Wildstar

Άγρια των Άστρων Μουσική

---

Το Wildstar είναι το νεότερο mmorpg της NCSOFT, δια χειρός Carbine Studios, το οποίο κυκλοφορεί φέτος το καλοκαίρι στις 3 Ιουνίου. Το παιχνίδι ακολουθεί το συνδρομητικό μοντέλο, με την αγορά τoυ να προσφέρει 30 μέρες δωρεάν ενώ έχουν ήδη ανακοινωθεί οι προπαραγγελίες της απλής και digital deluxe έκδοσης.  Πέραν της συνδρομής των 15 ευρώ το μήνα (ή των prepaid καρτών των 60 ημερών), το oικονομικό μοντέλο υποστηρίζει την υπηρεσία CREDD, όπου μπορούμε να αγοράσουμε χρόνο με το νόμισμα που χρησιμοποιείται εντός παιχνιδιού, χωρίς να χρειάζεται να καταβάλουμε πραγματικά χρήματα. Περισσότερες λεπτομέρειες για το τρόπο λειτουργίας του μπορείτε να διαβάσετε εδώ.

Με το Wildstar τα πράγματα είναι αρκετά απλά και κατανοητά, μιας και πρόκειται για ένα mmorpg που αποτελεί την επιτομή του themepark σχεδιασμού όπως αυτός παρουσιάστηκε, διαμορφώθηκε και εξελλίχθηκε ανά τα χρόνια. H Carbine Studios έφτιαξε έναν τίτλο που θα ικανοποιήσει νοσταλγούς και βετεράνους του World of Warcraft, παίκτες δηλαδή που ξεκίνησαν το ταξίδι τους στον κόσμο των mmorpgs με τον τίτλο της Blizzard και κάπου στην πορεία το έχασαν μετά το Burning Crusade, θα αρέσει σε όσους ψάχνουν ένα ποιοτικό, θηριώδες σε περιεχόμενο και παραδοσιακό mmorpg, στα πρότυπα που ο αρχικός τίτλος της Blizzard έθεσε για το είδος.

Μέσα στις mainstream κυκλοφορίες των τελευταίων ετών, από story-driven τίτλους όπως το φρέσκο σε ιδέες και προσέγγιση Guild Wars 2, τη Bioware αντίληψη ενός mmorpg στο Star Wars: The Old Republic, το «adventure-άδικο» Τhe Secret World της Funcom καθώς και το επερχόμενο Τhe Elder Scrolls Online για τους φίλους της σειράς και νοσταλγούς της PVP δομής του Dark Age of Camelot, το Wildstar κάνει “reset” και επιστρέφει στο 2004, κρατώντας όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά που ανέδειξαν και αγάπησαν οι παίκτες. Φαντάζει ως ο τελευταίος των μοϊκανών, σε ένα τοπίο που μοιραία οδεύει προς αλλαγή, με τη themepark δομή να υποχωρεί σιγά σιγά προς υποδιέστερους σχεδιαστικά τίτλους και το sandbox να γλυκοκοιτάζει από την άκρη του τούνελ.

To παιχνίδι βρίσκεται ήδη στα χαρτιά από το μακρινό, πλέον, 2004. Συγκεκριμένα, λίγο μετά την ολοκλήρωση του World of Warcraft, δεκαεφτά από τα μέλη εκείνης της θρυλικής ομάδας δημιούργησαν την Carbine Studios, κάνοντας σχέδια για το επόμενο mmorpg τους. Το εγχείρημα μπήκε στον πάγο όταν έφτασε η στιγμή να μεταφέρουν τις ιδέες στην πράξη και ο λόγος ήταν ότι δεν έβρισκαν μια ικανή game engine να στηρίξουν τα θέλω του παιχνιδιού τους. Το 2007 η Carbine αγοράστηκε από την NCSOFT, στην ομάδα εισχώρησαν έμπειροι και νέοι developers και το Wildstar ξεκίνησε το μακρύ του δρόμο, δείχνοντας για πρώτη φορά το πρόσωπό του στη GamesCom του 2011.

Βασικός μοχλός κίνησης είναι η quest hub λογική και τα social χαρακτηριστικά του τίτλου, χωρίς να δίνεται υπέρ του δέοντος έμφαση σε ιστορία και διαλόγους μέσω cut-scenes και voice overs. Όχι ότι λείπουν αυτά από το Wildstar, δεν είναι όμως αυτός ένας από τους πρωτεύοντες παράγοντες που κεντρίζουν την προσοχή του παίκτη στον τρόπο παρουσίασης του κόσμου και της μυθολογίας του. Είναι περισσότερο «παιχνίδι», είναι περισσότερο mmo παρά rpg. Θα κερδίσει τον παίκτη με τους μηχανισμούς του και τους ξεχωριστούς τρόπους παιχνιδιού που προσφέρει στo gameplay, χωρίς απαραίτητα να μεροληπτεί υπέρ της single ή της multi εμπειρίας. Θυμίζει αρκετά σε αυτό τον τομέα στο πώς εμφανίστηκε το World of Warcraft, ένας τίτλος που έφερε πιο κοντά τα mmorpg στον solo παίκτη, στον παίκτη που έπαιζε rpgs και ήθελε να δοκιμάσει το είδος στην κλίμακα και τα μεγέθη της κατηγορίας των mmo, μιας κατηγορίας που το multi στοιχείο ήταν το Α και το Ω στο είδος μέχρι τότε.

Η οικειότητα με τον τίτλο της Blizzard αποτυπώνεται και οπτικά, στον τρόπο που επέλεξε η Carbine να επικοινωνήσει αισθητικά τον τίτλο της, προσδίδοντας ένα δυναμικό, καρτουνίστικο χαρακτήρα, ένα στυλ που προσφέρει φρεσκάδα και εναλλακτική στους ρεαλιστικούς τίτλους, θέλοντας το χιούμορ και η ανάλαφρη διάθεση να είναι ζωτικό μέρος της εμπειρίας. Ο πολύχρωμος κόσμος του πλανήτη Nexus είναι ένας εκ των πρωταγωνιστών του τίτλου και εδώ το Wildstar τα πηγαίνει περίφημα. Εικάστικα το παιχνίδι έχει προσωπικότητα που ποικίλει και μαγνητίζει σε κάθε περιοχήν που, εξαιρώντας τη λανθασμένη πρώτη εντύπωση που δίνει με τις tutorial περιοχές, ξεδιπλώνεται στον παίντη μέσα από ένα τεράστιο, ενιαίο κόσμο με ευφάνταστα οικοσυστήματα, παλαβά πλάσματα και παράξενους, αγριεμένους από την παρουσία μας ιθαγενείς.

Στο Wildstar παίζουμε το χαρακτήρα μας σε μια εκ των δύο διαθέσιμων παρατάξεων, των Dominion και Exiles, με τέσσερις διαφορετικές φυλές για την κάθε μια, έχοντας το ρόλο του άποικου σε ένα νεοανακαλυφθέντα πλανήτην που μεσουράνησε η μυστηριώδης φυλή των Eldanν αφήνοντας πίσω της χαμένο πολιτισμό και τεχνολογία. Το sc-fi εμπλέκεται και δένει ιδανικά με το fantasy στοιχείο της ζωής που υπάρχει ήδη στον πλανήτη, δημιουργώντας έναν αυθεντικό κόσμο, μια αυθεντική περιπέτειαν που προκαλεί να ανακαλυφθεί μέσα από τη ζωντάνια της και το μεράκι των δημιουργών στην υλοποίηση και παρουσίασή του. Εδώ η Carbine καταθέτει με μαεστρία τον τρόπο που αντιλαμβάνεται τα mmorpgs, παντρεύοντας κλίμακα και μυθολογία με εξαιρετικό τρόπο, ειδικά αν αναλογιστούμε πως δεν βασίζεται σε κάποιο ήδη εδραιωμένο σύμπαν όπως του Star Wars ή του Elder Scrolls και χωρίς η χρήση κινηματογραφικών λήψεων και voice overs να αποτελεί πανάκια στην αφήγηση.  

Σημείο αναφοράς στο Wildstar είναι το γνώριμο gameplay που πηγάζει μέσα από τη πολυμορφία των τρόπων παιχνιδιού που παρέχει, δίνοντας βεβαίως τη δική του οπτική σε νευραλγικούς τομείς όπως το σύστημα μάχης και τα social χαρακτηριστικά. Υπάρχει κάτι για όλους και οι τρόποι που το multi εμπλέκεται με το solo παιχνίδι είναι σωστά τοποθετημένοι, τόσο σε βάθος χρόνου όσο και σε συχνότητα στη ροή του παιχνιδιού, σε σημείο τέτοιο που το πλήθος δραστηριοτήτων είναι ικανό να καταβάλει τον ανυποψίαστο παίκτη ή εκείνον που θέλει να δει το παιχνίδι στο σύνολό του. Τα σημεία εισόδου είναι ικανά να ικανοποιήσουν διαφορετικούς τύπους παικτών, μιας και το διαθέσιμο υλικό για τον solo, τον PvP, τον end-game ή τον RP τύπο στέκονται εξαιρετικά στο ύψος των περιστάσεων, προσφέροντας σταδιακή εκμάθηνση και βελτίωση των ικανοτήτων του, εμπλοκή και διασκέδαση που μπορούν πανεύκολα να αλλοιώσουν το χρόνο, κρατώντας αμείωτο το ενδιαφέρον.

Κατά την άνοδό μας προς το 50ο και τελευταίο επίπεδο, βρίσκουμε δραστηριότητες που εμπλουτίζουν την εμπειρία όπως οι χρονικές προκλήσεις που τεστάρουν αντοχές και αντανακλαστικά καθώς και τέσσερα ξεχωριστά «μονοπάτια», τέσσερις διαφορετικούς τρόπους παιχνιδιού, που έρχονται να τονίσουν συμπληρωματικά το ταξίδι μας από quest hub σε quest hub, καθώς εξερευνούμε και ανοίγουμε νέες περιοχές. Ιδαίτερα μέσα από τα Paths, επιλέγοντας ευθύς εξ αρχής έναν εκ των Soldier, Explorer, Scientist ή Settler, έχουμε μια επιπρόσθετη και καθαρά προαιρετική πρόοδο για το χαρακτήρα μας, λαμβάνοντας ανταμοιβές μέσα από ξεχωριστούς τρόπους αλληλεπίδρασης με το περιβάλλον αλλά και τις επιλογές σε paths άλλων παικτών.

Ως Settler μπορούμε μαζί με άλλους settlers να συνεισφέρουμε στην ανοικοδόμηση κτηρίων και σημείων ενδιαφέροντος, που μπορούν να βοηθήσουν και παίκτες που έχουν επιλέξει κάποιο άλλο path, να βρούμε κρυμμένα μυστικά που άφησε πίσω ο χαμένος πολιτισμός των Eldan ή να κατασκευάσουμε σταθμούς με θετικές επιδράσεις για όσους παίκτες τους χρησιμοποιήσουν, λαμβάνοντας buffs που ανεβάζουν την ταχύτητα που κινούμαστε ή τους πόντους ζωής μας για παράδειγμα.

Το social στοιχείο βρίσκεται πανταχού παρόν και αποτελεί θεμέλιο λίθο της εμπειρίας, αποφεύγοντας να διαχωρίσει με κόκκινες γραμμές την αλληλεπίδραση μεταξύ των παικτών και, εν συνεχεία, τη διάδρασή τους με το περιβάλλον. Τοποθετημένο στην κλίμακα του κόσμου του Wildstar, αναδεικνύεται σε πρωταγωνιστή, λιγάκι ειρωνικό αν σκεφτεί κανείς ότι μιλάμε για mmorpgs, φανερώνοντας με τον καλύτερο τρόπο πόσο πολύ έχει πλέον γύρει η ζυγαριά προς την ικανοποίηση του «μοναχικού» παίκτη με όρους και συνθήκες δημιουργίας immersion παρμένους από παραδοσιακούς, single-player rpg τίτλους.

Οι παίκτες θα βρουν ό,τι ακριβώς περιμένουν στο Wildstar. Υπάρχει περιεχόμενο περιορισμένης κλίμακας για co-op, dungeons που βασίζονται σε αναμετρήσεις με bosses, διαθέτοντας προσωπικότητα και πρόκληση, περιεχόμενο που εξελίσσεται και διαμορφώνεται ανάλογα των αποφάσεων που λαμβάνει το group μέσα από τα adventures, διάσπαρτα τεράστια bosses στο μήκος και πλάτος του χάρτη, public events, με την Carbine σε φρενίτιδα εισαγωγής περιεχομένου να επαναφέρει δυναμικά στο προσκήνιο το hardcore raiding των είκοσι και σαράντα ατόμων, κίνηση εξαιρετικά τολμηρή και απόλυτα στοχευμένη σε ένα πυρήνα παικτών που τείνει να εκλείψει από σύγχρονες παραγωγές τέτοιου επιπέδου. Εξίσου φροντισμένο με το συνεργατικό είναι και το ανταγωνιστικό παιχνίδι στο Wildstar, είτε μιλάμε για PVP του δρόμου στους pvp servers, είτε για ranked Arenas και Βattlegrounds, είτε για το end-game PVP μέσα από μάχες 40 εναντίων 40, σε Warplots όπου χτίζουμε τα δικά μας φρούρια και φουτουρίστικα κάστρα.

 

Ανάμεσα στην παράδοση και τις τάσεις του σήμερα κινείται και το σύστημα μάχης, όπου χωρίς να αφαιρεί εντελώς το tab targeting, υποβαθμίζει το ρόλο του, προσθέτοντας μεγαλύτερο δυναμισμό και κίνηση στις αναμετρήσεις. Η χρήση σωστού rotation ικανοτήτων συνεχίζει να υφίσταται, όμως η ακαριαία, σχεδόν ενστικτώδης αντίληψη δράσης-αντίδρασης με αποφυγές και σωστή στόχευση, δίνει έναν action χαρακτήρα με ρυθμό συγγενικό εκείνου του Guild Wars 2.

Συνολικότερα, το εντυπωσιακό με την περίπτωση του Wildstar είναι η δουλειά που έχει πέσει στον τίτλο, ο οποίος ακόμα και στο στάδιο της beta που βρίσκεται, με όποιες παραφωνίες και κακές λειτουργίες συστημάτων, έχει χτίσει σε πολύ γερές βάσεις για να πρωταγωνιστήσει. Είναι φανερό πως η Carbine το πρώτο πράγμα που στοχεύει είναι να παραδώσει όλα τα εργαλεία για τη δημιουργία πυρήνα κοινότητας που θα στηρίξει τον τίτλο, γνωρίζοντας πως αυτό ακριβώς είναι που ζητά ένα mmorpg. To σύστημα αναβάθμισης των guilds, το Housing ως κύριο και όχι δευτερεύον χαρακτηριστικό, η πληθώρα multiplayer περιεχομένου, μέχρι και το interface που βασίζεται αποκλειστικά σε add-ons δημιουργημένα από τους developers και τους παίκτες, είναι εξαιρετικά ενθαρρυντικά στοιχεία στο ξεκίνημα του τίτλου.

Θα κλείσουμε αυτό το preview που, αν βλέπαμε ακόμα περισσότερο περιεχόμενο στον έναν και κάτι μήνα που ασχολούμαστε με τη beta θα μπορούσε να εκτροχιαστεί και να θυμίζει review, με μερικές ξεχωριστές υπενθυμίσεις, σε πράγματα που μας έκαναν ιδιαίτερη εντύπωση, θετική ή αρνητική.

Lows & Ηighs

– Τα περισσότερα πράγματα που μας έκαναν αρνητική εντύπωση προέρχονται κυρίως από τη beta φύση του τίτλου. Το phasing, για παράδειγμα, δημιουργεί συχνά πυκνά καταστάσεις όπου δεν μπορούμε να δούμε τα μέλη του group μας. Βασικότατα πράγματα, που λογικά θα διορθωθούν στην κυκλοφορία, καθώς μιλάμε για game-breaking bug.
– Το optimization επίσης είναι αρκετά χύμα, ικανό να γονατίσει θηρία, ενώ η μηχανή του τίτλου δεν προϊδεάζει για κάτι τέτοιο, από τη στιγμή δε μάλιστα που έχουν ανακοινωθεί οι ελάχιστες και προτεινόμενες απαιτήσεις.
– H ισορροπία στη χρήση και αποτελεσματικότητα κάποιων skills, καθώς και το γενικότερο balancing στις classes, αν και προσωπικά δεν το θεωρούμε αρνητικό, σε κάποιες που δοκιμάσαμε μας έκανε λίγο κακή εντύπωση, υποβαθμίζοντας την ευχαρίστηση που λαμβάνουμε. Το balancing σίγουρα θα είναι συχνός δράστης στα patches, πράγμα απόλυτα αναμενόμενο. Αναφέρεται απλά για να μην περιμένει κανείς τα πάντα στην εντέλεια κατά την κυκλοφορία.
– Εκείνο που πραγματικά μας “χάλασε” είναι οι φτωχές επιλογές στη δημιουργία χαρακτήρα. Είναι λίγες στον αριθμό ενώ και ανάμεσα σε αυτές που υπάρχουν μερικές απλά δε βλέπονται. Γενικά, όσο παίζεις το παιχνίδι γίνεται καλύτερο, θα πρέπει όμως και η Carbine να προσέξει περισσότερο την πρώτη επαφή με τον τίτλο, τόσο στο character creation όσο και στην πολύ περιορισμένη και streamlined εμπειρία που προσφέρει η tutorial περιοχή. Κατανοητή βέβαια έως ένα βαθμό η εμμονή στο έντονο hand-holding στους καιρούς μας, από την άλλη όμως μπορεί να δώσει εντελώς λανθασμένα πρώτα συμπεράσματα.

+To soundtrack. Χωρίς περισσότερα σχόλια.
+ Πώς ήταν (και είναι φαντάζομαι) στο WoW που κάθε νέα περιοχή είχε εντελώς διαφορετική αισθητική από τη προηγούμενη; Που κατέβαινες από τα Barrens στο δαιδαλώδη βραχότοπο του Thousand Needles για να βγεις στην έρημο της Tanaris; Ή από την κατακκόκινη Hellfire Peninsula στον μπλε μανιταρότοπο της Zangarmarsh; Με ξεχωριστά τέρατα, ξεχωριστές τοπικές κοινότητες, ξεχωριστά κομμάτια ιστορίας εδώ κι εκεί; Ναι… αυτό ακριβώς
+ Το γεγονός του να βρίσκομαι ανάμεσα σε τρεις classes για να παίξω, αποτελεί πάντα καλό σημάδι για το επόμενο mmo μου. Ανάμεσα σε Medic, Warrior και Spellslinger, κορώνα γράμματα μάλλον θα πάει το πράγμα.
+ Ένα τεράστιο ευχαριστώ στους απανταχού Settlers με τα buff stations. /salute!
+ Nα ρίξει μια ματιά η Bioware στα Adventures του Wildstar για το πώς αλλάζεις τη ροή ενός instance ανάλογα με τις αποφάσεις του group.
+ Το PVP παραείναι εθιστικό για τα γούστα μου. Eμ, κι αυτό είναι όντως θετικό.
+ Το Housing είναι ό,τι καλύτερο έχουμε δει σε mmorpg. Και το καλύτερο που θυμόμαστε ήταν στο Galaxies, παλιά στο Τέξας…
+ Είμαι lore sucker και το παιχνίδι κάνει άψογη δουλειά στην επικοινωνία της πληροφορίας καθώς παίζεις. Αρκεί να δώσεις τη δέουσα προσοχή.
+ Η αυξομείωση του ρυθμού στο leveling είναι spot-on. Ό,τι πρέπει για power-levelers που καταβροχθίζουν questhubs, ό,τι πρέπει για αργά και σταθερά sessions με δόσεις από grouping, crafting, pathing, housing και pvp.

Οδυσσέας Γιαννιώτης