RymdResa

Μία οδύσσεια του διαστήματος που δεν θα ζήλευαν οι Kubrick και Clarke.

---

RymdResa, από τις σουηδικές λέξεις “rymd” και “resa” που σημαίνουν “διάστημα” και “ταξίδι”. Το σίγουρο είναι ότι αυτές οι δύο λέξεις εκφράζουν στο έπακρο αυτήν την ανεξάρτητη δημιουργία της διμελούς ομάδος Morgondag. Το κακό είναι ότι δύσκολα θα μπορούσαν να προστεθούν άλλες λέξεις ικανές να χαρακτηρίσουν το gameplay του παιχνιδιού, όπως εξερεύνηση, ανακάλυψη κ.λπ. Το RymdResa είναι ένα ξεκάθαρα μινιμαλιστικό παιχνίδι, που προσπαθεί να μας ταξιδέψει στο γοητευτικό και απομονωμένο διάστημα μέσα από μία λυρική εμπειρία, που όμως δεν πετυχαίνει το στόχο της στο βαθμό που θα επιθυμούσαν οι ιθύνοντες.

Η λακωνική εισαγωγή μάς δείχνει την καταστροφή της γης και την επιβίωση ενός και μόνο αστροναύτη, που θα οδηγηθεί στην εξεύρεση ενός νέου κόσμου, όπως το καταλάβαμε εμείς τουλάχιστον. Οι λιγοστοί μονόλογοι που θα ακούσουμε κατά τη διάρκεια των περιπετειών μας, προσπαθούν να έχουν ποιητική υφή μέσα από ένα φιλοσοφικό υπόβαθρο. Η γραφή των κειμένων δε θα λέγαμε ότι είναι κακή και ίσως θα μπορούσε να σκιαγραφήσει μία βαθυστόχαστη οδύσσεια του διαστήματος αν είχε προηγουμένως περιστοιχισθεί με ένα καλύτερο μοντέλο gameplay αλλά και πλουσιότερο περιεχόμενο. Η αλήθεια, όμως, είναι πως η λακωνικότητα του παιχνιδιού δεν περιορίζεται μόνο στην εισαγωγή, αλλά επεκτείνεται και σε όλους τους υπόλοιπους τομείς, αφαιρώντας τελικά πολύτιμους πόντους από την εμπειρία που μπορεί να αποκομίσει κάποιος.

Ο στόχος της Morgondag ήταν εμφανής· η δημιουργία ενός χαλαρωτικού παιχνιδιού, με ήρεμο ρυθμό και απλοϊκό gameplay, το οποίο παράλληλα θα παρέδιδε ένα ποιητικό και μοναχικό ταξίδι στο διάστημα. Το ταξίδι αυτό θα το ξεκινήσουμε με ένα διαστημόπλοιο που μπορεί να κινηθεί αποκλειστικά στις δύο διαστάσεις μέσω της top down (κατακόρυφης) προοπτικής. Ας αφήσουμε πίσω μας, λοιπόν, το γεγονός ότι η εξερεύνηση του χαοτικού διαστήματος περιορίζεται στις δύο διαστάσεις, σε ένα παιχνίδι μάλιστα που επιθυμεί να αφοσιωθεί αποκλειστικά στο ταξίδι προς το άπειρο. Η οποιαδήποτε αίσθηση της ανακάλυψης εξανεμίζεται πλήρως όταν αντιληφθούμε πως τα υπεραπλουστευμένα objectives μάς υποδεικνύονται ξεκάθαρα μέσω ενός δείκτη, που βρίσκεται μπροστά από το διαστημόπλοιό μας, και μας δείχνει πάντοτε την κατεύθυνση του ζητουμένου μας. Η πλοήγησή μας δε γίνεται λοιπόν παρά να περιορίζεται προς την πιστή ανάγνωση του βέλους.

Φυσικά, θα μπορούσε να υπάρχει κάποια αφορμή ώστε να παρεκκλίνουμε της πορείας μας ώστε να ανακαλύψουμε διάφορες πτυχές του διαστήματος, όπως πλανήτες, ήλιους, δορυφόρους κ.λπ. όμως δυστυχώς δεν χρειάζονται παρά μερικά λεπτά ώστε να διαπιστώσει κάποιος ότι δεν υπάρχει κάτι ιδιαίτερο να ανακαλύψει κανείς στο διάστημα του RymdResa. Αν και υπάρχουν διαφορετικές ζώνες/αστερισμοί που δύναται να επισκεφτούμε, οι ουσιαστικές διαφορές μεταξύ τους είναι ελάχιστες, πλην κάποιων αλλαγών στα χρώματα του background και της συχνότητας των επικίνδυνων στοιχείων ή των σημείων ενδιαφέροντος που περιέχουν.  Η ποικιλία των παραπάνω δεν είναι και η καλύτερη δυνατή, καθώς μετά από λίγο θα βρίσκεστε μπροστά στους ίδιους επικίνδυνους κομήτες και ιπτάμενες βόμβες, ενώ επίσης θα εξερευνάτε ξανά και ξανά απαράλλαχτους πλανήτες, δορυφόρους και εγκαταλελειμμένα διαστημόπλοια.

Η εξερεύνηση δεν απαιτεί τίποτα περισσότερο από το πάτημα του Q ώστε να συλλέξετε ή να απωλέσετε τα πολύτιμα resources και spacepoints, ανάλογα με το εντελώς τυχαίο αποτέλεσμα που προκύπτει έπειτα από την εξερεύνηση. Ορισμένες φορές η εκάστοτε εξερεύνηση θα συνοδευτεί από κάποιο κείμενο φιλοσοφικού περιεχομένου, αλλά ακόμα και αυτά αρχίζουν να επαναλαμβάνονται αρκετά νωρίς, ενώ η γραφή τους δεν βρίσκεται σε τέτοια επίπεδα ώστε η ανάγνωσή τους να είναι επαρκής ανταμοιβή για την ανακάλυψη ενός νέου σημείου ενδιαφέροντος. Ο χειρισμός του διαστημοπλοίου μας θυμίζει μία ειρηνική εκδοχή του θρυλικού Asteroids, δεδομένου ότι εδώ δεν υπάρχει δυνατότητα να πυροβολούμε τους επικίνδυνους κομήτες. Απλά στοχεύετε προς το σημείο που θέλετε να πετάξετε και πατάτε το βελάκι ή το δεξί κουμπί του mouse. Σε ορισμένα σημεία θα χρειαστεί να κάνετε κατάλληλες μανούβρες ώστε να αποφύγετε επικίνδυνα εμπόδια ή να συλλέξετε τα experience points που μπορεί να είναι διάσπαρτα σε σημεία του διαστήματος. Δεν υπάρχει κάποια ουσιαστική πρόκληση παρά μόνο εγρήγορση για την έγκαιρη αποφυγή κινδύνων.

Τα διάφορα power ups, όπως άμεση καταστροφή των τριγύρω κομητών ή αυτόματη συλλογή xp, δεν προσφέρουν κάποιο ιδιαίτερο βάθος, ενώ οι αναβαθμίσεις των τεσσάρων χαρακτηριστικών του διαστημοπλοίου μας, έπειτα από κάθε level up, δεν μπορούμε να πούμε ότι πρόσφεραν ευδιάκριτες αλλαγές στο gameplay ή στις ικανότητες του σκάφους μας. Το RymdResa χαρακτηρίζεται ως ένα διαστημικό roguelike, αλλά η απλότητα της εξερεύνησης δεν μπορούμε να πούμε ότι επιτρέπει στη random φύση του διαστήματος να προσφέρει ενθουσιασμό κάθε φορά που ξεκινάμε από την αρχή το ταξίδι μας. Τα σημεία ενδιαφέροντος απλά επαναλαμβάνονται, επομένως δεν έχει και πολύ σημασία εάν θα τα βρούμε σε διαφορετικά σημεία του διαστήματος, ενώ, έτσι κι αλλιώς, ο πάντα πιστός δείκτης που υποδεικνύει το εκάστοτε objective δεν αφήνει και πολλά περιθώρια για εξερεύνηση.

Ο τεχνικός τομέας δεν έρχεται να προσφέρει κάποια ιδιαιτερότητα, απεικονίζοντας απλοϊκά μοντέλα για τα διάφορα στοιχεία του διαστήματος, που δείχνουν σαν να έχουν κοπεί από κομμάτι χαρτί και να έχουν επικολληθεί στο background του παιχνιδιού. Η γαλήνια μουσική συνοδεύει το ειρηνικό ταξίδι με τον πλέον πρέποντα τρόπο, αλλά δεν καταφέρνει να ανατρέψει τη χλιαρότατη ποιότητα του τίτλου.

Αν και η προσπάθεια τη Morgondag για τη δημιουργία μίας ποιητικής και φιλοσοφικής αναζήτησης στο διάστημα είναι έκδηλη, δυστυχώς δεν καταφέρνει να πετύχει το στόχο της. Τα κείμενα και η ταιριαστή φωνή του αστροναύτη προσπαθούν να στοχεύσουν σε αυτό το αποτέλεσμα, αλλά το υπεραπλουστευμένο gameplay και η επανάληψη του αχανούς διαστήματος “τραβάνε” τη συνολική εμπειρία αρκετά πίσω, αλλοιώνοντας σημαντικά το λυρικό στοιχείο του εγχειρήματος.