγορίας στην οποία ανήκει. Πρακτικά αυτό σημαίνει απουσία ελέγχου ενός και μόνο στρατιώτη, κάτι που αν αρχικά το εκλαμβάνετε ως αρνητικό, να είστε σίγουροι ότι κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού αποδεικνύεται σε θείο δώρο. Ο τρόπος που γίνεται η επιλογή πολλαπλών μονάδων και πολλαπλών κατηγοριών αυτών των μονάδων στο Company of Heroes δεν έχει προηγούμενο και είναι φτιαγμένος έτσι ώστε να γίνεται σημαντικός αρωγός στη ταχύτατη εξέλιξη της δράσης και στη γρήγορη εξερεύνηση του εκάστοτε χάρτη. Μια ακόμη ειδοποιός διαφορά του Company of Heroes από τα περισσότερα RTS της αγοράς εντοπίζεται στη συγκομιδή resources. Ενώ λοιπόν υπάρχουν τρία είδη από αυτά τα resources (Manpower, Fuel, Munition), ο παίκτης σχεδόν ποτέ δεν μπαίνει στη διαδικασία αποστολής «χωρικών» προς εύρεση και συγκομιδή αυτών, ή στο χτίσιμο ειδικών κτιρίων που θα του δώσουν τη δυνατότητα να δημιουργήσει νέες μονάδες.

Αντιθέτως και ειδικότερα στην περίπτωση των Fuel και Munition, αυτό που πρέπει να γίνει είναι η κατάληψη ενός αντίστοιχου σημείου και η οχύρωσή του από τις δυνάμεις μας. Αφού αρχικά γίνει αυτό, στη συνέχεια είναι απαραίτητη η ένωση του τομέα όπου βρίσκεται το resource point με τους αντίστοιχους που έχουμε υπό τον έλεγχό μας. Αφού εκπληρωθούν οι παραπάνω διαδικασίες, τότε το resource point αρχίζει σταδιακά να μας προσφέρει τα πολυπόθητα υλικά που χρειάζεται το στράτευμά μας. Φυσικά, ως RTS το χτίσιμο κτιρίων στο Company of Heroes δεν απουσιάζει παντελώς, απλά, δεν είναι αυτοσκοπός και λειτουργεί συμπληρωματικά στην όλη εμπειρία. Ωστόσο στις περιπτώσεις που χρειάζεται η χρήση των κτιρίων, βλέπουμε ότι έχουμε να κάνουμε με τις απολύτως βασικές επιλογές, όπως τη δημιουργία αρχηγείου και στρατώνων, αλλά αξίζει να αναφερθεί ότι είναι δυνατή και η κατάληψη ενός ήδη υπάρχοντος κτιρίου και η μετατροπή του σε νέο αρχηγείο, το οποίο θα βρίσκεται πιο κοντά στο πεδίο επιχειρήσεων και θα μας προμηθεύει με μεγαλύτερα αμεσότητα.

Περνώντας στα του κυρίως gameplay, το οποίο έχει φυσικά να κάνει με τις μάχες των Συμμαχικών δυνάμεων εναντίον του Άξονα, βλέπουμε ότι η Relic έχει προσαρμόσει σε αυτό ορισμένες εξαιρετικές ιδέες, που -για καλή μας τύχη- εφαρμόζονται τέλεια. Όπως προείπαμε, οι μονάδες μας κινούνται κατά ομάδες και κατηγορία. Ειδικά στην περίπτωση του πεζικού, όταν δίνουμε την εντολή μετακίνησης σε ένα νέο σημείο, εμφανίζεται ένας αριθμός από κουκίδες, ο οποίος ανάλογα με την κωδικοποίηση του χρώματός του (κόκκινο, κίτρινο και πράσινο) προδίδει το πόσο καλή κάλυψη από τα αντίπαλα πυρά θα έχουν οι στρατιώτες μας στο σημείο που θα μεταβούν. Αυτή η δυνατότητα, εκτός του ότι προσδίδει ένα tactical «άρωμα» στις επιχειρήσεις, είναι το σημείο όπου φαίνεται ένα ακόμα σπουδαίο στοιχείο του τίτλου, αυτό της τεχνητής νοημοσύνης. Οι μονάδες μας κινούνται με απρόσμενα έξυπνες ενέργειες, καλύπτονται και σχεδόν πάντα αναζητούν την καλύτερη δυνατή θέση που θα τους δώσει το πλεονέκτημα στις μάχες. Αυτό δεν ισχύει μόνο για τους πεζικάριους, αλλά και για τις υπόλοιπες μονάδες, είτε αυτές είναι μηχανικοί, είτε πυροβολικό είτε άρματα. Στην περίπτωση των τελευταίων όμως, μια μικρή βοήθεια χρειάζεται, δεδομένου ότι τα αντίπαλα τανκ δεν καταστρέφονται το ίδιο όπου και αν τα χτυπήσουμε, συνεπώς ένα χτύπημα στο αδύναμο πίσω μέρος τους, θα επιφέρει καλύτερα αποτελέσματα.

{PAGE_BREAK}
Ιδιοφυής είναι και ο τρόπος που η Relic ισορρόπησε το gameplay του τίτλου της, σε ότι έχει να κάνει με την ανάπτυξη των μονάδων και τη χρήση των όπλων που έχουν αυτές σε συνάρτηση με τα resources. Θα διαπιστώσετε λοιπόν ότι οι σωστές αποφάσεις και πολλές φορές η θυσία μιας δύναμης, προκειμένου μια άλλη να προχωρήσει και να κερδίσει πλεονεκτική θέση στο χάρτη, εδώ είναι ιδιάζουσας σημασίας για την επιτυχία. Όπως αναφέρθηκε πιο πριν, ο εκάστοτε χάρτης είναι χωρισμένος σε τμήματα, τα οποία ανήκουν σε εμάς, στον Άξονα ή είναι ελεύθερα. Το σωστό «δέσιμο» αυτών των τμημάτων μεταξύ τους, η επιτυχής δημιουργία κατάλληλων μονάδων και η δυνατότητα μεταφοράς resources στα πιο απομακρυσμένα σημεία είναι το κλειδί της επιτυχίας. Εκτός των παραπάνω, αξίζει να αναφέρουμε ότι η Relic έχει ενσωματώσει και ένα αρκετά πρωτότυπο «RPG» χαρακτηριστικό στο gameplay, το οποίο έχει να κάνει με την αναβάθμιση επιπέδου του παίκτη.

Καθώς εξελίσσεται ο πόλεμος και αν οι επιτυχίες μας είναι αρκετές, τότε κερδίζουμε βαθμό στο στράτευμα, με συνέπεια την απόκτηση έξτρα δυνατοτήτων. Αυτές οι δυνατότητες μπορεί να ξεκινούν από την εντολή βομβαρδισμού ενός συγκεκριμένου σημείου από πυροβολικό που βρίσκεται εκτός χάρτη, η αποστολή αλεξιπτωτιστών, ή ακόμα και η δημιουργία νέων μονάδων που ειδικεύονται σε εργασίες, αποστολές και ιδιόμορφες καταστάσεις (για παράδειγμα οι μονάδες Ranger, χτίζουν άμυνες ταχύτερα από τους Engineers και είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικοί κατά των αρμάτων μάχης του εχθρού). Όλα αυτά μπορεί να ακούγονται ωραία στη θεωρία, όμως η ουσία είναι ότι στο Company of Heroes λειτουργούν στην εντέλεια, δένουν απόλυτα μεταξύ τους και, εν τέλει, προσφέρουν μια RTS εμπειρία τόσο άρτια και ισορροπημένη που δύσκολα μπορεί κάποιος να βρει σε ένα από τα σύγχρονα παιχνίδια στρατηγικής πραγματικού χρόνου.

Όλα τα παραπάνω εντυπωσιακά στοιχεία του Company of Heroes αποκτούν ακόμη μεγαλύτερη αξία στα μάτια του παίκτη, μιας και απεικονίζονται μέσα από μια εκπληκτική μηχανή γραφικών, η οποία κατά τη δική μας άποψη αφήνει πολύ πίσω κάθε άλλη προσπάθεια της κατηγορίας. Αυτό δεν οφείλεται απλά και μόνο στο γεγονός πως το Company of Heroes διαθέτει μια εξαιρετική μηχανή φυσικής, που έχει ως αποτέλεσμα ρεαλιστικότατα αποτελέσματα των εκρήξεων ή στο υπέροχο animation των χαρακτήρων, ούτε καν η δυνατότητα εστίασης πολύ κοντά στη δράση, σε βαθμό που η κάμερα να πλησιάζει τα επίπεδα ενός 3rd person shooter. Το κορυφαίο στη μηχανή γραφικών αυτού του τίτλου εντοπίζεται στο ότι οι χάρτες είναι πλέον ένα «ζωντανό» και αναπόσπαστο κομμάτι της δράσης. Πλέον, το τοπίο δεν είναι απλά ένας χώρος όπου οι μονάδες απλά και μόνο μάχονται μεταξύ τους, αλλά ένα πεδίο μάχης όπου το 90% των στοιχείων του περιβάλλοντος δύναται να καταστραφεί, με συνέπεια τη συνεχή προσπάθεια εύρεσης της καλύτερης δυνατής θέσης για τις μονάδες μας.

Αν για παράδειγμα στείλουμε μια διμοιρία να κρυφτεί πίσω από ένα σωρό από βαρέλια και οι Ναζί αναπτύξουν ένα μυδράλιο και αρχίσουν να βάλουν εναντίον τους, σε λίγα δευτερόλεπτα η κάλυψη θα έχει κάνει φτερά. Αυτή η ουσιαστική χρήση του χώρου ανοίγει νέους δρόμους για την κατηγορία RTS και πραγματικά αλλάζει άρδην τον τρόπο που αντιλαμβάνεται ο παίκτης το παιχνίδι και προσεγγίζει το gameplay. Αν στα παραπάνω εντυπωσιακά τεχνικά χαρακτηριστικά προσθέσετε το αυθεντικό πολεμικό κλίμα, τις εξαιρετικές κινηματογραφικές σκηνές, τα ηχητικά εφέ και τα μουσικά θέματα, που ελάχιστα υπολείπονται τίτλων-σημείων αναφοράς  με θεματολογία από τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο όπως τα Medal of Honour, Call of Duty και Brothers in Arms, τότε με ευκολία μπορείτε να διαπιστώσετε ότι έχουμε πλέον ένα νέο σημείο αναφοράς στα παιχνίδια Real Time Strategy.

Εξαιρουμένου του γεγονότος πως το Company of Heroes είναι ένα παιχνίδι που θα σας αναγκάσει να βάλετε βαθιά το χέρι στην τσέπη για εκείνη την αναβάθμιση που εδώ και καιρό σκέφτεστε να κάνετε και όλο αναβάλετε (το βάρος της μηχανής είναι πραγματικά απίστευτο και στα ελάχιστα specs που θα διαβάσετε παρακάτω το παιχνίδι, απλά, δεν τρέχει…), δεν μπορείς να προσάψεις κάτι αρνητικό σε αυτό το αριστούργημα. Το gameplay είναι προσεγμένο και άκρως ισορροπημένο μέχρι την παραμικρή λεπτομέρεια, τα production values στέκονται άνετα δίπλα σε οποιαδήποτε υπερπαραγωγή (με εισαγωγικά και χωρίς), ενώ το εξαιρετικό και χωρίς ουσιαστικά προβλήματα multiplayer mode έρχεται για να συμπληρώσει με τον πλέον ιδανικό τρόπο τις 15 αποστολές του single player skirmish mode. Εν ολίγοις, έχουμε να κάνουμε με τo PC gaming στα καλύτερά του. Αν τα επερχόμενα Age of Empires III: The Warchiefs και Medieval II: Total War πλησιάσουν έστω και λίγο αυτό που καταφέρνει να δώσει το Company of Heroes, τότε το 2006 ίσως εξελιχθεί στη χρονιά που τα RTS θα στεφθούν πρωταθλητές των videogames.

Δείτε ένα video (MPG 23MB) του Company of Heroes πατώντας εδώ

Ελάχιστες απαιτήσεις συστήματος
Λειτουργικό Windows XP
Επεξεργαστής Pentium IV 2.0 GHz
Μνήμη 512 MB
Κάρτα γραφικών 64 MB (με Pixel Shader)
Σκληρός δίσκος 6.5GB