The Red Solstice

Συνεργασία… ή Θάνατος.

---

Η Ironward με το The Red Solstice βρίσκεται αντιμέτωπη με την «παραδοσιακή» πρόκληση στην οποία πρέπει να ανταπεξέλθουν οι ανεξάρτητοι τίτλοι. H αγορά είναι στα όρια της «υπερχείλισης», γεμάτη μέχρι το στόμιο με τέτοιου εμπορικού επιπέδου κυκλοφορίες, που ξεπηδούν σε ημερήσια, σχεδόν, βάση, στριμώχνονται και παλεύουν να κερδίσουν το ενδιαφέρον της κοινότητας. Στο T.R.S τα πράγματα είναι ακόμα πιο δύσκολα, αφού εκ πρώτης όψεως έχουμε ένα (πολύ) εμπλουτισμένο, ανακαινισμένο mod του Warcraft 3. H ιδέα του να πάρεις ένα υπερεπιτυχημένο mod, όπως το Night Of The Dead, και το κάνεις πλήρη τίτλο, ζητώντας από τους αγοραστές 20+ ευρώ, μπορεί εύκολα να οδηγήσει σε πονηρές σκέψεις πως πρόκειται για «αρπαχτή» και προσπάθεια απομύζησης και αρμέγματος.

Συνυπολογίζοντας την ύπαρξη free to play τίτλων ίδιας υφής (λέγε με και Alien Swarm) σε πρώτη ανάγνωση τα πράγματα για το T.R.S μόνο ευοίωνα δε μοιάζουν. Το παιχνίδι δεν κρύβει τις επιρροές του, το δηλώνει αλαλάζοντας και με περηφάνια, και το καλύτερο για τους Κροάτες, είναι πως ο ενθουσιασμός τους είναι συμμορφωμένος και ευθυγραμμισμένος απόλυτα με το τελικό αποτέλεσμα. Το TRS είναι, όσο πιο περιγραφικά γίνεται, ένα top down-tactical- squad based- survival- action/shooter/rpg (ουφ), που έχει ως βάση το Night Of The Dead, αλλά το αναπτύσσει και το εξελίσσει σε βαθμό τέτοιο, ώστε αποτινάσσει με άνεση από πάνω του τους χαρακτηρισμούς της κόπιας και της απλής αντιγραφής.


Ο ενθουσιασμός που αναφέρουμε φαίνεται και στη διάθεση των devs για διαρκή βελτίωση του τίτλου σε θέματα balancing, προσθήκης υλικού και άμεσης ανταπόκρισης όταν δημιουργούνται απορίες γύρω από το παιχνίδι.
 Το main campaign του παιχνιδιού αποτελείται από 10 πίστες και ουσιαστικά παίρνει το ρόλο ενός εκτενέστατου tutorial (από 10 έως 25 ώρες) καθιστώντας ομαλή την εξοικείωση του παίκτη με τους πολλούς και απαιτητικούς μηχανισμούς του gameplay. Η ιστορία καθώς και οι χαρακτήρες που χειριζόμαστε δεν έχουν τίποτα αξιομνημόνευτο, καθώς είναι μια τυπική ιστορία διαλεύκανσης της αιτίας καταστροφής μιας αποικίας του Άρη.

Αν μας έδιναν 20 εύρω για κάθε φορά που παίζαμε ένα σενάριο, όπου μια αποικία σταματάει να δίνει σήματα ζωής, τότε θα είχαμε αποπληρώσει το μισό εξωτερικό χρέος της χώρας. Όπως και να έχει είναι φανερό πως το βασικό μέλημα της Ironward δεν ήταν ούτε η ιστορία, ούτε ο οπτικός τομέας, μα οι gameplay μηχανισμοί και η δημιουργία έντασης και ατμόσφαιρας από τις μουσικές επιλογές (που είναι καλές) και τη βασανιστική δυσκολία, σε σημεία, του παιχνιδιού. Το βασικότερο στοιχείο της single player εμπειρίας, πέρα από το solo της υπόθεσης, είναι πως χειριζόμαστε μια τετράδα από space marines, με τη δυνατότητα να «παγώνουμε» το χρόνο (90% πιο αργά για την ακρίβεια), να μπαίνει σε tactical mode η μάχη και να δίνουμε εξειδικευμένες εντολές σε κάθε μέρος της ομάδας μας. Μετατρέπεται το παιχνίδι, δηλαδή, από action-shooting σε tactical, δίνοντάς μας την ευκαιρία να ανταπεξέλθουμε στα κύματα επιθέσεων των εχθρών.

Η όλη μετάβαση με ένα πάτημα κουμπιού από τη δράση στην τακτική γίνεται πετυχημένα και δε χαλάει το ρυθμό του παιχνιδιού. Το αντίθετο μάλιστα, δίνει την ευκαιρία στο χρήστη να μάθει τα πλεονεκτήματα, τα skills και τις δυνατότητες της κάθε κλάσης, καθώς και το πώς γίνεται το synergy μεταξύ των διαφόρων διαθέσιμων επιθέσεων. Να είστε προετοιμασμένοι πως αν αποφασίσετε να ολοκληρώσετε το main campaign, θα ξοδέψετε πολλή ώρα σε slow motion mode, διότι από την  αποστολή 5 και μετά έχει ένα difficulty spike -μια «ταβανόπροκα δυσκολίας»  για να γίνουμε πιο ακριβείς- με αποτέλεσμα οποιαδήποτε τακτική «YOLO» και «Leeroy Jenkins» να οδηγεί σε σίγουρο θάνατο!

Αργά, τακτικά, μεθοδικά με οπισθοχώρηση αν χρειαστεί, γιατί η έλλειψη quicksave (λειτουργεί με checkpoints) κοστίζει αρκετά σε χρόνο. Το παιχνίδι σε normal είναι ήδη δυσκολότατο και δεν μπήκαμε καν στη διαδικασία να δοκιμάσουμε τα επόμενα δύο επίπεδα, καθώς λίγο η ζέστη, λίγο η γενικότερα τεταμένη κατάσταση θα οδηγούσε τον γράφοντα σε εκρήξεις κλίμακας  Εϊγιαφιάτλαγιοκουτλ. Εδώ κατά τη γνώμη μας έγινε ένα σχεδιαστικό λάθος εκ μέρους της ομάδας. Η μη ύπαρξη  δυνατότητας να ανακτήσουμε την πρόοδό μας μέσα στην ίδια την πίστα (είτε με quicksave, είτε με checkpoint) αφού κλείσουμε το παιχνίδι, μας ανάγκασε να ξαναπαίξουμε μία συγκεκριμένη και δυσκολότατη πίστα τρεις φορές από την αρχή λόγω υποχρεώσεων που μας ανάγκασαν να κλείσουμε το PC. Δε γίνεται, όταν η μέση διάρκεια του κάθε chapter είναι  μια και πλέον ώρα (και έφτασε μέχρι και τις τρεις..) να μην υπάρχει δυνατότητα ανάκτησης της προόδου μας. Είναι ένας ενοχλητικός και αποτρεπτικός παράγοντας ολοκλήρωσης του campaign.
 


Πιο πάνω αναφέρθηκε πως το main story είναι ένα σχολείο (σα τα αναγκαστικά φροντιστήρια του λυκείου μάλλον). Είναι ο πιο αποδοτικός τρόπος για να φτάσεις προετοιμασμένος για τις «κανονικές» εξετάσεις, που δεν είναι άλλες από το online mode του παιχνιδιού. Η «καρδιά και η ψυχή» του παιχνιδιού είναι το online. Όσα έμαθες εκπαιδευόμενε πεζοναύτη στο boot camp του offline ήρθε η ώρα να τα εφαρμόσεις στο ανηλεές πεδίο του online. Εσύ και άλλοι 7 (ιδανικά) σκληρόπετσοι space marines πρέπει να αντέξετε 15 κύματα από κάθε λογής τέρατα και να ολοκληρώσετε τα objectives που σας δίνονται –κάποια standard και κάποια random κάθε φορά- σε 6 διαφορετικούς χάρτες. Οι χάρτες είναι πάνω κάτω ίδιας λογικής, μεγάλοι με πολλούς χώρους και δωμάτια και αρκετό Interactivity.

H δυσκολία και εδώ είναι ασυγχώρητη (σε μεγαλύτερο βαθμό από το offline), η συνεργασία των παικτών απαραίτητη –ειδικά σε θέματα διαμοιρασμού ευθυνών και πυρομαχικών- και πάντα βοηθάει να υπάρχει ένας αρχηγός στο party για να δίνει το γενικό μπούσουλα και τις κατευθύνσεις. Λόγω της έλλειψης του tactical mode οι αποφάσεις είναι πιο άμεσες και επείγουσες και μέχρι να μάθετε καλά πώς να κινείστε σωστά και αποτελεσματικά για την ομάδα σας, θα βρεθείτε ελαφρώς χαμένοι. Λίγο όμως η φιλική και ώριμη κοινότητα παικτών, λίγο το ότι σιγά σιγά θα αξιοποιείτε πιο advanced gameplay μηχανισμούς (π.χ. πότε πρέπει να έχουμε αυτόματο και πότε χειροκίνητο στόχο) θα σας βοηθήσουν να «ρολλάρετε» και να απολαύσετε την ευχαρίστηση μιας καλοδουλεμένης online εμπειρίας.