Risen 3: Titan Lords
Μία από τα ίδια.
Μία από τα ίδια.
Το Risen 3 αποτελεί το τελευταίο δημιούργημα της Piranha Bytes και νικητή του φετινού καλύτερου RPG στην Gamescom. To -ακόμα σχετικά πρωτότυπο- πειρατικό setting κυριάρχει και στο τρίτο μέρος της σειράς, και στόχος της εταιρείας, τουλάχιστον από τη δική μας σκοπιά ως εξωτερικοί παρατηρητές, είναι η ομάδα που γέννησε τη γνωστή σειρά Gothic, να περάσει σε μια άλλη εποχή μετά τις περιπέτειές της με τον πρώην εκδότη της, JoWooD. Άλλωστε, αναφερόμαστε σε ιστορίες που έγιναν μια ολόκληρη γενιά πίσω, την άνοιξη του 2007. Κατάφερε, λοιπόν, το γερμανικό στούντιο, με το πεπερασμένο budget, να ξεπεράσει ή ακόμα και να καμουφλάρει να μειονεκτήματα των δύο πρώτων Risen; Η σύντομη απάντηση είναι “όχι”. Ας δούμε όμως τα του Risen 3 λίγο αναλυτικότερα.
Το Titan Lords μάς τοποθετεί στον ίδιο κόσμο που λάμβαναν χώρα οι προηγούμενοι τίτλοι της σειράς. Σύντομα, όμως, θα συνειδητοποιήσετε πως ο πρωταγωνιστής έχει αλλάξει, αλλά γνώριμα πρόσωπα θα κάνουν την εμφάνισή τους αμέσως. Ευτυχώς, οι άνθρωποι της Piranha Bytes έκριναν απαραίτητο να δημιουργήσουν ένα ελαφρώς πιο φιλικό προς το χρήστη παιχνίδι και αυτό φαίνεται εξ αρχής. Το tutorial έχει μεγαλύτερο ενδιαφέρον και είναι πιο παραστατικό, ενώ οι αποστολές είναι σαφείς στο χάρτη, χωρίς όμως να χάνεται η έννοια της εξερεύνησης -γεγονός που αποτελεί και το δυνατό κομμάτι του τίτλου. Ο ανοιχτός κόσμος βοηθάει στα προαναφερθέντα, ακολουθώντας το μοτίβο του Risen 2, που χωρίζεται σε νησιά. Το κάθε νησί, με τη σειρά του, χωρίζεται σε δρομάκια και ανοιχτές περιοχές με αρκετό looting ακόμα και στα πιο ευφάνταστα σημεία.
Σε περίπτωση που ο παίκτης θελήσει να πάει από ένα τυχαίο σημείο του χάρτη σε ένα άλλο, χρησιμοποιεί κάποια portals που βρίσκονται διάσπαρτα σε κάθε νησί, τα οποία απαιτούν ένα ειδικό αντικείμενο που συνήθως βρίσκεται κοντά. Έτσι, οι αποστολές σάς στέλνουν σε επικίνδυνα και δυσπρόσιτα σημεία, χωρίς όμως να υπάρχει το ενοχλητικό backtracking. Βέβαια, παρόμοια ελευθερία θα θέλαμε και στη θάλασσα, κάτι που απουσιάζει εντελώς από τον τίτλο, αφού δεν θα σας δοθεί η ευκαιρία να χειριστείτε το πλοίο σας και να ταξιδέψετε με αυτό.
Όσον αφορά το σενάριο, αναλαμβάνετε το ρόλο ενός πειρατή από μεγάλο… σόι πειρατών. Αυτός, ύστερα από ένα ατύχημα, χάνει την ψυχή του, ενώ ταυτόχρονα σκοτεινές δυνάμεις του κάτω κόσμου απειλούν τους ζωντανούς, σπέρνοντας την καταστροφή. Όπως είναι αναμενόμενο σε τέτοιες περιπτώσεις, ο ήρωας θα κάνει τα πάντα για να σώσει την ψυχή του ή να γίνει ένα με την κόλαση και τα στοιχεία της. Ενδιάμεσες επιλογές δυστυχώς δεν προσφέρονται -ούτε στους διάλογους- με τις απαντήσεις να προσφέρουν την ποικιλία του “μαύρου και του άσπρου”. Έτσι, λοιπόν, καθώς το σενάριο από τις πρώτες κιόλας ώρες μοιάζει αδύναμο, ο πρωταγωνιστής αναλώνεται σε αποστολές που μοιάζουν σαν δευτερεύουσες, αλλά κρίνονται απαραίτητες για να προχωρήσει η κύρια αποστολή. Το συνεχές τρέξιμο για θελήματα, ενώ ο κόσμος καίγεται, σύντομα θα κουράσει τον παίκτη, και το μόνο θετικό που μετριάζει την πλήξη, είναι ότι οι αποστολές αυτές είναι σωστά κατανεμημένες στο χώρο, αναγκάζοντας ουσιαστικά τον παίκτη να εξερευνήσει τα νησιά.
Όπως μάλλον θα καταλάβατε μέχρι τώρα, το Risen 3 αποτελεί ένα action RPG τρίτου προσώπου, το οποίο βασίζεται κυρίως στις μάχες. Και ενώ το σύστημα μάχης εδώ είναι βελτιωμένο σε σχέση με τον προκάτοχό του, μοιάζει ακόμα να προέρχεται από άλλες εποχές. Το γεγονός αυτό -ιδιαίτερα για την εν λόγω κατηγορία- αποτελεί μεγάλο μειονέκτημα, αν αναλογιστεί κάνεις την τεράστια πρόοδο των action RPGs τα τελευταία χρόνια. Πιο συγκεκριμένα, το σύστημα μάχης περιλαμβάνει τρία χτυπήματα -αν συντονίσετε σωστά το σπαθί σας-, την άμυνα και τη δυνατή επίθεση, στην οποία απλά κρατάτε πατημένο το κουμπί της επιθέσης. Ο ρυθμός των μαχών έχει βελτιωθεί και επιτρέπει μια σειρά από χτυπήματα, τα οποία, αν συνδυαστούν σωστά μεταξύ τους, θα αποβούν μοιραία για τους αντιπάλους σας, αρκεί να προσέχετε πάντα το χρονικό “κόστος” της κάθε επίθεσης.
Για να γίνουμε λίγο πιο κατανοητοί, στο Risen 3 δεν υπάρχει stamina. Η όποια στρατηγική για συνεχόμενα επιτυχημένα χτυπήματα κρύβεται πίσω από το χρόνο που απαιτείται ώστε να ολοκληρωθεί το animation της κάθε επίθεσης. Όπως αναφέραμε, το combo των τριών χτυπημάτων έχει διαφορετικό animation, με το πρώτο χτύπημα να είναι πιο άμεσο και το τελευταίο αργό αλλά ταυτόχρονα δυνατότερο. Για αυτό το λόγο δεν είναι λίγες οι φορές που θα πρέπει να κρατηθείτε στα πρώτα δύο ή ακόμα και στο πρώτο χτύπημα, προσέχοντας πάντα ώστε να μη διακόψουν οι αντίπαλοι το combo σας. Επίσης, φαίνεται πως η απόσταση του αντιπάλου από τον ήρωα λειτουργεί ανάλογα με την ταχύτητα τις επίθεσης, το animation δηλαδή εκτελείται γρηγορότερα για αντιπάλους που βρίσκονται σε πιο κοντινή εμβέλεια.
Ατυχώς, το animation -τόσο του πρωταγωνιστή όσο και των αντιπάλων του- δεν προσφέρει ποικιλία, οπότε και οι μάχες σύντομα θα χάσουν το ενδιαφέρον τους. Το auto lock, με τη σειρά του, δεν λειτουργεί με τόσο μεγάλη ακρίβεια, αφού ήταν πολλές οι φορές που σκοτώναμε έναν αντίπαλο και αντί η κάμερα να εστιάσει αμέσως στον επόμενο στόχο, συνεχίζαμε να χτυπάμε το νεκρό πλέον σώμα του προηγούμενου εχθρού, σπαταλώντας έτσι μία με δύο κινήσεις. Στη διάθεσή μας υπάρχει επίσης το συμπληρωματικό όπλο, το οποίο μπορεί να είναι κάποιο απλό όπλο, βαλλίστρα, τουφέκι ή και στιλέτα. Η χρησιμότητά του έγγυται κυρίως στην ασφάλεια που παρέχει λόγω της μακρινής επίθεσης ενάντια σε δυνατούς αντιπάλους ή η δυνατότητα να σταματήσουμε το combo ενός αντιπάλου και να περάσουμε στην αντεπίθεση.
Αργότερα στην περιπέτεια, εφόσον το επιθυμούμε, μπορούμε να αγοράσουμε μερικές επιπρόσθετες κινήσεις και ξόρκια, όμως ο πυρήνας του συστήματος μάχης δεν θα αλλάξει. Οι εχθροί συχνά ακολουθούν την τακτική του Gothic 3 (που δεν έχει ξεχαστεί ακόμα και σήμερα), όπου ένας αντίπαλος επιτίθεται ενώ οι υπόλοιποι περιμένουν τη σειρά τους. Σε αντίθετη περίπτωση, δηλαδή αν αποφασίσουν οι αντίπαλοι να επιτεθούν συγχρονισμένα, η μπάρα ζωής του ήρωα πάει περίπατο. Και ο λόγος για αυτό το αποτέλεσμα είναι απλός: Το σύστημα μάχης δεν δίνει στον παίκτη τη δυνατότητα να αντεπεξέλθει σε κάτι τέτοιο. Έτσι, ποτέ δεν θα μάχεστε μόνοι σας. Πάντα θα υπάρχει ένας σύντροφος στο πλευρό σας, ο οποίος θα απασχολεί έναν αντίπαλο, μέχρι εσείς -εκτελώντας τούμπες- να απομακρύνετε τους υπόλοιπους. Όπως είναι φυσικό, κάτι τέτοιο θυμίζει έντονα “μπάλωμα” και όχι λύση ή συνειδητή επιλογή για το σύστημα μάχης.
Το Gothic 3, ένα παιχνίδι που άφησε ιστορία για τον ασύλληπτο αριθμό των bugs του, και που έγινε γνωστό για την πολύ κακή του απόδοση ακόμα και σε καινούρια συστήματα, ζει! Τι κοινό, όμως, μπορεί να έχει ένα παιχνίδι του 2006 με έναν τίτλο του σήμερα; Μα φυσικά την ίδια μηχανή γραφικών! Ναι, η σταθερότητα της μηχανής που χρησιμοποιούν οι Γερμανοί έχει βελτιωθεί και όντως τα bugs έχουν μειωθεί δραστικά. Όμως, η μηχανή γραφικών αντιδρά άσχημα στο collision detection, δείχνοντας να έχει φτάσει εδώ και καιρό στα όρια της και να μην είναι πλέον επεκτάσιμη. Τα προβλήματα που προκύπτουν, μάλιστα, δεν είναι μόνο οπτικά, αλλά και λειτουργικά. Αντίπαλοι, οι οποίοι θα γίνουν ένα με τη χλωρίδα των νησιών, είναι δύσκολο να αντιμετωπισθούν, αφού είναι αδύνατον να παρατηρήσει κάνεις τις κινήσεις τους, ενώ συχνά θα κολλάτε σε βράχους και δέντρα στην προσπάθειά σας για roll.
Επιπροσθέτως, κάτι που μας ενόχλησε πολύ, είναι πως πολλά αντικείμενα, τέρατα, ακόμα και ολόκληρα σπίτια είναι ολόιδια με τα αντίστοιχα του Risen 2. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το νησί Tacarigua, όπου η αποικία είναι ίδια και απαράλλαχτη με αυτή του Risen 2, δίνοντας έτσι ένα χαρακτήρα “expansion” στο παιχνίδι. Ευτυχώς, στην έκδοση για PC τα frame drops που παρατηρήσαμε, παρόλο που δεν δικαιολογούνται, δεν ενοχλούν ιδιαίτερα και δεν μειώνουν τη γενικότερη απόδοση του τίτλου, ενώ τα περιορισμένα cut-scenes και η γενικότερη εικόνα κατά τη διάρκεια των διαλόγων προσφέρουν ένα ευχάριστο οπτικό αποτέλεσμα. Στον τομέα των σκιάσεων και των φωτισμών η Pyranha Βytes τα πηγαίνει καλύτερα, αφήνοντας παραπονεμένους μόνο τους πολύ απαιτητικούς, που αναζητούν γραφικά επίπεδου της γενιάς που έφτασε.
Λίγοι ήταν αυτοί που θα περίμεναν υψηλά production values από ένα ευρωπαϊκό action RPG, ειδικότερα προερχόμενο από μια μικρή εταιρεία. Κατά συνέπεια, το voice acting στο Risen 3 είναι κακό, και χειρότερο όλων είναι αυτό του πρωταγωνιστή του παιχνιδιού. Εσφαλμένα έχει μάλλον περάσει στην βιομηχανία η εντύπωση ότι μία βραχνή φωνή πάντα θα προσδίδει επικό χαρακτήρα σε ό,τι και αν ξεστομίζει ο κεντρικός ήρωας. Όμως αυτό δεν ισχύει. Και συνυπολογίζοντας τη μέτρια γραφή και τους αδιάφορους διάλογους, συχνά θα κάνετε skip τις συζητήσεις, ελπίζοντας να μη χάσατε κάποια σημαντική πληροφορία. Στα υπόλοιπα σημεία του παιχνιδιού ο ήχος κρίνεται, άπλα, επαρκής.
Τέλος, τα στοιχεία του Risen 3 που το κατατάσουν στην κατηγορία των RPG είναι τόσο απλοϊκά, που παρολίγον να ξεχάσουμε να τα αναφέρουμε. Το inventory μοιάζει έντονα με αυτό από το δεύτερο μέρος της σειράς και άπλα εξυπηρετεί το σκοπό του, χωρίς να αποτελεί κάποια ιδιαίτερη προσθήκη. Αντίθετα, το skill tree απουσιάζει επιδεικτικά, καθώς στη διάθεσή μας υπάρχουν μόνο οκτώ attributes, που τα αποκτά κανείς με την εμπειρία του ήρωα, και έξι κατηγορίες skills, τα οποία αγοράζονται έναντι χρυσού.
Συνοψίζοντας, το Risen 3 προορίζεται κυρίως για αυτούς που απόλαυσαν τα πρώτα δύο μέρη της σειράς -και είναι έτοιμοι να κάνουν αρκετούς συμβιβασμούς- αλλά όχι προς άλλο, πιο απαιτητικό κοινό. Το δυνατό του κομμάτι είναι αδιαμφισβήτητα η εξερεύνηση των νησιών, η οποία κρίνεται ικανή να σας κρατήσει κοντά του για κάποιες ώρες, άλλα δύσκολα μέχρι τον τερματισμό. Τα προβλήματα της αρχαίας μηχανής γραφικών ίσως να τελικά να μη σταθούν τόσο μεγάλο εμπόδιο στο να το δοκιμάσετε, όσο θα σταθεί το παρωχημένο gameplay, που δείχνει να έχει κολλήσει πεισματικά στο παρελθόν.
Προσθέστε σε αυτό και την αδύναμη κεντρική ιστορία, που δίνεται στον παίκτη με το σταγονόμετρο, τη στιγμή που τα περισσότερα απαραίτητα quests δεν έχουν επαφή με αυτήν, και έχετε στα χέρια σας ένα μάλλον μέτριο RPG, που -εκτός από την απόλαυση της εξερεύνησης των νησιών και κάποιες καλές στιγμές στις μάχες- αποτυγχάνει να συνεχίσει την αγαπημένη κληρονομιά της σειράς Gothic.
Το review βασίστηκε στην PC έκδοση του παιχνιδιού.
