Legend of Grimrock II

Έλα να πάμε στο νησί.

---

Η όραση προσπαθεί να συνηθίσει το σκοτάδι. Τέσσερις ήρωες, ναυαγοί στο νησί του Nex, βρίσκονται μέσα στους αποπνικτικούς, υγρούς τοίχους ενός υπόγειου οικοδομήματος, ξεχασμένο και ρημαγμένο στο χρόνο. Η πυκνή ατμόσφαιρα κόβει την ανάσα. Έχουν φτάσει σε αδιέξοδο. Μπροστά τους, δεξιά και αριστέρα, οι τοίχοι φαντάζουν τόσο πνιγηροί που αρχίζουν να αλλοιώνουν το σθένος του μυαλού τους, κρέμονται εκεί έτοιμοι να πέσουν να τους πλακώσουν. Πίσω τους, αφουγκράζονται απόκοσμα, αλλοπρόσαλα γρυλίσματα στο ατελείωτο βάθος των δαιδαλώδων διαδρόμων. Ο μάγος της ομάδας σχηματίζει δύο μυστήριους ρούνους και δημιουργεί φως. Ένας πιο εξονυχιστικός έλεγχος αποκαλύπτει έναν κρυφό διακόπτη ανάμεσα στα πετρώματα.

Τον πιέζουν και ξαφνικά αρχίζει να ανυψώνεται, αγκομαχώντας το απροσπέλαστο τοίχος, αποκαλύπτοντας ένα δωματίο με τρεις βωμούς. Πάνω από κάθε βωμό, τρεις μικρές επιγραφές αχνοφαίνονται. “Sword, Rock, Scroll”. Τρεις λέξεις που καλούνται να αποκρυπτογραφήσουν. Άλλος ένας γρίφος σε ένα τεράστιο κουβάρι τρέλας που μυρίζει θάνατο σε κάθε στροφή. «Απλό είναι», σκέφτονται, και τοποθετούν ένα όπλο στο Sword βωμό, μια πέτρα στο Rock και ένα κομμάτι χαρτί στο Scroll. Καμία αντίδραση. Κανένας ήχος, κανένα σημάδι που να καταδεικνύει επιτυχία. Σπαθί, Πέτρα, Χαρτί… «Μα αφού τα βάλαμε στη σωστή σειρά, πώς;…» και πριν προλάβει να σχηματιστεί η σκέψη στα χείλη τους, η ακολουθία «πέτρα, ψαλίδι, χαρτί» περνά στιγμιαία ως λάμψη στον ειρμό τους.

Χωρίς δεύτερη σκέψη και πριν άλλες παρόμοιες ιδέες αρχίσουν να μπουκώνουν το μυαλό τους, τοποθετούν την πέτρα στο sword, το χαρτί στο rock και το όπλο στο scroll. Xαμόγελα ικανοποίησης, σπινθίρισμα των ματιών και εκ νέου θάρρος για τη συνέχεια πλημμυρίζουν την ομάδα για αυτό τους το κατόρθωμα.

To Legend of Grimrock 2 (LoG2) είναι ένα τεράστιο παζλ αποτελούμενο από μικρότερους γρίφους, γεμάτους σπαζοκεφαλιές, επικίνδυνα πλάσματα και θανατηφόρες παγίδες. Με το καλημέρα βρισκόμαστε μέσα σε ένα κελί, που αν δεν κατορθώσουμε να δραπετεύσουμε, τότε μάλλον το παιχνίδι δεν είναι για εμάς. Άντε και βγήκαμε. Λίγο πιο κάτω μερικές υπερμεγεθείς χελώνες θα τεστάρουν τα αντανακλαστικά και τη γρήγορη σκέψη σε συνθήκες μάχης, όπου αν δεν παίξουμε έξυπνα στο χώρο τότε μάλλον το παιχνίδι δεν είναι για εμάς.

Για τους μη μυημένους, ο τίτλος ανήκει στην κατηγορία των dungeon crawlers, αντλώντας επιρροές από τίτλους όπως τα Dungeon Master, Eye of the Beholder και Lands of Lore (ή τα Shining in the Darkness και Shining the Holy Ark για τους φίλους ιαπωνικών προτάσεων). Aν αυτοί οι τίτλοι δε λένε τίποτα στους νεότερους, τότε αξίζει να σημειωθεί ότι η ικανοποίηση που λαμβάνει κανείς ξεπερνώντας τις προκλήσεις του παιχνιδιού, είναι ικανή να φτάσει τα αντίστοιχα επίπεδα των Souls τίτλων. Το παρατσούκλι που συνοδεύει το LoG2 ως το “Dark Souls των dungeon crawler” δε του κόλλησε κατά τύχη. Xοντρικά, σχηματίστε μια εικόνα ενός παιχνιδιού πρώτου προσώπου, που θυμίζει κάτι από τα αντίστοιχα πρώτου προσώπου adventures όπως το Myst, προσθέστε gameplay φιλοσοφία Souls σε πρόκληση, θανατικό και οξυδέρκεια και επικαλύψτε με DnD αισθητική σκοτεινού και ανατριχιαστικού περιεχομένου.

Το gameplay ξετυλίσσεται γύρω από τη σωστή διαχείριση της τετραμελούς προεπιλεγμένης ή μη ομάδας, που κινείται σε «νοητά» τετράγωνα (tiles) στον περιβάλλοντα χώρο, λύνει γρίφους, αποφεύγει παγίδες και μάχεται σε πραγματικό χρόνο με το κλικάρισμα στον οπλισμό των πορτραίτων των χαρακτήρων. Ο χειρισμός είναι λίγο δύστροπος μέχρι να γίνει συνήθεια, ιδίως όταν αναφέρεται σε στιγμές έντονης μάχης, δηλαδή όταν έχουμε να διαχειριστούμε περισσότερους των 2-3 αντιπάλων. Μια αναμέτρηση με ένα boss που βγάζει τσιράκια, φέρνει επιπλέον ιδρώτα στο αυτί όταν καλούμαστε σε συνεχόμενη κίνηση στο χώρο και ταυτόχρονη διαχείριση των χαρακτήρων.

Μια καλύτερη προετοιμασία από μεριά μας εξαλείφει μεγάλο ποσοστό της δυσφορίας, όχι όμως δια παντός, μιας και κάποιος εκ των τεσσάρων θα ξεμείνει από potions και πρέπει επί τόπου να φτιάξουμε νέα με τον alchemist, τη στιγμή που το boss εξαπολύει οβίδες και τα ratlings τσιράκια έρχονται απειλητικά κατά πάνω μας. Σε διαφορετική περίπτωση, οι κοφτές κινήσεις ακριβείας στο χώρο γίνονται δεύτερη φύση, ενώ η γρήγορη εναλλαγή οπλισμού και σχεδιασμός ρούνων για την εκτέλεση spells προσφέρουν πάντα ένα επιπλέον, τεχνητό μεν, αλλά υπαρκτό άγχος που κρατά το ρυθμό σε εγρήγορση.

Η σεναριακή ιδέα είναι η πλέον λιτή: Είμαστε ναυαγοί σε ένα μυστήριο νησί και καλούμαστε να δραπετεύσουμε. Από εκεί και ύστερα τα πάντα είναι άγνωστα κι εδώ αναλαμβάνει αριστουργηματικά το level design και η καλλιτεχνική διεύθυνση να δημιουργήσουν τις ανάλογες προϋποθέσεις και κλίμα για μια περιπέτεια που μένει αξέχαστη. Τα πάντα μοιάζουν, είναι και συνεχίζουν να λειτουργούν ως ένα τεράστιο μυστήριο μέχρι την κλιμάκωση του παιχνιδιού. Δεν υπάρχουν προεπιλεγμένοι οδοί, κάποιο εμφανές quest που να υποδεικνύει τη συνέχεια. Τα πάντα βρίσκονται στην κρίση του παίκτη και τις ικανότητες της ομάδας του τη δεδομένη χρονική στιγμή. Ξεκινά γραμμικά, όμως ο σχετικά ανοιχτός σχεδιασμός των περιοχών του νησιού δημιουργεί αίσθημα ελευθερίας, προκαλώντας την εξερεύνηση, την ανακάλυψη και σύνδεση των στοιχείων, την προσπέλαση προηγουμένως απροσπέλαστων σημείων.

Εκείνο που γίνεται ευθύς εξαρχής εμφανές, είναι η αλλαγή στο σχεδιασμό του κόσμου που έγινε στον τίτλο σε σχέση με το πρωτότυπο. Τα μπουντρούμια παραμένουν, όμως ένα τεράστιο ποσοστό του τίτλου εξελίσσεται στις εξωτερικές τοποθεσίες του νησιού, υπό το φως του ήλιου ή των αστεριών, σε εναλλαγή μέρας και νύχτας σε πραγματικό χρόνο.

Ξεκινάμε σε μια ηλιόλουστη παραλία με τη συνοδεία των πλαφασμών του κύμματος, τριγυρίζουμε σε πυκνά δάση, χανόμαστε στην ομίχλη του βάλτου, ανατριχιάζουμε στη μαυρίλα του νεκροταφείου. Η κάθε θεματική στις περιοχές του Nex μαγνητίζει και υπνωτίζει. Το χτίσιμο του κόσμου έχει αποτινάξει τη λογική των πιστών του πρώτου Grimrock. Προσφέρει μεγαλύτερες και ποικιλόμορφες σε έκταση περιοχές που χαρακτηρίζονται από το δικό τους, ιδιαίτερο τρίπτυχο γρίφοι/ εχθροί/ παγίδες αποκτώντας τη δική τους, ξεχωριστή προσωπικότητα.

Τα δε μυστικά shortcuts που τις συνδέουν αναμεταξύ τους, καθώς και οι γρίφοι που ξεκινούν και τελειώνουν σε διαφορετικές περιοχές, προσδίδουν μια ισχυρή αίσθηση συνόλου και ενότητας. Σε ένα υποδειγματικό level design έρχεται η καλλιτεχνική διεύθυνση, για να βάλει το λιθαράκι της για τη δημιουργία μιας αισθητικής ισορροπίας σκέτο κομψοτέχνημα. Ακόμα και σε εξωτερικές τοποθεσίες, με ντάλα ήλιο πάνω από το κεφάλι μας, το αίσθημα του κινδύνου μπροστά στο άγνωστο και ενίοτε της απελπισίας και της απόλυτης κλειστοφοβίας επιτυγχάνεται με εξαιρετικά αποτελέσματα.

Σύμμαχος στην περιπέτεια είναι ο χάρτης που ξεδιπλώνεται καθώς τον ανακαλύπτουμε. Εκεί έχουμε τη δυνατότητα -με τη χρήση κάποιων συμβόλων- να κρατήσουμε σημειώσεις για οτιδήποτε αξιοπεριέργο βρίσκουμε στο διάβα μας. Ένα νεύμα βοηθείας που βρήκαμε γραμμένο κάπου, ένα απροσπέλαστο σημείο που χρειάζεται κάποιο κλειδί, ένα γρίφο που δεν έχουμε τα απαραίτητα αντικείμενα για να λύσουμε, έναν εχθρό που μας έχει για πρωινό και πρέπει να επισκεφθούμε αργότερα για να του εξηγήσουμε τι εστί βερύκοκο. Απόλυτα χρήσιμος είναι ο χάρτης, μιας και τα hints ακόμα που βρίσκουμε γρίφοι είναι. Η μεγαλύτερη πρόκληση στο LoG2 είναι να παιχτεί το παιχνίδι χωρις οδηγούς και ψάξιμο στο google.

Πολλές φορές οι γρίφοι θυμίζουν adventure τίτλο χωρίς όμως ποτέ να γίνονται παράλογα απαιτητικοί ή να χρειάζονται συνεχώς trial & error συνδυαστική σκέψη -αν και τη δεύτερη μάλλον δύσκολα τη γλυτώνουμε όταν τα σημεία τρέλας έχουν χτυπήσει κόκκινο. Κυρίως μετά από πολλές ώρες παιχνιδιού, όταν αρχίζει το σθένος μας να υποχωρεί, μιας και το μυαλό έχει πήξει και αδυνατούμε να δούμε το προφανές. Συνήθως η ψυχρή υπολογιστική λογική, η κοινή λογική, και τα όπλα που έχουμε στη διάθεσή μας φτάνουν για να τα βγάλουμε πέρα. Αρκεί να μάθουμε καλά τους κανόνες του παιχνιδιού.

Το LoG2 είναι ένα αφιλόξενο, άγνωστο και εχθρικό περιβάλλον και αυτά καλούμαστε να δαμάσουμε. Δεν γίνεται ποτέ άδικο ή παράλογα απαιτητικό, δεν ζητά από εμάς κάτι που αδυνατούμε να βγάλουμε εις πέρας. Μόνο να είμαστε ψύχραιμοι και να ρισκάρουμε καταστάσεις, να δούμε πού μας παίρνει και πού όχι. Αν ένας εχθρός μοιάζει ανίκητος, τότε κάπου πήραμε λάθος στροφή ή δεν εξοπλίσαμε καλά την ομάδα μας. Αν μια παγίδα μοιάζει απροσπέλαστη, τότε κάτι δεν έχουμε δει καλά ή σκεφτόμαστε λάθος. Αν ένας γρίφος δείχνει παράλογος τότε το πιθανότερο είναι η λύση να βρίσκεται μπροστά στα μάτια μας.

Το εκπληκτικό της όλης ιστορίας είναι το πόσο τέλεια καταφέρνει να δέσει αυτό το μοτίβο στο ρυθμό του gameplay. Ποτέ κάποιο στοιχείο δεν δείχνει να υπερβαίνει ενάντι κάποιου άλλου. Είναι λες και τα παλικάρια της Almost Human έβαλαν σε μια ζυγαριά ακριβείας την εξερεύνηση, τις μάχες, τις παγίδες και την επίλυση γρίφων και κατάφεραν την απόλυτη ισορροπία. Η ροή του gameplay είναι το λιγότερο υποδειγματική και όταν αυτή αρχίζει να καταβάλει τις αντιστάσεις και το σθένος του παίκτη, τότε η επιστροφή ύστερα από ένα διάλλειμα γίνεται με περίσσια και μεγαλύτερη όρεξη.

To LoG2 στο πυρήνα του κρατά αναλλοίωτες τις RPG καταβολές του. Το party μας κερδίζει XP, κατενέμει πόντους, βρίσκει νέο και καλύτερο εξοπλισμό. Ίσως αυτός ο κίνδυνος που πλανάται συνεχώς στην ατμόσφαιρα να μην ήταν τόσο έντονος αν το σύστημα μάχης ήταν turn based. Όχι ότι θα μας χαλούσε κάτι τέτοιο, όμως υποψιαζόμαστε ότι ο ρυθμός θα επηρεαζόνταν σε σημαντικό βαθμό όπως και η γενικότερη σχεδιαστική λογική του τίτλου. Οι μάχες σε στενούς διαδρόμους δεν θα ήταν σημεία αποφυγής απλά θα καθόμασταν εκεί να πολεμήσουμε.

Αντιθέτως, με το που στρίψουμε σε μια γωνία και πέσουμε πάνω σε ένα Air Elemental, που σαρώνει τους δύο μπροστινούς χαρακτήρες με μαγικά, αμέσως τρέχουμε προς τα πίσω αναζητώντας μεγαλύτερο πεδίο δράσης, όπου θα μπορούμε να επιδοθούμε σε ακατάπαυστο strafing -ή σωστή τοποθέτηση στο χώρο, αν θέλετε καλύτερα. Μαχόμενοι πρόσωπο με πρόσωπο με κάποιους Undead Knights που κρατάνε ασπίδες, δεν είναι και η σοφότερη λύση όταν μπορούμε να επιφέρουμε καλύτερα αποτελέσματα χτυπώντας τους στο πλάι και την πλάτη. Τα διάφορα δε στατιστικά που ανεβάζουμε, μπορούν να αλλάξουν τη δυναμική των αναμετρήσεων, προσφέροντας περισσότερες δυνατότητες και εργαλεία στο οπλοστάσιό μας.

Στο σύνολό του, το LoG2 είναι από εκείνες τις σπάνιες περιπτώσεις όπου το βιντεοπαιχνίδι μιλά την ίδια γλώσσα με τον παίκτη χωρίς την παρεμβολή σεναρίων, ιστορίας, ηθοποιών και voice overs. Υπάρχει μια ένοχη, πιο μυστική μορφή επικοινωνίας, μια αμφίδρομη σχέση αγάπης και μίσους, μια σύγκρουση συναισθημάτων προερχόμενη από την απελπισία του ακατόρθωτου και την ευφορία του κατορθώματος.

Με πανέμορφο οπτικοακουστικό παρουσιαστικό, ιδιοφυές σχεδιασμό κόσμου και πλούσια προσφερόμενη πρόκληση, στις 30+ ώρες που μπορεί να διαρκέσει, το Legend of Grimrock 2 είναι μια μικρή αποκάλυψη, μια πρώτης τάξεως πρόταση για όλους τους φίλους των dungeon crawling και των RPGs γενικότερα.