Unepic

‘Η μήπως epic;

---

Ας ξεκινήσουμε αυτό το review λιγάκι ανάποδα. Έως και ανορθόδοξα, μιας και θα αναφερθούμε εξαρχής στα Souls παιχνίδια που σχεδόν όλοι λατρεύουμε, τουλάχιστον μέχρι να καταλήξουμε σε κάποιο γκρεμό χάνοντας όλες τις ψυχές μας. Αν είστε από αυτούς που δεν πιστεύουν στην παρθενογένεση στην αγαπημένη μας ασχολία, τότε ίσως να έχετε αναρωτηθεί από που προέρχεται όλη αυτή η μαγεία. Κανείς δεν μπορεί να πει με σιγουριά, ακόμα και αν μπορούσαμε να συνδεθούμε με ένα καλώδιο, τραβώντας κάθε bit πληροφορίας από το μυαλό των δημιουργών που κρύβονται πίσω από τα Souls. Ίσως αποτελούν μακριά ξαδέρφια των ιαπωνικών παλιών platformer με πολλά RPG στοιχεία. Στην κατηγορία αυτή εντάσσεται και το The Maze of Galious, που κυκλοφόρησε το μακρινό 1987 στο MSX από την Konami. Όπως είναι φυσικό, το να προσπαθήσει να ξεκινήσει κανείς ένα videogame που κυκλοφόρησε ίσως πριν το ίδιο το άτομο γεννηθεί, αποτελεί από μόνο του ένα μικρό άθλο. Κάπου εδώ έρχεται το Unepic να συμπληρώσει τα gaming  “κενά” μας, έργο ενός μοναχικού matador της βιομηχανίας. Από μεριάς μας, όταν πρόκειται για δουλειά εξ ολοκλήρου ενός ατόμου, το οποίο αναλαμβάνει μάλιστα να εμπλουτίσει την gaming παιδεία μας, δεν μπορούμε παρά να ενθουσιαστούμε.

Το Unepic λοιπόν, εμπνευσμένο από το The Maze of Galious αρχικά και μια λίστα που περιλαμβάνει τα Castlevania, Moria, Warcraft άλλα και Diablo, είναι ένα 2D RPG με αρκετό platforming. Το παιχνίδι ξεκινάει εξαιρετικά απλά, τα πρώτα λεπτά, νομίζοντας ότι κρατάμε χειριστήριο του NES, αφού το άλμα και η επίθεση χωράνε σε δυο κουμπιά. Όταν ο ήρωας επιτεθεί σε έναν αντίπαλο, του προκαλεί κάποιου είδους παράλυση, χωρίς ο αντίπαλος να μπορεί να κινηθεί και η έκβαση της μάχης είναι πάντα υπέρ του παίκτη. Όμως, στην περίπτωση που οι αντίπαλοι είναι περισσότεροι, καθώς μπορείτε να χτυπάτε μόνο έναν τη φορά καθώς πλησιάζουν, θα καταφέρουν σίγουρα να σας πληγώσουν. Αμέσως λοιπόν γίνεται αντιληπτό, πως όταν αποφασίσετε να επιτεθείτε, θα πρέπει οι αντίπαλοι να είναι λίγοι σε αριθμό και να δράσετε γρήγορα πριν έρθουν πολλοί προς το μέρος σας.

Σε αυτό το πολύ απλό σύστημα μάχης στηρίζεται το Unepic, εμπλουτιζόμενο το όμως σε τέτοιο βαθμό, κάθε ώρα που ο παίκτης περνάει μαζί του, που καθίσταται ως ένα από τα πιο εθιστικά στη διάρκεια της χρονιάς. Κάτι τέτοιο το καταφέρνει εξαρχής εισάγοντας πολλές κατηγορίες όπλων, όπως swords, daggers, maces, axes, polearm, bows και wands, με το κάθε ένα να έχει διαφορετική ταχύτητα αλλά και ιδιότητες. Για παράδειγμα, τα σπαθιά είναι αρκετά γρήγορα και καλή λύση απέναντι σε αντιπάλους που αιμορραγούν, ενώ τα ρόπαλα ταιριάζουν περισσότερο εναντίον αντιπάλων με πανοπλία. Έπειτα, οι αντίπαλοι προσφέρουν μεγάλη ποικιλία, με κάθε αντίπαλο να απαιτεί διαφορετική προσέγγιση, ιδιαίτερα αυτοί που μπορούν να επιτεθούν από μακριά. Προσθέστε το σκοτάδι στα μπουντρούμια του κάστρου και τις παγίδες που αυτό κρύβει σε κάθε βήμα. Πολλαπλασιάστε με το υπέροχο loot και τις μαγείες ή τα pets που σας συνοδεύουν.

Φυσικά, μιας και το παιχνίδι είναι RPG, για όλα τα παραπάνω υπάρχει το αντίστοιχο attribute. Δηλαδή, κάθε όπλο έχει το δικό του attribute, όπως τα δυο είδη πανοπλίας και οι διάφορες οικογένειες των spells. Με στόχο να διατηρήσει την ισορροπία (τα καταφέρνει περίφημα) κάθε attribute μπορεί να ανεβεί μέχρι το level του χαρακτήρα. Καθε φορα που ανεβαζετε ένα attribute, ο πίνακας του χαρακτήρα σας, σας πληροφορεί πόσο επί τις εκατό παραπάνω damage κάνετε και την πιθανότητα για critical hits. Ακόμα, μετά από κάποιο σημείο και ανάλογα με τα level που έχετε παραχωρήσει σε κάθε κατηγορία όπλου, θα σας δοθεί η δυνατότητα να αγοράσετε skills από τους εμπόρους του παιχνιδιού. Το Unepic περιλαμβάνει και επιπρόσθετες αποστολές με την μορφή quest που εξαιτίας του loot θα σας ιντριγκάρουν να τις αναλάβετε, ειδικά αν είστε οπαδός των challenges και των achievements.

Μπερδευτήκατε; Δεν υπάρχει κανένας λόγος ανησυχίας. Ο τρόπος και ο ρυθμός που εισάγονται όλα αυτά τα στοιχεία στο παιχνίδι δημιουργούν ένα tutorial για σεμινάριο. Μόλις έχετε εξοικειωθεί με ένα μηχανισμό του Unepic, αμέσως θα μάθετε τον επόμενο, κρατώντας έτσι αμείωτο το ενδιαφέρον. Αντίστοιχης ποιότητας είναι και το level-design του τίτλου. Το κάστρο αποτελεί ένα τεράστιο δαιδαλώδες μέρος με πολλά δωμάτια, τα οποία με τη σειρά τους χωρίζονται σε επίπεδα, θυμίζοντας κάτι από Castlevania. Για να είστε σίγουροι ότι έχετε επισκεφτεί ένα διάδρομο, ανάβετε με τον αναπτήρα σας όλους τους πυρσούς που συναντάτε, φωτίζοντας έτσι τα γνώριμα μονοπάτια. Αν πέσετε πάνω σε κάποια πόρτα που ξεκλειδώνει αργότερα στο παιχνίδι ή ένα quest, μπορείτε να σημειώσετε στο χάρτη πληκτρολογώντας ό,τι επιθυμείτε. Όσο προχωράτε βαθύτερα στο κάστρο, ξεκλειδώνονται πόρτες που χρησιμεύουν για fast-travel, για να κάνετε save, ή να ανοίξετε κάποια πόρτα που θα σας οδηγήσει σε νέες περιπέτειες, χωρίς το ενοχλητικό backtracking. Επίσης, αξίζει να αναφέρουμε ότι το κάστρο χωρίζεται σε θεματικά μέρη όπως υπόνομους, βιβλιοθήκη, κήπο, αλλάζοντας αρκετά την όψη των δωματίων.

Γενικότερα, ένα παιχνίδι προσεγμένο σε όλους τους τομείς δεν θα μπορούσε να μην αποδίδει τα μέγιστα -έχοντας πάντα στην άκρη του μυαλού μας ότι πρόκειται για δουλειά ενός μόνο ατόμου- σε θέμα γραφικών, χειρισμού και ήχου. Οπτικά λοιπόν, το παιχνίδι είναι όμοιο με τα παιχνίδια του NES, ίσως και του SNES, όμως μόνο σαν στυλ. Ξεχάστε pixels και θολούρες. Τα αντικείμενα είναι καθαρά, ο φωτισμός υπέροχος και τα menu λιτά και απέριττα. Στα του χειρισμού, με τόσα όπλα, μαγικά, skills και potions το Unepicπαιχνίδι χρησιμοποιεί τα shoulder buttons εύστοχα σαν hot-keys. Έτσι, έχετε 12 γρήγορες επιλογές που κρίνονται αρκετές.

Εδώ ίσως καταφέραμε να βρούμε και το μοναδικό μειονέκτημα του τίτλου. Το παιχνίδι δεν λειτουργεί όπως θα θέλαμε με το πληκτρολόγιο, αλλά μάλλον λόγω φύσης του τίτλου και όχι παράλειψης του developer. Οπότε, κρίνεται σχεδόν απαραίτητη η χρήση controller. Στα του ήχου, η μουσική είναι γραμμένη από τον ίδιο και θεωρούμε ότι εξυπηρετεί το σκοπό της. Εκεί που ο τίτλος λάμπει μια ακόμα φορά είναι στο voice-over, αναγκάζοντάς μας να ορκιστούμε ότι ο επόμενος triple A (ή έστω και ΑΑ) τίτλος που δεν θα περιλαμβάνει ένα έστω μέτριο voice acting, θα κρεμαστεί στο μπαλκόνι ως φόβητρο για τα περιστέρια.

Τί λοιπόν οδήγησε στον τίτλο Unepic; Μα φυσικά η ιστορία του τίτλου. Αναλαμβάνετε το ρόλο ενός nerd που γνωρίζει τα πάντα για ταινίες, κόμικ, RPG και φυσικά videogames, ο οποίος για έναν ανεξήγητο λόγο βρίσκεται ξαφνικά σε ένα από τα δωμάτια του κάστρου. Τα πράγματα εμπλέκονται ακόμα περισσότερο όταν μέσα του φυλακίζεται ένα πνεύμα, που μόνος σκοπός του είναι να σκοτώσει τον ήρωα. Μπορείτε λοιπόν να φανταστείτε τις απίθανες συμβουλές που θα σας δώσει καθ’ όλη τη διάρκεια του παιχνιδιού μόνο και μόνο για να σας φέρει ένα βήμα πιο κοντά στο θάνατο που θα τον ελευθερώσει. Ο κεντρικός ήρωας όμως δεν δείχνει να επηρεάζεται ιδιαίτερα, απαντώντας συχνά με τη χρήση “γαλλικών”, δημιουργώντας ένα αχτύπητο δίδυμο που θα σας κρατήσει σπουδαία συντροφιά.

Μήπως όμως ξεχνάμε κάτι; Τι άλλο θα μπορούσε να προσθέσει ένα άτομο; Multiplayer. Το Unepic, λοιπόν, διαθέτει τέσσερα modes όμως αρκετούς χάρτες έχουν μόνο τα Deathmatch και Cooperative. Οι επίσημοι χάρτες είναι 5 και 7 αντίστοιχα, ενώ στη διάθεσή σας υπάρχουν και χάρτες που έφτιαξαν τρίτοι, έχοντας όμως ελεγχθεί για την ποιότητα τους από τον developer. Στην ενασχόλησή μας με το co-op όλα κυλούσαν ομαλά και ίσως το Unepic 2, αν πότε αναπτυχθεί, θα μπορούσε να περιλαμβάνει στο συνεργατικό παιχνίδι και ολόκληρο το campaign.

Εν κατακλείδι, ο Francisco Tellez de Maneses μέσα σε δυο χρονιά κατάφερε να πλάσει τον ελεύθερο του χρόνο σε αυτό που λέγεται Unepic, δίνοντας άφεση στις δίκες μας gaming αμαρτίες και μας παρέδωσε έναν τίτλο που δεν έχει κάτι να ζηλέψει σε διασκέδαση, εθισμό και λειτουργικότητα από τα παιχνίδια των εκατομμυρίων.

Το review βασίστηκε στην PC έκδοση του παιχνιδιού.