TurnOn
Gaming με περιβαλλοντολογική συνείδηση.
Gaming με περιβαλλοντολογική συνείδηση.
Υπάρχουν πολλές πρωτότυπες ιδέες επάνω στις οποίες μπορεί να “πατήσει” μια δημιουργία για να πει την ιστορία που επιδιώκει. Ειδικά στο gaming, τα τελευταία χρόνια έχουμε δει ουκ ολίγες εξ αυτών, ελέω της indie έξαρσης, που προσέφερε την καλλιτεχνική ελευθερία που πολλοί developers προσδοκούσαν. Μια αρκετά ιδιαίτερη ιδέα είναι και αυτή του TurnOn, ενός παιχνιδιού που στήριξε το βασικό του concept επάνω στην περιβαλλοντολογική ευαισθησία των δημιουργών του, καθώς εμπνεύστηκε από την “Ώρα της Γης”. Πρόκειται για την ετήσια δράση της WWF, όπου καλείται ο κόσμος να κλείσει τα φώτα του σπιτιού του για μία ώρα προκειμένου να βοηθήσει συμβολικά στην κλιματική αλλαγή του πλανήτη.
Το νεοσύστατο ρωσικό στούντιο της Brainy Games, λοιπόν (αποτελούμενο από τέσσερα άτομα), αποφάσισε να δημιουργήσει ένα videogame που θα προσπαθήσει να μεταφέρει αυτούς του προβληματισμούς στον παίκτη. Σύμφωνα με τα δικά τους λόγια, ήθελαν να δημιουργήσουν ένα παιχνίδι που θα μας κάνει να αντιληφθούμε καλύτερα τον κόσμο γύρω μας, ενώ παράλληλα διασκεδάζουμε. Παρομοίως με παιχνίδια όπως το Never Alone. Ας δούμε αρχικά, λοιπόν, πώς προσπάθησαν να μετουσιώσουν σε gaming όλα όσα ήθελαν. Εμείς αναλαμβάνουμε το ρόλο ενός μικρού, ηλεκτρικά φορτισμένου σωματιδίου, που μπορεί να κινείται επάνω σε ηλεκτρικά καλώδια. Αυτό αποτελεί και το βασικό κορμό του gameplay, δηλαδή, η κίνηση του χαρακτήρα μας πάνω στα καλώδια, το platforming ανάμεσα σε αυτά, και τα μικρά objectives που δίνουν μια μικρή νότα από puzzle.
Η απεικόνιση του παιχνιδιού γίνεται σε 2,5D περιβάλλον έτσι ώστε να μπορούμε να κινούμαστε μπροστά και πίσω από το βασικό άξονα του side-scrolling περιβάλλοντος. Η δομή του gameplay, όμως, δεν είναι η παραδοσιακή ευθεία γραμμή από τη μία μεριά της πίστας στην άλλη, αφού κινούμαστε προς όλες τις μεριές της προκείμενου να την ολοκληρώσουμε. Είτε γιατί θα συλλέγουμε όλα τα collectibles και θα ανάβουμε τα διάφορα φώτα που είναι σβηστά σε διάφορα σημεία της πόλης, είτε γιατί το απαιτεί το συγκεκριμένο objective της κάθε πίστας. Μεγάλη ποικιλία δεν υπάρχει σε αυτά, αλλά όποτε εμφανίστηκαν ήταν μια μικρή ευχάριστη έκπληξη. Ποικιλία, όμως, υπάρχει στο σύνολο του παιχνιδιού -δεδομένου του βεληνεκούς του-, καθώς καθένα από τα πέντε (συν ένας μικρός επίλογος) προσφερόμενα κεφάλαια κλείνει με μια μουσική πίστα. Σε αυτές τις πίστες το TurnOn μεταλλάσσεται σε rhythm game.
Έτσι, η ηλεκτρική μας σφαίρα κινείται ασταμάτητα επάνω σε ηλεκτρικά καλώδια και μπορεί να πατήσει μόνο επάνω στα ηλεκτρικά φορτισμένα τμήματα αυτών. Κάπως έτσι καταλήγουμε σε γρήγορες και απαιτητικές πίστες, με όμορφη μουσική επένδυση, που σε κάποια σημεία θα δυσκολέψουν πολύ τον παίκτη. Για την ακρίβεια, θα τον δυσκολέψει λίγο παραπάνω από ό,τι θα έπρεπε κατά την γνώμη μας. Αφενός γιατί η συνολική εικόνα του παιχνιδιού δεν ταιριάζει με κάτι τέτοιο κι αφετέρου, γιατί πολλές φορές η δυσκολία τους προκύπτει από το μέτριο σχεδιασμό τους. Από τη μία φταίει η πολύ “αέρινη” αίσθηση του χαρακτήρα, που δεν βοηθάει στα γρήγορα και ακριβή άλματα, και από την άλλη έχουμε τη μονοτονία του περιβάλλοντος, που παρουσιάζει την ίδια λούπα σε όλη τη διάρκεια της πίστας, εξουδετερώνοντας και την trial and error τακτική.
Οι λίγο προβληματικοί μηχανισμοί που δυσκολεύουν τις μουσικές πιστές, λοιπόν, παρουσιάζονται και στο υπόλοιπο μέρος του παιχνιδιού, αποδίδοντας ένα όχι και τόσο απολαυστικό platforming. Δεν είναι λίγες οι φορές που καθίσταται αβέβαιο το αν φτάνουμε να πιαστούμε σε ένα άλλο σημείο ή όχι, και πράγματι, κάποιες φορές μπορεί να τα καταφέρουμε και κάποιες όχι, χωρίς προφανή διαφοροποίηση ανάμεσα στις δύο περιπτώσεις. Κάπου εκεί ανάμεσα συναντάμε και κάποια μικρά glitches, χωρίς όμως να αποτελούν σημαντικό πρόβλημα στη συνολική εικόνα.
Αυτή η συνολική εικόνα, λοιπόν, ενισχύεται από το όμορφο εικαστικό τμήμα του παιχνιδιού, με την πολύχρωμη αλλά μουντή παλέτα του, που κινείται ανάμεσα στην κόμικ και την cell-shaded αισθητική, θυμίζοντας αρκετά το Stick it to the Man του 2013. Κάτι που συμβαίνει και με τον τρόπο που εκτυλίσσεται το παιχνίδι, κινούμενοι στις διάφορες θεματικές πίστες, επιλύοντας objectives μικρών σεναρίων κάθε φορά. Δυστυχώς, αυτά τα one-line σενάρια είναι άκρως διεκπεραιωτικά και δεν προσφέρουν απολύτως τίποτα από αυτά που σκόπευαν οι δημιουργοί του. Η όποια καλή πρόθεση είχαν να προσφέρουν ένα παιχνίδι που θα ευαισθητοποιήσει οικολογικά το κοινό του, δεν καταφέρνει σε κανένα σημείο να αφήσει κάποιον αντίκτυπο στον παίκτη.
Αυτή είναι άλλωστε και η συνολική αίσθηση που αποπνέει το TurnOn: της μετριότητας. Ενός παιχνιδιού, δηλαδή, που δεν μπορεί κάποιος να αποκαλέσει κακό -σε καμία περίπτωση- αλλά δεν έχει να προσφέρει και κάτι ουσιαστικό. Γρήγορα θα έρθει, γρήγορα θα ολοκληρωθεί (περίπου 3 ώρες) και ακόμη πιο γρήγορα θα ξεχαστεί. Σίγουρα, το στούντιο είναι πολύ νέο ακόμα και αυτή είναι μόνο η πρώτη του απόπειρα, αλλά θέλουμε να πιστεύουμε πως οι καλές προθέσεις των δημιουργών θα μετουσιωθούν κάποια στιγμή σε κάτι πιο ενδιαφέρον, που θα θυμόμαστε για το περιεχόμενό του κι όχι για την πιο συμπυκνωμένη απόδοση achievements που έχουμε συναντήσει (82 για 3 ώρες παιχνίδι!).
Είναι κρίμα, άλλωστε, μια δημιουργία που θέλει να ευαισθητοποιήσει τον κόσμο για την ακατάσχετη κατανάλωση ενέργειας, να σε κάνει να σκέφτεσαι αν αξίζει να καταναλώσεις ρεύμα για να το παίξεις ή όχι. Εκτός βέβαια κι αν αυτό αποτελεί κάποιου είδους meta, καλλιτεχνικό project προκειμένου να αποδείξει -με ένα διεστραμμένο τρόπο- το σκοπό του, οπότε εκεί θα τους βγάζαμε το καπέλο.
To review βασίστηκε στην Xbox One έκδοση του παιχνιδιού.
Διαβάστε επίσης – Προσθέστε παιχνίδια στη βιβλιοθήκη σας.
