Resident Evil 4
Η καλύτερη έκδοση μέχρι την επόμενη. Ή μήπως ούτε αυτό;
Η καλύτερη έκδοση μέχρι την επόμενη. Ή μήπως ούτε αυτό;
Υπάρχουν δεκάδες είδη review που μπορεί να γράψει κάποιος για ένα παιχνίδι, και ακόμα περισσότερες υποκατηγορίες αυτών. Ανάλογα με τo είδος του παιχνιδιού, τη θέση του σε μια σειρά, τη χρονική στιγμή της κυκλοφορίας, τη συγκεκριμένη έκδοση κ.ο.κ. Εκτός από τη γενική εικόνα του ύφους του κειμένου, όμως, υπάρχουν και επί μέρους λεπτομέρειες, που ταλανίζουν το μυαλό του εκάστοτε αρθρογράφου για το πώς θα προσεγγίσει το συγκεκριμένο παιχνίδι και σε ποια φόρμα γραφής θα το κατατάξει. Υπάρχουν πολλές πιθανότητες και εκεί, αλλά θα τις παραλείψουμε για να μη γίνει το κείμενο κουραστικό. Ή, μάλλον, ακόμη πιο κουραστικό. Γιατί στην ουσία, δεν μπορεί να είναι τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο.
Πόση σημασία μπορεί να έχει μια ακόμα έκδοση χωρίς σημαντικές βελτιώσεις, ενός ιστορικού τίτλου που πιθανότατα έχει παίξει όποιος άνθρωπος έχει ρεύμα και δάχτυλα; Κι αν υπήρχε κάποιο σύστημα μέτρησης σπουδαιότητας των reviews που έχουν γραφτεί ποτέ, αυτό σίγουρα θα έπαιρνε την πρώτη θέση στη κατηγορία “αχρείαστα”. Ή, σε μια έκρηξη ανορθόδοξης αμεσότητας, θα έπρεπε να είναι ένα review που συνοψίζει τα πάντα σε τρεις γραμμές: “Το Resident Evil 4 για PS4 και Xbox One, εξακολουθεί να είναι ένα από τα καλύτερα video games που κυκλοφόρησαν ποτέ, με ανάλυση στα 1080p και framerate στα 60 fps”.
Ναι, λοιπόν, προς έκπληξη κανενός, το Resident Evil 4 παραμένει ένα από τα καλύτερα παιχνίδια που κυκλοφόρησαν ποτέ. Αυτό είναι το μόνο ουσιαστικό πράγμα για το όποιο θα έπρεπε άλλωστε να μιλάμε. Για το πόσο σπουδαίος ήταν –και παραμένει- σαν τίτλος, και όχι για το πώς δείχνει ή αν θα ξαναδούμε ποτέ κάτι αντίστοιχο στη σειρά. Η Capcom, βέβαια, δεν δείχνει να συμμερίζεται τον πόνο μας, ούτε ως gamers, ούτε ως κριτικούς, και συνεχίζει τις επανεκδόσεις με αμείωτο ρυθμό. Η συγκεκριμένη μάλιστα, είναι η 8η επανέκδοση του τίτλου, το οποίο σίγουρα αποτελεί κάποιο ρεκόρ. Και στα παγκόσμια leaderboards, αλλά και εντός Capcom (αυτό μάλλον ήταν και το πιο δύσκολο).
Όσο κι αν διαφωνούμε βέβαια, έχουμε την υποχρέωση να εξετάσουμε αυτή τη νέα έκδοση. Οπτικά, λοιπόν, συναντάμε την 1080p ανάλυση που είχαμε δει και στην Ultimate HD edition που κυκλοφόρησε για PC το 2014. Αυτή η έκδοση άλλωστε αποτέλεσε και τη βάση για την τελευταία, η οποία με τη σειρά της στηριζόταν στην αρχική έκδοση του GameCube (και ευτυχώς όχι στου PS2). To framerate είναι στα 60 fps και καταφέρνει να παραμείνει σταθερό σε όλη την διάρκεια του παιχνιδιού. Υπάρχουν ελάχιστα σημεία που παρουσιάζει πτώσεις, αλλά δεν παύουν να είναι λίγα και μεμονωμένα για να επηρεάσουν τη συνολική εικόνα.
Αυτά τα δύο στοιχεία, λοιπόν, τόσο απλά, αρκούν για να μάθει κάποιος τι θα συναντήσει σε αυτή τη νέα έκδοση, και προφανέστατα δεν δικαιολογεί σε καμία περίπτωση την εκ νέου αγορά για κάποιον που έχει στην κατοχή του την Ultimate HD edition ή μία εκ των PS3/ Xbox 360. Αφού λοιπόν η Capcom δεν μας δίνει κάποια σοβαρή προσθήκη να ασχοληθούμε, ας δούμε λίγο τι παρέλειψε. Εδώ μπορούμε να μιλήσουμε για την έλλειψη anti-aliasing, το blur effect που κάνει τα πράγματα χειρότερα αν το ενεργοποιήσεις, την απουσία υπότιτλων (παρότι υπάρχει η επιλογή στο μενού) ή τα απαράδεκτα για την εποχή textures, αλλά δεν έχει και τόσο νόημα να τα δούμε μεμονωμένα. Καθώς όλη η ουσία κρύβεται στην συνολική και προφανή εικόνα.
Και αυτή η εικόνα δεν φανερώνει τίποτε άλλο, πέρα από μία ακόμα τεμπέλικη και πρόχειρη έκδοση. Μια έκδοση που δουλεύτηκε ελάχιστα και κυκλοφόρησε με μοναδικό σκοπό την αποστράγγιση ενός δυνατού περιουσιακού στοιχείου. Αποκορύφωμα της ευκαιριακής αυτής πολιτικής που χαρακτηρίζει την Capcom, είναι τα σχετικά συγκριτικά βίντεο που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο, και μπορεί κάποιος να δει πόσο καλύτερη δουλειά έχει γίνει στην PC έκδοση από τους modders, και ιδίως στον τομέα των textures. Όταν κάποιοι άνθρωποι καταφέρνουν αφιλοκερδώς να κάνουν καλύτερη δουλειά από την ίδια την εταιρεία, προφανώς κάτι έχεις κάνει λάθος.
Η προχειρότητα της έκδοσης, ωστόσο, δεν αναιρεί το γεγονός ότι πράγματι, μπορεί να υπάρχουν κάποιοι νεότεροι gamers που οι κονσόλες της τρέχουσας γενιάς να είναι οι πρώτες τους, και να έχουν κι αυτοί την ευκαιρία να απολαύσουν ένα διαμάντι του gaming. Από την άλλη, αν πράγματι θέλει η Capcom να τιμήσει έναν ιστορικό της τίτλο, μπορεί να κάνει ένα ολοκληρωτικό remaster του παιχνιδιού και να σταματήσει επιτέλους να το μεταφέρει στην κάθε πιθανή συσκευή, χωρίς καμία σημαντική αλλαγή, σαν περιφερόμενο θίασο.
Το review βασίστηκε στην PS4 έκδοση του παιχνιδιού.
