Mortal Kombat X

X for Xtraordinary!

---

Οι πιο προσεκτικοί από εσάς πιθανόν να έχετε παρατηρήσει ότι υπάρχουν μερικές συγκεκριμένες ποιότητες που μπορούν να “ντύσουν” ένα παιχνίδι, δίνοντάς του ένα “περιτύλιγμα” το οποίο ομορφαίνει ένα πιθανώς προβληματικό σύνολο. Κάποια από αυτά είναι το χιούμορ (σε διαλόγους και μη), χαρακτήρες με προκλητικά μεγάλη έμφαση στο σεξουαλικό στοιχείο κατά το σχεδιασμό τους και – αναμφίβολα – οι μεγάλες ποσότητες βίας και gore. Ουκ ολίγα παιχνίδια έχουν υιοθετήσει κάποια από τα παραπάνω στοιχεία για να κρύψουν αδυναμίες σε άλλους τομείς.

Αλλού είναι αλήθεια, αλλού όμως όχι. Συνήθη “θύματα” εσφαλμένης στοχοποίησης είναι οι τίτλοι που έχουν τη μεγαλύτερη απήχηση στο κοινό και συνάμα ακροβατούν στην κορυφογραμμή του είδους τους. Η σειρά Mortal Kombat πολλές φορές συνάντησε το τρεμάμενο δάκτυλο του κατηγορούντα, που του προέσαπτε την “ευθύνη” ότι επενδύει στην απόδοση υπερβολικής βίας και gore, προκειμένου να κρύψει ένα ρηχό, άτεχνο και διόλου ανταγωνιστικό gameplay.

Aν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς με τους εαυτούς μας (πρωτίστως) θα παραδεχτούμε ότι σε κάποιες περιπτώσεις, η παραπάνω διατύπωση είναι αληθής. Όμως δεν είναι η μόνη που έχει συναντήσει ως εμπόδιο μπροστά της η δημοφιλής σειρά: φτωχό movelist,επαναλαμβανόμενοι χαρακτήρες, το επάρατο block button, η τελματισμένη ιστορία, το κοφτό animation και ίσως αρκετά ακόμα. Αλλά, στα πλαίσια της παραπάνω ειλικρίνειας, απέναντι σε ένα παιχνίδι που είναι απροκάλυπτα ωμό σε όλες τις εκφάνσεις του, οφείλουμε να είμαστε κι εμείς εξίσου άμεσοι. Όλα αυτά λοιπόν ξεχάστε τα! Ανήκουν στο παρελθόν, γιατί στο “δέκα το καλό”, η NetherRealm Studios έφερε τόσες βελτιώσεις, ώστε να μη μιλάμε απλά για το καλύτερο MK όλων των εποχών, αλλά για ένα fighting παιχνίδι που διεκδικεί δάφνες σε οποιοδήποτε πάνθεον του είδους.

Ναι, σκίζουμε τις πέτσες του παιχνιδιού, κομματιάζουμε τα κόκκαλα της δομής του, καίμε τις σάρκες του κι αφήνουμε τα παλλόμενα εντόσθιά του να κρέμονται μπροστά στα μάτια σας. Μία προς μία, ανοίγουμε μπροστά σας όλες τις βελτιώσεις που μεταμόρφωσαν έναν αμφιλεγόμενο τίτλο σε ένα παιχνίδι άξιο να χρησιμοποιηθεί ως σημείο αναφοράς για μελλοντικούς τίτλους. Φίλοι του SF και λοιπόν “τεχνικών” fighters κρατήστε τη μήνη σας. Θα συναντήσετε χαρακτηριστικά που θα σας κάνουν να κουνήσετε το κεφάλι με σεβασμό, ή να το κρύψετε στην άμμο.

Για αρχή – και για να ξεμπερδεύουμε – να ξεκαθαρίσουμε ότι ο τεχνικός τομέας αποτελεί ό,τι καλύτερο έχει δημιουργηθεί μέχρι στιγμής στο είδος. Πανέμορφα σχεδιασμένοι χαρακτήρες, με πλούσιες κι εντυπωσιακές λεπτομέρειες, μάχονται κινούμενοι ομαλότατα και φυσιολογικά σε άψογα σχεδιασμένες αρένες. Το animation δεν είναι πλέον το κοφτό, απότομο, σχεδόν σήμα κατατεθέν, μοτίβο κίνησης που γνωρίζατε μέχρι τώρα. Αυτό που επίτηδες υιοθετήθηκε για να εξοικονομήσει πόρους στα συστήματα, αλλά και να δώσει την ψευδαίσθηση ταχύτατων, απότομων και κατά συνέπεια, βίαιων χτυπήματων.

Δεν είναι το animation που χρησιμοποιούσαν ως επιχείρημα οι fans της “αντίθετης όχθης” για να ρίψουν προς το παιχνίδι ένα ακόμα λίθο με τη λέξη “τεχνική” γραμμένη επάνω. Είναι ένα ομαλότατο μοντέλο κίνησης, πειστικό, φυσικό και όμορφο, που δεν στερεί τίποτα από τη βία, σε πείσμα του φόβου των φανατικών φίλων της σειράς. Απεναντίας, όταν στο υπέροχα σχεδιασμένο πρόσωπο ενός φυσικότατα κινούμενου ήρωα “σκάσει” ένα χτύπημα που θα του προκαλέσει ποτάμια από gore και αίμα, το σημαδέψει και το μεταμορφώσει, τότε η αίσθηση της βίας και της αποστροφής είναι πολύ πιο έντονη.

Το πιθανότερο όμως είναι αυτά να τα παρατηρήσετε πολύ αργότερα μέσα στο παιχνίδι κι αυτό γιατί όλα ανεξαιρέτως τα stages είναι τόσο ζωντανά, πλούσια και εμπνευσμένα, που θα σας αποσπούν την προσοχή με κάθε μικρο-event  που συμβαίνει στο background. Πυκνό χιόνι, καταρρακτώδης βροχή, φουσκωμένες θάλασσες σε λιμάνια γεμάτα συντρίμμια, αμμοθύελες, πολύβουες αγορές, στρατόπεδα στα σύνορα του Outworld…. Σχηματίστε τα στη φαντασία σας και διαπιστώστε πόσο έξω πέσατε όταν τα δείτε στο ίδιο το παιχνίδι.