Το παιχνίδι που δεν έπαιξα…

Super Metroid… Prime.

Συνεχίζοντας το πινγκ πονγκ μεταξύ συντακτών για τα παιχνίδια που δεν παίξαμε, μετά το κείμενο του Νικόλα για το Baldur’s Gate έρχεται η δική μου “εξομολόγηση” για το παιχνίδι (παιχνίδια, για την ακρίβεια…) που δεν έπαιξα, Super Metroid – Metroid Prime.
 
Ως κάτοχος SEGA Mega Drive, τότε είχα την τύχη να παίξω τα Sonic, Golden Axe και άλλα παιχνίδια της Sega, ταυτόχρονα όμως είχα την ατυχία να μην γνωρίσω το SNES, αν και είχα φίλους που είχαν την κονσόλα της Nintendo και γνώρισα μέσω αυτών κάποια παιχνίδια όπως το Legend of Zelda, το Donkey Kong Country κ.α. Όμως, δεν είχα την τύχη να μάθω ή να γνωρίσω περισσότερα για τη Lady Samus.



Αξίζει να αναφερθεί ότι παλαιότερα, εκτός από την αγάπη μου για τα JRPG, είχα και μια αδυναμία στα FPS, όπως τα Call of Duty και Medal of Honor, αλλά και μεγάλη αδυναμία και πολλές ώρες στο Quake 2. Έπειτα φτάσαμε στις εποχές PS2 & GameCube, με πολλή αγάπη στα Quake 3 Arena & Unreal Tournament… 

Σε κάποια στιγμή εκείνη την περίοδο, δεν θυμάμαι πως, αλλά βρέθηκε στα χέρια μου το πρώτο Metroid Prime, το οποίο τότε έκανα μια απόπειρα να παίξω, χωρίς καν βέβαια να γνωρίζω την ιστορία του τίτλου ή καν το όνομα “Metroid”. 

Εντύπωση μου έκανε ο χειρισμός του παιχνιδιού και οι ρυθμοί του, λόγω ότι ήταν κάτι που δεν είχα δει ή συνηθίσει -ειδικά σε ό,τι αφορά στοιχεία όπως η δυνατότητα του να μετατρέπεται η Samus σε μπάλα, πράγμα που μου έκανε τρομερή εντύπωση.

Αυτό όμως που με έκανε να σταματήσω να παίζω στην πορεία του παιχνιδιού, ήταν η ιστορία, που δεν μπορούσα να καταλάβω πλήρως, με αποτέλεσμα να μην μπορώ και να δεθώ με τον χαρακτήρα τον οποίο είχα στην κατοχή μου… 

Έπειτα από διαδικτυακή αναζήτηση, έμαθα για το Metroid που είχε κυκλοφορήσει στο NES και μετά από πολύ καιρό έκανα μια απόπειρα να παίξω το Super Metroid του SNES, με την προοπτική ότι είχα ζήσει τις τότε εποχές των κονσολών και δεν θα με ενοχλούσαν τα παρωχημένα γραφικά κλπ…

Η απόπειρα, αν και απέτυχε λόγω του ότι εγώ είχα ένα πρόβλημα υπομονής και αδυναμίας συνήθειας του χειρισμού (διαγώνιο shooting;), μέχρι εκεί που κατάφερα και έφτασα, αποκόμισα μια εξαιρετική ατμόσφαιρα (ειδικά για την εποχή του), με παρά πολύ ωραία μουσική. 

Πλέον, ως κάτοχος Wii U και αγορασμένη την τριλογία του παιχνιδιού από το eshop της Nintendo, ακόμα να το πάρω απόφαση να το ξεκινήσω. Και αυτό, διότι είμαι σε σκέψη για το αν θα πρέπει να κάνω μια ακόμα προσπάθεια στο Super Metroid, ώστε να συνδεθώ καλύτερα με την Lady Samus…

Εσείς τι λέτε;