Η αβάσταχτη τελειότητα του Role Playing!

Όταν το καλοκαίρι του 2014, το νέο τέκνο της σειράς Divinity έπεσε στα χέρια μας, τίποτα δεν ήταν ικανό να μας προετοιμάσει για την επέλαση συναισθημάτων που θα μας συγκλόνιζε. Ναι, ήταν τμήμα μιας αξιόλογης σειράς με το δικό της lore και ιστορία, αλλά δεν ήταν δα και το νέο Baldur’s Gate, για να έχει στείλει κόσμο να κατασκηνώνει έξω από τα μαγαζιά για να το αγοράσει. Ως δημιούργημα μέσω χρηματοδότησης από το Kickstarter, οι ελπίδες για ένα καλό κλασσικό RPG ήταν εκεί, αλλά έχοντας “φάει” τόσα πολλά χαστούκια από καταστροφή παλαιών σειρών, πρέπει να ομολογήσουμε πως η ψυχοσύνθεση με την οποία πλησιάσαμε το παιχνίδι της βελγικής Larian ήταν αρκετά χλιαρή. Μερικές ώρες παιχνιδιού μετά, το ποντίκι πήγε στην άκρη, το παιχνίδι μπήκε σε pause και εμείς ξαπλώσαμε στον καναπέ, σε μια βαθύτατη περισυλλογή γύρω από αυτό που είχαν δει τα μάτια μας.

Είναι δυνατόν; Τέτοιο αδιανόητο βάθος στο questing; Τόσο μεγάλη πραγματική ελευθερία κινήσεων; Τόσο εξωφρενικά έξυπνες gameplay προσθήκες, που να απορούμε πώς δεν τις είχε κάνει κανείς ως τώρα; Μα καλά, τι παίζουμε, νέκταρ σε ψηφιακή μορφή; Ναι, το παιχνίδι ήταν τόσο καλό. Καλύτερο απ’ ό,τι περίμενε ο κάθε παίκτης και καλύτερο απ’ ό,τι τα περισσότερα RPG που έχουν κυκλοφορήσει μετά το 2000. Η εισπρακτική επιτυχία του ήταν βέβαιη και, ευτυχώς, το “word of mouth” από το κοινό λειτούργησε εξαιρετικά και μετέτρεψε έναν άγνωστο τίτλο σε ένα μεγάλο και αγαπημένο hit για τους PC Gamers.

Έπειτα από πάρα πολλά βραβεία (ανάμεσά τους και το βραβείο του καλύτερου Indie game 2014 από το κοινό του GameOver) και πωλήσεις, όμως, η Larian αποφάσισε να κάνει το μεγάλο βήμα και να επιχειρήσει όχι να κυκλοφορήσει ένα expansion για το παιχνίδι ή να το γεμίσει με DLC, αλλά να χρησιμοποιήσει ένα σεβαστό ποσό των κερδών της και να του κάνει μια ριζική ανακαίνιση, προσθέτοντας τόνους νέου υλικού και κάνοντας εκατοντάδες, ίσως και χιλιάδες, βελτιώσεις. Και όλα αυτά, τα προσέφερε δωρεάν στο κοινό που το είχε ήδη αγορασμένο! Σαν να μην έφτανε αυτή η δουλειά της, η Larian έκανε ένα ακόμα τεράστιο βήμα και κυκλοφόρησε -σε “τιμιότατη” τιμή- το παιχνίδι και στα PS4/ Xbox One, δίνοντας το αριστούργημά της στο ευρύτερο κοινό και ανοίγοντας τα φτερά της για τη δημιουργία του DoS2 για το 2016-17.

Για όσους, λοιπόν, δεν έχουν παίξει ακόμα το παιχνίδι ή δεν είχαν διαβάσει το αρχικό review μας, κάνουμε μια μικρή αναδρομή. Η ιστορία του Original Sin εξελίσσεται στον μαγικό κόσμο του Rivellon, o οποίος βρίσκεται κάτω από την απειλή μιας απόκρυφης και απαγορευμένης μαγείας ονόματι “Source”. Σκοτεινές υπάρξεις κυκλοφορούν στον κόσμο, προσπαθώντας να κερδίσουν τον απόλυτο έλεγχό της, σπέρνοντας το χάος και τον πόνο στο πέρασμά τους. Η τελευταία ελπίδα για τους ανθρώπους έχει εναποτεθεί στην Order of the Source Hunters, μια επίλεκτη ομάδα ειδικά σχεδιασμένη για να καταπολεμήσει τη νέα αυτή απειλή και να προστατεύσει τους απλούς πολίτες του κόσμου. Εσείς θα βρεθείτε να έχετε τον έλεγχο όχι ενός αλλά δύο βασικών χαρακτήρων –Source Hunters- οι οποίοι βρίσκονται σε μια αποστολή, σε ένα απομακρυσμένο μικρό χωριό.

Όπως γίνεται συνήθως στα RPGs, αυτή η φαινομενικά απλή υπόθεση σιγά σιγά θα εξελιχθεί σε κάτι πολύ μεγαλύτερο και θα βρεθείτε να πλέετε κόντρα στο κύμα των σκοτεινών δυνάμεων του Rivellon. Μέσα από ένα τεράστιο ταξίδι, που άνετα ξεπερνά τις 100 ώρες, που θα σας ταξιδέψει σε πολλές περιοχές, διαστάσεις και εποχές, το παιχνίδι ξεδιπλώνει μια κλασσική μεν ιδιαίτερα καλογραμμένη δε, ιστορία σωτηρίας του κόσμου. Ναι, δεν κερδίζει δάφνες πρωτοτυπίας, αλλά η γραφή του είναι αυτή που το κάνει να σταθεί πολύ καλύτερα από το αναμενόμενο. Και το βασικότερο στοιχείο της γραφής, έχει να κάνει με τους διαλόγους ανάμεσα στους δύο χαρακτήρες (όπου μπορείτε να κάνετε διαφορετικό role play για τον καθένα και να αποφασίζετε διαφορετικά πράγματα!), την επαφή σας με τους υπέροχους και πολύπλοκους NPCs και, κυρίως, με τη γραφή και το στήσιμο των quests.

Ειδικά εδώ, το Divinity: Original Sin “παίζει μπάλα” σε ένα ουράνιο γήπεδο, όπου ο ανταγωνισμός κοιτάει με τηλεσκόπιο από την έρημο της Νεβάδα. Ναι, έχουμε δει δείγματα δυνατής γραφής σε πολλά σύγχρονα RPGs, όπως τα Dragon Age και Mass Effect, ακόμα και καλό σχεδιασμό και βάθος στο questing, όπως στα Witcher 3 και Pillars of Eternity. Το επίπεδο, όμως, που αγγίζει το DoS είναι ένα που είχαμε να δούμε σε παιχνίδι από την εποχή του Fallout 2. Μιλάμε για τεράστια ελευθερία στις αποφάσεις σας, με όχι απλά 1-2 λύσεις, αλλά πραγματική πληθώρα. Μιλάμε για μηχανισμούς που εκμεταλεύονται πλήρως τη λογική, όπως το να στείλεις τον ένα χαρακτήρα να αποσπάει την προσοχή κάποιου, και καθώς μιλάτε εκεί, να ελέγχετε και το δεύτερο για να κάνει κάτι στα κρυφά. Μιλάμε για μια τεράστια αλληλεπίδραση με το περιβάλλον και τα physics, που ανοίγει νέες πόρτες στο gameplay.

Και μιλάμε για timed quests, που θα σας τύχουν μια συγκεκριμένη στιγμή, και που αν δεν τα λύσετε τότε, απλά θα χαθούν. Γιατί είναι απόλυτα λογικό αν φλέγεται ένα πλοίο, να έχετε πεπερασμένο χρόνο για να το σώσετε και να μη μπορείτε να πάτε να κάνετε βόλτες 50 ώρες και να γυρίσετε μετά. Μηχανισμοί τέτοιοι, που η πολυπλοκότητά τους είχε να εμφανιστεί από τις εποχές της Interplay και της Black Isle, και που ταυτόχρονα είναι τόσο φρέσκοι για την εποχή μας, που μας κάνει να απορούμε που δεν τους έχουμε δει σε άλλα, πολύ μεγαλύτερα παιχνίδια.

Εξίσου γλυκιά πολυπλοκότητα υπάρχει και στο gameplay της μάχης και του character development. Πέρα από το ότι μπορείτε να χτίσετε τους βασικούς χαρακτήρες σας όπως εσείς επιθυμείτε, το σύστημα ανάπτυξής είναι ιδιαίτερα βαθύ και επιτρέπει στον παίκτη να χτιστεί με μυριάδες διαφορετικούς τρόπους, ανακαλύπτοντας δεκάδες builds. Και το πιο βασικό, ότι όπως και στα παλιά Fallout και στο νέο Wasteland 2, ότι κανείς δεν μπορεί να κάνει τα πάντα και με το να προσπαθείς να πετύχεις ένα build με έναν all around χαρακτήρα, είναι ένα εισιτήριο που σε στέλνει κατευθείαν στο restart. Πρέπει να αποδεχθείτε τις δυνάμεις και τις αδυναμίες σας και να παίξετε με αυτές, καταπίνοντας το πικρό ποτήρι όταν δεν μπορείτε να σώσετε κάποιον, γιατί απλά είναι αδύνατον, αλλά και κολυμπώντας σε ένα γλυκό νέκταρ όταν μπορέσετε να χρησιμοποιήσετε κάποιο δικό σας, ειδικό ability για να αλλάξετε τη ροή της ιστορίας.