Top 10 Resident Evil Games

Η σειρά Resident Evil σίγουρα δε χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις, πόσο μάλλον μετά το πρόσφατο review μας για το ολόφρεσκο Resident Evil 7. Κάπου εκεί στα μακρινά 90s, τότε που ο γράφων έκανε τα πρώτα δειλά βήματα στο προαύλιο του Γυμνασίου, ένα σκυλί πετάχτηκε μέσα από ένα τζάμι και άλλαξε τα δεδομένα της gaming βιομηχανίας. Αγκαλιάζοντας το concept του Alone in the Dark από το PC, κάνοντάς το πιο action και φέρνοντάς το στο πιο ευρύ κοινό των κονσολών, η Capcom κατάφερε στην ουσία να κάνει δημοφιλές το είδος των survival horror παιχνιδιών. Άγχος, αγωνία, μελέτη, στρατηγική, σκέψη, όλα ήταν απαραίτητα για ένα νεανία σαν τον υπογράφοντα έτσι ώστε να καταφέρει στα τέλη των 90s να μη σπάσει το PS1 στα δύο και να μην επιστρέψει σε εποχές βρεξίματος των σεντονιών.

Με τα χρόνια η σειρά εξελίχθηκε, μεταλλάχθηκε, πειραματίστηκε, έζησε στιγμές δόξας αλλά και απόλυτης καταστροφής, όμως το όνομά της παρέμενε δυνατό στα μάτια των παικτών, που μέσα από κιάλια νοσταλγίας, ήλπιζαν στη δυναμική αναβίωσή της. Το αν το κατάφερε αυτό επιτέλους με το RE7 είναι μια μεγάλη συζήτηση, στην οποία μάλλον ποτέ δε θα συμφωνήσουν όλοι. Εμείς την άποψή μας πάντως την είπαμε. Με το RE7, λοιπόν, να βρίσκεται αυτή τη στιγμή στη κορυφή των charts και να τρομάζει μια νέα γενιά παικτών (και την πλιά γενιά παικτών τρομάζει, όσο και αν το παίζουν άντρακλες!), σκεφτήκαμε πως αυτή είναι μια πολύ ωραία στιγμή να ξαναθυμηθούμε τα highlights της σειράς.

Έχοντας κάνει διάφορα retrospectives και αφιερώματα το τελευταίο διάστημα, αυτή τη φορά ήρθε η ώρα να πέσουμε στα δύσκολα και να επιχειρήσουμε να βάλουμε σε σειρά τα καλύτερα παιχνίδια της σειράς Resident Evil. Το ερώτημα ήταν, όπως σε κάθε top 10, το πώς κρίνεις ακριβώς το καλύτερο παιχνίδι σε μια σειρά; Τα παιχνίδια που πρεσβεύουν καλύτερα το gameplay του Resident Evil; Αυτά που ακολούθησαν καλύτερα την ιστορία του; Αυτά με το πιο ομαλό και ευχάριστο gameplay; Αυτά που αγάπησες εσύ προσωπικά πάνω απ’ όλα; Ο υπογράφων ομολογεί πως κάθε φορά που έρχεται αντιμέτωπος με αυτά τα ερωτήματα, δεν ξέρει πώς να αντιδράσει.

Προσπαθείς να τα δεις τα πράγματα σφαιρικά, να είσαι αντικειμενικός, αλλά ταυτόχρονα να μην αγνοείς τους ήχους χτισίματος της γκιλοτίνας στην αυλή του GameOver, όπου φτιάχνουν καρτερικά οι φίλτατοι συντάκτες αν τολμήσεις να μην τοποθετήσεις στην κορυφή το αγαπημένο τους παιχνίδι. Αλλά βρε παιδιά, δε γίνεται. Ό,τι και να πούμε, κάθε review και κάθε λίστα είναι 100% υποκειμενική, κομμένη και ραμένη στα γούστα του εκάστοτε συντάκτη. Οπότε, είμαστε απόλυτα προετοιμασμένοι ότι θα… χυθεί αίμα και πως ορισμένοι θα αντιδράσουν. Δεν πειράζει, έχουμε γερό stock σε green herbs και έχουμε κάνει unlock το grenade launcher με unlimited ammo. Κοπιάστε!

Θέση 10+ – Resident Evil 6 (πρώτη κυκλοφορία 2012, PS3/ Xbox360/ PC)

Το παιχνίδι που σχεδόν σκότωσε το franchise στην καρδιά των οπαδών της σειράς. Προφανώς δεν είναι ό,τι χειρότερο έχει δείξει η σειρά (Mercenaries και λοιπά spin offs, εσάς κοιτάμε) αλλά εδώ είχαμε να κάνουμε με ένα κεντρικό, αριθμημένο παιχνίδι, που σήκωνε στις πλάτες του ένα μεγάλο βάρος, ειδικά μετά τη χλιαρή υποδοχή που δέχθηκε το “5”.

Οι πωλήσεις του ήταν πολύ υψηλές, βέβαια, χάρη στο όνομα, αλλά και τον καθολικά action χαρακτήρα του, και για να λέμε και την αλήθεια είχε και κάποιες μικρές στιγμές που είχαν ενδιαφέρον (στο κομμάτι του Leon κυρίως) και κάποιες καλές ιδέες στο gameplay, ενώ υπάρχουν ακόμα και φανατικοί παίκτες της σειράς που το αγαπούν. Αλλά σε ένα τόσο μεγάλο franchise είναι με διαφορά το πιο αδύναμο από τα μεγάλα της όπλα και θα είναι σχετικά εύκολο να εξαφανιστεί από κάθε top 10 λίστα μόλις βγει το RE8.

Θέση 10 – Resident Evil: The Umbrella Chronicles (πρώτη κυκλοφορία 2007, Wii)

Ποιος είπε πως όλα τα spin offs είναι κακά; Μπορεί να μην είναι ένα “κλασικό” Resident Evil, αλλά το Umbrella Chronicles είναι με διαφορά το καλύτερο από τα lightgun/ on-rails shooter παιχνίδια της σειράς. Είχε μια σχετικά ενδιαφέρουσα ιστορία, που μας ξαναγύριζε πίσω στην Umbrella, είχε παλιομοδίτικη ατμόσφαιρα και, αν μη τη άλλο, ήταν διασκεδαστικό, πολύπλευρο και καλοστημένο. Ένας διαφορετικός φόρος τιμής στη σειρά, βασισμένο πιο πολύ στα πρότυπα των arcade shooting games της δεκαετίας του 90.

Θέση 9 – Resident Evil 5 (πρώτη κυκλοφορία 2009, PS3/ Xbox 360/ PC)

Μετά τον πανικό, τις μαζικές αυτοκτονίες και τις παρελάσεις γύρω από το Resident Evil 4, ήταν 1000% σίγουρο πως τίποτα δε θα μπορούσε να σταθεί απέναντί του στα μάτια του κοινού. Λίγο το ότι το παιχνίδι εξελισσόταν κατά το ήμισυ έξω, στο λιοπύρι, λίγο πως κάθε ελπίδα για zombies και Umbrella χάθηκε, λίγο το ότι ήταν ακόμα πιο action, ε, το Resident Evil 5 δεν είχε καμία ελπίδα απέναντι στην αντίδραση του θυμωμένου όχλου.

Η ατμόσφαιρα ήταν ολότελα απούσα, τρόμος απλά δεν υφίστατο και η ιστορία είχε πλέον αρχίσει να χτυπά επίπεδα που έκανε τα παλαιότερα παιχνίδια να είναι υποψήφια για όσκαρ. Παρόλα αυτά, αν δε το δει κανείς σαν ένα Resident Evil αλλά ως αυτόνομο παιχνίδι δράσης, είναι αρκετά διασκεδαστικό. Οι μηχανισμοί του δουλεύουν αρκετά καλά, η δράση έχει πολύ καλό ρυθμό και, το κυριότερο, το split screen Co-op του είναι από τα καλύτερα της προηγούμενης γενιάς.

Θέση 8 – Resident Evil Zero (πρώτη κυκλοφορία 2002, GameCube)

Το RE Zero είναι ένα περίεργο φρούτο για να αξιολογήσει κανείς. Κυκλοφόρησε αρχικά στο GameCube, μόλις λίγους μήνες μετά το εξαιρετικό remake του RE1, και ενώ επωφελήθηκε από το hype και την ανανεωμένη δημοσιότητα της σειράς, ταυτόχρονα βρέθηκε σε απευθείας σύγκριση με το προηγούμενο παιχνίδι και για πολλούς δε μπορούσε να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων. Η ιστορία του ως prequel του πρώτου είχε αρκετό ενδιαφέρον, τα γραφικά του ήταν εκπληκτικά και η ατμόσφαιρα που προσέφερε ήταν μία από τις καλύτερες και ισχυρότερες της σειράς.

Όμως, η αφαίρεση των chests και η περίεργη εναλλαγή ανάμεσα σε δύο χαρακτήρες ήταν σημεία που ενόχλησαν κάποιους παίκτες, ενώ το γεγονός ότι είχε πάλι tank controls και σχετικά στατικές κάμερες, σε μια περίοδο που όλοι ακολουθούσαν τα πρότυπα του Devil May Cry, έφερε αρκετή γκρίνια για απαρχαιωμένο gameplay, κάτι που οδήγησε την Capcom στις ριζικές αλλαγές που είδαμε στα επόμενα παιχνίδια της. Ό,τι και να πούμε, ήταν το τελευταίο πραγματικό/ κλασικό/ παραδοσιακό Resident Evil, καθώς από εκεί και πέρα η σειρά πήρε έναν αρκετά διαφορετικό δρόμο.

Θέση 7 – Resident Evil: Revelations (πρώτη κυκλοφορία 2012, 3DS)

Και πάνω που όλες οι ελπίδες για ένα hardcore, survival RE είχαν αρχίσει να εξατμίζονται, μια μικρή ομάδα της Capcom κατάφερε να κάνει ένα αδιανόητο “κάρφωμα” και να δώσει το καλύτερο παιχνίδι της σειράς εδώ και πολλά χρόνια. Σκληρό, βρώμικο, τρομακτικό και. πάνω απ’ όλα, survival, το πρώτο Revelations κατάφερε σε μια αδύναμη κονσόλα όπως το 3DS να παραδώσει μαθήματα gameplay και ταυτόχρονα να αποδείξει πως ορισμένοι retro μηχανισμοί και στοιχεία, όχι μόνο μπορούν να δουλέψουν και σήμερα, αλλά πως έχουν και μεγάλη αποδοχή. Κρίμα που το Revelations 2 δεν πλησίασε το επίπεδό του.

Θέση 6 – Resident Evil 3 (πρώτη κυκλοφορία 1999, PlayStation)

Μετά τα αριστουργήματα που ήταν τα RE1 και RE2, η κυκλοφορία του RE3 μόλις ένα χρόνο μετά ήταν μάλλον αναπάντεχη. Και για να πούμε την αλήθεια, η βιασύνη φαινόταν σε πολλά σημεία. Κάτι η ιστορία του, που χωρούσε σε μία παράγραφο, κάτι το ότι οι περιοχές ήταν σαν χαρτόκουτα και αρκετά επαναλαμβανόμενες, προσθέστε και το ότι ερχόταν αμέσως μετά την τεράστια αναβάθμιση που είχαμε δει στο RE2, ήταν επόμενο πως το Resi 3 δεν έτυχε εφάμιλλης υποδοχής.

Όχι πως ήταν κακό, ίσα ίσα. Απλά ήταν ένα βιαστικό release και ήταν πασιφανές ακόμα και εκείνη την εποχή, δίχως internet και fora. Θα ήταν σε κατώτερο σημείο στη λίστα μας, αν δεν είχε τον Nemesis, ίσως τον καλύτερο εχθρό που έχει δείξει η σειρά. Σε μια εποχή που το Alien Isolation δεν υπήρχε ούτε καν ως ιδέα, το RE3 παρέδωσε έναν βασικό αντίπαλο, ο οποίος σε κυνηγούσε σε όλο το παιχνίδι και δεν ήξερες ποτέ από πού θα σου πεταχτεί και πώς/ αν θα μπορέσεις να γλιτώσεις. Ένα συνεχές άγχος, μια μόνιμη θέση στην άκρη της καρέκλας και ένα καθιερωμένο βρίσιμο κάθε φορά που ξεχνιόσουν και γινόσουν σουβλάκι στα χέρια του Nemesis.

Θέση 5 – Resident Evil 7 (πρώτη κυκλοφορία 2017, PS4/ Xbox One/ PC)

Ένα είναι το σίγουρο: το Resident Evil 7 θα είναι αντικείμενο συζήτησης στα fora και στις παρέες των gamers για πολλά, πολλά χρόνια. Καταδικασμένο πριν καν κυκλοφορήσει λόγω της απόφασης να κυκλοφορήσει με κάμερα πρώτου προσώπου, το RE7 κυκλοφόρησε προ λίγων εβδομάδων και απέδειξε, για μεγάλη μερίδα του κοινού, πως οι φόβοι ήταν αβάσιμοι.

Πρόκειται για ακόμα μια αναγεννησιακή πορεία για τη σειρά, αφήνοντας πίσω της τα action μονοπάτια που έφερε το RE4 και επιστρέφοντας πίσω στα γνώριμα, survival μονοπάτια της σειράς, με μεγαλύτερη δόση horror, αλλά κρατώντας και κάποια πιο action στοιχεία, έτσι ώστε να μην ενοχλήσει το νεότερο κοινό του. Ναι, έχει τα ελαττώματα του και αυτό, τις περιέργειες και τις ελλείψεις του, αλλά είναι σίγουρα ένα “δυνατό” παιχνίδι, που καταφέρνει μετά από πολλά χρόνια να ξαναφέρει τη σειρά στο gaming προσκήνιο. Για περαιτέρω ανάλυση, δείτε το πρόσφατο review μας.

Θέση 4 – Resident Evil Code: Veronica (πρώτη κυκλοφορία 2000, Dreamcast)

System seller υπάρχουν πολλά και η κάθε κονσόλα είχε τα δικά της. Όμως ήταν πολύ δύσκολο να σταθείς μπροστά στο Dreamcast με exclusive το νέο, εντυπωσιακότατο Resident Evil και να μην κλάψεις με λυγμούς που, απλά, το πορτοφόλι σου δε σήκωνε την αγορά της. Μπορεί το παιχνίδι να κυκλοφόρησε αργότερα και στα PS2 και Gamecube, αλλά το πρώτο αυτό “χαστούκι” στο Dreamcast δύσκολα το ξεχνάς. Ερχόμενο από το 2000, τα 3D γραφικά του είναι πρώιμης εποχής και δεν έχουν γεράσει καθόλου καλά, κάνοντας την ενασχόληση με τον τίτλο αρκετά δύσκολη σήμερα. Παρόλα αυτά, παραμένει για τον υπογράφοντα -σε επίπεδα ιστορίας, ατμόσφαιρας και σκηνικών- το magnum opus της σειράς.

Θέση 3 – Resident Evil 4 (πρώτη κυκλοφορία 2005, GameCube)

Τι; Δεν βρίσκεται στην κορυφή; Ψυχραιμία παιδιά, ψυχραιμία. Ναι, το RE4 είναι ένα πάρα πολύ καλό παιχνίδι και αποτελεί, όπως και το RE1, σταθμό όχι μόνο για τη σειρά αλλά και για τη gaming βιομηχανία. Έχοντας λάβει υπόψη της την κριτική που δέχθηκε το RE:0 σχετικά με απαρχαιωμένο gameplay, η Capcom αποφάσισε να πάρει ένα τεράστιο ρίσκο και να αλλάξει εντελώς τη σειρά, φέρνωντάς την στη νέα εποχή με ένα πιο action και cinematic “look”. Ήταν το καθολικό system seller του Gamecube για κάθε gamer (για όσο είχε το exclusivity) και έκανε επίδειξη δύναμης με τα εντυπωσιακά γραφικά του.

Τη θέση του στην ιστορία, όμως, την κέρδισε φέρνοντας στο ευρύ κοινό το είδος των 3rd person shooter (ναι, ούτε εδώ είναι το πρώτο, απλά είναι το πρώτο πολύ γνωστό) και δημιούργησε το είδος που σήμερα στην ουσία κυβερνάει τα videogames. Γιατί τρίτο λοιπόν; Γιατί ναι μεν ήταν εξαιρετικό ως παιχνίδι και είχε ακόμα ένα σχετικό αέρα RE, αλλά για να είμαστε ακριβοδίκαιοι, ήταν κυρίως action horror και όχι survival. Ναι, σίγουρα τρομάξατε σε ορισμένα σημεία, αλλά έλειπε αυτή η μοναξιά, αυτή η πάλη ενάντια σε 1-2 εχθρούς. Πάντως, επιμένουμε πως η καλύτερη έκδοσή του είναι αυτή για το Wii. Ο χειρισμός του με το Wii Remote είναι τόσο οργανικός, που έδεσε άψογα με την πρωτόγονη (για σημερινά δεδομένα πλέον) στόχευση που είχαμε δει στο GC.

Θέση 2 – Resident Evil 2 (πρώτη κυκλοφορία 1998, PlayStation)

Για πάρα πολλούς αυτό είναι το καλύτερο RE της σειράς και πιστεύουμε ότι το Resident Evil 2 διεκδικεί αυτό τον τίτλο με αξιώσεις. Όχι μόνο κατάφερε να ανταποκριθεί στο hype που είχε χτίσει το πρώτο παιχνίδι, αλλά κατάφερε να το εξελίξει σε πάρα πολλά σημεία, βελτιώνοντας το gameplay σε δραματικό επίπεδο και κάνοντας τον κάθε αντίπαλο να δείχνει σαν απροσπέλαστο τείχος. Πρόκειται για ένα από τα πιο υποδειγματικά sequel που έχει παραδώσει η βιομηχανία και έδειξε πως η Capcom δεν προσπαθούσε να κάνει απλά μια αρπαχτή. Επίσης, στην ουσία είναι υπεύθυνο για την εγκαθίδρυση των RE ως ένα μεγάλο franchise. Μοναδικό του μειονέκτημα; Οι υπόνομοι και τα γραφεία της Racoon City δεν μπορούσαν να σταθούν απέναντι στη μαγεία της Spencer Mansion.

Θέση 1 – Resident Evil (πρώτη κυκλοφορία 1996, PlayStation)

Ίσως είναι περίεργο να επιλέγουμε το πρώτο παιχνίδι της σειράς ως αυτό που θεωρούμε και το καλύτερο. Το gameplay του βελτιώθηκε σε μεγάλο βαθμό στα επόμενα παιχνίδια, η διάρκειά του είναι αρκετά μικρή, η ιστορία δεν είναι τίποτα το ιδιαίτερο και, γενικά, μπορούμε να βρούμε διάφορα παράπονα και προβλήματα για να γκρινιάξουμε. Όμως η επιλογή μας δεν έγινε για λόγους νοσταλγίας, ούτε καν για λόγους ιστορικούς (μιας και είναι η αρχή ενός franchise και η εκτόξευση ενός είδους). Η επιλογή έγινε ξεκάθαρα για λόγους Resident Evil-ιτιδας.

Μετά από τόσα παιχνίδια, το πρώτο (και φυσικά το Remake του 2002) παραμένει το πιο πιστό επεισόδιο στα δεδομένα που θέσπισε η σειρά. Survival ως το κόκκαλο, με λίγους μα παντοδύναμους εχθρούς, κορυφαία ατμόσφαιρα στο καλύτερο setting που έχει δείξει η σειρά, hardcore όσο λίγα παιχνίδια (το να το τερματίσεις δίχως απανωτά reloads ήταν αδύνατον, καθώς οι σφαίρες ήταν πιο σπάνιες και από νερό στην έρημο), το original RE παραμένει ο πρεσβευτής της σειράς του, η στάθμη με την οποία κάθε άλλο RE (αλλά και άλλα survival games) μετριούνται ακόμα και σήμερα. Hail to the king!