Hohokum

Όταν ο φιδέμπορας έκανε συναλλαγή με τους indies.

---

Για ακόμα μία φορά η indie σκηνή έρχεται να προσφέρει μία εντελώς διαφορετική εμπειρία από ό,τι έχουμε συνηθίσει, και να μας μεταφέρει σε ένα πειραματικό εγχείρημα που επιχειρεί να αποδώσει έναν εναλλακτικό τρόπο ενασχόλησης, στοχεύοντας στην εξερεύνηση παρά στην επίλυση ζητουμένων. Η βρετανική Honeyslug φαίνεται πως είχε απωθήσει εξαρχής οποιεσδήποτε επιρροές από συνήθεις δισδιάστατες -ανεξάρτητες κυρίως- δημιουργίες και συμβατικά ζητούμενα, αποφασίζοντας να δημιουργήσει έναν τίτλο που θα διαφέρει από το σωρό τόσο αισθητικά όσο και παικτικά. Άλλωστε και μόνο διαβάζοντας το όνομα δε γίνεται παρά να μας έρθουν εικόνες από ιδιόρρυθμα παιχνίδια εξ ανατολάς, όχι άδικα βέβαια, καθώς έπειτα από την ενασχόλησή μας πιστεύουμε πως το Hohokum θα μπορούσε άνετα να αποτελεί το πόνημα κάποιας ομάδας ανάπτυξης του Ανατέλλοντος Ηλίου. Αναμφίβολα, σε περίπτωση που ασχοληθείτε με το Hohokum, θα καταλάβετε απευθείας τι εννοούμε.

Ήδη από τα πρώτα δευτερόλεπτα γίνεται εμφανής η χαλαρωτική και αφαιρετική φύση του τίτλου -ιδίως όσον αφορά στο gameplay. Χωρίς την παραμικρή επεξήγηση, παίρνουμε τον έλεγχο ενός ερπετού, ένα φιδάκι με μακριά ουρά που φαίνεται σα να προέρχεται από το αξέχαστο παιχνίδι των παλιών Nokia (με τη διαφορά ότι εδώ η ουρά παραμένει στο ίδιο σταθερό μακρύ μήκος). Δεν χρειάζονται παρά μερικά δευτερόλεπτα για να συνηθίσει κάποιος τον εξαιρετικά απλοϊκό χειρισμό του (κάτι που λειτουργεί θετικά στην όλη εμπειρία), επιτρέποντας το στρίψιμο του φιδιού δεξιά και αριστερά αλλά και την αυξομείωση της ταχύτητάς του. Το στρίψιμο επιτυγχάνεται είτε με τα L1 και R1, είτε με τον αναλογικό μοχλό, αν και μάλλον θα προτιμήσετε την πρώτη μέθοδο, καθώς η κίνηση με τον μοχλό αλλάζει με περίεργο τρόπο ανάλογα με την πλευρά που κοιτάει το φιδάκι.

Σε γενικές γραμμές ο χειρισμός είναι άμεσος και ευχάριστος, επιτρέποντας την αέρινη και ομαλή κίνηση του ερπετού. Επιστρέφοντας στην εμπειρία της πρώτης επαφής μας με το Hohokum, εξαρχής είναι εμφανής η επιθυμία των δημιουργών να μην προσφέρουν ουδεμία καθοδήγηση, ζητούμενο ή -γενικότερα- οποιοδήποτε waypoint που να ωθεί σε κάποια κατεύθυνση. Άλλωστε, στελέχη της Honeyslug είχαν δηλώσει πως στόχος τους ήταν κάθε παίκτης να προβεί σε μία χαλαρωτική εξερεύνηση αυτού του σουρεαλιστικού κόσμου δίχως την έγνοια διαφόρων objectives.

Αυτό, πρακτικά, σημαίνει ότι αρχικά στην ενασχόλησή μας απλά περιφερόμασταν στον κόσμο του Hohokum, χωρίς να μπορούμε να αντιληφθούμε τι ακριβώς πρέπει να κάνουμε, μία  κατάσταση που δημιουργεί ένα αρχικό σοκ, δεδομένου ότι έχουμε συνηθίσει γενικότερα να μας εξηγείται ξεκάθαρα ο κεντρικός στόχος στην πλειοψηφία των παιχνιδιών. Αντιθέτως, εδώ πρέπει να αντιληφθούμε αποκλειστικά από μόνοι μας τα ζητούμενα που πρέπει να εκπληρώσουμε σε κάθε έναν κόσμο που επισκεπτόμαστε. Αυτή η επιλογή έχει τόσο τη θετική όσο και την αρνητική της όψη, και παρόλο που στη δική μας εμπειρία η θετική πλευρά υπερκέρασε της αρνητικής, σε έναν τέτοιο ιδιόμορφο τίτλο η όψη που θα επικρατήσει αποτελεί μάλλον υποκειμενικό θέμα.

Ας αναλύσουμε όμως λίγο τη δομή του Hohokum. Συνολικά το περιβάλλον του Hohokum αποτελείται από 17 μικρούς κόσμους, οι οποίοι είναι εξαρχής διαθέσιμοι προς εξερεύνηση. Το μέγεθος κάθε ενός εξ αυτών είναι σχετικά μικρό, αλλά τελικά εύλογο, οδηγώντας στην ευχάριστη εξερεύνησή τους, έχοντας την κατάλληλη έκταση ώστε να μη κουράζουν στις αναπόφευκτες αλλεπάλληλες “σβούρες” που χρειαζόταν να κάνουμε ούτως ώστε να ανακαλύψουμε την επίλυση του εκάστοτε γρίφου (περισσότερα για αυτούς παρακάτω). Κάθε κόσμος προσφέρει δύο ή τρεις πύλες, που οδηγούν σε κάποια από τις υπόλοιπες περιοχές. Εδώ παρουσιάζεται ένα αρνητικό κομμάτι του Hohokum, καθώς η εμμονή των δημιουργών να μην προσφέρουν οποιαδήποτε μορφή βοήθειας, σημαίνει πως δεν προσφέρεται ούτε καν ένας υποτυπώδης χάρτης.

Δεδομένου ότι είμαστε ελεύθεροι εξ αρχής να εξερευνήσουμε κατά βούληση οποιονδήποτε από τους 17 κόσμους, σημαίνει ότι μετά από κάποιο σημείο αναπόφευκτα δημιουργείται η αίσθηση πως έχουμε χαθεί. Όπως είναι φυσικό, είναι ιδιαίτερα δύσκολο να θυμόμαστε τη διαδρομή των πυλών που θα πρέπει να ακολουθήσουμε ώστε να βρεθούμε στον κόσμο που επιθυμούμε ή να εντοπίσουμε κάποια πύλη από την οποία δεν έχουμε εισέρθει ακόμα, προκειμένου να επισκεφτούμε κάποια καινούρια περιοχή.  Κατά την γνώμη μας πιστεύουμε ότι η ύπαρξη κάποιας μορφής χάρτη δε θα χαλούσε τη γενικότερη φιλοσοφία του ανέμελου gameplay που θέλει να περάσει η Honeyslug, αλλά αντίθετα θα βοηθούσε στην πιο προσιτή εξερεύνηση του κόσμου. Ως έχει η κατάσταση δεν ήταν λίγες οι φορές που περιφερόμασταν άσκοπα από κόσμο σε κόσμο, προκειμένου να εντοπίσουμε τα μέρη που δεν είχαμε ακόμα επισκεφτεί, καταφεύγοντας τελικά στον “άχαρο” σχεδιασμό ενός δικού μας χάρτη (ένα εγχείρημα που αποδείχθηκε αρκετά αποτυχημένο…). Η έλλειψη του χάρτη βέβαια δεν ήταν αρκετή για να μας απωθήσει ή να αλλοιώσει τις εντυπώσεις μας, αλλά δεν παύει να αποτελεί μία έλλειψη που γινόταν κατά διαστήματα αισθητή.

Αλλά ας αφήσουμε πίσω μας το μοναδικό –κατά την γνώμη μας- αρνητικό στοιχείο του Hohokum, ώστε να συνεχίσουμε με τον γοητευτικό κόσμο του. Όπως προείπαμε, δεν μας δίδεται ποτέ κάποιο ζητούμενο, αλλά αντίθετα πρέπει μόνοι μας να εντοπίσουμε τους τρόπους με τους οποίους χρειάζεται να αλληλεπιδράσουμε με το κάθε περιβάλλον. Δεν αργήσαμε να διαπιστώσουμε ότι το έμμεσο βασικό ζητούμενο κάθε κόσμου ήταν η απελευθέρωση ενός φίλιου φιδιού, κάτι που επιτυγχάνεται με την κατάλληλη αλληλεπίδρασή μας με στοιχεία και όντα του περιβάλλοντος. Για να φέρουμε ένα παράδειγμα, ώστε να γίνει καλύτερα κατανοητό: Σε έναν κόσμο δεν αργήσαμε να καταλάβουμε ότι επρόκειτο να πραγματοποιηθεί μία παράξενη γαμήλια τελετή. Στόχος μας ήταν να βρούμε τον κατάλληλο γαμπρό για τη νύφη, παίρνοντας στη ράχη του φιδιού διάφορους υποψήφιους μνηστήρες μέχρι να βρούμε τον κατάλληλο.

Στη συνέχεια έπρεπε να πάρουμε διάφορα γκαρσόνια στη ράχη του φιδιού, για να τα μεταφέρουμε μέσα από ένα ποτάμι, που αντί για νερό είχε κρασί, προκειμένου να γεμίσουν τις κανάτες τους και να γεμίσουν εν συνεχεία τα ποτήρια των καλεσμένων. Έπειτα από κάποιες ακόμα σουρεαλιστικές σκηνές, ένα φίλιο φίδι εμφανίστηκε πάνω στην πλώρη ενός μικρού καραβιού, όπου -αφού το αγγίξαμε- παρακολουθήσαμε μία μικρή cutscene που μας πληροφορούσε ουσιαστικά ότι το απελευθερώσαμε. Κάθε ένας από τους 17 κόσμους διαφέρει σημαντικά από τους προηγούμενους, απαιτώντας τη δική του ξεχωριστή σκέψη και παρατήρηση ώστε να ανακαλύψετε τις ενέργειες που πρέπει να κάνετε για να “ολοκληρώσετε” το επίπεδο. Αλλού θα βρεθείτε σε ένα δάσος όπου κάποια όντα, που θυμίζουν ουρακοτάγκους, παρενοχλούνται από έναν βασιλιά που βρίσκεται στην πλάτη ενός ελέφαντα, σε άλλον κόσμο θα πρέπει να περιφερθείτε μέσα σε λιμνούλες για να εντοπίσετε μία γοργόνα, ενώ σε έναν κόσμο θα πρέπει να μεταφερθείτε μεταξύ δύο διαφορετικών χρονικών περιόδων για να επιλύσετε έναν ιδιαίτερο και μελαγχολικό γρίφο. Σε γενικές γραμμές, η ποικιλία των περιβαλλόντων είναι έκδηλη ενώ οι γρίφοι μπορεί να μην είναι ποτέ απαιτητικοί αλλά συνάδουν έτσι με το γενικότερο ανάλαφρο ύφος του παιχνιδιού.

Το σύνολο της εμπειρίας εξυψώνεται από έναν εξαιρετικό σχεδιαστικό τομέα, που χρησιμοποιεί μία πολύχρωμη παλέτα, επιτυγχάνοντας ένα ιδιαίτερα ευχάριστο αποτέλεσμα με ξεκάθαρα έντονα χρώματα. Ο σχεδιασμός βασίζεται κυρίως στα γεωμετρικά σχήματα, δημιουργώντας ένα πανέμορφο σουρεαλιστικό και ψυχεδελικό αποτέλεσμα, όπως μπορείτε να δείτε και στις εικόνες. Η άπταιστα ταιριαστή μουσική επένδυση από χαλαρωτικά ηλεκτρονικά κομμάτια, που πολλές φορές μεταλλάσσονται ανάλογα με τις πράξεις μας, έρχεται να δέσει μοναδικά τη συνολική ανάλαφρη εμπειρία.

Εν κατακλείδι, το Hohokum αποτελεί έναν πανέμορφο τίτλο που, εντούτοις, δεν είναι για όλους. Η ανάλαφρη φιλοσοφία του και η πλήρης άρνηση να καθοδηγήσει τον παίκτη, σε συνδυασμό με την ανυπαρξία κάποια μορφής δράσης, όπως μας έχει συνηθίσει η πλειονότητα των indies αλλά και μεγάλων παραγωγών, πιστεύουμε ότι συντελούν ικανά στοιχεία για να χωρίσουν το κοινό σε αυτούς που θα γοητευτούν από τον ιδιαίτερο κόσμο του Hohokum και σε αυτούς που θα το παρατήσουν ως “άγευστο” από το πρώτο δεκάλεπτο. Υποκειμενικά ή αντικειμενικά (δεν έχει σημασία) εμείς ανήκουμε σε αυτούς που γοητεύτηκαν από τον κόσμο του Hohokum.

To review βασίστηκε στην PS3 έκδοση του παιχνιδιού.