Δικαίωση!

Το Story Mode σε ένα fighting παιχνίδι αποτελεί το πλέον παρεξηγημένο χαρακτηριστικό. Η συντριπτική πλειοψηφία θεωρεί ότι το εν λόγω feature στο συγκεκριμένο είδος αποτελεί “αναγκαίο κακό”, “filler”, κι ότι γενικά “υπάρχει για να υπάρχει”. Κυριαρχεί η άποψη ότι αποτελείται από σαχλά σενάρια, ρηχές ιστορίες, γελοίες παρουσιάσεις χαρακτήρων και μηδενική πλοκή. Στις περισσότερες των περιπτώσεων αυτές οι τοποθετήσεις είναι εξαιρετικά ακριβείς και περιγράφουν εύστοχα σχεδόν κάθε μέλος του fighting genre. Όσο συχνά κι αν επιβεβαιώνονται, όμως, οι παραπάνω απόψεις, δεν αποτελούν κανόνα. Υπάρχουν fighting games των οποίων τα story modes μπορούν να ρίξουν σαγόνια κάτω τόσο από θέμα περιεχομένου, όσο και με τον τρόπο με τον οποίο αυτό ξεδιπλώνεται για χάρη του παίκτη. Μέσω αυτού του περιεχομένου προσφέρουν εμπειρία συγκλονιστική κια ανεπανάληπτη, που αναπόφευκτα χαράσεται ανεξίτηλα στη gaming μνήμη του παίκτη. Τρανοί αντιπρόσωποι του παραπάνω είδους είναι κυρίως τα παιχνίδια της Arc System Works, όπως το κορυφαίο (στον τομέα αυτό, αλλά και γενικότερα) Blazblue: Calamity Trigger και το πιο πρόσφατο Guilty Gear Xrd: Revelator.

Με κάθε επίγνωση της βαρύτητας της δήλωσης, το θρασίμι που γράφει αυτές τις αράδες θα τοποθετήσει τα σενάρια των παραπάνω τίτλων ανάμεσα σε μεγαθήρια ιστορίας και πλοκής όπως το Bioshock ή το Mass Effect. Από τούδε κι εφεξής, φίλες και φίλοι αναγνώστες του GameOver, καλείστε να διαψεύσετε αυτά τα λεγόμενα, δοκιμάζοντάς τους, και να θεωρήσετε ότι το fighting είδος διαθέτει μέλη με τεράστια αξία στο θέμα της ιστορίας γενικότερα. Το δε Guilty Gear, στρογγυλοκάθεται αυτήν τη στιγμή στο θρόνο του 2D fighting genre κυρίως λόγω της αριστείας του σε όλους τους τομείς. Ο πήχυς για το Street Fighter V είναι, λοιπόν, πολύ ψηλός και η πρόσφατη προσθήκη με το δικό του, εκτεταμένο, story mode έχει δύσκολο έργο μπροστά της.

Αφού τελικά κατέβει όλο το περίπλοκο πακέτο επέκτασης που το περιλαμβάνει, μπροστά σας θα αρχίσει να ξετυλίγει η ιστορία με φοβερή παρουσίαση κι εντυπωσιακή σκηνοθεσία. Θα δείτε τον Charlie Nash να αναβιώνει και θα ψάχνετε να συνδέστε αυτά που βλέπετε, με αυτά που ξεκλειδώσατε παίζοντας τα επί μέρους stories του κάθε χαρακτήρα. Εδώ αξίζει να σημειωθεί ότι όλες αυτές οι μικρές ιστορίες συνδέονται άρρηκτα με το κύριο θέμα του τίτλου, καθώς κι ότι βοηθούν στην κατανόησή του και συμπληρώνουν όμορφα την όλη εμπειρία. Στη συνέχεια, στα πρότυπα του Mortal Kombat, η ιστορία προοδεύει με εσάς να συμμετέχετε παίζοντας διάφορες εμβόλιμες μάχες με διαφορετικούς κάθε φορά χαρακτήρες. Αντίθετα με το Guilty Gear, που προέτασσε μια μαζική κι εξαιρετικά γραμμένη anime ιστορία, εδώ έχουμε μια εμπειρία διαποτισμένη από συχνές και πυκνές μάχες, μεγάλη σε έκταση και εξαιρετικά αργή σε εξέλιξη. Αυτό ακριβώς το γεγονός των βεβιασμένων μαχών κάθε λίγο και λιγάκι είναι που σπρώχνει τον τίτλο στην υιοθεσία των ίδιων κλισέ που μαστίζουν το είδος εδώ και τόσα χρόνια.

Ανούσιες προκλήσεις, περιττές αναμετρήσεις, πομπώδεις κι αφύσικες συμπεριφορές, όπως επίσης και μια γενική “σαχλότητα” στη συμπεριφορά και τις αντιδράσεις, καταφέρνουν να κάνουν αυτό που αρχικά φαινόταν ενδιαφέρον και καθηλωτικό, μια ακόμη τετριμμένη story εμπειρία. Πώς επανήλθε ο Charlie στη ζωή; Τι ετοιμάζει ο Bison κι η παρέα του; Τι ακριβώς είναι ο Necalli και πώς εμπλέκεται στην ιστορία – και τέλος – τι έπαθε ο Ryu και αποσύρεται από τα γεγονότα; Πώς όλα αυτά μας οδηγούν στο timeline του Street Fighter III;

“Καυτά” ερωτήματα για τους φίλους της σειράς, που όμως δύσκολα θα απαντηθούν με εντυπωσιακό τρόπο από την υπερβολική ποζεριά του Zangief, την αφύσικη σαχλότητα της Karin και του F.A.N.G. καθώς και την επιεικώς γελοία συμπεριφορά της Mika και της Laura. Όλα αυτά, σε συνδυασμό με μπόλικες filler μάχες, μας κάνουν να μιλάμε για μια ευκαιρία που πήγε χαμένη. Την ευκαιρία για ένα κορυφαίο story mode που απλά παρέμεινε τυπικό. Τεράστιο μεν, αλλά τυπικό. Τίποτα, δηλαδή, περισσότερο ή λιγότερο από το 90% των τίτλων εκεί έξω, συμπεριλαμβανομένων και των ΜΚ.

Με αυτήν την προσθήκη, όμως, η single player εμπειρία του τίτλου πολλαπλασιάζεται δραματικά και ραγδαία. Με τέσσερις ώρες διάρκεια, το περιεχόμενο θεωρείται τουλάχιστον χορταστικό, ενώ το ενδιαφέρον διατηρείται παρά την τετριμμένη υλοποίησή του. Η δε πρόκληση αρχικά είναι αμελητέα, προϊόντος χρόνου, όμως, δείχνει τα δόντια της -ιδιαίτερα όταν πλησιάζει το τέλος. Μόλις η ιστορία ολοκληρωθεί, ξεκλειδώνεται ένα επιπλέον επίπεδο δυακολίας όπου τα πράγματα ζορίζουν αρκετά, κυρίως λόγω της μηδενικής εξοικείωσης που θα έχετε με όλους τους παίκτες. Έτσι, σε συνδυασμό με τα επιπλέον stories, τα challenges και το τύποις survival, η single player εμπειρία δεν έχει τίποτα να ζηλέψει σε περιεχόμενο από τους υπόλοιπους τίτλους του είδους και στέκει στα standards ποιότητας της πλειοψηφίας. Το παιχνίδι πλέον είναι υπερπλήρες, με εντυπωσιακό κι εκτενές story, μπόλικο single player content, ίσως τη δυνατότερη online εμπειρία (κυρίως λόγω του γιγαντιαίου community που την απαρτίζει) και πιθανώς το καλύτερο gameplay και fighting system στην κατηγορία.

Ένα παιχνίδι κορυφαίο, που δικαίωσε την εμπιστοσύνη που του δείξαμε τόσους μήνες πριν, που διαθέτει την πιο μεστή fighting εμπειρία και που έχει μόνο να προσφέρει από δω και πέρα. Κάθε μήνα, αποκλειστικά δωρεάν περιεχόμενο θα εμπλουτίζει έναν τίτλο που είναι ήδη χορταστικά γεμάτος και ολοζώντανος από πλευράς κοινότητας. Θα θέλαμε κάποια στιγμή να βλέπαμε και ένα τυπικό arcade 8, 10 ή 12 μαχών, κυρίως για ψυχολογικούς λόγους, αλλά ας είναι… Όποιος επιλέξει να ασχοληθεί με τον τίτλο, πλέον, θα ζήσει μια πλήρη και χορταστική εμπειρία που θα καταστήσει την γκρίνια του launch ξεχασμένη ηχώ του παρελθόντος.

Λίγα λόγια για τις υπόλοιπες προσθήκες.

Το story mode μπορεί να είναι η σημαντικότερη προσθήκη, δεν είναι όμως και η μόνη. Εδώ και λίγο καιρό έγιναν διαθέσιμοι οι Guile, Ibuki και Balrog. Ο πρώτος είναι μια ευχάριστη ενσωμάτωση του δημοφιλούς χαρακτήρα στο βελτιωμένο gameplay του Street Fighter V και παίζεται άνετα από όσους τον επέλεγαν και στο παρελθόν. Το moveset του έχει αλλάξει ελαφρώς, χωρίς να είναι δυσδιάκριτη η ταυτότητά του, ενώ οι ποιότητές του διατηρήθηκαν αυτούσιες. Η Ibuki ελίσσεται με θαυμαστή ταχύτητα στις “βαρύτερες” μάχες που χαρακτηρίζουν το Street Fighter V και η πρωτοτυπία της χρήσης των Kunai μπορεί να προσφέρει, μεν, σε ποικιλία, αλλά θα κερδίσει λίγους φίλους πέραν από αυτούς που ήδη την επέλεγαν. Ο δε Balrog είναι ένα πραγματικό κτήνος στη μάχη, που διατηρεί τη χαρακτηριστική του ταυτότητα στο moveset, όμως ο εκρηκτικός συνδυασμός του υψηλού power και health με το ικανό mobility θα προκαλέσει πονοκεφάλους στους αντίπαλους.

Πέραν αυτών, μέσα από το story mode tease-αρονται κι άλλοι χαρακτήρες, οι οποίοι δε θα αποκαλυφθούν εδώ για να αποφευχθούν spoilers. To δε online του τίτλου έχει φτάσει σε κορυφαία επίπεδα, με το matchmaking να είναι γρήγορο και δίκαιο. Αυτό σημαίνει ότι εύκολα κι άμεσα θα βρείτε αντίπαλο στα μέτρα σας, είτε είστε νέος είτε όχι. Οι μάχες παίζουν πολύ ικανοποιητικά, ειδικά με αντιπάλους εντός της ηπείρου κι αποδεκτά με αντιπάλους από μακριά (π.χ. ΗΠΑ). Το cross platform λειτουργεί άψογα και σε τέτοιο βαθμό, που αν δεν το “ψάξετε”, δε θα καταλάβετε πότε παίζετε ενάντια σε PS4 και πότε σε PC παίκτες. Γενικότερα, ο τίτλος προσφέρει κορυφαία fighting εμπειρία.

To review βασίστηκε στην PS4 έκδοση του παιχνιδιού.