


Μια ενδιαφέρουσα πρόταση με "φορητή" καταγωγή
Μια ενδιαφέρουσα πρόταση με “φορητή” καταγωγή
Πολλά έχουν γραφεί τα τελευταία χρόνια σχετικά με την πορεία που έχει πάρει η σειρά Resident Evil και παρόλο που η “γκρίνια” του κοινού έχει αρχίσει να γίνεται έντονη, η Capcom δείχνει να την αγνοεί. Το έκτο επεισόδιο μπορεί να ήταν μια πανάκριβη και χορταστική -σε μέγεθος- παραγωγή, αλλά αν κάποιος ήθελε να ζήσει μια πραγματική εμπειρία Resident Evil, θα έπρεπε, είτε να ανατρέξει στο παρελθόν της σειράς, είτε να προμηθευτεί ένα Nintendo 3DS.

Το Resident Evil: Revelations αποτέλεσε μια αποκλειστικότητα για τη φορητή κονσόλα της Nintendo και παρά το γεγονός πως απέσπασε ιδιαίτερα κολακευτικές κριτικές, έδειχνε να περιορίζεται από μόνη της, εξαιτίας της κονσόλας που τελικά διατέθηκε. Φυσικά, στη σύγχρονη εποχή, η πλέον ενδεδειγμένη εμπορική κίνηση είναι αυτή της multiplatform κυκλοφορίας, οπότε η Capcom κινήθηκε με βάση τη λογική και διαθέτει τη δημιουργία της και για τα PlayStation 3, Xbox 360, Wii U και PC.

Η δοκιμή μας βασίστηκε στην έκδοση για τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές (αν και είδαμε για λίγο όλες τις εκδόσεις) και κατόπιν της αρκετά σύντομης εγκατάστασης, βρεθήκαμε στο κεντρικό μενού επιλογών. Συνολικά δε φαίνεται να έχει αλλάξει κάτι σε επίπεδο περιεχομένου, με την Capcom να έχει ρίξει όλο το βάρος στο “γυάλισμα” του τίτλου, μιας και πλέον υποστηρίζονται υψηλές αναλύσεις. Η ιστορία του Resident Evil Revelations περιστρέφεται γύρω από τους Jill Valentine και Chris Redfield, ωστόσο, κατά τη διάρκεια της περιπέτειας οι παίκτες θα αποκτήσουν τον έλεγχο και άλλων χαρακτήρων. Η δράση εκτυλίσσεται στο SS Queen Zenobia, ένα πολυτελές κρουαζιερόπλοιο, στο οποίο φαίνεται πως κάτι έχει πάει πολύ στραβά και έτσι οι προαναφερθέντες χαρακτήρες στέλνονται, ώστε να βρουν την άκρη του νήματος..

Για πρώτη φορά οι διάλογοι και συγκεκριμένα οι ηθοποιοί που έχουν δανείσει τις φωνές τους, δείχνουν να παίρνουν στα σοβαρά το ρόλο τους, με προσεγμένα κείμενα δίχως πολλές και ενθουσιώδεις φλυαρίες. Το σενάριο από την άλλη κινείται στα γνωστά, προβλέψιμα επίπεδα της σειράς, χωρίς σοβαρές εκπλήξεις και με ένα τέλος, μάλλον, αδιάφορο. Άλλωστε, τα περισσότερα παιχνίδια του franchise ακολουθούσαν μία “b-movie” λογική ως προς το σενάριο, οπότε δε θα έπρεπε να περιμέναμε κάτι διαφορετικό.
{PAGE_BREAK}
Συνολικά, ο τίτλος διαφέρει ελάχιστα από τον πρωτότυπο (ανατρέξτε στο review πατώντας εδώ), οπότε στο παρόν κείμενο θα επικεντρωθούμε στις αλλαγές που έχουν γίνει, όποιες και αν είναι αυτές. Καταρχάς, οι παίκτες θα έρθουν αντιμέτωποι με έναν ολοκαίνουργιο εχθρό, αλλά θα είναι σε θέση να χειριστούν ακόμα περισσότερα όπλα. Αισθητά εμπλουτισμένο εμφανίζεται το Raid mode, αν και για ακόμα μια φορά δε θα αποτελέσει ιδιαίτερη πρόκληση, εξαιτίας της αδιάφορης ΑΙ των αντιπάλων που εισέρχονται κατά κύματα. Όμως, η δυναμική των νέων όπλων θα έρθει να εξαφανίσει αυτό το πρόβλημα και έτσι η έλλειψη βάθους θα αντισταθμιστεί από την έντονη και ακατάπαυστη δράση, ειδικά σε δικτυακό co-op περιβάλλον.

Αναμενόμενα, οι περισσότερες αλλαγές εντοπίζονται στον οπτικό τομέα, με τα γραφικά να έχουν δεχθεί ένα συγκινητικά γενναιόδωρο “facelift”. Οι κάτοχοι PC θα μπορέσουν να “τρέξουν” απροβλημάτιστα τον τίτλο ακόμα και σε αναλύσεις των 2560×1440 pixels και μάλιστα χωρίς αστρονομικές απαιτήσεις -αναμενόμενο αν σκεφτεί κανείς πως έχουμε να κάνουμε με μια μεταφορά από μια φορητή κονσόλα. Συνολικά, τα πάντα έχουν αποκτήσει μια “γυαλιστερή” εικόνα, με πιο καθαρές και ρεαλιστικές υφές.

Αυτό όμως δε σημαίνει πως στο σύνολό τους τα γραφικά εντυπωσιάζουν. Καταρχάς, το polygon-count των χαρακτήρων δεν έχει αλλάξει, οπότε στα κοντινά πλάνα θα κάνουν την εμφάνισή τους μερικές “άσχημες” γωνίες. Επιπλέον, ορισμένα αντικείμενα του περιβάλλοντος εμφανίζονται χοντροκομμένα, ενώ δεν είναι λίγες οι φορές που το γνωστό “πιξέλιασμα” -ελέω έλλειψης σοβαρού anti-aliasing- θα ενοχλήσει το “μάτι” των παικτών. Ευτυχώς, οι καλοί φωτισμοί μπορούν να καλύψουν σε μεγάλο βαθμό τα όποια προβλήματα αντιμετωπίζει το “HD” port του τίτλου στις κονσόλες και στο PC.
Σύμμαχος των παικτών θα είναι πλέον ο στιβαρός και ακριβής χειρισμός, ενώ το διακριτικό aim assist θα είναι υπεύθυνο και για την εξοικονόμηση πυρομαχικών. Ο συνδυασμός ποντικιού/ πληκτρολογίου αποδεικνύεται για ακόμα μια φορά σαν την ιδανική επιλογή για τίτλο αυτής της κατηγορίας. Τέλος, αξίζει να αναφερθεί πως η ομάδα ανάπτυξης προσφέρει ένα καινούργιο, ακόμα πιο απαιτητικό επίπεδο δυσκολίας.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα της “μεγάλης” έκδοσης του Resident Evil: Revelations εντοπίζεται στη δομή του, η οποία χτίστηκε με βάση φορητή παιχνιδομηχανή και όχι κονσόλα του σαλονιού. Μικρά δωμάτια, πολλοί και στενοί διάδρομοι, λίγοι εχθροί επί της οθόνης και απλοϊκοί μηχανισμοί, είναι μερικοί από τους περιορισμούς που γίνονται αποδεκτοί στο handheld gaming, αλλά όχι στο console/ PC gaming.
Θεωρούμε πως για να ευχαριστηθεί κάποιος το Revelations στο PC ή τις κονσόλες, θα πρέπει να προσπεράσει τους περιορισμούς που του έχουν δώσει εξ αρχής οι δημιουργοί, οι οποίοι σχεδίασαν τον τίτλο με βάση το φορητό της Nintendo. Ως παιχνίδι, το Revelations στέκεται επάξια στο ύψος των περιστάσεων και μάλλον αποτελεί το καλύτερο Resident Evil των τελευταίων χρόνων. Ωστόσο, αν είστε κάτοχοι 3DS, θα σας προτείναμε να το δοκιμάσετε εκεί. Αν πάλι δεν σας βρίσκεται ένα 3DS, και θέλετε να βιώσετε μία αξιοπρεπή Resident Evil εμπειρία, τότε η αγορά του, τουλάχιστον από τους fans, πρέπει να θεωρείται δεδομένη.
Γιώργος Τσακίρογλου