Diablo III: Reaper of Souls

Μα ποιοι τους σκέφτονται αυτούς τους τίτλους;

---

Τα πράγματα δεν έχουν αλλάξει και πολύ για το Reaper of Souls, το expansion του Diablo III, από την τελευταία φορά που το είδαμε στη BlizzCon. Άλλωστε, ήταν το ίδιο ακριβώς demo που είχαμε στη διάθεσή μας και σε PS4 (στο οποίο το παιχνίδι συνεχίζει να παίζεται απολαυστικά και να δείχνει καταπληκτικό) και σε PC. Είχαν ενδιαφέρον όμως οι νέες πληροφορίες που μας έδωσαν οι Wyatt Cheng (Senior Technical Game Designer) και Leonard Boyarsky (Senior World Designer) στα γραφεία της Blizzard στις Βερσαλλίες, σχετικά με ορισμένα νέα στοιχεία για τα οποία δε γνωρίζαμε και πολλά πράγματα, καθώς και οι διευκρινήσεις για ορισμένες αλλαγές που θα φέρει το μεγάλο patch που θα συνοδεύει το Reaper of Souls.

Με δεδομένα όσα γνωρίζαμε για το expansion πακέτο (τη νέα class του Crusader, το adventure mode κτλ) ο Cheng χαρακτήρισε αυτή την κυκλοφορία (το Diablo III μαζί με το Reaper of Souls) ως την απόλυτη Diablo εμπειρία. Και εξήγησε ότι πέραν του κλασικά εθιστικού gameplay του Diablo, με το Adventure Mode το replayability εκτοξεύεται στα ύψη και αξιοποιεί στο έπακρο όλες τις δυνατότητες του παιχνιδιού. Προφανώς εδώ ο Cheng αναφερόταν στους random μηχανισμούς δημιουργίας χαρτών και dungeons, που λειτουργώντας παράλληλα με το νέο mode, θα δίνουν την ευκαιρία στον παίκτη να απολαύσει μεγαλύτερη ποικιλία στο προσφερόμενο από το παιχνίδι περιεχόμενο.

Επιπροσθέτως, και ο Cheng και ο Boyarsky αναφέρθηκαν στην προσθήκη μίας νέας Artisan, της Mystic. Η Mystic θα προσφέρει δύο νέες δυνατότητες. Αυτές του Transmogrification και του Enchanting. Με το πρώτο, ο παίκτης θα μπορεί να κρατάει την αγαπημένη του εμφάνιση, ακόμα και αν έχει βρεί κάτι ισχυρότερο στα «ταξίδια» του μέσα στο παιχνίδι, που όμως δεν ταιριάζει αισθητικά με τα υπόλοιπα κομμάτια του εξοπλισμού του. Ουσιαστικά, αν καταλάβαμε καλά, θα μπορούν να εισάγονται υψηλότερα στατιστικά σε χαμηλότερης ισχύος εξοπλισμό, ώστε να μην αλλάζει η εμφάνιση που έχει ταιριάξει στα γούστα του παίκτη.

Το Enchanting, από την άλλη, είναι κάτι εντελώς διαφορετικό και αφορά στο ρίξιμο του ζαριού προκειμένου να αποδοθούν άλλα στοιχεία και στατιστικά σε ένα καλό κομμάτι εξοπλισμού. Για παράδειγμα, αν σε ένα πολύ ισχυρό Legendary σπαθί δε βολεύει τον παίκτη ένα συγκεκριμένο στατιστικό, μπορεί να ρισκάρει και να ρίξει ένα φανταστικό ζάρι κατά τη διαδικασία του Enchanting, που μπορεί να «φέρει» το επιθυμητό στατιστικό που θα κάνει το σπαθί τέλειο. Μπορεί όμως και όχι, αν και δε διευκρινίστηκε τι θα γίνεται από εκεί και πέρα, αν δηλαδή ο συγκεκριμένος εξοπλισμός κλειδώνει με το νέο επιθυμητό ή ανεπιθύμητο στατιστικό.

Σε εμάς, η προσθήκη αυτή ακούγεται περιττή. Σε ένα παιχνίδι που ούτως ή άλλως στηρίζεται στην αέναη αναζήτηση του τέλειου loot, μία επιπλέον δυνατότητα να «πειράζονται» εκ των υστέρων τα χαρακτηριστικά, έχει τόση ουσία όση είχε και το Auction House, που από την πρώτη στιγμή αντίκειτο στο πνεύμα του Diablo. Ποιο δηλαδή το νόημα να ψάχνει κανείς το τέλειο loot, εφόσον αργότερα μπορεί να το φέρει στα μέτρα του; Και μάλιστα με την επικείμενη έλευση του Loot 2.0, που θεωρητικά θα κάνει το σύστημα των random drops πιο έξυπνο και ταιριαστό στην κλάση του κάθε παίκτη.

Γενικώς υπάρχει μία αίσθηση ότι σκοπός της Blizzard είναι να κάνει λίγο πιο βολικούς τους μηχανισμούς του παιχνιδιού και δε θα ήταν άτοπο να ισχυριζόμασταν ότι με αυτό τον τρόπο (όπως και με το Auction House) η εταιρεία απευθύνεται σε δύο κατηγορίες παικτών: σε αυτούς που θα ακολουθήσουν τον παραδοσιακό τρόπο και σε αυτούς που θα θελήσουν να κάνουν λίγο πιο εύκολη τη ζωή τους. Η δεύτερη κατηγορία είναι πιθανώς αυτή που θα εκμεταλλευτεί και το Paragon 2.0, που επιτρέπει στον παίκτη την αναδιανομή των Paragon πόντων του. Ενθυμούμενοι το Paragon System, η αλήθεια είναι ότι οι πόντοι αυτοί δεν κερδίζονται εύκολα και ότι πολλές φορές μπορεί να γίνει μία επιλογή για την οποία ο παίκτης εκ τω υστέρων να μετανιώσει. Αλλά κι εδώ, ποια η ουσία όταν νιώθει εξ αρχής εξασφαλισμένος ότι μπορεί να τους αλλάξει όποτε το επιθυμεί;

Από την άλλη είμαστε σίγουροι ότι το Adventure Mode θα δώσει μία πνοή φρεσκάδας στο παιχνίδι και θα «αναγκάσει» ακόμα και αυτούς που έχουν χιλιοπεριπλανηθεί στις περιοχές του να το δοκιμάσουν. Το Adventure Mode, όπως ξαναείπαμε στο παρελθόν, γίνεται διαθέσιμο αφού ο παίκτης τερματίσει το παιχνίδι, και ανοίγει όλες τις περιοχές του Diablo III (μαζί βεβαίως και του Reaper  of Souls) καθιστώντας τις προσβάσιμες εξ αρχής. Στο παιχνίδι, τότε, εμφανίζονται τα Bounties. Οι «επικηρύξεις» για τα Boss του Diablo, που ακολουθώντας τις κανείς, ανοίγει τα λεγόμενα Nephalem Rifts, τα οποία τον οδηγούν σε μία αλληλουχία Dungeons με γνωστά περιβάλλοντα του Diablo III, που όμως μπορεί να είναι άσχετα το επόμενο με το προηγούμενο και να περιέχουν εχθρούς επίσης άσχετους με αυτά που γνωρίζαμε για το συγκεκριμένο dungeon από το κανονικό παιχνίδι.

Παρότι λοιπόν τα περισσότερα απ’ όσα ακούσαμε και είδαμε στην παρουσίαση τα ξέραμε, θέματα συζήτησης γεννήθηκαν και ερεθίσματα για ερωτήσεις ήρθαν στην επιφάνεια. Για κακή μας τύχη, όμως, η συνέντευξη που ακολούθησε ήταν με το Leonard Boyarsky και οι περισσότερες από τις ερωτήσεις που τριγύριζαν σα νεφέλες γύρω από το κεφάλι μας, εξαερώθηκαν και δυσκολευτήκαμε πολύ να ανασυνταχθούμε. Και πώς να ανασυνταχθεί κανείς με μία τέτοια προσωπικότητα από το χώρο του gaming απέναντί του; To συμπαθήσαμε πολύ το Diablo III, το Reaper of Souls φαίνεται πολλά υποσχόμενο, αλλά… Fallout, Fallout II, Arcanum, Vampire… Γι αυτά τα ολίγα είναι μερικώς (ή περισσότερο από «μερικώς») υπεύθυνος ο Leonard Boyarsky, και δυστυχώς εμείς, υπό την πίεση του χρόνου και του χαμογελαστού βλέμματος του PR της Blizzard, μόνο την αγάπη μας γι’ αυτά τα παιχνίδια μπορέσαμε και εκφράσαμε και τον απεριόριστο σεβασμό στην παρακαταθήκη που έχει αφήσει αυτός ο άνθρωπος.

Παλεύοντας με τον απωθημένο και καλά κλειδωμένο σε κάποιον φωριαμό gamer του 1998, ο καλύτερος τρόπος να ξεκινήσουμε κρατώντας το ντουλάπι κλειδωμένο ήταν να μιλήσουμε για… στατιστικά. Και ρωτήσαμε τον Leonard για το ρόλο του Enchanting κατά κύριο λόγο, καθώς το Transmogrification είναι ουσιαστικά αισθητικής φύσεως παρέμβαση.

-Είναι ένας τρόπος να ξαναρίξουμε το ζάρι και να κατανείμουμε τα στατιστικά. Φερειπείν, ένα κομμάτι οπλισμού έχει μεγάλο bonus σε Strength αλλά ο χαρακτήρας μου είναι Wizard, οπότε, τι καλό να μου κάνει; Κάνοντας λοιπόν Enchanting, μπορεί να «κάτσει» ένα Intelligence bonus. Υπάρχει πάντα η πιθανότητα να μη μας βολέψει το νέο χαρακτηριστικό, οπότε είναι ένα είδος ρίσκου. Ουσιαστικά, αν το καλοσκεφτείς πρόκειται και πάλι για random μηχανισμό, κλασικό της φιλοσοφίας του Diablo. Εγώ δεν το κάνω και πάρα πολύ συχνά, προτιμώ το Transmogrification, αλλά στο κάτω κάτω είναι θέμα του gameplay στυλ του καθενός…

Απλά, μας δίνεται η αίσθηση ότι η φιλοσοφία του Enchanting έρχεται σε αντίθεση με τον καθαρό πυρήνα του Diablo III που είναι το looting (σε επίπεδο ανταμοιβής του παίκτη).

-Ναι, αλλά είναι και πάλι ένα drop, κάτι που βρήκες, που κέρδισες με τον ιδρώτα σου. Αν θυμάσαι το Auction House, εκεί επρόκειτο για «έτοιμο» εξοπλισμό που διάλεγες σα να ψώνιζες από σουπερμάρκετ. Εδώ μιλάμε και πάλι για όλη αυτή την προσπάθεια που κάνει κανείς για να πετύχει το τέλειο drop και για την πιθανότητα να το κάνει λίγο πιο τέλειο!

Πηγαίνουμε λοιπόν στους τελειομανείς των στατιστικών.

-Ακριβώς, σε όλους αυτούς που θέλουν και το τελευταίο κομμάτι του εξοπλισμού τους να φέρει τα τέλεια χαρακτηριστικά, απόλυτα ταιριαστά στο χαρακτήρα τους, αυτό που σα σύνολο θα τους εξασφαλίσει το τελειότερο δυνατό.

Συνδυάζεται ομαλά το Enchanting με το Loot 2.0;

-Βεβαίως. Μην το παρεξηγείς, δεν κάνει τίποτα πιο εύκολο το Loot 2.0. Απλά είναι πιο έξυπνο σα σύστημα και διευκολύνει στον εξής τομέα: στο να μη «τρελαίνεται» κανείς με τα άσχετα για την κλάση του drops.

Όπως και στη Blizzcon, έτσι κι εδώ είχαμε την ευκαιρία να δούμε καθαρό αστικό περιβάλλον, για πρώτη φορά σε Diablo. Και ομολογώ ότι το Westmarch δείχνει υπέροχο. Πώς ακριβώς λειτουργεί ο random μηχανισμός δημιουργίας περιβαλλόντων; Γιατί, για να πω την αλήθεια, στο demo δεν κατάλαβα κάποια διαφορά. Υποθέτω θα είναι πλήρης (ως μηχανισμός) κατά την κυκλοφορία του expansion.

-Κάτσε να θυμηθώ… Δε θυμάμαι πότε γίνεται randomized… Νομίζω ότι η «ζαριά» πέφτει όταν ξαναξεκινάς το παιχνίδι. Στο ίδιο session έχεις τον ίδιο χάρτη, αλλά εφόσον βγεις και ξανακάνεις load, θα έχει διαφορετικό χάρτη και διαφορετικά events. Κάπως έτσι θα λειτουργεί και το adventure mode, μόνο που εκεί η «ζαριά» θα ρίχνεται για κάθε checkpoint στον κόσμο που επισκέπτεται ο παίκτης.

Πώς καταλήξατε στο adventure mode; Για να είμαι ειλικρινής, σα σκέψη είναι κάτι που θα ταίριαζε στο Diablo III εξ αρχής, ιδίως αν σκεφτεί κανείς ότι δεν ήταν και τόσο τεράστιο σα παιχνίδι για ένα playthrough.

-Βασικά, σα σκέψη και σχεδιασμός, γεννήθηκε μέσα από τις απαιτήσεις και την ανταπόκριση της κοινότητας. Δεν ήταν δυνατό να γίνει εξ αρχής, διότι ο τρόπος που γινόταν randomized ο χάρτης στο Diablo III ήταν διαφορετικός από αυτό στο οποίο έχουμε καταλήξει τώρα. Στο Diablo III κρατούσαμε τις εξωτερικές περιοχές (τους μεγάλους χάρτες) σχεδόν σταθερές και γίνονταν randomized τα Dungeons. Έχουμε αλλάξει αυτόν τον τρόπο για να ταιριάζει στο Adventure Mode. Ίσως να μη βοήθησε το γεγονός ότι εξ αρχής στο Diablo III βάλαμε πολύ υλικό βασισμένο στην ιστορία του τίτλου, κάτι που οδηγούσε τον παίκτη σε μία σχεδόν ευθύγραμμη πορεία. Δε λέω ότι είναι κακό να έχουμε τόσο βαρέως επαφιόμενα στην ιστορία στοιχεία και σχεδιασμό, αλλά αυτό ίσως να δημιούργησε την εντύπωση ότι «αυτό ήταν, από το Α στο Β, και τελείωσε», ενώ στην πραγματικότητα είχαμε πολύ περισσότερο υλικό, που δεν ήταν δυνατό να δει κανείς με ένα και δύο playthroughs. Το Adventure Mode κάνει αυτήν ακριβώς τη δουλειά. Ανακυκλώνει πολύ πιο συχνά και με μεγαλύτερη ποικιλία το υλικό που υπάρχει στο παιχνίδι, με τον παίκτη να συνειδητοποιεί πως υπήρχε πολύ ακόμα περιεχόμενο εκεί που νόμιζε πως τελείωσε.  Διευκρινίζουμε και πάλι ότι σε καμία περίπτωση δε θέλουμε να μειώσουμε την αφήγηση και την ιστορία. Γι’ αυτό και το adventure mode είναι προσβάσιμο μόνο αφού παίξει κανείς την ιστορία.

Πάντως δεν το αντιμετωπίζετε σαν την εύκολη λύση από το να δώσετε επιπλέον πραγματικό περιεχόμενο, δηλαδή νέες τοποθεσίες, νέους εχθρούς κτλ…

-Τι εννοείς «πραγματικό» χαχαχα! Θέλεις να πεις ότι έτσι όπως είναι δεν το χόρτασες; Χαχα ούτε κι εγώ να πω την αλήθεια, και γι αυτό βγαίνει και το Reaper of Souls. Και όχι, το Adventure Mode, δεν είναι οδός εύκολης διαφυγής. Αντιθέτως, δίνουμε την ευκαιρία σε κάποιον να δει διεξοδικά όλο το πλούσιο περιεχόμενο που δημιουργήσαμε και δεν κατάφερε να δει ενώ αυτό ήταν εκεί και τον περίμενε. Είναι πολύ πιο εύκολο να δει κανείς όλα τα events σε ένα Adventure Mode, από το να τα δει παίζοντας το campaign έξι και εφτά φορές.

Καθώς ο χρόνος μας πιέζει θα κάνω και μία προβοκατόρικη ερώτηση και μπορείς άνετα να μην απαντήσεις. Νιώθει η Blizzard να απειλείται από τη νέα φιλοσοφία που πνέει στο gaming; Βλέπουμε παιχνίδια σαν το Path of Exile να προσφέρουν τεράστιο περιεχόμενο και μεγάλο πλούτο επιλογών. Και χιλιάδες παίκτες περνούν εκατοντάδες ώρες με το παιχνίδι, που κάνει καλά κάποια πράγματα όπως τα έκαναν τα Diablo. Και το Diablo και αυτού του είδους τα παιχνίδια, δεν είναι συμβατικά παιχνίδια υπό την έννοια του ότι τελειώνεις το ένα αρχίζεις το άλλο. Η τάση σήμερα είναι ο παίκτης να «κολλάει» με λίγα παιχνίδια σε ένα είδος.

-Όχι, δε μπορώ να πώ ότι νιώθουμε να απειλούμαστε. Τα παλικάρια του Path of Exile έχουν κάνει κάποιες διαφορετικές επιλογές, και για να είμαι ειλικρινής, δεν ξέρω πόσο επιτυχημένες είναι. Περισσότερο το βλέπουμε ότι έκαναν ένα Diablo 2.5. Εμείς κοιτάμε μπροστά, αλλά καμία από αυτές τις προσεγγίσεις δεν είναι λάθος. Είναι σεβαστή η επιλογή τους, αλλά είμαστε κι εμείς «καταδικασμένοι» όπως και η Blizzard γενικά να οδηγούμε τη βιομηχανία με τις επιλογές και τους νεωτερισμούς μας. Θα έλεγα ότι όσο ίδια κι αν φαίνονται, η φιλοσοφία πίσω από αυτά τα παιχνίδια είναι πολύ διαφορετική.

Leonard, ο φίλος από την PR ομάδα μου δείχνει το ρολόι του, αλλά δε θα είχε καμία τύχη (όπως κι εσύ) αν είχα αποφασίσει να μιλήσουμε για Fallout. H πόρτα της  αίθουσας Orgrimmar θα είχε κλειδαμπαρώσει και ενώ από έξω δυνάμεις ασφαλείας θα επιχειρούσαν έφοδο, εσύ θα συνέχιζες να απαντάς. Αλλά καλώς ή κακώς, σήμερα είναι διαφορετικός ο ρόλος μας. Χάρηκα πάρα πολύ που τα είπαμε.

-Χαιρετίσματα στους Έλληνες φίλους μας.

Σάββας Καζαντζίδης